Δευτέρα 10 Ιανουαρίου 2022

Ο Φρεντυ μας εφυγε.

Ο Φρεντουλης μας δεν τα καταφερε. Τον προδωσε η καρδουλα του και μας αφησε την προηγουμενη Τριτη (04.01.22). Το σοκ ηταν μεγαλο. Ηταν νεος ακομη , 5-6 χρονων, και δεν ειχαμε καθολου στο μυαλο μας να τον αποχωριστουμε τοσο νωρις. 

Οι πρωτες μερες περασαν, ειμαστε καθε μερα καλυτερα. Λειπει απο παντου. Την Κυριακη το βραδυ πηγα να κλειδωσω πριν κοιμηθουμε και ηταν ηδη κλειδωμενα! Αυτο δε συμβαινει ποτε οταν εχεις σκυλο που βγαινεις πρωι βραδυ βολτα μαζι του. Οταν επιστρεφουμε απο το σχολειο, δεν μας περιμενει μια χαρουμενη λευκη χνουδομπαλα (ετσι τον ελεγε η Ισμηνη) πισω απο την πορτα. Τα Σαββατοκυριακα που τρωμε ολοι μαζι στο τραπεζι, λειπει ο Φρεντυ απο διπλα, να περιμενει να του δινουν μπουκιτσες ο Δημητρης και η Ισμηνη, κρυφα απο εμενα, επειδη γκρινιαζα οτι τον κακομαθαινουν.  Ο Δημητρης εχασε την παρεουλα του τα βραδια. Επεστρεφε απο τη δουλεια και τον περιμενε ο Φρεντυ ανασκελα για χαδια. Και οσο τον χαιδευε ο Δημητρης, ο Φρεντυ εβγαζε φωνουλες, λες και του διηγοταν τα παραπονα της ημερας. Και πιαναν κουβεντα τα δυο αγορια, καθε βραδυ! Εγω ακομη αφηνω τις παντοφλες μου διπλα απο το χαλακι του πριν κοιμηθω, λες και θα ερθει να ξαπλωσει διπλα μου μεχρι να με παρει ο υπνος, οπως εκανε καθε βραδυ. Το αδιαβροχο του το κρεμασα παλι στο καλοριφερ και συνεχιζω να μου θυμωνω που ξεχασα να το βγαλω απο την βαλιτσα οταν πηγα ελλαδα, να του το βαζουν οταν βρεχει.  Χτυπαει ο ταχυδρομος την πορτα και τρομαζουμε, επειδη ως τωρα ο Φρεντυ γαυγιζε πριν ερθει ο οποιοσδηποτε στην πορτα μας και καταλαβαιναμε την παρουσια του νωρις. Δεν τελειωνουν οι μικρες καθημερινες στιγμες που ειναι μεσα η παρουσια του. 

Μα περισσοτερο απο ολους, η Ισμηνη εχασε το στηριγμα της. Και γι'αυτο την καλυτερη περιγραφη της καταστασης την εδωσε εκεινη, οταν της ανακοινωσα τα ασχημα νεα, στο αυτοκινητο, γυρνωντας απο το σχολειο της.

- Μαμα μου επιτρεπεις να βρισω;

..........ΓΑΜΩΤΟ, γιατι επρεπε να συμβει στον Φρεντυ μας αυτο;;!

και υστερα εκλαψε.






Κυριακή 5 Δεκεμβρίου 2021

Mainzer Wiehnachtsmarkt & Advent Calendar 🎄

 Αααχ, Σαββατοκυριακο! Λες και δουλευα ολη την εβδομαδα! Χθες σταματησα τα χαπια στον Φρεντυ και του εβρασα ρυζι με κοτοπουλο και νιωθω οτι ηρεμησε λιγο το στομαχι του, μετα απο ολα αυτα τα φαρμακα και τις ειδικες τροφες, που καθολου δεν βοηθησαν νομιζω. Κυριακη κι επικρατει μια χαρουμενη διαθεση σε ολους. Απο αυτες που η ζωη θυμιζει διαφημιση δημητριακων. Μαγειρεψαμε μαζι με την Ισμηνη. Εκεινη εκανε τα περισσοτερα, εγω ημουν εκει μονο για οδηγιες. Η εισοδος στην κουζινα επιτρεποταν μονο σε κοριτσια ( Φρεντυ και μπαμπας απαγορευοταν να μπουν). Εφτιαξε χυλοπιτες, επλυνε και ξεπετσιασε τα μπουτακια κοτοπουλου, τα μαριναρε με πορτοκαλι, λεμονι και μουσταρδα και τωρα ψηνονται. Τωρα ανελαβε ο Δ να ετοιμασει πολιτικη σαλατα (σλουρπ). Εγω εγραψα μια αναρτηση στο γερμανικο blog μου (Eine Griechin in Deutschland). Γραφω που και που για να εξασκω τα γερμανικα μου. Με βοηθεια απο το google translate ακομη. Γραψαμε και γραμμα στον Αγιο Βασιλη και τα βαλαμε στο δεντρο να τα παρουν το βραδυ τα ξωτικα. 



