μυριζουν χριστουγεννα στο μυαλο μου

Αυτομαστιγωθηκα για την "αταξια" μου και περασε η εβδομαδα. Σαββατοκυριακο πηγα στο χωριο μου. Κι εκει, να την παλι η Lumix στο μυαλο μου. Ηταν τοσο ωραια τα τοπια, ηταν τοσο υπεροχη η μικρη, που επαιζε στον παιδοτοπο σαν μεγαλο παιδακι πια. Και δεν μπορεσα να κανω κλικ να φυλακισω τις στιγμες. Ναι, καποιες στιγμες απαθανατιστηκαν μεσα μου. Μα πονουσα οταν σκεφτομουν να ειχα τη φωτογραφικουλα μου μαζι. Δεν ξερω τι θα κανω τελικα. Λεφτα δεν υπαρχουν. Απλα ηθελα να σου γκρινιαξω λιγο.
Δευτερα σημερα κι εγω εχω πολλα κεφια. Ειναι η βροχουλα που επεσε και ο συννεφιασμενος ουρανος που με φτιαχνουν πολυ. Το ξερεις πια κι εσυ. Εχω αρχισει να σκεφτομαι και εντονα τα χριστουγεννα. Φετος σκεφτομουν να στολισω μονο το καθιστικο κατω, αλλα εκει δεν χωραει δεντρο. Και ολο προσπαθω να σκεφτω ιδεες για να κανω το τοπιο μαγικο για την μικρη μου. Σιγουρα θα μπουν αυτοκολλητα στα τζαμια που της αρεσουν πολυ. Φωτακια εδω κι εκει να τα αναβουμε καθε βραδυ. Φετος θα στολισω και το δωματιο της. Θα στειλουμε και γραμμα στον Αγιο Βασιλη. Νομιζω στελνεις γραμμα προς "Αγιο Βασιλη" και υπαλληλοι του ΕΛΤΑ σου στελνουν απαντηση. Ετσι ακουσα και θα το δοκιμασω φετος. Θα παρω και παραμυθακια με τον Αγιο Βασιλη και τον Ρουντολφ και τα ξωτικα και θα βρεχει χρυσοσκονη καθε μερα στο μυαλουδακι της. Αυτη η μαγεια θα μας σωσει μονο. Ειναι τοσο ευκολο να κανεις παραμυθενιο τον κοσμο των παιδιων. Μονο να μη βαριεσαι χρειαζεται, τιποτα αλλο. Ανυπομωνω να στολισω και να παιζει ολη τη μερα η λιστα μου χριστουγεννιατικα τραγουδια.
-Θα την παρω τη φωτογραφικη. Μη με μαλωνεις καθολου. Μυαλο δε βαζω. Δυο χρονια με τρωει αυτο το σαρακι. Θα την παρω, θα την παρω.
Παρενθεση ηταν αυτο. Μα γινεται χριστουγεννα χωρις φωτογραφικη;-
Με ονειρα και στοχους αρχιζει η εβδομαδα μου. Βαζω γαλλικο φουντουκι στην καφετιερα και αρχιζει η ερευνα "μαγικος στολισμος χριστουγεννων για την Ισμηνη και την μαμα της" - νονα ακουςςς; θελουμε τη βοηθεια σου!- Τρελλα κεφια. Πως να κανουμε μαγικο τον κοσμο των παιδιων. Ακουω ιδεες. Αχ ποσο ομορφοι ανθρωποι θα γινουν με τοσο μαγικες παιδικες αναμνησεις τα μπαρμπαδελακια μας! Ενθουσιαστηκα τωρα. Δε θελω και πολυ τελικα.
Μια υπεροχη εβδομαδα ευχομαι! Και οποιος εχει αναγκη τα χριστουγεννα οσο εγω, ας ερχεται να τον κερναω καφε καθε πρωι.

