βηματα βαλς

Κυριακη 8:30 μ.μ.

ο Δημητρης μαθαινει στην μικρη να χορευει βαλς. Θα κανει μια σβουρα με τον μολυβενιο στρατιωτη αυριο στην γιορτουλα του σχολειου. Ενιωσε ντροπη μαθαινοντας αυτον τον χορο. Λες και καταλαβαινε τον ερωτισμο και τη συστολη που εκφραζει. Χορεψα κι εγω με τον Δημητρη. Τωρα μαθαμε τα βηματα κι εμεις, δεν γνωριζαμε βαλς. Να'ναι καλα τα βιντεακια στο youtube. Ακουγα τις μελωδιες που διαλεγε ο Δημητρης κι ευχομουν να γνωριζα καλα τον χορο να τον χορεψουμε σε μια μεγαλη αιθουσα με ξυλινο πατωμα. Να φορουσα ενα κοκκινο φορεμα και να ειχα μαζεμενα τα μαλλια μου κοτσο.

Κι υστερα διαβαζα επιτελους το βιβλιο της Λενα Μαντα "Ερωτας σαν τη βροχη" που μου ειχε δανεισει η γειτονισσα μου εδω κι εναμισι χρονο. "Μα δεν διαβαζω το στυλ της Μαντα βρε Ελενη μου". Θα σου δωσω ενα που σ'αρεσει η βροχη. Να το διαβασεις". Το ξεκινησα μια φορα, αλλα εμεινα στον προλογο και το αφησα στην ακρη. Περασε ενας χρονος απο τοτε. Μεσα στις τελευταιες δυο μερες διαβασα 250 σελιδες. Παραεινε ρομαντζο και λιγο ψευτικο για τα γουστα μου. Η αληθεια ειναι ομως οτι κολλησα. Πως ειχα παθει ενα φεγγαρι που ειχα δει απο τυχη ενα επεισοδιο της "Τολμη και γοητεια" και μετα ηθελα να το βλεπω καθε μεσημερι. Κατι τετοιο. Η αληθεια ειναι οτι απο φωτογραφιες μου φαινεται συμπαθητικη η Λενα Μαντα. Αλλά δεν μπορω να απορροφισω καθολου αυτο το ειδος ερωτισμου που αναπαραγει. Μου αρεσει που αφηγειται σε δυο χρονους την ιστορια. Και το κανει πολυ πετυχημενα. Δεν ξερω τι με χαλαει ακριβως. Οτι οι καλοι παραειναι καλοι; Δεν μπορω να το εντοπισω.

Το απογευμα χθες δεν εκανα απολυτως τιποτα. Υπηρχαν στο προγραμμα κουλουρακια για τις δασκαλες και πλυντηριο τα λευκα. Πηρα ρεπο. Δεν σηκωνομουν απο τον καναπε αν δεν υπηρχε σοβαρος λογος.
Κανω τις τελευταιες λιστες για τα χριστουγεννα πριν κατεβασω διακοπτες. Λογαριασμοι, δωρα, υποχρεωσεις. Τσεκαρω ενα ενα. Ξεποδαριαστηκα το μεσημερι και μενουν λιγα ακομη. Σαν βαλς ειναι και η ζωη. Απλα τα βηματα. Πισω-Πλαι-Μαζι, Μπροστα-Πλαι-Μαζι, Πισω-Πλαι-Μαζι, Μπροστα-Πλαι-Μαζι.......
Την αλλη εβδομαδα ερχεται νεα λιστα με λιγα δωρα και στοχους. Θα τους κρεμασω χαμηλα να τους φτανω. Στολιδια εδω κι εκει, λιγα, μικρα και συγκεκριμενα. Στα ιδια βηματα.

μελομακαρονα

Κοιμησα την μικρη, την χαιδεψα οσο ειχα αναγκη και κατεβηκα στην κουζινα. Το μυαλο μου γυρνουσε διαρκως στο μωρακι. Τηλεφωνησα στον Δημητρη, αλλα ηταν εξω με εναν συναδελφο του. Ανοιξα την τηλεοραση. Επρεπε οπωσδηποτε να δω κατι να αλλαξει εικονες το μυαλο μου. Πετυχα μια κωμικη σειρα που μου αρεσει. Την εβλεπα σε επαναλληψη και το καλοκαιρι την "μουρμουρα". Πως εγινε κι αρχισα ξανα να μη βλεπω τηλεοραση τις καθημερινες; Ισως επειδη βαριεμαι να αναψω την σομπα για τοσο λιγη ωρα. Ανεβηκα και ξαπλωσα νωρις. Σκεφτομουν τι ρουχα θα φορεσω την επομενη μερα. Πριν τις γιορτες παντα φοραω ο,τι να'ναι επειδη "κραταω" τα ρουχα που μου αρεσουν να τα εχω καθαρα για τις γιορτες.
Το ξυπνητηρι χτυπουσε ανα 5 λεπτα και εγω στις 6:18 του εκανα τη χαρη να το ξεκουρασω. Κατι ειχε αλλαξει σημερα. Δεν ξερω τι, αλλα κατι ηταν πιο σωστα τοποθετημενο μεσα μου. Κι ας σηκωθηκα με ενα ελαφρυ πιασιμο στον αυχενα οταν στριβω δεξια. Ειναι μπερδεμενη μερα η σημερινη. Τα μισα τηλεφωνηματα ειναι ευχαριστα και 2-3 δυσαρεστα. Υπενθυμισεις υποχρεωσεων, μια ειδοποιηση να παραλαβω ενα δωρο απο το ταχυδρομειο και μια ελπιδα οτι θα τα καταφερουμε ολα.
Το απογευμα η μικρη θα παει να παιξει με μια φιλη της κι εγω θα φτιαξω μελομακαρονα. Πολλα φουρνισματα και θα μας πιασει το βραδυ. Η συνταγη δοκιμασμενη εδω και 3-4 χρονια, νοστιμοτατη! Ισως ερθει και ο Χ. με την Π. που εχω να τους δω πολυ καιρο. Μια συγκρατημενη χαρα. Την ξεφλουδιζω αργα απο το πρωι να με βγαλει ως το βραδυ. Αντε να μυρισει το σπιτι κανελα και γαρυφαλο. Και ολα θα πανε καλα.

