Δευτέρα, 4 Οκτωβρίου 2021

Προβλημα με τη μεση μου

 Και ξυπναω σημερα στις 05:50, οπως καθε Δευτερα, κανω να βαλω το λουρι στον Φρεντυ για βολτα και νιωθω παλι τη μεση μου να με ενοχλει εντονα. Δεν εχω μαθημα γερμανικων. Σημερα θα ηταν ενα ελευθερο πρωινο, να μην κανω τιποτα και να οργανωσω με την ησυχια μου λιστες για το ταξιδι στην Ελλαδα. Αποφασισα να συμπεριφερομαι σαν να μην υπαρχει πιθανοτητα ακυρωσης του ταξιδιου. Επιστρεφοντας απο το σχολειο της Ισμηνη, εβαλα την ελαστικη ζωνη στη μεση και ξαπλωσα. Σηκωθηκα λιγο πριν φυγει ο Δημητρης στη δουλεια. Μπορω να περασω μια ολοκληρη μερα στο κρεβατι ή στον καναπε κοιτωντας το ταβανι, αρκει να νιωθω καλα. Οταν κρεβατωνομαι ομως, επειδη με ενοχλει κατι, νιωθω απαισια. Ειναι αυτα τα δυο μπαρμπαδελακια που καθονται εκατερωθεν στους ωμους μου και μου τριβελιζουν το μυαλο. Το ενα μου λεει, σηκω, τιποτα δεν εχεις. Κρεβατωνεσαι με το παραμικρο. Το αλλο γκρινιαζει να ξαπλωσω και οτι δεν πρεπει να παιζουμε με τη μεση και θελει προσοχη. 

Τι προσοχη; Ποιος θα κατεβαζε τα νερα και τα ψωνια στο υπογειο προχθες; Ο Δημητρης με το σπασμενο δαχτυλο που ηταν 3 ωρες στο σουπερ μαρκετ; Ή θα τα αφηναμε στο χωλ να πηδαμε απο πανω τους μεχρι να γινουμε καλα;

Ξαπλωσα λοιπον μια ωριτσα και σηκωθηκα. Υποσχεθηκα στον ειδωλο που εβλεπα στον καθρεφτη (ομορφη ειμαι σημερα) οτι δε θα σηκωσω βαρη και ξεκινησα να βαλω πλυντηριο. Αν δε σε εχει πιασει η μεση σου και δεν εχεις και προβλημα με το γονατο, οπως εγω, σιγουρα δεν ψαχνεις πατεντες για να βαλεις ενα ρημαδοπλυντηριο. Κατεβηκα κατω, κοιτουσα το βουνο με τα απλυτα και αναρωτιομουν πως θα τα ξεχωρισω να τα βαλω στο πλυντηριο διχως να σκυψω και διχως να γονατισω 🤔Σημερα η λυση ηταν ευκολη. Ειχα κατι μαξιλαρες για πλυσιμο. Εβαλα τη μια πανω στην αλλη, εκανα ενα μικρο σκαμνακι , καθησα και τα καταφερα.Εβγαλα επιτελους και τα υφασματα απο της καλοκαιρινες καρεκλες σκηνοθετη για να τα πλυνω! Ειναι τοσο εκνευριστικο να βγαζω τα ξυλακια που εχουν μεσα. Πονεσαν τα δαχτυλα μου. Δεν εχει σκεφτει κανεις εναν πιο ευκολο τροπο να συναρμολογουνται; Συμμαζεψα και κατι κουτες στο υπογειο. Καθισμενη ημουν, μη μου ανησυχεις. Αλλα με επιασε μια μανια να παντρεψω τα μπαρμπαδελακια στους ωμους μου και να τα ακουσω και τα δυο. Να μην κρεβατωθω σαν γρια, αλλα να μην επιβαρυνω τη μεση μου.

Τωρα καθομαι στο γραφειο στο σαλονι και χαζευω τα κιτρινα φυλλα που γεμιζει σιγα σιγα η αυλη μας. Καποιες μερες εχουν περισσοτερο νοημα ολα. 


