επιμενω εγωιστικα ξυπολητη

Τριγυρνω ξυπολητη στα δωματια με την ασφαλεια του καθαρου ζεστου ξυλου κατω απο τις πατουσες μου. Στις ιδιες διαδρομες ξανα και ξανα και τις νιωθω δικες μου αγαπημενες και οχι καμπουρα στην πλατη μου. Κοιταω καλα και σιγουρευομαι οτι οι πορτες ειναι ανοιχτες. Η κλεισουρα με αγριευει. Οι πορτες ειναι παντα ανοιχτες τελικα. Ποτε δεν υπηρχαν. Ειναι κενες κασες. Πυλες. Αλλα το φως δεν φτανει παντα μεχρι εκει για να το ξεχωρισουμε. Μετα τα τριαντα ολα γινονται πιο καθαρα. Καθαριζει η ομιχλη και διακρινεις τα ορια και συνειδητα πατας πανω στην λευκη γραμμη αν θελεις να τα ξεπερασεις. Οχι. Δεν εχεις δικαιολογια πια. Πισω απο το δαχτυλο σου κρυβεσαι και καυχιεσαι πως δεν φαινεσαι. Ειναι επιλογη σου να εισαι απιστος,οκ. Ειμαι σιγουρη ομως οτι ερχεται η ωρα που τις πληρωνουμε τις επιλογες μας. Και μη φανταστεις φλογες και καζανια. Η χειροτερη ειναι οταν ερχεται το πληρωμα του χρονου και δεις οτι απλα σπαταλιστηκες. Και δεν γυριζει ο χρονος πισω. Στην καλυτερη περιπτωση απλα δεν θα το καταλαβεις ποτε. Στη χειροτερη θα πονεσεις πολυ οταν καταλαβεις ποσο μικρος σταθηκες απεναντι στο δωρο της ζωης. Κανεις δεν μενει αδικημενος για παντα, αν δεν αρεσκεται σ'αυτη την κατασταση. Δεν λυπαμαι κανεναν. Εκανα κι εγω τις δικες μου επιλογες στον χρονο και ο χρονος θα μου στειλει και μενα το ραβασακι καποτε, με τα σωστα και τα λαθη. Επελεξα να ειμαι ειλικρινης σε μενα. Να ξεχωριζω το θελω απο το θα 'θελα και το δικαιουμαι απο το καταχραζομαι.
Τι τα θες. Πρωινη φλυαρια. Ασε ρε Βικυ τον Χρηστο να ειναι "μικρος" της ειπα. Ας αφησω κι εγω οσους δεν μου ταιριαζουν στην ζωη τους κι ας κοιταξω κι εγω τη δικη μου. Εξαλλου αν εισαι πιο μικρος απο τα τετραγωνακια που εχει το κοσκινο μου, πεφτεις και χανεσαι στο συμπαν. Δεν θα σε καταδικασω εγω για τιποτα. Αν εχεις αναγκη την αγκαλια μου, καθαρισε το ψεμα απο πανω σου και ολα τα αλλα ελα να τα γιανουμε μαζι. Το ψεμα με κανει να φτερνιζομαι και να βηχω συνεχεια. Θα σου πω κι εγω τις αληθειες μου. Τα σωστα και τα πιο πολλα λαθη μου. Θα γελασουμε με το ποσο γυμνοι καταφεραμε να ειμαστε και ολα θα τα φτιαξουμε μετα. Μονο βγαλε τα παπουτσια σου κι ελα ξυπολητος στα δικα μου πατωματα, δεν φοραω καλτσες και μπαινουν γυαλια στα ποδια μου στα πατωματα που δεν εχω καθαρισει και ματωνω.

top....eleven

Το ο,τι μου αρεσουν τα μπλογκοπαιχνιδα, νομιζω ειναι πια γνωστο. Με καλεσε η κουκουβαγιομαμακα μου και με μεγαλη χαρα δεχτηκα την προταση της. Ενας μικρος απολογισμος του 2011 που εφυγε, ενα μικρο top ten.....που εκλεψα λιγακι παλι και το εκανα top eleven :):)

Αγαπημένο βιβλίο: "Η μοναξια ειναι απο χωμα" Μαρω Βαμβουνακη.... τι καλυτερο απο εναν αντρα συνεπη στον ερωτα του χωρις φανφαρες. Γυμνα και λιτα  :) 

Αγαπημένη πόλη: Φετος πηγα μονο Κεφαλονια και μου αρεσε πολυ. Ονειρευομαι συχνα το Παρισι που πηγα περσι και την Constanta που σπουδασα...μετραει;  

Αγαπημένο γλυκό: η τουρτα που εκανα για τα γεννεθλια του Δ μου....κολαση :)

Αγαπημένο άρωμα: Elle EMPORIO ARMANI, το ερωτευτηκα απο την πρωτη φορα που το εβαλα πριν πολλα χρονια και νομιζω με χαρακτηριζει

Αγαπημένα παπούτσια: τα μποτακια camper που εκλεψα περσι απο τη μαμα μου. Μονο για να κοιμηθω τα βγαζω :):)

Αγαπημένος προορισμός: Κεφαλλονια, η Ασσος και το Φισκαρδο εχουν κλεψει ενα κομματι μου

Αγαπημένο blog: roadartist.......με διαφορα !!