ανωριμη ανωριμη ανωριμη

Με εκνευριζει πολυ η ανωριμοτητα μου σε καποια πραγματα. Ειχα να πληρωσω 3 λογαριασμους της ΔΕΗ και το μυαλο μου ηταν πως θα παρω τη φωτογραφικη που ονειρευομαι. Μεχρι που χθες το μεσημερακι, ηρθαν απο τη ΔΕΗ, μου εκοψαν το ρευμα κι ετρεχα μετα. Ευτυχως μεσα σε μιαμιση ωρα ειχα ξεχρεωσει (με την οικονομικη στηριξη του Δ) και μου το ειχαν επανασυνδεσει. Χαλασε ολη η ψυχολογια μου. Το απογευμα εβαλα DVD στην μικρη μου να δει γιατι δεν ειχα διαθεση για ΤΙΠΟΤΑ.
Νωρις το βραδακι παιρνω την πεθερα μου να δω τι κανουν και μου λεει "Χρονια σας πολλα!!!!!! Εχετε επετειο γαμου σημερα!!"
Το ειχα ξεχασει εντελως. Τηλεφωνω στον αντρα μου να του το θυμησω και να ευχηθω κι εκεινος μου λεει οτι μου ευχηθηκε το πρωι, αλλα μαλλον δεν τον ακουσα. Ηρθε και μια φιλη σπιτι το βραδακι κι εφερε φαγητο απο εξω ο Δ για να το γιορτασουμε. Ημουν εντελως ξυνη χθες. Τιποτα δεν μπορουσε να μου φτιαξει τη διαθεση. Φαινοταν στη φατσα μου, στα πικροχολα σχολια μου, στην γκρινια μου. Στενοχωρεθηκα και που ξεχασα την επετειο. Μα εγω ως επετειο μετραω οταν ξεκινησε η σχεση μας. Ειναι δυνατον να ζουμε 7 χρονια μαζι και να γιορταζω τα δυο του γαμου; Δεν επρεπε να το ξεχασω οπως και να 'χει.
Ειχα φτασει να πιστεψω τοσο οτι θα την παρω τη φωτογραφικη. Και τωρα διαλυθηκαν ολα. Και σκεφτομαι και ολα αυτα που χρωσταω, που, ουτε για καφε δεν πρεπει να ξαναβγω ποτε κανονικα. Αλλα εχω μια δυσκολια να ερμηνευσω τις λεξεις "κανονικα", "λογικα" και "φυσιολογικα" πλεον. Φοβαμαι πολυ για ολα. Κι αυτο το ονειρο, να σηκωθουμε να φυγουμε απο εδω, δεν το βλεπω να πλησιαζει.
Με ασχημη διαθεση ειμαι και σημερα. Μου εφυγε η γκρινια. Ειμαι μονο λυπημενη. Λυπνημενη για τοσα πολλα.

magic magic park

Δεν μπορω να αποφασισω αν περασα καλυτερα εγω ή η μικρη. Το Magic Park μαγευει μικρους και μεγαλους. Περασαμε σχεδον 3 ωρες απο το ενα παιχνιδι στο αλλο. Μικρα-μεγαλα καρουζελ, κανο μεσα σε ποταμακια, τρενακια, ελεφαντακια και η καταπληκτικη ροδα με τη θεα απο ψηλα. Προσπαθησα να βγαλω φωτογραφιες με το κινητο αλλα ματαια. Ενιωσα πολυ ασχημα. Σημερα εψαχνα ξανα για φωτογραφικη. Ολο λεω να φτιαξω την παλια δικη μου, αλλα μου φαινονται πολλα 150 ευρω για να φτιαξω την παλια. Ερωτευτηκα την Panasonic Lumix DMC - FZ150. Το Σαββατο ανοιξα τον κουμπαρα και ξαναμετρησα τα φασουλια μου. Ισως μεχρι τα χριστουγεννα καταφερω να παρω τη μηχανουλα μου. Και τωρα θα μπορουσα, αλλα θα επρεπε να βαλω 100 ευρω σε δοσεις και θελω να αποφυγω τις δοσεις. Αν επιτρεψει ο καιρος θα την ξαναπαω ενα απογευμα στο λουνα παρκ, τελος Οκτωβριου κλεινει και θα πρεπει να περιμενουμε το καλοκαιρακι μετα.

