Πριν αρκετες αναρτησεις, αν θυμαστε, ειχα βαλει φωτογραφια απο εναν πολυελαιο που ειχα βρει στο ιντερνετ και μου αρεσε. Αυτην εδω την φωτογραφια.

Με την βοηθεια της αδερφης μου (γνωριζει την αγορα με κλειστα τα ματια!!) το βρηκαμε. Στοιχιζει 480 ευρουλακια. Πολυ ομορφος ! Το ειδε και η μαμα μου σε εκτυπωμενη μορφη και μας προτεινε να ειναι αυτο το δωρο που θα μας κανουν για το παιδικο δωματιο. Γιατι οχι; σκεφτηκα κι εγω. Το ανεφερα στον Δ μου και μου λεει "Κριμα δεν ειναι να δωσουνε τοσα λεφτα για ενα φωτιστικο;;"
Και σκεφτομαι...... Ποσο δυσκολο ηταν να το σκεφτω απο μονη μου αυτο;;; Γιατι παρασυρομαι ετσι;; Οταν βλεπω κατι και μου αρεσει, σκεφτομαι μονο αν μπορω να μαζεψω τα λεφτα που στοιχιζει. Δεν σκεφτομαι αν αξιζει αυτα τα λεφτα!! Δεν ειναι γυναικειος παραλογισμος αυτο;;
Πριν δυο βδομαδες πηγαμε στο ΙΚΕΑ για καποια ψωνια. Και βρηκαμε αυτο το φωτιστικο!!! Το ερωτευτηκα. Τοσο κομψο, τοσο περιποιημενο, τοσο ακριβως οπως το φανταζομουν........ 45 ευρω!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!







