πανσεληνος....ας χορεψουμε τις ζωες μας

Τελικα ειχαμε πανσεληνο χθες. Ημουν σχεδον βεβαιη κι ας μου φαινοταν οτι δεν ηταν πολυ γεματο το φεγγαρι κατω δεξια. Απο το πρωι ενα σωρο αναποδιες. Ευτυχως ολα στο τελος κατελληξαν καλα, αλλα κουραζομαι και μονο στη σκεψη να σου απαριθμισω ποσες αναποδιες ειχε χθες η μερα μου. Θα σου πω το καλο φιναλε. Εξοδος με το αγορι μου σε ταβερνουλα. Αυριο γιορταζουν και 2 ακομη αγαπημενοι μου ανθρωποι. Ο γαμπρος μου και ο κουμπαρος μου. Θα το γιορτασουμε και αυριο λοιπον και μετα θα με πιασει παλι εκεινη η αναποδια να μη θελω να βγω απο το σπιτι για τα επομενα τουλαχιστα 4-5 Σαββατοκυριακα. Τα νηματα ακομη σκονιζονται στην ιδια θεση. Τα χριστουγεννιατικα εφυγαν απο τη διακοσμηση αλλα με περιμενουν στο σαλονι (που εχει γινει αποθηκη τελικα) να τα βαλω σωστα σε κουτες να ανεβουν στη σοφιτα. Νομιζω οτι οποια γωνια του σπιτιου κι αν κοιταξω θελει συμμαζεμα και επειδη δεν ξερω απο που να αρχισω τα αφηνω ολα ετσι. Με στενοχωρει πολυ η υγρασια που εχει βγαλει το πανω μπανιο, επειδη γνωριζω οτι συμβαινει επειδη δεν θερμαινεται και δεν ξερω πως να την καταπολεμησω. Ειναι 6:30 μ.μ., εχω αλλα 3 σχετικα δυσκολα ραντεβου και μετα θελω να γυρισω τρεχοντας σπιτι. Σημερα ο Δημητρης ειχε ρεπο και θα ειναι με την μικρη σπιτι οταν επιστρεψω. Το να με περιμενει η οικογενεια μου στο σπιτι μετα τη δουλεια ειναι κατι που θα ζησω για πρωτη φορα νομιζω και δεν ξερω αν θα εχω την ευκαιρια να το ζησω ξανα συντομα. Ισως να ακουγεται σαχλο. Η ουσια ειναι οτι εχω αυτους τους δυο ανθρωπους, ανεξαρτητα αν με περιμενουν σπιτι μετα τη δουλεια ή ερχονται αργοτερα. Αλλα εγω εχω μια χαρα που θα επιστρεψω και θα με περιμενει καποιος στο σπιτι που δεν μπορω να στην περιγραψω.
7:15 μ.μ. Αλλα 2 ραντεβου. Μην ξεχασω να παρω γαλα για την μικρη. Μολις εκανα εναν ακομη καφε. Στο χωριο μου αδειαζουν οι δρομοι αυτη την ωρα. Μαζευονται ολοι σπιτια τους. Λιγο παραδιπλα ομως ειναι η Θεσσαλονικη που δεν κοιμαται ποτε. Χθες στην ταβερνουλα που πηγαμε ηταν γεματη κοσμο και δυο ομορφες φωνες μας κρατουσαν παρεα τραγουδωντας Μπιθικωτση και Ζαμπετα. "Αυτο ειναι κριση;" θα αναρωτηθουν καποιοι αυστηροι. Εγω επελεξα να το δω πιο συνενοχικα χθες. Καμαρωνα αυτη τη διασκεδαση, που μενουμε 3 τραπεζια γεματα στο τελος και η κοπελιτσα με τον αλλο τον κυριο με την ωραια φωνη τραγουδουσαν σε μας πλεον, κοιτωντας μας στα ματια. Χωρις μικροφωνα και ηχεια. Ετσι, μεταξυ μας, που λενε.
Μ'αρεσουν οι "μεταξυ μας" καταστασεις.
Κι αυριο μεταξυ μας θα 'μαστε.
Θελω να χορεψω τη ζωη. Χθες ενας νεαρος αναρωτιοταν αν ειναι η ζεμπεκια "ιστορικα και παραδοσιακα" αντρικος χορος. Η ζεμπεκια και καθε αλλο ειδος χορου, για μενα ειναι χορος! Κι αν μεσα σου ο ρυθμος εχει αναγκη εκφρασης, κανενος κριση δε σε νοιαζει.
Ας χορεψουμε τις ζωες μας, οπως μας λεει και το αρτιστακι μου. Ας τις τραγουδισουμε! Δειτε το βιντεακι. Ειναι μικρο και αξιζει τον κοπο...

