φθινωπορο, λιγη Χαιδελβεργη νοητα κι ενα Σαββατο βραδυ ξεκουρασης!

 Το Βαχτσεβανακι ειναι απο χθες στη Χαιδελβεργη με τους φιλους της. Πρωτη φορα μονη καπου, διχως γονεις, δασκαλους, ομαδαρχες κτλ. Ενα δεκαεφταχρονο παιδι, ταξιδι στον κοσμο της πρωτης ανεξαρτησιας. Θα τη θυμαται αυτη την εκδρομη. Οπως θυμαμαι εγω τις πρωτες μου διακοπες στη Σαρτη, με τη Μαρια και την Αννα. Χοροπηδουσαμε και τσιριζαμε, μεσα στο δωματιο, απο τη χαρα μας. Τι απιστευτες στιγμες! Πεταει το πλασματακι μου και ξεκινησε μια πολυ ξεχωριστη συλλογη στιγμων, διχως εμας. 

Επιτελους το φθινοπωρο ντυθηκε φθινοπωρο στην Γερμανια. Στην πρωινη βολτα με την Τζιντζερ ειχε συννεφια, εβαλα μπουφαν, το κουμπωσα ως τον λαιμο και χαιρομουν τις μικρες σταγονες στο προσωπο μου. Σαν ομιχλη που ηθελε να γινει βροχη. Το αγορι πηγε για ψωνια , ειχα ενα υπεροχο χοιρινο πρασοσελινο απο χθες βραδυ και μετα απο μικρα χαζοσυμμαζεματα καθισα και χαζευα φθινοπωρινες εικονες στον κοσμο. Ταξιδευω τοσο ζωντανα μεσω του ιντερνετ καποιες φορες. Λιγες φορες. Ενα Εδιμβουργο ή ενα Λονδινο θα ηθελα τωρα παρακαλω.

Χθες ηπια μια χειροποιητη λεμοναδα σε ενα μαγαζι στο κεντρο της πολης με τις φιλες μου. Γκρινιαξαμε, γελασαμε και μετα προσεξα δυο κυριους διπλα μου. Ο ενας γυρω στα 60, με σκουλαρικι στο αυτι, γκρι polo πουλοβερ με v λαιμοκοψη, σιελ πουκαμισο απο μεσα, ασπρα μαλλια, κοντα. Το σκουλαρικι δυσκολα μου αρεσει σε αντρες, αλλα αυτος, αν του εβγαζα το σκουλαρικι (εχω κολληματα 😄), ηταν ενας πολυ γοητευτικος αντρας. Και γοητευτικο τον εκανε το στυλ του και ο τροπος που χρησιμοποιουσε τα χερια του, το σωμα του, η κινησιολογια γενικα, το βλεμμα και το χαμογελο του. Συζητουσα με τη φιλη μου ποσο ρολο παιζει το ντυσιμο. Το εχω προσεξει. Εχω γνωρισει ανθρωπους, οι οποιοι με κερδισαν με το ντυσιμο τους. Ρηχο; Αδικο; Ισως. Προσφατα το σκεφτομουν, οταν κοιτωντας εναν κυριο (τον οποιο θα μπορουσα να χαρακτηρισω αδιαφορο, ισως και λιγο ασχημο για τα δικα μου γουστα), συνειδητοποιησα ποσο γοητευτικος ειναι, επειδη ειχε ενα πολυ ωραιο στυλ. Ειναι να το εχεις λιγο αυτο. Κατι σαν ταλεντο. Εγω δεν το εχω. Εχω δει και γυναικες στα κιλα μου, πολυ γοητευτικες, επειδη ειναι προσεγμενες. Εγω ειμαι λιγο χυμα πια. Τα τελευταια πολλα χρονια. Χαιρομαι να βλεπω ομορφο κοσμο εκει εξω. Ομορφους ανθρωπους με τον τροπο που χαμογελανε, μιλανε, ντυνονται, χορευουν στον χωρο. 

Απογευμα Σαββατου. Περιμενω να επιστρεψει το κουτσουβελακι μου, να μου πει πως περασε. 