20:05 το ιδιο βραδυ

Οταν σχολασε η Ισμηνη πηγαμε στο REWE (σουπερ μαρκετ) και ημασταν στην ουρα στο ταμειο κρατωντας μονο δυο πραγματα. Σκεφτομουν οτι εχουν πολλα καλα οι γερμανοι, αλλα δυο χρονια τωρα, δεν ειδα εναν να προσφερει τη θεση του σε καποιον αλλον επειδη εχει λιγοτερα ψωνια. Κι εκεινη τη στιγμη γυριζει η μπροστινη μας, με ρωταει "Μονο αυτα εχετε;" και μας παραχωρει τη θεση της!! Με εβγαλε ψευτρα λοιπον η ομορφη κοπελα σημερα.


Η Ισμηνη ετοιμαζεται να παει για υπνο κι εγω να δω γερμανικα βιντεακια του easy german στο youtube!

Ηταν καπως παραξενη αυτη η μερα. Η διαθεση μου ανεβοκατεβαινε. Ειναι το αγχος του ταξιδιου. Παντα μισω την προετοιμασια για ταξιδι.


Γυριζω στα γερμανικα μου. Εγιναν μισες δουλιτσες σημερα. Η συνεχεια αυριο.

Τρίτη, 28 Σεπτεμβρίου 2021

πηγαινοερχομαστε

 



Επιστρεψαμε τελη Αυγουστου και ξαναφευγουμε την αλλη Παρασκευη. Εχει φθινοπωρινες διακοπες η μικρη για δυο εβδομαδες και θα παμε Ελλαδα. Καμια διαθεση δεν εχω να κατεβω τοσο συντομα ξανα. Ξεκινησα παλι τα μαθηματα γερμανικων κι εχω τοσα πολλα να διαβασω. Μου δημιουργουν αναστατωση τα ταξιδια. Ασε που νιωθω ακομη οτι δε μου ελειψε κανεις. Να, σαν χθες ηταν που ημασταν μαζι.

Η Ισμηνη εχει μαθημα ελληνικων αυτη την ωρα. Καθομαι και την περιμενω στο αυτοκινητο. Πρωτη φορα σημερα, πηρα μαζι μου το λαπτοπ, το συνδεσα στο ιντερνετ μεσω του δικτυου του κινητου μου (Μεγαλο κατορθωμα για μενα αυτο!) και διαβαζα τις σημειωσεις που μας εστειλε η Ντενιζ (η νεα δασκαλα γερμανικων μου). Σα μικρο παιδι το απολαμβανω. Καθομαι και κανω διαλογους μονη στο αυτοκινητο, χρησιμοποιωντας τις σημειωσεις. Μαθαινω πως να εκφερω αποψη, πως να διαφωνω με καποιον, πως να συμφωνω, να ζηταω τον λογο, να ζηταω να μη με διακοπτουν και πολλα αλλα πολυ χρησιμα κι ενδιαφεροντα!


Σε λιγακι τελειωνει το μαθημα και ξεκλεψα λιγο χρονο να σου γραψω. Θα παμε να παρουμε και τον Δημητρη απο το γραφειο και θα επιστρεψουμε στο σπιτι. Εχει γενεθλια σημερα το αγορι μου. Τα περναμε λιγο στο ντουκου τα γενεθλια τελευταια. Αναρωτιεμαι αν ειναι μονιμη κατασταση ή προσωρινη. Αναρωτιεμαι επισης εαν προτιμω ετσι τις γιορτες. Σβησαμε τα πρωτα κερακια χθες με εναν φιλο και σημερα του εδωσα πακετακι το αγαπημενο του κεικ να κερασει στο γραφειο. Το ΣΚ θα κανουμε και τουρτα. Αλλά αλλη αιγλη ειχαν παλια οι γιορτες. Νομιζω φταιει που δεν εχω δικα μου χρηματα. Αυτο δειχνει ποσο εχω συνδεσει τις γιορτες με τις καταναλωτικες μου συνηθειες/αναγκες. Μου αρεσει να αγοραζω πραγματα ειδικα για καποια περισταση. Φυσικα και μπορεις να γιορτασεις διχως να ξοδευτεις. Ημουν μαθημενη αλλιως ομως. Σου βγαζει μια θλιψη αυτο που εγραψα ισως. Θα σε γλυκανω λεγοντας σου οτι βιωνω πολυ γλυκια περιοδο. Ολο αυτο το απορροφαω ως μια πραγματικοτητα που δεν καταφερνει να ξεθοριασει την παλετα μου. Κλεινει τα 45 λοιπον το αγορι μου κι εγω το βραδυ θα διαβαζω ως αργα επειδη εχουν μαζευτει πολλα. Εκεινος θα χωθει στο γραφειο του να τελειωσει τις δουλειες που δεν τελειωνουν ποτε και καπως ετσι θα τελειωσει αυτη η μερα.

