Κυριακή 28 Νοεμβρίου 2021

Πλησιαζουν Χριστουγεννα

Την περασμενη χρονια ειχαμε μεινει, λογω καραντινας, Γερμανια τα Χριστουγεννα.  Τα Χριστουγεννα πηγαιναμε παντα στα πεθερικα μου και Πρωτοχρονια στην αδερφη μου (με εξαιρεση μια χρονια). Γενικα μου αρεσουν οι αλλαγες. Ειναι ομως καποιες καταστασεις που απολαμβανω πολυ και δυσκολευομαι πολυ να τις αλλαξω. Το πως περναω τις γιορτες, ειναι μια απο αυτες τις καταστασεις. Οταν αποφασισαμε οτι δε θα κατεβουμε Ελλαδα η απογοητευση μου ηταν μεγαλη. Και της Ισμηνης και του Δημητρη επισης. Οταν ομως μπηκε ο Δεκεμβρης, το σπιτι αρχισε να μυριζει σιγα σιγα Χριστουγεννα... μελομακαρονα, κουραμπιεδες, μπακλαβα και χριστουγεννιατικα μπισκοτα με μπαχαρικα. Εξω χιονι. Απο 1 Δεκεμβριου που μας χιονισε πρωτη φορα, δε σταματησε. Και ηρθαν και οι σχολικες διακοπες και μεναμε σπιτι με πιτζαμες ολη μερα, με παιχνιδι στα χιονια, με ταινιες τα βραδια και συναντησεις με ενα ζευγαρι ελληνων που καναμε πολυ παρεα. Ηταν απο τις ωραιοτερες γιορτες που εχω περασει. Το ζευγαρι αυτο μετακομισε Ελλαδα το καλοκαιρι. Κι εγω σαν παιδι ηθελα να τους μουτρωσω. Δεν ειναι ευκολο να βρεις φιλους να ταιριαζετε οικογενειακως. Δεσαμε ολοι με αυτη την οικογενεια. Ακομη και ο Φρεντυ τους ειχε αδυναμια. Ενταξει, επειδη ειμαι πολυ ωριμη γυναικα δεν τους γκρινιαξα πολυ. Ευχομαι να ερθει η στιγμη που θα ερθουν ξανα οικογενειακως να περασουμε βραδιες μαζι εδω. Λατρευω τις συζητησεις μας.

Φετος λοιπον εγω και η Ισμηνη ημασταν σιγουρες. Δε θελαμε να κατεβουμε Ελλαδα τα Χριστουγεννα. Η Ισμηνη επειδη ηθελε να ξυπνησει την πρωτοχρονια σπιτι της, να ανοιξει το δωρο του Αγιου Βασιλη και να περασει ολη τη μερα με τις πιτζαμες παιζοντας με το δωρο της. Εγω επειδη θελω να ξαναπολαυσω μυρωδιες και χουχουλιασμα στο δικο μου σπιτι χωρις υποχρεωσεις. Αν καταφερνε να ειναι εδω και οι οικογενειες μας, θα ηταν μαγικα. Να μπορουσα να φερνω καθε χρονο τα χριστουγεννα τα πεθερικα μου με τον κουνιαδο μου και πρωτοχρονια την αδερφη μου με τους δικους μου γονεις! Ουτοπικο, αλλά αυτο θα ηταν το ιδανικο για μενα. Χριστουγεννα ισως κανουμε παλι με φιλους, αλλα πρωτοχρονια σκεφτομαστε να μεινουμε οι 3 μας.

Εμειναν 3μιση εβδομαδες μεχρι να κλεισουν τα σχολεια. Εχω να ετοιμασω ενα σωρο. Το  Advent Calendar της Ισμηνης, γραμμα στον Αγιο Βασιλη, επισκεψη στην Χριστουγεννιατικη αγορα, απαντηση απο τον Αγιο Βασιλη, εορταστικο μενου, οικογενιακες/χριστουγεννιατικες ταινιες...  Προς στιγμην ευχομαι μονο να γινει καλα ο Φρεντουλης μας. Ειναι αρρωστος δυο εβδομαδες και παιρνει φαρμακα. Τις τελευταιες δυο μερες ειναι πολυ καλυτερα. Ας ελπισουμε να ειμαστε στην τελικη ευθεια και να γινει εντελως καλα. 