Φωτογραφια κλεμμενη απο εδω

Δεν ειναι φθινοπωρο αυτο

Απο τις απολαυστικοτερες στιγμες ειναι αυτες. Οταν ερχεται το κουτσουβελακι στον καναπε, διαβαζει το βιβλιο της, αναμεσα μας απλωνεται η Τζιντζερ, η οποια γινεται 2 μετρα αν τεντωθει και στην αλλη ακρη του καναπε διαβαζω εγω τα γερμανικα μου.
 Ο Σεπτεμβρης τελειωνει κι εχουμε φθινοπωρο Ελλαδας. Η θερμοκρασια πεφτει τα πρωινα, αλλα οταν εχει εναν μονιμο ηλιο στον ουρανο και η θερμοκρασια σκαρφαλωνει ως το μεσημερι ως τους 25-27-29 βαθμους Κελσιου, μου χαλαει ολη τη φθινοπωρινη διαθεση. Βαζω να ακουσω την λιστα country ή Herbst και ειμαι εντελως σε λαθος mood. Την αλλαζω, βαζω λιγα latin. Ξαναεπιμενω. Επιστρεφω στις παραδοσιακες εποχικες επιλογες μου. Ξανα νιωθω λαθος. Με εχει κουρασει. Θελω γερμανικο φθινοπωρο ΤΩΡΑ!

Και πρεπει να κανω μια λιστα με τραγουδια να μου φτιαχνουν τη διαθεση οταν αργει το φθινοπωρο. 

Κυριακη Σεπτεμβρη

 Περασε κι ολας 10. Κυριακη πρωι, σε ενα σχετικα συμμαζεμενο και καθαρο σπιτι. Ξυπνησα νωρις το πρωι. Φθινοπωρο απλωμενο εξω. Το νιωθεις με ολες τις αισθησεις. 

Εβγαλα την πρασινη κουπα να κανω εναν ζεστο καφε. 

Ο Δημητρης επεστρεψε χθες βραδυ απο Λονδινο λιγο κρυωμενος. Εκανα κοτοσουπα χθες βραδυ. Δεν βραζω απο τωρα το μπροκολο, να το κανω με μπολικο σκορδο και λαδολεμονο, να φυγει απο τις μεσημεριανες δουλειες;

Να κανω ελληνικο ή νες;

Θα βαλω κι ενα τοστακι, με αυτες τις τελειες φετες απο το Dinkel-Roggen ψωμι που αγορασα απο το Aldi, περιμενοντας να βρασει το μπροκολο.

Νες θα κανω. Ο ελληνικος μου αρεσει περισσοτερο, αλλα μου ερχεται λιγος. Τον εχω κανει και κουπάτο, αλλα χανει. Το πολυ διπλος σε μεγαλυτερο φλυτζανακι, μονο ετσι τον απολαμβανω τελικα. Κι ας εξακολουθω να τον κανω καμια φορα κουπάτο.

Ας βγαλω και το στεγνωτηριο, να βαλω το επομενο μηπως καταφερω να πλυνω κι εκεινο το παπλωμα σημερα.

Ετοιμος ο νες. Να βγαλω και τα bio σκουπιδια εξω, να μη μαζευτουν μυγακια. Γεμισε και η ανακυκλωση με χαρτια και πλαστικα. Λιγα δρομολογια περα δωθε και ειμαι ετοιμη.

Επιτελους στον καναπε μου. Εχω και μαλακο κουβερτακι διπλα στα ποδια. Χαζεψα  περισσοτερο απο ο,τι θα ηθελα στο κινητο, τα περισσοτερα ανουσια και τωρα το πηρα αποφαση να στρωθω στο διαβασμα. Το πρωινο θα περασει με γερμανικα ρηματα που πανε ζευγαρακι με συγκεκριμενες προθεσεις.

Μεσημεριανο θα κανω ενα ωραιο χοιρινο κομματι στο airfryer με στικς κολοκυθιου. Κι αυτα στο airfryer. Μεγαλη ανακαλυψη! Σαλατα μπροκολο, μπουγιουρντι και θα μας κανει το τελειο τζατζικι του το αγορι. 

Το απογευμα με περιμενει ενα βουνο με πλυμμενα ρουχα. Προσεξες οτι δεν τα αποκαλω ασιδερωτα, επειδη, τα περισσοτερα, δε θα σιδερωθουν, ουτως ή αλλως 😁.

Κυριακη γιορτη και σχολη λενε. Μπα. Μια απολαυστικη Κυριακη παρ'αυτα!

Κυριακη, δροσια, τεμπελια

Κυριακη.

Στις 6 το πρωι αφησα το κουτσουβελακι στον σταθμο του Μαιντς. Εφυγε εκδρομη στο Βερολινο με το σχολειο της. Στην επιστροφη ξημερωνε, αφησα ανοιχτα τα παραθυρα μετα το τελους του τσιγαρου κι ας ειχε μονο 11 βαθμους. Οσο μεγαλωνει τοσο περισσοτερο την απολαμβανω. Ανυπομονω να επιστρεψει την Τεταρτη να μου πεις πως περασε.

Στο σπιτι ειχα τοσα πολλα στο νου μου να κανω. Τιποτα. Με πηρε ο υπνος καμια ωρα στον καναπε και χασομερω εκτοτε στο κινητο. Μεσημεριασε. Εβγαλα να ξεπαγωσω το κρεας και πηρα το λαπτοπ να διαβασω τα γερμανικα μου.

