" Θα επρεπε την παγκοσμια ημερα των τυφλων να την περναμε ολοι με τα ματια κλειστα"

Αυτο το Σαββατοκυριακο , λογω της εξετασης που λεγαμε, εμεινα στο κρεβατι δυο 24ωρα. Πως νιωθουν αραγε οι γυναικες που εχουν δυσκολη εγκυμοσυνη κι αναγκαζονται να κρεβατωνονται για πολυ καιρο;;;
Κι ακομα ακομα, πως νιωθουν οι ανθρωποι που καποια αναπηρια τους εχει καθηλωσει σε ενα κρεβατι;;
Εβλεπα τον Δ να τρεχει ολο το Σαββατοκυριακο πανω κατω και στην ουσια δεν ειχα και πολλες αναγκες. Φαγητο τρεις φορες την ημερα και νερο για τα χαπια μου. Αυτα χρειαζομουν μονο. Φαγητο εκανε το Σαββατο. Τοσο νοστιμο και αρκετο, σε ποσοτητα, που δεν χρειαστηκε να ξαναμαγειρεψει. Πως τα βγαζουν περα αραγε καποιοι που οι δικοι τους ανθρωποι χρειαζονται περισσοτερη φροντιδα;;!

Ποσες φορες συνειδητοποιουμε ποσο τυχεροι ειμαστε που μπορουμε να αυτοεξυπηρετουμαστε;;!!!! Ισως, την ημερα των ανθρωπων με αναπηρια, να επρεπε να την περναμε ολοι καπως ετσι, για να εκτιμησουμε οσα θεωρουμε δεδομενα και να σεβαστουμε περισσοτερους ολους οσους παλευουν καθημερινα για να ζησουν. Και να καταλαβουμε οτι, το να σηκωθουν να πανε να βαλουν ενα ποτηρι νερο, για καποιους, δεν ειναι και τοσο απλη υποθεση!!
Ισως, αν ολοι συνειδητοποιουσαμε ποσο δυσκολη ειναι η καθημερινοτητα για καποιους ανθρωπους, δεν διανοουμασταν καν να παρκαρουμε μπροστα σε ραμπες και σε θεσεις για αναπηρους!!!
Ισως.....