Μαγειρεμα και γραμμα στον Αγιο Βασιλη ηταν στο αναποδο ημερολογιο σημερα. 


Οταν ηταν πιο μικρη η Ισμηνη, της ετοιμαζε η αδερφη μου εντυπωσιακα advent calendar και της αγοραζαμε μικρα δωρακια για καθε μερα. Τωρα μεγαλωσε. Τα τελευταια δυο χρονια επιλεγει ενα αγοραστο advent calendar (Harry Potter). Της βαζω ομως κι εγω χαρτακια καθε μερα με δραστηριοτητες. Λυνουμε αστυνομικους γριφους, κανουμε challenges μαζι (για παραδειγμα χθες βαλαμε ενα μπισκοτο στο μετωπο και επρεπε να το φαμε χωρις να χρησιμοποιησουμε χερια. Παραλιγο να με νικησει. Αλλα επειδη εγω ξεκαρδιστηκα στα γελια βλεποντας την, αρχισε να γελαει και της επεσε 😅), πρωινη βολτα με το αυτοκινητο στο Μαιντς πριν το σχολειο, ζεστο κακαο και κρουασαν απο τον φουρνο πριν το σχολειο, διαβασμα βιβλιου μαζι το βραδυ, λυνουμε σπαζοκεφαλιες, χαριζουμε ρουχα και παιχνιδια (πολυ δυσκολευεται σ'αυτο ως μοναχοπαιδι 😔), κηνυγι θυσαυρου (το λατρευει), μπισκοτοσπιτο, χριστουγεννιατικα μπισκοτα και διαφορα αλλα. Περιμενει πως και πως το αναποδο ημερολογιο καθε χρονο. 


Την Πεμπτη πηγαμε στη Χριστουγεννιατικη αγορα του Mainz. Ειχαμε κανονισει και βρεθηκαμε εκει με αλλους 4-5 Ελληνες. Τριγυρισαμε ξεχωριστα σε παγκους και στο τελος βρηκαμε ενα σημειο, καθισαμε ολοι μαζι και ηπιαμε ζεστο κρασι κι εγω μια ζεστη σοκολατα επειδη οδηγουσα μετα. Γερμανικη κατασταση. Κι ενω μου αρεσουν πολυ αυτες οι χριστουγεννιατικες αγορες, χαιρομουν που ημουν εκει με Ελληνες. Εκπεμπουμε σε αλλη συχνοτητα. Παντα με εντυπωσιαζε η σκεψη οτι πριν λιγα μολις χρονια, ημασταν ολοι αγνωστοι μεταξυ μας και ζουσαμε παραλληλες ζωες σε διαφορετικα μερη και οι συνθηκες μας εφεραν εδω σε αυτη τη χωρα, μπλεξαμε τις ζωες μας και νιωθουμε ζεστασια μαζι. Εχω την αισθηση οτι οι φιλιες στο εξωτερικο, λογω συνθηκων, δενουν πιο γρηγορα. Οπως οι εξ αποστασεως σχεσεις. Προσπαθεις να καλυψεις το κενο και ανοιγεσαι, αποδεχεσαι, απορροφας τον αλλο πιο απληστα. Δεν ειναι ευκολο. Συμβαινει ομως. Δειλα επιχειρησαμε να προτεινουμε να κανουμε ολοι μαζι χριστουγεννα σε ενα ελληνικο εστιατοριο. Δεν ξερω ποσο εφικτο θα ειναι, τα μετρα γινονται ολο και σκληροτερα, αλλα ισως το καταφερουμε. Θα το ηθελα. 

