Το Βαχτσεβανακι ειναι απο χθες στη Χαιδελβεργη με τους φιλους της. Πρωτη φορα μονη καπου, διχως γονεις, δασκαλους, ομαδαρχες κτλ. Ενα δεκαεφταχρονο παιδι, ταξιδι στον κοσμο της πρωτης ανεξαρτησιας. Θα τη θυμαται αυτη την εκδρομη. Οπως θυμαμαι εγω τις πρωτες μου διακοπες στη Σαρτη, με τη Μαρια και την Αννα. Χοροπηδουσαμε και τσιριζαμε, μεσα στο δωματιο, απο τη χαρα μας. Τι απιστευτες στιγμες! Πεταει το πλασματακι μου και ξεκινησε μια πολυ ξεχωριστη συλλογη στιγμων, διχως εμας.
Επιτελους το φθινοπωρο ντυθηκε φθινοπωρο στην Γερμανια. Στην πρωινη βολτα με την Τζιντζερ ειχε συννεφια, εβαλα μπουφαν, το κουμπωσα ως τον λαιμο και χαιρομουν τις μικρες σταγονες στο προσωπο μου. Σαν ομιχλη που ηθελε να γινει βροχη. Το αγορι πηγε για ψωνια , ειχα ενα υπεροχο χοιρινο πρασοσελινο απο χθες βραδυ και μετα απο μικρα χαζοσυμμαζεματα καθισα και χαζευα φθινοπωρινες εικονες στον κοσμο. Ταξιδευω τοσο ζωντανα μεσω του ιντερνετ καποιες φορες. Λιγες φορες. Ενα Εδιμβουργο ή ενα Λονδινο θα ηθελα τωρα παρακαλω.
Χθες ηπια μια χειροποιητη λεμοναδα σε ενα μαγαζι στο κεντρο της πολης με τις φιλες μου. Γκρινιαξαμε, γελασαμε και μετα προσεξα δυο κυριους διπλα μου. Ο ενας γυρω στα 60, με σκουλαρικι στο αυτι, γκρι polo πουλοβερ με v λαιμοκοψη, σιελ πουκαμισο απο μεσα, ασπρα μαλλια, κοντα. Το σκουραρικι δυσκολα μου αρεσει σε αντρες, αλλα αυτος, αν του εβγαζα το σκουλαρικι (εχω κολληματα 😄), ηταν ενας πολυ γοητευτικος αντρας. Και γοητευτικο τον εκανε το στυλ του και ο τροπος που χρησιμοποιουσε τα χερια του, τα σωμα του, η κινησιολογια γενικα, το βλεμμα και το χαμογελο του. Συζητουσα με τη φιλη μου ποσο ρολο παιζει το ντυσιμο. Το εχω προσεξει. Εχω γνωρισει ανθρωπους, οι οποιοι με κερδισαν με το ντυσιμο τους. Ρηχο; Αδικο; Ισως. Προσφατα το σκεφτομουν, οταν κοιτωντας εναν κυριο (τον οποιο θα μπορουσα να χαρακτηρισω αδιαφορο, ισως και λιγο ασχημο για τα δικα μου γουστα), συνειδητοποιησα ποσο γοητευτικος ειναι, επειδη ειχε ενα πολυ ωραιο ντυσιμο. Ειναι να το εχεις λιγο αυτο. Κατι σαν ταλεντο. Εγω δεν το εχω. Εχω δει και γυναικες στα κιλα μου, πολυ γοητευτικες, επειδη ειναι προσεγμενες. Εγω ειμαι λιγο χυμα πια. Τα τελευταια πολλα χρονια. Χαιρομαι να βλεπω ομορφο κοσμο εκει εξω. Ομορφο με τον τροπο που χαμογελανε, μιλανε, ντυνονται, χορευουν στον χωρο.
Απογευμα Σαββατου. Περιμενω να επιστρεψει το κουτσουβελακι μου, να μου πει πως περασε.
Φωτογραφια κλεμμενη απο εδω