Στο σπιτι δεν εκανα σχεδον τιποτα. Το πλυντηριο σιγα σιγα μας αποχαιρεταει και αποφευγω να βαζω πλυσεις, επειδη συγχιζομαι καθε φορα που μενει στη μεση η πλυση και πρεπει να το καλοπιανω μεχρι να καταδεχτει να ολοκληρωσει το προγραμμα. Οι υποχρεωσεις στο σπιτι δεν τελειωνουν ποτε αλλα οταν την Κυριακη το πρωι μου τηλεφωνησε η Νικολεττα και προτεινε καφεδακι εξω με τα παιδια για να τρεξουν και να εκτονωθουν, σκεφτηκα οτι δεν θα εχουμε πολλες ευκαιριες ακομη, δεν μπορει, καποτε θα χαλασει ο καιρος. Ο Δ, με την κουραση του δεκαπενταωρου του Σαββατου στην πλατη του δεν ειχε διαθεση να ακολουθησει. Η παλια Κατερινα θα εμενε σπιτι. Η φρεσκια ομως αποφασισε να μη στερησει απο την μικρη τιποτα χωρις σοβαρο λογο. Ουτε απο τον εαυτο της.  Κι ετσι, ετοιμαστηκε για καφεδακι και στην πορεια ζηλεψε και ο μπαμπας μας τελικα και ακολουθησε. Και ηταν πολυ ομορφα. Η μικρη χορτασε τρεξιμο και παιχνιδια στα συντριβανακια του Cosmos.

Το απογευμα παλι δεν εκανα τιποτα. Με εφαγαν οι δρομοι και ηθελα απλα να καθομαι στον καναπε μου και να πλεκω. Κι αυτο εκανα.
Η εβδομαδα αρχισε με πιεση και αγχος. Απορω πως δεν εμαθα ακομη να θεωρω δεδομενη αυτη την κατασταση. Το Σαββατο θα παω στο χωριο μου. Μετραω αντιθετα τις μερες απο σημερα...... 5......

dog award

Τα μπλογκοπαιχνιδα γενικα μου αρεσουν. Φανταζεσαι να αφορουν τα ζωα; Ε τοτε πεταω τη σκουφια μου και βιαζομαι να παιξω.  Απαντω λοιπον στις 4 ερωτησεις που με προσκαλεσε η συννονοματη μου :)



1. Ποια η αγαπημένη σου ράτσα σκύλου;

Τα μεγαλοσωμα μου αρεσαν παντα περισσοτερο, αλλα η πιο αγαπημενη μου ρατσα ειναι σιγουρα τα ημιαιμα.... κοινως μπασταρδακια :) Τα πιο εξυπνα και αγαπησιαρικα σκυλια!




2.Σε ποιο ζώο έχεις ιδιαίτερη αδυναμία;

 Σκυλια βεβαιως. Εχω μεγαλωσει με σκυλια.  Αλλα μου αρεσουν και οι γατες.



3.Έχεις κατοικίδια και αν ναι τι ζωάκια είναι;

 Εχω ενα σκυλακι, την Φλαππυ. Μπασταρδακι, πολυ ζωηρη και πεισματαρα μα και πολυ χαδιαρα.

Οι γονεις μου εχουν αλλα 5 σκυλια , μας πεθαναν και δυο, ευτυχισμενα σε βαθυα γεραματα.



4. Εσύ πως περνάς τα απογεύματα με τους καλύτερους σου φίλους;  

 Οι καλυτεροι μου φιλοι ειναι ανθρωποι :) Η ερωτηση ομως μαλλον αναφερεται στα ζωακια ε; Τα απογευματα δουλευω. Την Φλαππυ την βλεπω πολυ λιγες ωρες δυστυχως, οπως και τον αντρα μου και το παιδι μου. Τις ωρες που ειμαστε μαζι συνηθως ερχεται και ξαπλωνει κοντα στα ποδια μου και μου τα γλειφει κι εγω την χαιδευω.  


 Δεν δινω συγκεκριμενες προσκλησεις τελευταια επειδη γνωριζω οτι ο χρονος ειναι περιορισμενος για πολλους και αλλοι "ντρεπονται" να αρνηθουν :) Αφηνω για αλλη μια φορα ανοιχτη την προσκληση να παιξει οποιος θελει.