ο φιλος μου

Εγινε κατι πολυ σπουδαιο αυτες τις μερες. Ειχα αιτημα φιλιας στο facebook απο εναν παλιο λατρεμενο μου φιλο. Ποσο χαρηκα που ξαναβρεθηκαμε. Εστω διαδυκτιακα. Με μερικους ανθρωπους περνας τοσο ωραια που δεν θελεις να χαθεις. Κι ομως. Αφηνεσαι. Γιατι δεν φταιει ουτε η ζωη, ουτε οι οικογενειες που δημιουργησαμε, ουτε οι υποχρεωσεις της δουλειας. Το ξερεις καλα. Εσυ κι εγω φταιμε που αφηνουμε τις φιλιες να ξεθωριαζουν.
Θυμαμαι συχνα τη συζητηση μας με τον Δημητρη (το αντρα μου. Γιατι και τον παλιο μου φιλο, Δημητρη τον ελενε) για τον δικο μας πλανητη. Ποιους ανθρωπους θα περναμε μαζι μας στον ολοδικο μας πλανητη. Ανθρωπους χαμογελαστους, ανθρωπους με θετικη ενεργεια, με καλη καρδια! Ηταν και ο φιλος μου στη λιστα μας. Θυμαμαι δεν ημασταν παντρεμενοι ακομη οταν το συζητουσαμε αυτο με τον Δ μου. Στο σπιτι μας στη Γρυπαρη ηταν. Στον καναπε με το πορτοκαλοκιτρινο ριχταρι και τον φουξ τοιχο απο πισω. Τοτε ακομη μιλουσα με τον φιλο μου. Καμια φορα πηγαιναμε και για κανενα μεσημεριανο κρασακι στον παιδοτοπο οι δυο μας ή στον Ταξιαρχη πανω, στον Τζιμμυ. Και λεγαμε και λεγαμε και πεφταμε κατω απο τα γελια. Και τωρα ο φιλος μου ειναι μπαμπας δυο ομορφων κοριτσιων. Μερικες φορες μου βγαινει κατι χαζο. Ο φιλος μου για μενα θα ειναι παντα παιδι. Το αυθορμητο παιδι, γεματο χωρις λογο ανασφαλειες και με την ευαισθητη καρδια ετοιμος να τα δωσει ολα. Ενα παιδι.

Αγαπω την εννοια της φιλίας. Και δεν μπορεσα ποτε να μετρησω στην παλαμη του ενος χεριου τους φιλους μου. Χρειαζομουν και τα δυο χερια. Ειναι ευλογια η φιλία. Για μερες, για χρονια, για μια ζωη, για μια στιγμη.

Παμε ξανα ...

