μονη στο σπιτι - "Ξαφνικος ερωτας"

Μονη στο σπιτι. Δεν θυμαμαι ποσο καιρο εχω να κοιμηθω μονη μου. Ωραια ηταν. Οταν σπουδαζα πηγαινα μια εβδομαδα πριν αρχισουν τα πανεπιστημια κι εφευγα μια βδομαδα αφου τελειωναν, για να μπορω να μενω λιγες μερες ολομοναχη στο σπιτι.

Καποιες φορες περνουσαν οι ωρες χωρις να κανω τιποτα, καποιες αλλες φορες ομως, αναβα τα κερια μου, εβαζα λιγο κρασακι και αφιερωνα τα βραδια μου σε ο,τι αγαπουσα......μουσικη, ταινιες, ημερολογιο, ονειρα.

Ετσι και χθες!

Στην αρχη σκεφτηκα να κανονισω να βγω για κανενα κρασακι. Οταν το αποφασισα ομως και αρχισα τα τηλεφωνα, ηταν αργα. Ειχαν ηδη ολοι κανονισει κατι για την βραδια τους.

Μονη λοιπον!




Πηρα την ταινια "Ξαφνικος ερωτας". Ειχα διαβασει δυο φορες το βιβλιο "Ταλγκο", που βασιστηκε η ταινια. Δεν με ενθουσιασε. Ο σκηνοθετης του μυαλου μου ειχε δημιουργησει απιστευτες εικονες οταν διαβαζα το βιβλιο. Οταν δεν χρειαζεσαι χορηγο, τα σκηνικα γινονται μαγευτικα....και οπως ακριβως σου ταιριαζουν. Θα μπορουσε να ειναι υπεροχη ταινια....αλλα δεν...!
Η μουσικη ομως του Σπανουδακη σε απογειωνε, εντυνε τις καλυτερες στιγμες της ταινιας και σε διαπερνουσε.





Τελος η ταινια, τελος και τα γαριδακια :)

Κατα τις 12 σαν καλο κοριτσακι, ανεβηκα να ξαπλωσω και να ζωγραφισω τα εικονοσταυρα μου. Με φωναζε ο αερος στο μπαλκονι ομως και βγηκα να μου δωσει μια αγκαλια. Ησυχια και σκοταδια. Βαθυα αναπνοη και αμεσως αρχισε να με φλερταρει ο Μορφεας.

Ημουν επιρρεπης και αφεθηκα ;)

Ο,τι να 'ναι......μπλογκογειτονια σε διακοπες!

Αδειασε η μπλογκογειτονια μας. Βρισκεις ευκολα παρκαρισμα και κυκλοφορεις με ανεση στους δρομους. Βρηκα ευκαιρια και παω σε καποια σπιτια που λειπουν οι ιδιοκτητες. Μη με πειτε αγενη....αφησαν ανοιχτη την πορτα. Διαβαζω παλιες αναρτησεις τους, απο τις πρωτες πρωτες. Υπαρχει διαφορα τελικα. Αναρωτιεμαι ομως αν σιγα σιγα ανοιγομαστε περισσοτερο ή το αντιθετο.
Αναλογα την εμπνευση και τα κεφια.

Διαβαζω και τις δικες μου παλιες αναρτησεις. Πεφτω πανω σε καποιες και καμαρωνω που καταφερα να εκφραστω τοσο καλα. Και βλεπω και καποιες αλλες, που μονο απο τον τιτλο με διωχνουν, δεν θελω να τις ξαναδιαβασω, δεν μου αρεσω εκει.
Αραγε και οι ανθρωποι που ειναι γυρω μου, υπαρχουν στιγμες που θελουν να φυγουν μακρια μου;; Προφανως ναι, αν το νιωθω εγω για μενα. Και πως θα ηταν η ζωη αν οταν νιωθαμε οτι θελουμε να απομακρυνθουμε απο καπου, το καναμε; Θα υπηρχε γαμος; Φιλιες; Εταιριες;

Δεν εχω παει ακομα στη θαλασσα. Ουτε ενα μπανιο......οχι οτι μου λειπει και πολυ αυτο. Μου λειπει η θεα της θαλασσας ομως, η μυρωδια της , οι μουσικες της και οι σαρδελες στα καρβουνα :) Ευτυχως μεχρι τωρα δεν μας ετυχαν πολλοι γαμοι και βαφτισεις απο ατομα που θα επρεπε να παρευρεθουμε.