Το φαγητο ειναι σχεδον ετοιμο. Ο Δ. παλευει ακομη με την σαλατα. Θα στρωσουμε τραπεζι και πρεπει να σ'αφησω. Θα νοιξω κι ενα κρασακι να πιω σημερα. Στην υγιεα των φιλων εδω στη Γερμανια. Στο γαιτανακι που ξεκινησαμε μαζι. 

Καλο υπολοιπο Κυριακης!


Κυριακή 28 Νοεμβρίου 2021

Πλησιαζουν Χριστουγεννα

Την περασμενη χρονια ειχαμε μεινει, λογω καραντινας, Γερμανια τα Χριστουγεννα.  Τα Χριστουγεννα πηγαιναμε παντα στα πεθερικα μου και Πρωτοχρονια στην αδερφη μου (με εξαιρεση μια χρονια). Γενικα μου αρεσουν οι αλλαγες. Ειναι ομως καποιες καταστασεις που απολαμβανω πολυ και δυσκολευομαι πολυ να τις αλλαξω. Το πως περναω τις γιορτες, ειναι μια απο αυτες τις καταστασεις. Οταν αποφασισαμε οτι δε θα κατεβουμε Ελλαδα η απογοητευση μου ηταν μεγαλη. Και της Ισμηνης και του Δημητρη επισης. Οταν ομως μπηκε ο Δεκεμβρης, το σπιτι αρχισε να μυριζει σιγα σιγα Χριστουγεννα... μελομακαρονα, κουραμπιεδες, μπακλαβα και χριστουγεννιατικα μπισκοτα με μπαχαρικα. Εξω χιονι. Απο 1 Δεκεμβριου που μας χιονισε πρωτη φορα, δε σταματησε. Και ηρθαν και οι σχολικες διακοπες και μεναμε σπιτι με πιτζαμες ολη μερα, με παιχνιδι στα χιονια, με ταινιες τα βραδια και συναντησεις με ενα ζευγαρι ελληνων που καναμε πολυ παρεα. Ηταν απο τις ωραιοτερες γιορτες που εχω περασει. Το ζευγαρι αυτο μετακομισε Ελλαδα το καλοκαιρι. Κι εγω σαν παιδι ηθελα να τους μουτρωσω. Δεν ειναι ευκολο να βρεις φιλους να ταιριαζετε οικογενειακως. Δεσαμε ολοι με αυτη την οικογενεια. Ακομη και ο Φρεντυ τους ειχε αδυναμια. Ενταξει, επειδη ειμαι πολυ ωριμη γυναικα δεν τους γκρινιαξα πολυ. Ευχομαι να ερθει η στιγμη που θα ερθουν ξανα οικογενειακως να περασουμε βραδιες μαζι εδω. Λατρευω τις συζητησεις μας.

Φετος λοιπον εγω και η Ισμηνη ημασταν σιγουρες. Δε θελαμε να κατεβουμε Ελλαδα τα Χριστουγεννα. Η Ισμηνη επειδη ηθελε να ξυπνησει την πρωτοχρονια σπιτι της, να ανοιξει το δωρο του Αγιου Βασιλη και να περασει ολη τη μερα με τις πιτζαμες παιζοντας με το δωρο της. Εγω επειδη θελω να ξαναπολαυσω μυρωδιες και χουχουλιασμα στο δικο μου σπιτι χωρις υποχρεωσεις. Αν καταφερνε να ειναι εδω και οι οικογενειες μας, θα ηταν μαγικα. Να μπορουσα να φερνω καθε χρονο τα χριστουγεννα τα πεθερικα μου με τον κουνιαδο μου και πρωτοχρονια την αδερφη μου με τους δικους μου γονεις! Ουτοπικο, αλλά αυτο θα ηταν το ιδανικο για μενα. Χριστουγεννα ισως κανουμε παλι με φιλους, αλλα πρωτοχρονια σκεφτομαστε να μεινουμε οι 3 μας.