Ωραια. Οι γιορτες τελειωσαν κι εμεις επιστρεψαμε στις γωνιτσες μας. Λιγο πιο ευτυχισμενοι θαρρεις. Απο χθες βαζω συνεχεια πλυντηρια να προλαβω τον ηλιο.Απολαμβανω την επιστροφη στην καθημερινοτητα. Βαριεμαι λιγακι το ξεστολισμα το Σαββατο. Αλλά μου υποσχεθηκα να παρω καινουριες κουτες απο το μινι μαρκετ απεναντι και να βαλω τα χριστουγεννιατικα και μ'αρεσουν οι ανακαταταξεις. Η μικρη δυσκολευεται να κοιμηθει νωρις τα βραδυα, εγω δυσκολευομαι να μεινω ξυπνια για πολυ και ο Δημητρης λειπει ξανα μεχρι αργα και μενει μονο το αρωμα του στο σπιτι να μου κανει παρεα οταν επιστρεφω.Την Παρασκευη αν καταφερω, θελω να παω θεατρο, να δω εναν φιλο που παιζει. Ειναι το τελευταιο τριημερο που παιζουν στην Θεσσαλονικη κι εμεις ακομη δεν αξιωθηκαμε να παμε. Δυσκολο το βλέπω, αλλά θα το προσπαθησω. Για το υπολοιπο Σαββατοκυριακο δεν θα κανονισω τιποτα. Θα ηθελα να ξεστολισω και να ασχοληθω λιγακι με το σπιτι μου. Να ηρεμησω, να πλεξω, να διαβασω. Εχουν μαζευτει τα νηματα που αγορασα και δεν εχω πιασει να πλεξω τιποτα. Μαζευονται μονο σε διαφορες αποχρωσεις λες κι εχω σκοπο να πλεξω πολυχρωμη κουβερτα. Χουχουλιασμα στο σπιτι λοιπον. Ισως ερθει η αδερφη μου με τον γαμπρο μου για ενα χαλαρο σουαρε το Σαββατο βραδυ. Η μικρη μου ειπε οτι σημερα θα φαει την τελευταια σοκολατιτσα απο αυτες που τους εδωσαν στο παιδικο παιδακια που γιορταζαν και μετα θα ξαναφαει γλυκο την ανοιξη. Δεν θα το κανει, το ξερω, αλλα εκεινη τη στιγμη ειχε την πιστη οτι εχει την δυναμη να αντεξει τοσο πολυ. Και θαυμαζω τοσο πολυ αυτη την πιστη. Εγω δεν την εχω. Αλλα θα μπω κι εγω σε προγραμμα. Απο Δευτερα οπως θα φανταζεσαι. Αυτα τα camper που μου πηρε η αδερφη μου στη γιορτη μου ειναι τα πιο ανετα παπουτσια που ειχα ποτε. Αναρωτιεμαι ποσο θα αντεξουν αφου μονο για παντοφλες μεσα στο σπιτι δεν τα φοραω. Σημερα εκανα μια μικρη λιστα με υλικα που θελω να αγορασω μεσα στο 2014. Εγραψα καινουρια γυαλια μυωπιας, φακους επαφης γκρι, τιραντες για παντελονι κοκκινες, κοκκινη τσαντα ταχυδρομου, μια βεσπα, πολυχρωμα στυλο, και μελανακια για τον εκτυπωτη μου.
Καλα το καταλαβες. Μονο τα στυλο θα παρω και τα μελανακια του εκτυπωτη.
Το ποσο απολαμβανω να κανω λιστες το εχεις καταλαβει ετσι;

καληνυχτα

check list για το 2014

Ηθελα να κανω μια λιστα με στοχους που θελω να πετυχω μεσα στην χρονια που καλωσορισαμε τοσο ομορφα.
Να ξανακοψω το τσιγαρο, που μπορει να μην καπνιζω οσο καπνιζα παλια, αλλα εχει γινει πολυ συχνη συνηθεια τελευταια.
Να καταλαβω επιτελους οτι τα επιπλεον κιλα ειναι αρρωστια και να καταφερω να μπω σε ενα προγραμμα .
Να κανω ενα δευτερο παιδακι, αν και χωρις την συγκαταθεση του Δ, με τον κρινο θα δυσκολευτω πολυ.
Κι εκει κολλησα. Δεν μπορουσα να σκεφτω κατι αλλο. Το να φυγουμε εξωτερικο εχω παψει δυστυχως να το σκεφτομαι. Το νιωθω απατηλο ονειρο και για λιγο (θελω να πιστευω για λίγο) το εχωσα σε ενα σκοτεινο συρταρακι.
Παντα περναει και η σκεψη να μη χασω τιποτα πολυτιμο απο τη ζωη μου. Οσα εχω και θεωρω δεδομενα. Αυτη ισως ειναι η πιο δυνατη ευχη μου. Μα μεσα απο τον παρορμητισμο μου, παιρνουν φορα και οι αλλες ευχες. Μα δεν μπορω να σκεφτω κατι αλλο να θελω πολυ; Η κιθαρα που ελεγα να μαθω; Τα ισπανικα; Ο χορος;!;! Οχι, οι πρωτοχρονιατικοι στοχοι πρεπει να εμπεριεχουν πολυ πιστη, πολυ θεληση. Αυτα μπορουν να περιμενουν.

Ονειρευομαι ενα 2014 με περισσοτερες συναντησεις με φιλους, με περισσοτερες στιγμες με την οικογενεια μου, με περισσοτερα ταξιδια, περισσοτερα χαμογελα, περισσοτερες στιγμες απολαυσης και ευδαιμονιας. Με τη γλυκια αισθηση του σπιτιου μου, με τις συνεχεις αλλαγες που τοσο μου αρεσει να κανω, με τη διαθεση να επιστρεφω παντα, με το αρωμα της δικης μου οικογενειας ανοιγοντας την πορτα. Περισσοτερα βιβλια, μουσικη, ταινιες και θεατρο. Να βαλω στη ζωη μου το θεατρο που εχω να παω χρονια. Ενα 2014 γεματο Ζωη, Υγεια, Ευτυχια, Ερωτα, Αγαπη, Εμπνευση, Γαληνη, Ψυχικη ηρεμια.