 

σκεψεις Δευτερας

Ξερεις ποσο μου αρεσουν οι αλλαγες. Αλλαξαμε διαρρυθμιση στην κρεββατοκαμαρα και ανοιξε ο χωρος. Ολα μου φαινονται πιο λειτουργικα και ο υπνος πιο ξεκουραστος. Λες να ειναι επειδη κοιμομαστε προς την ανατολη πλεον ή με επηρεασαν αυτοι που μου το ειπαν και αυθυποβαλλομαι; Ελεγα να βολεψω και τα ντουλαπακια αλλα δεν προλαβα. Εφτιαξα ομως πολλα ντουλαπια της κουζινας. Τα κατεβασα ολα κατω , χαμος. Μπαχαρικα, καφεδες, μελια, κονσερβες, μακαρονια, οσπρια .... ολα κατω εδω κι εκει. Δεν ξερω ποσες ωρες ημουν ορθια και ανεβοκατεβαζα με το σκαμπο παργματα περα δωθε. Εκανα και ανακαταταξεις, οπως παντα. Στο τελος εκατσα απεναντι στον καναπε, με ενα κρυο νερο στο χερι και τα θαυμαζα, τα αφησα ολα ανοιχτα. Μπηκε ο Δημητρης «Γιατι αφησες ανοιχτα ολα τα ντουλαπια, θα χτυπησουμε κανενα κεφαλι. » Και μου εκλεισε την ομορφη θέα μου. Εβαλα και απανωτα πλυντηρια. Ειχε μαζευτει παλι ο Ολυμπος στον καδο με τα απλυτα. Αλλα το πλυντηριο για δευτερη φορα πεισμωσε και δεν επλενε. Τεσσερις φορες χρειαστηκε να βαλω απο την αρχη την πλυση για να παρει μπρος. Λες να μας αποχαιρετισει και να εχουμε εξοδα;; Ουφ, δεν θελω ουτε να το σκεφτομαι αυτο.
Το μεσημερι της Κυριακης, ανεβασα στο δωματιο της μικρης τη σκηνη της, εβαλα μεσα ενα παπλωματακι και την μεγαλη μαξιλαρα του θηλασμου για μαξιλαρι και κοιμηθηκε εκει. Δεν φαντεζεσαι ποσο ευτυχισμενη ηταν. Ελαμπε ολοκληρη και χαζογελουσε απο χαρα. Διαβασαμε και παραμυθι εκει μεσα και καναμε και αγκαλιτσες. Οταν πηγα διπλα να ξαπλωσω, ηρθε και μου ειπε  «Να σου δωσω ενα φιλι θελω, επειδη εισαι πολυ καλη μαμα". Κοιμηθηκα κι εγω σαν πουλακι μετα.
Την προηγουμενη εβδομαδα μου ηρθε η ιδεα να ανοιξω μια νεα σελιδα στο facebook και να βαζω μεσα ολα αυτα που βλεπω κατα καιρους και θελω να μοιραστω, αλλα σκεφτομαι να μην "φορτωσω" το προσωπικο προφιλ μου. Ετσι δημιουργησα μια νεα σελιδα, την if only και βαζω μεσα τα παντα.

 Αφηνομαι ελευθερη να πεταω σε εικονες και ιδεες. Μου ρυθμισε και το μικρο μου λαπτοπ ο Δ στο σπιτι με το ιντερνετ. Η αληθεια ειναι οτι δεν με βολευει και πολυ, αλλα χαρηκα που θα μπορω να μπαινω απο δικο μου λαπτοπ. Στα κενα απο τη δουλεια εκει ειμαι, θελω να γεμισω αυτο τον χωρο με ολα οσα στριμοχνωντουσαν εδω κι εκει κατα καιρους. Ειναι αλλη η γλυκα να τα μοιραζεσαι. Να δεις που αυτη η σελιδα θα με χαρακτηριζει πιο πολυ απο την αλλη, την προσωπικη μου.
Μεσα σ'αυτη την εβδομαδα ισως βαλουμε και σομπα. Ο καιρος ζεστανε και μου λειπει το φθινοπωρο μου. Αυτη την εβδομαδα θα στρωσω και χαλια. Θα προσποιηθω αλλη μια φορα οτι δεν φοραω κοντομανικο στη δουλεια και αυριο θα φτιαξω γαλλικο φουντουκι και οχι φραπε.

αυτη τη σομπα θα παρουμε...ομορφη δεν ειναι;

Δευτερα σημερα. Αλλη μια νεα αρχη, μιας νεας εβδομαδας που μου δινει χωρο να διορθωσω οσα για λαθος βλεπω.