.....

επιστρεψαμε σπιτι.

Κοιταζω τον καιρο στο κινητο μου και βιαζομαι για τα πρωτα κρυα. Καποια πρωινα ειχε και 8-9 βαθμους, αλλα το μεσημερι ο υδραργυρος σκαρφαλωνει κοντα στους 20. Ας ειναι, θα βρω κρυο και χρυσοκοκκινες αποχρωσεις οταν επιστρεψω απο Ελλαδα. Οπως ειχε συμβει περσι και δε χορταινα να φωτογραφιζω τα χρωματα.

Θα σε καληνυχτισω. Τα βιβλια διπλα με αγριοκοιταζουν κι εχω χασμουρηθει ηδη καμια δεκαρια φορες.

Τελη Οκτωβρη να με περιμενεις.

Πέμπτη, 1 Ιουλίου 2021

end of A2 level

 Σημερα το πρωι ηταν το τελευταιο μαθημα γερμανικων. Ξεκινησα πριν 3 μηνες σε μια σχολη online εντατικα μαθηματα γερμανικων. Τρεις ωρες καθημερινα. Απιστευτο ποσα μπορεις να μαθεις σε 3 μηνες!! Η δασκαλα μας ειναι ξεχωριστη γυναικα, απο αυτες που ξερεις οτι γεννηθηκαν για να κανουν αυτο το επαγγελμα. Το γκρουπ μας, γυρω στα 10-11 ατομα, ηλικιας απο 20-45. Ειχε τον τροπο της με τον καθενα μας. Και δεν βιαζοταν ποτε! Καναμε επιπλεον ωρες, επιπλεον μερες, αρκει να μην αφηνε ουτε τελεια που δεν ειχαμε διαβασει και δεν καταλαβαμε! Και περα απο τις γνωσεις γερμανικων εμαθα πολλους μυθους, ετυμολογιες, ιστορικα γεγονοτα, ενδιαφερουσες ταινιες και πληροφοριες για ο,τι μπορεις να φανταστεις. Η κορη της την πειραζει οτι μιλαει διαρκως για πραγματα που δεν ενδιαφερουν κανεναν. Κι ομως. Δε θυμαμαι να με κουρασε ουτε μια φορα. Εμεις την ονομασαμε κινητη Wikipedia. Ξερει να σου πει κατι για τα παντα. Κι ενδιαφερεται να μαθαινει διαρκως σαν μικρο παιδι! Αυτη ειναι η ξεχωριστη Κατριν μας!Με τα παιδια δεθηκαμε πολυ. Ειναι παραξενο να μοιραζεσαι 3 ωρες καθημερινα απο τη ζωη σου με ανθρωπους τοσο μακρυα απο εσενα. Γυρω στους 3-4 ειμαστε σε διαφορετικς πολεις της Γερμανιας. Ο Ασοτ απο την Αρμενια, η Μονικα μας εγραφε απο το Hyderabat της Ινδιας τις τελευταιες μερες, ο Carlos που ειναι απο τη Βενεζουελα εκανε μαθηματα απο την Μουσια της Ισπανιας οπου σπουδαζει και χθες εκανε μαθημα απο Παρισι που πηγε να δει τον αδερφο του. Η Debora Απο Βραζιλια, η Λαουρα απο Κολομβια, η Αντρεα απο το Μεξικο, η Χολυ απο την Αγγλια, η Αμι απο την Ινδια, η Μαιρη απο Ελλαδα που μενει Ελβετια και η αγαπημενη μου Debaprija Απο την Καλκουτα που μενει Γερμανια. Με αυτους τους ανθρωπους καθημερινα επι 3 μηνες λεγαμε τι καιρο κανει στις πολεις μας και πως περνουσαμε τα Σαββατοκυριακα. Ειναι 2-3 που θα συνεχισουν τα μαθηματα. Οι υπολοιποι λογω καλοκαιριου σταματησαμε και θα συνεχισουμε οταν επιστρεψει ο καθενας απο τις διακοπες του. Υπηρχε μια θλιψη σημερα στο μαθημα. Ξερουμε οτι θα χαθουμε. Κι ας εχουμε μια ομδα σε ενα τσατ και υποσχεθηκαμε οτι θα κρατησουμε επαφη. Θα ειναι ολα αλλιως. Δε θα παραπονιομαστε για τις πολλες ασκησεις. Δε θα γελαμε με τα τραγικα μας λαθη. 