Εμειναν 3μιση εβδομαδες μεχρι να κλεισουν τα σχολεια. Εχω να ετοιμασω ενα σωρο. Το  Advent Calendar της Ισμηνης, γραμμα στον Αγιο Βασιλη, επισκεψη στην Χριστουγεννιατικη αγορα, απαντηση απο τον Αγιο Βασιλη, εορταστικο μενου, οικογενιακες/χριστουγεννιατικες ταινιες...  Προς στιγμην ευχομαι μονο να γινει καλα ο Φρεντουλης μας. Ειναι αρρωστος δυο εβδομαδες και παιρνει φαρμακα. Τις τελευταιες δυο μερες ειναι πολυ καλυτερα. Ας ελπισουμε να ειμαστε στην τελικη ευθεια και να γινει εντελως καλα. 

Τελειωνει κι αυτη η Κυριακη. Τα λαμπιονια ειναι ολα αναμμενα. Με περιμενουν λιγα πλυντηρια και τα χαπια του Φρεντυ. Εριξε λιγο χιονονερο σημερα και ειπαν αυριο ισως χιονισει. Το πρωι μετα απο δυο εβδομαδες, θα φυγουμε κανονικα με την Ισμηνη για το σχολειο. Εκαναν εργα μπροστα απο το σπιτι μας, ηταν κλειστος ο δρομος κι επρεπε να φευγουμε 10 λεπτα πιο νωρις. Παρκαραμε συνηθως δυο τετραγωνα πιο πανω και θελαμε και λιγο χρονο να ξεπαγωσουμε το παρμπριζ, επειδη καποια πρωινα ειχε παγωνια. Τωρα, και να ειναι παγωμενο το τζαμι, θα το δω οταν βγαλω τον Φρεντυ και θα αναψω τη μηχανη πεντε λεπτα πριν φυγουμε και... βουαλα, ολα ευκολα. Δυσκολευτηκα αυτες τις δυο εβδομαδες. Το αυτοκινητο του Δημητρη ηταν εγκλωβισμενο μεσα στο παρκινγκ και επρεπε να τον πηγαινοφερνω στο γραφειο, οποτε χρειαζοταν. Ευτυχως οχι καθημερινα. Βλεποντας τον Φρεντυ επιτελους καλυτερα και εχοντας το Polo μου παρκαρισμενο ακριβως εξω απο την πορτα να με περιμενει το πρωι, νιωθω λες και ειμαι το πιο τυχερο κοριτσι. 

Δυσκολευουν οι συνθηκες της ζωης μας για λιγες μερες και οταν επιστρεφει η κανονικοτητα, αντιλαμβανεσαι ποσο ευγωμων θα επρεπε να εισαι ολες τις προηγουμενες μερες. Αυτη η κανονικοτητα εχει γινει ανεκτιμητη και το αντιληφθηκαμε παγκοσμιως τα τελευταια δυο χρονια. Ποσα ειχαμε, ποσα χασαμε, ποσα αντεξαμε, για ποσα ειμαστε ικανοι! Καποιες στιγμες ξεγελαστηκα και πιστεψα οτι, να, θα απλωσω τα χερια και θα την αγγιξω την παλια μου ζωη. Μα απομακρυνεται οσο πλησιαζω. Με κουραζει μα και με πεισμωνει. Με φοβιζει και μου δινει δυναμη. Σου χαμογελω απο την καινουρια μου κανονικοτητα και σου ευχομαι καλη εβδομαδα!

Κανε μια ευχη για τον Φρεντουλη μας 🥰


Δευτέρα 4 Οκτωβρίου 2021

Προβλημα με τη μεση μου

 Και ξυπναω σημερα στις 05:50, οπως καθε Δευτερα, κανω να βαλω το λουρι στον Φρεντυ για βολτα και νιωθω παλι τη μεση μου να με ενοχλει εντονα. Δεν εχω μαθημα γερμανικων. Σημερα θα ηταν ενα ελευθερο πρωινο, να μην κανω τιποτα και να οργανωσω με την ησυχια μου λιστες για το ταξιδι στην Ελλαδα. Αποφασισα να συμπεριφερομαι σαν να μην υπαρχει πιθανοτητα ακυρωσης του ταξιδιου. Επιστρεφοντας απο το σχολειο της Ισμηνη, εβαλα την ελαστικη ζωνη στη μεση και ξαπλωσα. Σηκωθηκα λιγο πριν φυγει ο Δημητρης στη δουλεια. Μπορω να περασω μια ολοκληρη μερα στο κρεβατι ή στον καναπε κοιτωντας το ταβανι, αρκει να νιωθω καλα. Οταν κρεβατωνομαι ομως, επειδη με ενοχλει κατι, νιωθω απαισια. Ειναι αυτα τα δυο μπαρμπαδελακια που καθονται εκατερωθεν στους ωμους μου και μου τριβελιζουν το μυαλο. Το ενα μου λεει, σηκω, τιποτα δεν εχεις. Κρεβατωνεσαι με το παραμικρο. Το αλλο γκρινιαζει να ξαπλωσω και οτι δεν πρεπει να παιζουμε με τη μεση και θελει προσοχη. 