θλιψη

Η Αννα ηθελε, λεει, να ειμαστε 14 και να πηγαιναμε τωρα διακοπες. Στην Σαρτη, συγκεκριμενα.
-Να ηταν καλοκαιρι;; τη ρωτησα
-Ναι ρε. Να αραζουμε στον ηλιο.
Μπα. Δεν το 'χω. Εγω ειμαι του χειμωνα.

Μετα μου ειπε για ενα μωρο που πεθανε προσφατα, στο παρκακι εξω απο το σπιτι της. Και περιεγραφε το γεγονος κι εγω δεν ειχα τη δυναμη να της πω οτι δεν αντεχω να ακουω για παιδια που χανονται. Ενα κλαμμα εγκλωβιστηκε στο λαιμο μου. Δεν εβγαινε, αλλά ουτε καταφερνα να το καταπιω.
Η Κατερινα στο facebook ανεβασε ενα βιντεακι με τη Jackie Saldana, την μαμα του μικρου Ryan που χαθηκε τοσο αδικα πριν μισο χρονο περιπου. Και ξαναδιαβασα την αναρτηση εκεινη της Κατερινας κι εκλαιγα εκλαιγα πολυ.

Κι ενω πριν λιγες ωρες ηθελα να αναψω τα φωτακια μου το βραδυ, τωρα το μονο που θελω ειναι να παρω το μικρο μου βατραχακι απο τη μαμα μου, να παμε να της διαβασω παραμυθακια, να μη χορταινω να την εχω αγκαλια και να μεινω να την κοιταζω διπλα στο κρεβατακι της οταν κοιμηθει.
Δεν αντεχω τη σκεψη οτι καποιες μανουλες ζουνε τετοια τραγωδια. Δεν μπορω να το διαχειριστω. Θελω μονο να γυρισω στην μικρη μου.

λιγο πριν

Δεν καταλαβα ποτε εφτασαν τα χριστουγεννα. Εμεινε μονο μια εβδομαδα και νιωθω οτι εχω τοσες πολλες υποχρεωσεις ως τοτε. Κυριως οικονομικες. Την Κυριακη ειναι και το Παζαρι που ετοιμαζουμε με το σχολειο της μικρης, την Τριτη ειναι η γιορτουλα που θα κανουν τα παιδακια κι εγω ακομη παιρνω τηλεφωνα και παρακαλαω τους πελατες να με πληρωσουν.
Το μυαλο εχει αναγκη να ξεφυγει. Βαζω ταινιες, τραγουδια, χαζευω φωτογραφιες και κανω ονειρα για ταξιδια στο Παρισι, στο Freiburg, στη Στοκχολμη. Την αλλη Τεταρτη θελω να ειμαι αγκαλια με μια ζεστη κουπα καφε και να φτιαχνω μελομακαρονα και κουλουρακια. Το μονο μου αγχος να ειναι η βαλιτσα που θα εχω να ετοιμασω για Σερρες και τιποτα αλλο.
Αυτη η εβδομαδα με ρουφηξε απο την αρχη της. Σημερα πρεπει οπωσδηποτε να αναψω σομπα το βραδυ, να αναψω τα φωτακια, να τυλιξω νοερα σαν δωρα οσα αγαπω, να πιαστω απο αυτα για να ισορροπισω. Θα γυρισω την πυραμιδα του Μασλοου αναποδα και θα σνομπαρω καθε βασικη μου αναγκη.

peugeot 306

Το κλειδι με δυσκολια μπαινει πια στο σαραβαλακι μου. Δεκαοχτω χρονων αυτοκινητο, αποφασισε εδω και δυο χρονια σχεδον να με πεισει οτι δεν με αντεχει αλλο. Δεν ξερω τι θα κανω αν σπασει το κλειδι στην κλειδαρια. Επαψα να το σκεφτομαι. Πολλα χρονια με βοηθησε. Οταν ερθει η ωρα του θα δω τι θα κανω.
Προς το παρον, με λιγη φασαρια λογω τρυπημενης εξατμισης, θα παω να παρω την μικρη μου απο το σχολειο να παμε σπιτι.