Η μερα σημερα ειναι συννεφιασμενη και ειχε λιγο κρυο. Ολες τις τελευταιες μερες. Αλλα σημερα την ειχα αναγκη ακριβως ετσι. Μαγειρεψα ενα τουρλου μουρλια (αν δεν εισαι απο Β. Ελλαδα μην ντραπεις να με ρωτησεις τι ειναι αυτο) και ξεκινησα να σφουγγαριζω τα πλακακια της κουζινας. Εχουν μαζευτει ενα σωρο που θελω να κανω τωρα που δε θα εχω μαθημα. Εχω να βρεθω και με τη δασκαλα της Ισμηνης, τη μαμα μιας συμμαθητριας της για να με ενημερωσει για ενα θεμα και με δυο φιλες. Πρεπει να ετοιμασουμε και καποια χαρτια για Ελλαδα. Εμειναν δυο εβδομαδες μονο μεχρι να κατεβουμε. Απιστευτο πως περναει ο καιρος. Το Αυγουστο θα κλεισουμε δυο χρονια εδω. Πολυ ζορικα χρονια! Απο τα δυσκολοτερα της ζωης μου και τα πιο απολαυστικα ταυτοχρονα. Αναρωτιεμαι ποτε θα τη συνηθισω αυτη τη χωρα, ποτε θα τηνβαρεθω λιγακι. Οχι ακομη.


Τους τελευταιους μηνες διαβαζα ως τις δωδεκα το βραδυ. Ηθελα να σου γραψω αλλη μερα. Πιο ηρεμη. Πιο βολικα. Αυτη τη στιγμη καθομαι στην Πολυθρονα στο δωματιο της Ισμηνης μεχρι να την παρει ο υπνος επειδη φοβαται σημερα. Και επρεπε να σου γραψω τωρα! Διαφορετικα, προβλεπεται να σου εγραφα Σεπτεμβρη, μετα τις καλοκαιρινες διακοπες.


Σε κουρασα αλλα επρεπε να εχω τα ονοματα αυτων των παιδιων γραμμενα εδω. Γιατι ξερω οτι αυτοι οι 3 μηνες, που ηταν σαν να καναμε 2 χρονια σε κανονικο φροντιστηριο, περα απο συμπυκνωμενη γνωση γερμανικων, ειχε και συμπυκνωμενη φιλια λιγακι, συμπυκνωμενη τριβη.


Εζησα 3 σπουδαιους μηνες με σπουδαιους ανθρωπους. Σου ευχομαι να εχεις κι εσυ την τυχη να συναντας σπουδαιους ανθρωπους στη ζωη σου.