Τελειωνει κι αυτη η Κυριακη. Τα λαμπιονια ειναι ολα αναμμενα. Με περιμενουν λιγα πλυντηρια και τα χαπια του Φρεντυ. Εριξε λιγο χιονονερο σημερα και ειπαν αυριο ισως χιονισει. Το πρωι μετα απο δυο εβδομαδες, θα φυγουμε κανονικα με την Ισμηνη για το σχολειο. Εκαναν εργα μπροστα απο το σπιτι μας, ηταν κλειστος ο δρομος κι επρεπε να φευγουμε 10 λεπτα πιο νωρις. Παρκαραμε συνηθως δυο τετραγωνα πιο πανω και θελαμε και λιγο χρονο να ξεπαγωσουμε το παρμπριζ, επειδη καποια πρωινα ειχε παγωνια. Τωρα, και να ειναι παγωμενο το τζαμι, θα το δω οταν βγαλω τον Φρεντυ και θα αναψω τη μηχανη πεντε λεπτα πριν φυγουμε και... βουαλα, ολα ευκολα. Δυσκολευτηκα αυτες τις δυο εβδομαδες. Το αυτοκινητο του Δημητρη ηταν εγκλωβισμενο μεσα στο παρκινγκ και επρεπε να τον πηγαινοφερνω στο γραφειο, οποτε χρειαζοταν. Ευτυχως οχι καθημερινα. Βλεποντας τον Φρεντυ επιτελους καλυτερα και εχοντας το Polo μου παρκαρισμενο ακριβως εξω απο την πορτα να με περιμενει το πρωι, νιωθω λες και ειμαι το πιο τυχερο κοριτσι. 

Δυσκολευουν οι συνθηκες της ζωης μας για λιγες μερες και οταν επιστρεφει η κανονικοτητα, αντιλαμβανεσαι ποσο ευγωμων θα επρεπε να εισαι ολες τις προηγουμενες μερες. Αυτη η κανονικοτητα εχει γινει ανεκτιμητη και το αντιληφθηκαμε παγκοσμιως τα τελευταια δυο χρονια. Ποσα ειχαμε, ποσα χασαμε, ποσα αντεξαμε, για ποσα ειμαστε ικανοι! Καποιες στιγμες ξεγελαστηκα και πιστεψα οτι, να, θα απλωσω τα χερια και θα την αγγιξω την παλια μου ζωη. Μα απομακρυνεται οσο πλησιαζω. Με κουραζει μα και με πεισμωνει. Με φοβιζει και μου δινει δυναμη. Σου χαμογελω απο την καινουρια μου κανονικοτητα και σου ευχομαι καλη εβδομαδα!

Κανε μια ευχη για τον Φρεντουλη μας 🥰


2 σχόλια:

Nasia είπε...

Για τα παγωμένα τζαμια του αυτοκινητου εγώ κανω κατι που μου εμαθε ο αδερφος μου ,που ειναι πιλοτος και το κανουν στην αεροπορια...σε οποιοδήποτε μπουκαλι που σου εχει ξεμεινει με σπρέι απο απορρυπαντικο ή πουλανε και σκέτα , αναμειγνύεις λιγο νερό με οινόπνευμα ,εγω βαζω μπλε και ψεκαζεις τα τζαμια...ο παγος λιωνει αμεσως και φευγεις χωρις να περιμενεις 🥰 κάνε δοκιμή και θα δεις !
Εμείς μόλις στολίσαμε το σπίτι ,καναμε λιγες αλλαγες σε στολιδια και διακοσμηση και μου αρεσει πολυ 🎄🎄🎄κι εσας ειναι υπεροχο το δεντρο ! Καλη εβδομάδα να εχουμε και να γινει καλά ο Φρεντυ...εσείς καντε μια ευχή να χιονισει και σε εμας !Εχουμε να δουμε χιονι 40 χρονια στον Πυργο ⛷️⛷️❄️❄️❄️⛄☃️🌨️🌨️🌨️

Dee Dee είπε...

Θα το κανω αυτο με το οινοπευμα, ευχαριστω!!! Ειναι θεμα οταν φευγεις πολυ πρωι και πρεπει να ξεπαγωνεις και τα τζαμια 😁
Εμεις στολιζουμε εντελως ιδια :) Λιγο τον στολισμο της εξωπορτας αλλαξα μονο. Τα υπολοιπα, ειτε δεις περσινες φωτογραφιες, ειτε φετινες, ειναι το ιδιο :)
Χιονισε λιγο το πρωι. Αλλα ελαχιστα και για πολυ λιγη ωρα. Μονο παγωνια μας κανει.
Αυριο θα ξαναπαω κτηνιατρο με τον Φρεντυ! Ευχομαι να ειναι η τελευταια φορα και να γινει καλα. Εχει κουραστει τοσο καιρο.

Σ'αφηνω να του δωσω την αντιβιωση του. Σαν να εχω δευτερο παιδι 😆
Καλες γιορτες Νασια μου!