Σε λιγους μηνες παντρευονται 2 ζευγαρια απο την παρεα μου. Σ' αυτη την παρεα δυο-δυο πανε οι γαμοι.... και οι κηδειες. Πρεπει να ψωνισουμε κιολας για τους γαμους!

Σημερα το πρωι , οταν εβγαλα την Φλαπυ, φυσουσε. Τοσο που με ξεμαλλιασε :) Πολυ το ευχαριστηθηκα!

Πολυ σαχλαμαρισα πρωι πρωι.....αρχιζουμε δουλιτσα.

Καλημερα και καλη δουλεια!

Querer

Το τραγουδι αυτο το εμαθα απο την Maya
με συγκλονισε,
με ξεσηκωσε,
με ταξιδεψε,



μπηκε μεσα μου λες και ελειπε απο παντα κι εμεινε εκει μονιμη παρεα, το ψυθιριζω και σε ωρες σιωπης.

Το αφιερωσα σημερα στον Δ......αν το χορευαμε ισως να ημασταν αστειοι.....αν κλεισουμε τα ματια δε θα ειμαστε :)

Θα ηθελα...

1. Θα ηθελα να εχω ενα σπιτι στο Πηλιο............ στην Μακρυνιτσα ισως, θα το εψαχνα περισσοτερο το που ακριβως αν ηταν πιο εφικτο!


2. Θα ηθελα μια φορα τον χρονο να πηγαινω ενα τριημερο καπου μονη μου.

3. Θα ηθελα μια φορα το χρονο να μπορουμε να πηγαινουμε με τον Δ 15 μερες διακοπες.









4. Θα ηθελα να εχω σπιτι με ωραια αυλη και θεα και πολλα δωματια .....καπου διαβασα οτι η ευτυχια χωραει σε λιγα τετραγωνικα, ενω η δυστυχια θελει χωρο για να απλωθει......και στενοχωρεθηκα!


5. Θα ηθελα να εχω ενα δωματιο στο σπιτι με τεραστιες βιβλιοθηκες, χουχουλιαρικες πολυθρονες, ενα παραθυρο με θεα, μαξιλαρες στο πατωμα, παγκους για χειροτεχνιες και πλεκτα σαλια σε διαφορα χρωματα!

6. Θα ηθελα να μπορουσα να ζω για 6 μηνες καθε χρονο σε καποια διαφορετικη χωρα.........να δουλευω εκει.

7. Θα ηθελα να αποκτησω ενα σκληρο δισκο με τρισεκατομμυρια τραγουδια....πολλα ειπα;;

8. Θα ηθελα να μαθω να μιλαω : ισπανικα, ρωσικα, ιταλικα, τσεχικα, σερβικα, τουρκικα .... κι αλλες γλωσσες

9. Θα ηθελα να ανοιγω την μπαλκονοπορτα καθε πρωι και να μυριζω λεμονανθους.


10. Θα ηθελα ενα jeep wrangler για χειμερινο αγροτουρισμο με τον Δ και την Φλαπυ










...to be continued

Αχ, το ονειρο !