Εχω μια θλιψη σημερα και με βαθυα χαρα. 

Και θα σε αφησω με λιγες λεξεις που γεμιζουν το μυαλο μου τελευταια...


Απιστευτο ποσα μπορεις να μαθεις στα 44 σου μεσα σε 3 μηνες!


"Good judgment comes from experience. Experience comes from bad judgment" Rita Mae Brown



Παρασκευή, 26 Φεβρουαρίου 2021

κλιμακωση

 Τη μια εβδομαδα το θερμομετρο εφτασε τους -11 και τα χιονια δεν ελιωναν με τιποτα για μερες και την αλλη εβδομαδα, ακριβως 7 μερες μετα (!) ειχε +15 και ηλιο! Πρωτη φορα εζησα τοσο ξαφνικη αλλαγη. Κι ενω γνωριζεις ηδη οτι λατρευω το φθινοπωρο και αγαπω τον χειμωνα, εδω (ειμαι προκατειλημμενη το ξερω) εχουν τις σωστες διαστασεις οι εποχες και μετα απο αρκετο κρυο και συχνα χιονια απο αρχες Δεκεμβρη, ειμαι ετοιμη για την ανοιξη! Την βλεπω, ειναι ετοιμη να στριψει απο τη γωνια. Μου ειπαν οτι ειναι οι Αλκυονιδες μερες της Γερμανιας και θα ξανακανει κρυο. Αλλα δεν τους πιστευω. Μπαινει η ανοιξη και το θερμομετρο δε θα ξαναδειξει μειον. Ισως να μην εχει +15 καθε μερα, αλλα δε θα εχει μειον.

Διαφορες καταστασεις για μεγαλο διαστημα τον χειμωνα μου επετρεπαν να βγαλω τον Φρεντυ μονο στις 06:20 το πρωι. Χιονι, κρυο, σκοταδι. Οι βολτες μας κρατουσαν λιγοτερο απο πεντε λεπτα. Τελευταια ομως αλλαξαν καποιες συνθηκες, ξημερωνει πιο νωρις και κανουμε υπεροχες βολτες. Βλεπουμε την ανατολη του ηλιου και απολαμβανουμε συχνα την καθαρη ατμοσφαιρα χωρις συννεφιες. Οχι παντα βεβαια :)

Σου ειπα για τις αναποδιες μας. Δεν εχουμε ξεμπερδεψει ακομη αλλα σαν να δρομολογουνται οι καταστασεις. Και τον Απριλη ισως συμβει κατι που το περιμενω πολυ καιρο και ανυπομονω. Δε θα στο πω ακομη γιατι νομιζω σε εχω κουρασει με το συκεκριμενο θεμα. Αλλα μολις συμβει αρχες Απριλη θα στο γραψω.


Φαγητο εχει απο χθες, κατι σαν φρικασε με σπανακι, μανιταρια και πολλα κρεμμυδακια. Απογευματινο σπανακοπιτα (ειναι να μην πιασω ενα υλικο στα χερια μου, του δινω και καταλαβαινει). Ολη μερα ελευθερη. Ελευθερη μετα απο καμια 5-6 mail απο το πρωι με καθηγητες για να συμπληρωσω καποια εντυπα. Μεταφρασεις απο ενημερωσεις. Εξουσιοδοτησεις και δηλωσεις για θεματα που μενουν σε εκκρεμοτητα στην Ελλαδα και πρωινο μαθημα γερμανικων με τη δασκαλα μου.