Τι προσοχη; Ποιος θα κατεβαζε τα νερα και τα ψωνια στο υπογειο προχθες; Ο Δημητρης με το σπασμενο δαχτυλο που ηταν 3 ωρες στο σουπερ μαρκετ; Ή θα τα αφηναμε στο χωλ να πηδαμε απο πανω τους μεχρι να γινουμε καλα;

Ξαπλωσα λοιπον μια ωριτσα και σηκωθηκα. Υποσχεθηκα στον ειδωλο που εβλεπα στον καθρεφτη (ομορφη ειμαι σημερα) οτι δε θα σηκωσω βαρη και ξεκινησα να βαλω πλυντηριο. Αν δε σε εχει πιασει η μεση σου και δεν εχεις και προβλημα με το γονατο, οπως εγω, σιγουρα δεν ψαχνεις πατεντες για να βαλεις ενα ρημαδοπλυντηριο. Κατεβηκα κατω, κοιτουσα το βουνο με τα απλυτα και αναρωτιομουν πως θα τα ξεχωρισω να τα βαλω στο πλυντηριο διχως να σκυψω και διχως να γονατισω 🤔Σημερα η λυση ηταν ευκολη. Ειχα κατι μαξιλαρες για πλυσιμο. Εβαλα τη μια πανω στην αλλη, εκανα ενα μικρο σκαμνακι , καθησα και τα καταφερα.Εβγαλα επιτελους και τα υφασματα απο της καλοκαιρινες καρεκλες σκηνοθετη για να τα πλυνω! Ειναι τοσο εκνευριστικο να βγαζω τα ξυλακια που εχουν μεσα. Πονεσαν τα δαχτυλα μου. Δεν εχει σκεφτει κανεις εναν πιο ευκολο τροπο να συναρμολογουνται; Συμμαζεψα και κατι κουτες στο υπογειο. Καθισμενη ημουν, μη μου ανησυχεις. Αλλα με επιασε μια μανια να παντρεψω τα μπαρμπαδελακια στους ωμους μου και να τα ακουσω και τα δυο. Να μην κρεβατωθω σαν γρια, αλλα να μην επιβαρυνω τη μεση μου.

Τωρα καθομαι στο γραφειο στο σαλονι και χαζευω τα κιτρινα φυλλα που γεμιζει σιγα σιγα η αυλη μας. Καποιες μερες εχουν περισσοτερο νοημα ολα. 


20:05 το ιδιο βραδυ

Οταν σχολασε η Ισμηνη πηγαμε στο REWE (σουπερ μαρκετ) και ημασταν στην ουρα στο ταμειο κρατωντας μονο δυο πραγματα. Σκεφτομουν οτι εχουν πολλα καλα οι γερμανοι, αλλα δυο χρονια τωρα, δεν ειδα εναν να προσφερει τη θεση του σε καποιον αλλον επειδη εχει λιγοτερα ψωνια. Κι εκεινη τη στιγμη γυριζει η μπροστινη μας, με ρωταει "Μονο αυτα εχετε;" και μας παραχωρει τη θεση της!! Με εβγαλε ψευτρα λοιπον η ομορφη κοπελα σημερα.


Η Ισμηνη ετοιμαζεται να παει για υπνο κι εγω να δω γερμανικα βιντεακια του easy german στο youtube!

Ηταν καπως παραξενη αυτη η μερα. Η διαθεση μου ανεβοκατεβαινε. Ειναι το αγχος του ταξιδιου. Παντα μισω την προετοιμασια για ταξιδι.


Γυριζω στα γερμανικα μου. Εγιναν μισες δουλιτσες σημερα. Η συνεχεια αυριο.