Νιωθω ασχημα οταν περναει ετσι ολη η μερα χωρις να εχω κανει τιποτα. Τζαμπα ζωη. Μην πεις το ειχα αναγκη. Δεν το ειχα. Μια χαρα ξεκουραστη ημουν.

Ψαχνω μια φθινοπωρινη λιστα με μουσικη, να μου κανει παρεα γραφοντας τις ασκησεις μου.

  

Αερίζουμε

Μετά από 2 χρόνια ξανά εδώ.

λίγο άνοιξα παράθυρα σήμερα να αεριστεί το μπλογκοσπιτο και θα επανέλθω. 

Ένα πράγμα που μου λείπει από την Ελλάδα είναι το κομπιούτερ που είχα στο ιατρείο. Κυκλοφορούσαν διάφορες συσκευές εδώ κι εκεί. Κινητό, ταμπλετ, λαπτοπ. Αλλά στο κομπιούτερ το ιατρείου ήταν τα πάντα. Πάντα, όλα εκεί. Το μπλογκ, οι φωτογραφίες μου, οι μουσικές μου, τα ραντεβού μου, οι λίστες μου, οι λογαριασμοί μου, τα έγγραφα μου....ΟΛΑ!

Εδώ πάνε κι έρχονται οι συσκευές. Δεν υπάρχει μια σταθερή.

Πριν λίγο καιρό μου έδωσε ο Δημήτρης αυτό το λαπτοπ.

Ελπίζω να καταφέρω να το κάνω "δικό μου" και να ξαναμαζεψω όλη μου τη ζωή σε ένα μέρος!

Λιστα Γενάρη

 Μην παραπονιέσαι, ούτε ένας μήνας δεν πέρασε κι επέστρεψα.

Σάββατο απόγευμα. Ήπιαμε τα κρασάκια μας με τον Δημήτρη το μεσημέρι και ακούω ελληνικό fm. Ο Δ. ανέβηκε να κοιμηθεί (18:20....ανάποδος άνθρωπος). Εγώ σκέφτομαι τους στόχους για τον Γενάρη. Θα στους πω, αλλά μη με κοροϊδέψεις. Την Τετάρτη σκέφτομαι να κάνω δύο πράγματα. Να ελαττώσω το τσιγάρο και να ξεκινήσω δίαιτα. Επανάσταση σκέτη έτσι; Όχι Δευτέρα, αλλά Τετάρτη. Επειδή ποτέ δε συμπαθούσα τις Τετάρτες. Ο σκοπός είναι να κόψω το τσιγάρο. Αλλά αν ξεκινήσω κατευθείαν δίαιτα με κόψιμο τσιγάρου νομίζω θα είμαι καταδικασμένη να αποτύχω. Σου γράφω λίγους ακόμη στόχους, μικρούς, "χειροπιαστους"

1. Να φάμε με την Ισμήνη μια καθημερινή απόγευμα έξω

2. Να παραγγείλω το βιβλίο που θέλω να ξεκινήσω να το διαβάζω

3. Να πιω καφέ σε ένα ωραίο ξενοδοχείο εδώ στο Μάιντς, το niu mood

4. Να ξεκινήσω μαθήματα γερμανικών ξανά

Αυτά προς το παρόν. Χαμηλές ταχύτητες μήπως καταφέρουμε τίποτα

Καλή χρονιά με υγεία, υγεία, υγεία και απολαύσεις! 🌟

Dezember '23

 Πω πω, από τον Δεκέμβρη έχω να γράψω!!! 

Η αλήθεια είναι ότι τους τελευταίους μηνες έγινα λίγο σουρτουκο. Βγαίνω συχνά έξω και ο χρόνος περνάει πιο γρήγορα. Μου έλειψε να μείνω για καιρό σπίτι, όπως συνήθιζα. Να περνούν οι μήνες κι εγώ να μετράω τις εξόδους μου στα δάχτυλα της μιας μου παλάμης. Να χαθώ σε ένα βιβλίο, να ασχοληθώ με τις λίστες μου, να ανακαλύψω ένα καινούριο τραγούδι, να συμμαζέψω τα ασυμαζευτα, να ριζώσω στη γωνία του καναπέ μου.

Ίσως ακούγονται λίγο καταθλιπτικά, αλλά η ιδιοσυγκρασία μου τα αποζητάει.

Ο Ιανουάριος θα ήθελα να είναι πιο ήρεμος.

Θα σου αφήσω φωτογραφίες του Δεκεμβρίου.

Καλή χρονιά με υγεία και χαρές μόνο σου εύχομαι ✨

......και την ευχή να σου γράψω ξανά σύντομα!

´