Ξεκινησα να διαβαζω τα μαυρα φεγγαρια του ερωτα. Δεν ειμαι καθολου σε τετοιο μουντ. Με το ζορι προχωραει. Με εντυπωσιασε η περιγραφη, ο τροπος εκφρασης. Αλλα αυτου του ειδους οι ερωτικες επιθυμιες δεν ειναι πολυ του γουστου μου. Ειμαι στην αρχη. Ισως αποκτησει περισσοτερο ενδιαφερον στη συνεχεια. Το να εχω τηλεοραση δεν μου ελειψε καθολου. Μου λειπει ομως πολυ να μενω μονη να βλεπω τις ταινιες και τις σειρες που εβλεπα στο ιντερνετ μεσημερια στο ιατρειο. Ειδικα τα καλοκαιρια. Μαλλον ειμαι παραξενη. Θα μπορουσα να βαλω να δω μια σειρα και στο σπιτι. Αλλα εκνευριζομαι να παρακολουθω κατι και να τριγυριζουν διαφοροι τριγυρω (οπου διαφοροι= η οικογενεια μου😂). Θελω την ησυχια μου. Ετσι δεν βλεπω τιποτα. Ισως κατι βιντεακια με συνταγες οταν ξαπλωνω τα βραδια, αλλα νομιζω αυτο δε στρεχει ως "παρακολουθω" κατι, ετσι; 🤪


Εχω διαβασμα γερμανικων. Και να σκεφτεις οτι δεν ειναι στα πρεπει. Με εχει ζορισει αυτη η γλωσσα και μ αρεσει να ψαχνω με τις ωρες στο ιντερνετ διαφορες σελιδες με γραμματικα φαινομενα στα γερμανικα και να ξανακανω επαναλληψη τις προσωπικες αντωνυμιες που δε θα μαθω ποτε να της χρησιμοποιω σωστα. 

Σ'αφηνω λοιπον να κολυμπησω παλι με γλωσσοδετες. Τις τελευταιες μερες ζω λιγακι σε ενταση. Εκνευριζομαι, χαιρομαι, απογοητευομαι, γοητευομαι με μια εξαρση και συγκεκριμενη διαρκεια. Δεν ειμαι ολη μερα καπως συγκεκριμενα. Νιωθω χαρα, εχω την αισθηση οτι αναπνεω καλυτερα, κοιταω τη θεα στη βολτα του Φρεντυ και χαμογελαω, φτανει σε μια κορυφωση αυτο που νιωθω και μετα καταλαγιαζει. Χωρις να περναω στη θλιψη. Σαν καπως αλλιως να τα νιωθω. Η κλιμακωση ειναι διαφορετικη απο αυτη που ειχα συνηθισει να διαχειριζομαι. Πιο ηπια ισως; Πιο οριοθετημενη (γερμανικοποιουμαι;! 😳); Πιο χειροπιαστη; Πιο λογικη; Γινεται να ανακατευουμε λογικη με συναισθημα; Θα επρεπε ή ειναι κακος συνδιασμος; Ισορροπιες δυσκολα ανιχνευσιμες.


Ολο σ' αφηνω και ολο εδω ειμαι.

Φευγω λεω!

Σου δινω το ηλιοβασιλεμα που κερδισα προχθες και φευγω 🌍☀️🌅





Κυριακή, 7 Φεβρουαρίου 2021

Καποτε στο Συλλογο θυμαμαι

 Πριν καποια χρονια ημουν στον Συλλογο Γονεων και Κηδεμονων στο δημοτικο της κορης μου στην Ελλαδα. Χρονιά σταθμος. Δε θα σου πω κατι καινουριο, αλλα ρε φιλε, ποσο φοβισμενος ειναι ο κοσμος που ενω βαζεις λεφτα απο την τσεπη σου για να τρεχεις ολη τη χρονια, να υπαρχει παντα καποιος (και δυστυχως οχι μονο ενας) που με υφακι θα σε αμφισβητει. Επιασα το εαυτο μου να θελω να με υπερασπιστω με τροπους που, ουτε η 11χρονη κορη μου δε θα εκανε. Σε πολυ λιγο χρονο αντιλαμβανεσαι τι παιζει και προσαρμοζεσαι. Συγκεντρωνεσαι στον στοχο. Κατι που μου εκανε εντυπωση τοτε και θελω να μοιραστω μαζι σου ειναι αυτο. Μπορει καποιος να ειναι διαβασμενος, να τον εκτιμας για τις γνωσεις του και την εγκρατεια που δειχνει σε στιγμες που η ατμοσφαιρα ειναι τεταμενη. Κι ερχεται η στιγμη που συνειδητοποιεις οτι εχετε διαβασει το ιδιο κειμενο κι εχετε καταλληξει σε εντελως διαφορετικο συμπερασμα. Κι εκεινος θα στο μεταφερει βαζοντας μεσα την προσωπικη του αποψη. Κι εγω επισης. Αθελα μας. Ερμηνευσαμε διαφορετικα τα ιδια λογια και καταλληξαμε σε δυο διαφορετικες "αληθειες". 

