dark ages - great thoughts

"An age is called Dark 

not because the light fails to shine, 

but because people refuse to see it."

James A. Michener

"A great thought begins 

by seeing something differently, 

with a shift of the mind’s eye."

   

Albert Einstein

Ο,τι καλυτερο διαβασα τις τελευταιες μερες!

κι ενα βιντεακι που εκανε το συνεδριο που παρακολουθησα πολυ πιο ενδιαφερον.

Anne Sexton 1928 - 1974

Η αναρτηση ξεκινησε πολιτικη, επειδη νιωθω οτι κατι μεγαλο συμβαινει.
Αλλα περα απο αυτο δεν εχω να πω τιποτα αλλο
που δεν εχει ηδη ειπωθει.

Κι επιστρεφω να σας γνωρισω τον μικροκοσμο μου


Προσφατα, μεσω της Μαριαννας (γητευτρια), γνωρισα την Anne Sexton.
Μια Γυναικα που σε καθηλωνει.
Εχω ακουσει να απαγγελουν ποιηση διαφοροι μεγαλοι ποιητες.
Τετοια εκφραση δεν εχω ξαναδει.
Τα χειλη, τα ματια και η φωνη της γεμιζουν την εικονα.
Τι κριμα που ειναι αυτοχειρας.
Παντα με απογοητευε αυτο το σημειο, σε ανθρωπους που προλαβαν να με γοητευσουν.
Δεν μπορω να την καταπιω την αυτοκτονια.
Τα περισσοτερα ποιηματα της φλερταρουν με τον θανατο.
Κι ενω θα μπορουσα να τα νιωσω αποκρουστικα, με καθηλωσαν.
Ειναι οι λεξεις που χρησιμοποιει; η φωνη της; τα ματια της;
δεν ξερω να πω
γιατι την εβαλα μεσα μου μονο ετσι συνδιαστικά.
Νομιζω οτι αν δεν την ακουγα να διαβαζει το
David! Suzan! David! David!
δεν θα ειχα επιστρεψει να το ξαναδιαβασω ξανα και ξανα αυτο το ποιημα.



και μετα μου εμαθε ο Αντρεας και το Mercy Street  του Peter Gabriel που περιεχει και την φωνη της



κι εδω υπαρχει κι ενα blog για την Anne.


-----------------------------

Και σκεφτομαι οτι εχει πολυ μεγαλη σημασια το περιβαλλον που μεγαλωνουμε.
Κι αν καποιοι απλα το καταπινουν και ζουν μεσα απο αυτο
καποιοι αλλοι το νιωθουν δανεικο ρουχο και πλεκουν καινουριο δικο τους.
Κι οσο επιμενεις κερδιζεις.
Πολυ σιγα, πολυ σιγα...
Το ξερεις οταν συμβαινει.
Το ξερεις οταν παυεις να θεωρεις υπευθυνο οποιονδηποτε αλλο για την ζωη σου.

κι ολο σταζει ο ουρανος

"Φευγω μαμα, εχω απλωμενα ρουχα. Λεω να τα μαζεψω γιατι για βροχη το παει ο καιρος."

Παιζοντας με τα πολυχρωμα μανταλακια μου, τα εβαζα στην σειρα ανα χρωμα και μαζευα τα λιλιπουτεια ρουχαλακια της μικρης μου.
Ακομα και τωρα, σχεδον 20 μηνες μετα, οταν δεν ειναι μπροστα και βλεπω τα ρουχαλακια της σκεφτομαι οτι δεν μπορει να χωραει ανθρωπος εδω μεσα.


Πρεπει να ειχαν μεινει 4-5 ρουχαλακια απλωμενα οταν επαιζα με τα μανταλακια και ειδα τις πρωτες σταγονες.
Τα μαζεψα βιαστικα και μεχρι να τα διπλωσω ανοιξαν οι ουρανοι.
Σαν να μας εβρεχε καποιος με κουβα.

Ετρεξα στο μπαλκονακι της κρεβατοκαμαρας και βγηκα εξω.
Φυσουσε αντιθετα και δεν βρεχομουνα.
Δεν μου αρεσει να βρεχομαι πλεον.
Κοιτουσα κατω τον Θερμαικο και θυμηθηκα την θαλασσα της Constanta.

Το χθες και το σημερα δυο καλα χωρισμενες σελιδες
και στη μεση εγω σελιδοδεικτης στο παρον.
Να μην ξεχναω απο που να αρχιζω την μερα μου καθε πρωι.
Συνηθως ξεκιναω απο τον ποδογυρο στην πιτζαμα του Δημητρη
"Ξυπνα μωρο μου, ξημερωσε"


Εχει τρεις μερες που φτερνιζομαι συνεχεια.
Ο Δημητρης λεει οτι μπορει να ειναι αλλεργια στα λουλουδια που εχω στο βαζο μας.
Μα εγω δεν εχω αλλεργιες .......;
Εγω λεω οτι με θυμουνται πολλοι τελευταια γι' αυτο φτερνιζομαι.
Αυτο θα ειναι, να δεις.

vintage αδυναμιες

ο γραπτος λογος

"Αρκετες φορες, και οταν σταθηκε αδυνατο να συνεννοηθω με καποιον μιλωντας, κατεφυγα στο να του γραψω γραμμα και γενικα τα πραγματα εξελιχθηκαν καλυτερα. Τα λογια τα προφορικα, και μαλιστα οταν υπαρχει ενταση ή αμηχανια, ολο ξεφευγουν απ'την ουσια τους, ο ενας παραπλανα τον αλλο με τις αναποφευκτες μανουβρες της κουβεντας, η φορτιση και η αδεξιοτητα παγιδευουν εκεινο που προσπαθει να ειπωθει.

[....]

Ομως, «τα γραπτα μενουν» ! Δεν γινεται, μετα, εκεινος στον οποιο απευθυνεσαι να σου βαλει στο στομα αλλα αντ'αλλων. Τα γραπτα που μας στελνουν τα διαβαζουμε και τα ξαναδιαβαζουμε πιο προσεχτικα. Δεν ειναι λιγες οι φορες που, οταν ξαναδιαβασα ενα γραπτο μηνυμα, διαπιστωσα πως βιάστηκα με την πρωτη αναγνωση να βγαλω συμπερασμα για το τι ακριβως εκφραζει. Ο γραπτος λογος ειναι φανερωση και κλειδι. Ακινητος και σταθερος μενει εκει και επιβαλλει σεβασμο, εχει βαρυτητα ακομη και οταν γραφονται ανοησιες. αποδεικνυει δηλαδη την ανοησια πιο εγκυρα. "


Μια μεγαλη καρδια γεμιζει με ελαχιστα - Μαρω Βαμβουνακη


-------------------------------------------------------------------------------

 Ενιωσα πολλες φορες την αναγκη, αν την ειχα μπροστα μου αυτη την γυναικα, να την ρωτησω

«Με παρακολουθουσες; Ησουν κρυμενη στα χρονια που μεγαλωνα;»
αλλα καταλληγω οτι αν ποτε τελικα την δω θα της πω μονο ενα ευχαριστω.
Τιποτα αλλο.

-------------------------------------------------------------------------------

Σημερα εχω πολλα να δωσω