Η ΕΦΗΒΕΙΑ ΤΗΣ ΛΗΘΗΣ - ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ

Περιμένω λίγο
να σκουρήνουν οι διαφορές και τ'αδιάφορα
κι ανοίγω τα παράθυρα.Δεν επείγει
αλλά το κάνω έτσι για να μην σκεβρώσει η κίνηση.
Δανείζομαι το κεφάλι της πρώην περιέργειας μου
και το περιστρέφω.Όχι ακριβώς περιστρέφω.
Καλησπερίζω δουλικά όλους αυτούς τους κόλακες
των φόβων,τα αστέρια .Όχι ακριβώς καλησπερίζω.
Στερεώνω με βλεμμάτινη κλωστή
τ'ασημένια κουμπάκια της απόστασης
κάποια που έχουν ξηλωθεί τρέμουνε και θα πέσουν.
Δεν επείγει.Το κάνω μόνο για να δείξω στην απόσταση
πόσο ευγνωμονώ την προσφορά της.

Αν δεν υπήρχε η απόσταση
θα μαραζώνανε τα μακρινά ταξίδια
με μηχανάκι θα μας έφερναν στα σπίτια
σαν πίτσες την υφήλιο που ορέχτηκε η φυγή μας.
Θα ήτανε σαν βδέλλες κολλημένα
πάνω στα νιάτα τα γεράματα
και θα με φώναζαν γιαγιά απ'τα χαράματά μου
εγγόνια μου και έρως αδιακρίτως.
Και τι θα ήταν τ'άστρα
δίχως την υποστήριξη που τους παρέχει η απόσταση.
Επίγεια ασημικά,τίποτα κηροπήγια τασάκια
να ρίχνει εκεί τις στάχτες του ο αρειμάνιος πλούτος
να επενδύει ο θαυμασμός την υπερτίμησή του.

Αν δεν υπήρχε απόσταση
στον ενικό θα μας μιλούσε η νοσταλγία.
Οι σπάνιες τώρα ντροπαλές της συναντήσεις
με την πληθυντική ανάγκη μας
μοιραία τότε θ'αφομοίωναν
την αλανιάρα γλώσσα της συχνότητας.

Βέβαια,αν δεν υπήρχε η απόσταση
δεν θα'τανε σαν άστρο μακρινό εκείνος ο πλησίον
θα'ρχοταν στην πρωτεύουσα προσέγγιση
μόνο δυο βήματα θ'απέχανε τα όνειρα
από τη σκιαγράφησή του.
Όπως κοντά μας θα παρέμενε
η ύστατη φευγάλα της ψυχής.

Προς τί η τόση περιπλάνηση.Χώρος
κενός υπάρχει.Εμείς θα κατεβαίναμε
να ζήσουμε στο υπόγειο κορμί μας
κι εκείνη με τον μύθο της και τα συμπράγκαλά του
θα μετεμψυχωνότανε σε σώμα.

Αν δεν υπήρχες εσύ απόσταση
θα πέρναγε πολύ ευκολότερα
πιο γρήγορα εν μια νυκτί η λήθη
τη δύσκολη παρατεταμένη εφηβεία της
αυτό που χάριν ευφωνίας ονομάζουμε μνήμη.

Όχι ακριβώς μνήμη.Στερεώνω

με βλεμμάτινη κλωστή ομοιώσεις

έχουν ξηλωθεί τρέμουνε και θα πέσουν.

Όχι ακριβώς στερεώνω.Δουλικά περιστρέφομαι
γύρω απ'αυτούς τους κόλακες του χρόνου που
χάριν συντομίας τους ονόμασα μνήμη.
Όχι ακριβώς μνήμη.Ανεφοδιάζω διάττοντες
με παρατεταμένη εκμηδένιση.Επείγει.

- - - - -


Η αγάπη πρέπει να ξαναγίνει Αγάπη. Ο φίλος πρέπει να ξαναγίνει Φίλος. Το φιλί την ίδια γλύκα να 'χει. Και το όνειρο. Αχ, το όνειρο!! Να στέκει πάντα ψηλά στον αφρό της απέραντης θάλασσας. Να συντροφεύει το κρασί και το τραγούδι μας. Να θρέφει τη θύμηση και την πεθυμιά μας...

Μαρία Πολυδούρη