Και σημερα θυμηθηκα εκεινη τη χρονια στο Συλλογο για δυο λογους. 

Πρωτα γιατι ο Δημητρης μου ειναι πολυ διαβασμενος, του αρεσει να αναλυει πολυ καποια θεματα κι εκανε μια "ομιλια" σημερα πανω σε ενα θεμα, βασιζομενος σε "γνωσεις", ερμηνευμενες με τη δικη του λογικη, σε ενα συμπερασμα πολυ διαφορετικο απο αυτο που αντιλαμβανομαι εγω. Και αναλογιζομουν ποσο ευκολα θα μπορουσε να πεισει οποιονδηποτε ενω εγω οχι. Ισως εκεινος να εχει δικιο τελικα. Αλλα εαν εχω εγω, δε θα ειμαι εξισου ευκολα πιστευτη.


Η δευτερη αφορμη εγινε παρατηρωντας την Τανια. Μια φιλη που απεκτησα εδω. Οταν εισαι σε ενα Συλλογο ερχεσαι σε επαφη με καποιους ανθρωπους που καταλαβαινεις συντομα οτι λογω ανιαρης ζωης ( γινομαι αυστηρη, το αντιλαμβανομαι, μα θα επιμεινω) ψαχνουν διαρκως αφορμες να δημιουργησουν θεμα, να κρινουν, να κατηγορησουν, να γινει σαματας γενικα. Με μια φιλη τοτε απο τον Συλλογο συνειδητοποιησαμε οτι κυριως αυτοι οι ανθρωποι ηταν γυναικες που δεν εργαζοντουσαν. Κι εχω πιασει τον εαυτο μου να ασχολουμαι πλεον με πραγματα που μεχρι πριν ενα χρονο που δουλευα, δεν προσεχα καν οτι υπαρχουν. Κι ερχεται η Τανια, μια γυναικα που δουλευει πολυ δυσκολα ωραρια, με δυο παιδια με homeschooling που πρεπει να διαχειριστει και ολες τις αλλες καθημερινες υποχρεωσεις και πιανω τον εαυτο μου να τη θαυμαζω σαν κατι απιαστο. Εκεινη νιωθει πιεσμενη και στα ορια της. Και δε μου δοθηκε η αφορμη να της πω ποσο ολο αυτο δινει ενα αλλο νοημα στην καθημερινοτητα, στη ζωη γενικα. Θα βρω ομως τροπο να της το πω. Δε θα την ξεκουρασει απο τις υποχρεωσεις της, αλλα να ξερει οτι καποιος τη θαυμαζει. Τη ζηλευω. Αχ να ερθει η στιγμη να δουλεψω κι εγω ξανα. 


Περασα ομορφα σημερα φιλε μου. Απο αυριο λενε παγωνιες και χιονια. Κι εχουν πεσει απανωτες αναποδιες τελευταια. Αλλα τριτωσε. Βαζω τελεία. Ολα θα πανε καλυτερα. Αναποφευκτα μετα τις αναποδιες ερχονται τα ευχαριστα. Και το αντιστροφο. Αλλαξα και κουπα καφε. Το εκανα στο ιατρειο οταν ηθελα να αλλαξει κατι. Χαζοκολληματα. Αλλα να δεις που την επομενη φορα που θα σου γραψω θα εχω κατι ευχαριστο να σου πω. Το οτι το πιστευω αυτο, εχει κανει ηδη τη μιση δουλεια ;)

Καλη εβδομαδα