Θα μπορουσα να βαλω τουλαχιστον 10 αστερισκους με στοχους γι'αυτη τη νεα χρονια. Θα συγκρατηθω ομως. Θα βεντουζωσω πανω στους 3 πρωτους στοχους που επελεξα και θα βαλω τα δυνατα μου. Δεν υποσχομαι τιποτα. Νιωθω οτι εχω μεγαλη ανηφορα μπροστα. Κοιταζω προς τα 'κει και λεω να ξεκινησω να ανεβαινω.

Σ'αφηνω να ζησω το τελευταιο τριημερο των εορτων. Περιμενω την Κυριακη εναν φιλο του αντρα μου που αγαπω πολυ κι ενα αλλο ζευγαρι φιλων για τσιπουροκατασταση. Λιγα μεζεδακια και ξεκουραση ολο το τριημερο. Εντελως, παντελως τιποτα αλλο!

υ.γ. Διαβασα σημερα την αναρτηση της Κατερινας για τα χριστουγεννα στην Γερμανια. Να πω οτι δεν ζηλεψα, ψεμα θα 'ναι. Να φανταστεις συγκινηθηκα απο λαχταρα. Σου 'χει τυχει;

λιγες γουλιες ακομη απο τη χρονια που φευγει...

Ολα τα τελευταια κρυβουν μια θλιψη. Μεγαλοποιουμε το καθετι τελευταιο. Μ' αρεσει να μεγαλοποιω επιλεκτικα. Και, αν θελεις το πιστευεις, εχω διαβασει αναρτησεις παλιοτερες, που ενω θεωρουσα οτι μεγαλοποιω λιγακι την ιστορια αποτυπωνοντας την εδω, τελικα ηταν πολυ πιο κοντα σ'αυτο που ενιωθα οταν το ζουσα, απο αλλες φορες που προσπαθω να ειμαι συγκρατημενη και προσγειωνω τη μαγεια της ζωης.
Ετσι λοιπον απογειωνω κι εγω τις τελευταιες μερες του 2013 και σκεφτομαι ποσο πιο πλουσια εγινα μεσα στη χρονια που περασε. Γνωρισα εκπληκτικους ανθρωπους. Διαβασα υπεροχα βιβλια. Και δεν σου ειπα και το πιο ευχαριστο. Ο Δημητρης συμφωνησε να βγαλουμε εκεινα τα ραφια απο το καθιστικο και θα κανουμε και μια μικρη αλλαγη στα επιπλα και ειμαι μεσα στην τρελλη χαρα. Τρελλαινομαι για τετοιες αλλαγες.
Στο σπιτι με περιμενει μια ωραια κολοκυθοβασιλοπιτα να την πασπαλισω με αχνη και μερικα νοστιμοτατα μελομακαρονα να τα μελωσω. Εμεινε να κανω μια τουρτα σερανο και να φουρνισω αυριο το χοιρινο μπουτι με κυδωνια, ξινομηλα, βερικοκα και δαμασκηνα που θα μου ετοιμασει ο Δημητρης απο σημερα το βραδυ. Ειναι απιθανος μαγειρας, θα γλειφουμε τα δαχτυλα μας παλι, ειμαι σιγουρη.
Περασαν οι μισες μερες των διακοπων. Μη μελαγχολεις. Εχουμε μια ολοκληρη χρονια να χτισουμε. Σ'αφηνω. Δεν θα μπω παλι για λιγες μερες. Απο το πρωι αποφευγω το facebook. Ενω βρισκομαι συνεχεια σχεδον με κοσμο, εχω ορεξη για ησυχια. Αυριο παλι θα ανοιξω πατζουρια και μεχρι τα ξημερωματα της πρωτης μερας του χρονου θα ειμαι εκτεθειμενη σε φιλους, σε αγκαλιες, σε ερωτα, σε φιλιά, σε χορους, σε συζητησεις. Ως τοτε μια αμπωτη ειναι ο,τι πρεπει. Για να εχουμε μετα να συζηταμε για νεα ξεκινηματα, ενθουσιωδης αφετηριες και ολοφρεσκους στοχους. Θα σου εχω τη φετινη λιστα μου στην επομενη αναρτηση. Μη ξεχασεις να φιλησεις αυτον που αγαπας πιο πολυ στην αλλαγη του χρονου. Μη ξεχασεις να πιστευεις στη μαγεια. Μη ξεχασεις σε παρακαλω πολυ να νοιαζεσαι.