Τρίτη 28 Σεπτεμβρίου 2021

πηγαινοερχομαστε

 



Επιστρεψαμε τελη Αυγουστου και ξαναφευγουμε την αλλη Παρασκευη. Εχει φθινοπωρινες διακοπες η μικρη για δυο εβδομαδες και θα παμε Ελλαδα. Καμια διαθεση δεν εχω να κατεβω τοσο συντομα ξανα. Ξεκινησα παλι τα μαθηματα γερμανικων κι εχω τοσα πολλα να διαβασω. Μου δημιουργουν αναστατωση τα ταξιδια. Ασε που νιωθω ακομη οτι δε μου ελειψε κανεις. Να, σαν χθες ηταν που ημασταν μαζι.

Η Ισμηνη εχει μαθημα ελληνικων αυτη την ωρα. Καθομαι και την περιμενω στο αυτοκινητο. Πρωτη φορα σημερα, πηρα μαζι μου το λαπτοπ, το συνδεσα στο ιντερνετ μεσω του δικτυου του κινητου μου (Μεγαλο κατορθωμα για μενα αυτο!) και διαβαζα τις σημειωσεις που μας εστειλε η Ντενιζ (η νεα δασκαλα γερμανικων μου). Σα μικρο παιδι το απολαμβανω. Καθομαι και κανω διαλογους μονη στο αυτοκινητο, χρησιμοποιωντας τις σημειωσεις. Μαθαινω πως να εκφερω αποψη, πως να διαφωνω με καποιον, πως να συμφωνω, να ζηταω τον λογο, να ζηταω να μη με διακοπτουν και πολλα αλλα πολυ χρησιμα κι ενδιαφεροντα!


Σε λιγακι τελειωνει το μαθημα και ξεκλεψα λιγο χρονο να σου γραψω. Θα παμε να παρουμε και τον Δημητρη απο το γραφειο και θα επιστρεψουμε στο σπιτι. Εχει γενεθλια σημερα το αγορι μου. Τα περναμε λιγο στο ντουκου τα γενεθλια τελευταια. Αναρωτιεμαι αν ειναι μονιμη κατασταση ή προσωρινη. Αναρωτιεμαι επισης εαν προτιμω ετσι τις γιορτες. Σβησαμε τα πρωτα κερακια χθες με εναν φιλο και σημερα του εδωσα πακετακι το αγαπημενο του κεικ να κερασει στο γραφειο. Το ΣΚ θα κανουμε και τουρτα. Αλλά αλλη αιγλη ειχαν παλια οι γιορτες. Νομιζω φταιει που δεν εχω δικα μου χρηματα. Αυτο δειχνει ποσο εχω συνδεσει τις γιορτες με τις καταναλωτικες μου συνηθειες/αναγκες. Μου αρεσει να αγοραζω πραγματα ειδικα για καποια περισταση. Φυσικα και μπορεις να γιορτασεις διχως να ξοδευτεις. Ημουν μαθημενη αλλιως ομως. Σου βγαζει μια θλιψη αυτο που εγραψα ισως. Θα σε γλυκανω λεγοντας σου οτι βιωνω πολυ γλυκια περιοδο. Ολο αυτο το απορροφαω ως μια πραγματικοτητα που δεν καταφερνει να ξεθοριασει την παλετα μου. Κλεινει τα 45 λοιπον το αγορι μου κι εγω το βραδυ θα διαβαζω ως αργα επειδη εχουν μαζευτει πολλα. Εκεινος θα χωθει στο γραφειο του να τελειωσει τις δουλειες που δεν τελειωνουν ποτε και καπως ετσι θα τελειωσει αυτη η μερα.

.....

επιστρεψαμε σπιτι.

Κοιταζω τον καιρο στο κινητο μου και βιαζομαι για τα πρωτα κρυα. Καποια πρωινα ειχε και 8-9 βαθμους, αλλα το μεσημερι ο υδραργυρος σκαρφαλωνει κοντα στους 20. Ας ειναι, θα βρω κρυο και χρυσοκοκκινες αποχρωσεις οταν επιστρεψω απο Ελλαδα. Οπως ειχε συμβει περσι και δε χορταινα να φωτογραφιζω τα χρωματα.

Θα σε καληνυχτισω. Τα βιβλια διπλα με αγριοκοιταζουν κι εχω χασμουρηθει ηδη καμια δεκαρια φορες.

Τελη Οκτωβρη να με περιμενεις.