Αγαπημένη εκπομπή στην τηλεόραση:"Στην υγεια μας" Σπυρου Παπαδοπουλου.....υπεροχες εκπομπες!!!

Αγαπημένο φαγητό: μουσακας, γεμιστα και μακαρονια με κιμα (υπαρχει πιο μπαναλ ανθρωπος απο εμενα;;;.Μπορω να το σωσω αν πω οτι μου αρεσει να δοκιμαζω τα παντα;:)

Αγαπημένη ανάρτηση: αν καταλαβα καλα η ερωτηση αναφερετε σε δικη μου αναρτηση.....χμμμμ....πολλες μου αρεσουν, στην τυχη θα διαλεξω μια....

 χα....το βρηκα... ειναι μια παλια μου αναρτηση, του Φεβρουαριου, που την ειχα κλεψει απο αλλου :)

Φτιαξτα μ' ενα κοριτσι που διαβαζει

 Αγαπημενο τραγουδι : Την Zaz την γνωρισα τον Μαιο του 2011 απο την roadartist μου και με μαγεψε, με πλημμυρισε και ειναι απο τα πιο αγαπημενα μου τραγουδια αυτο  

Δεν θα καλεσω συγκεκριμενους να παιξουν. Οποιος εχει διαθεση για παιχνιδια ας ακολουθησει :)

θελω και εχω

Καποιες φορες οι μερες γινονται κινηματογραφικες.

Η βολτα στο αδειο εμπορικο κεντρο με την κορη μου ηταν υπεροχη. Περπατησαμε πανω στα παγκακια, χαζεψαμε τις τουρτες στον Αγαπητο και μετα καθησαμε στον παγκο μπροστα απο αυτη την βιτρινα και της ελεγα ποσο ερωτευτηκα αυτη την πολυθρονα. Κι εκεινη την εδειχνε κι ελεγε "Μαμα κατσει" Νομιζει οτι ειναι δικια μου. Αυτα καταλαβε απο οσα ελεγα. Και καλα καταλαβε δηλαδη. Ειναι δικια μου πια. Ως εικονα μονο στο μυαλο. Λιγο σουρεαλ οπτικη. Αιχμαλωτισα την εικονα και η πολυθρονα αυτη ειναι πια δικη μου. Ας παραμενει στην βιτρινα, ας την αγορασει καποιος αλλος. Δεν εχει σημασια. Σημασια εχει οτι εγω την αγαπησα και εχω κλεψει την ουσια της. Και η μικρη το καταλαβαινει οταν συμβαινει αυτο. Το καταλαβαινει πριν απο μενα και μου το λεει στην δικη της γλωσσα να το καταλαβω κι εγω.
Εμεις εξαλλου ξερουμε και αλλη γλωσσα. Μιλαμε και την νεραιδο-γλωσσα μεταξυ μας. Εχουμε την νεραιδα των ονειρων στον τοιχο μας και πολλες φορες της διηγουμαι τι εκανε ολη την ημερα η Ισμηνη και γελαμε και οι 3 μαζι. Κοριτσιστικα γελια, γαργαρα.
Την Παρασκευη ηρθε η νεραιδα των πιπιλων και της δωσαμε ολες τις πιπιλες μας. Πολυ κλαψαμε. περισσοτερο πανικοβληθηκε παρα στενοχωρηθηκε. Σαν  να της εκοψαν ενα κομματι απο το σωμα της. Το εψαχνε σε ολο το δωματιο. Ακομη και σε μερη που ποτε δεν βαζαμε πιπιλες εψαχνε. Κι εμενα σφιχτηκε το στομαχι μου απο την στενοχωρια. Δεν πανικοβληθηκα. Ειμαι μεγαλη βλεπεις εγω και ξερω οτι η πιπιλα δεν ειναι κομματι απο το σωμα της. Αλλα στενοχωριομουν τοσο πολυ που δεν το γνωριζε και η Ισμηνη αυτο και ενιωσε ετσι ξεκρεμαστη. Ουτε η αγκαλια μου δεν την παρηγορουσε στην αρχη. Αλλο παλι και τουτο. Στην αγκαλια μου ηρεμει μεσα σε λιγα λεπτα. Τωρα τα λιγα λεπτα εγιναν 80, για να ηρεμησει και να κοιμηθει. Οταν ξυπνησαμε βρηκαμε το δωρο που μας ειχε αφησει η νεραιδα και γλυκαθηκαμε λιγακι. Εκτοτε ριξαμε μονο 2-3 τσιγγουνικα δακρυα και το ξεχασαμε το θεμα.
Το σαββατοκυριακο παιξαμε με παιδακια και συνειδητοποιησα οτι την απολαμβανω εγωιστικα λαιμαργα μονη και της εχω στερησει την παρεα απο ανθρωπακια μικρα που τοσο ευχαριστιεται. Υποσχεθηκα στον εαυτο μου να ειμαι λιγοτερο εγωιστρια.
Μεχρι χθες βραδυ. Την κοιμησα και μετα εμεινα μονο εγω με μενα. Πηγα στην αποθηκουλα, εκανα "φουυυ" να φυγουν οι τυψεις και η ασυνεπεια πανω απο το υφαντο μου και καθησα κατω απο την λαμπα της κουζινας. Θα προσποιηθω οτι ειναι ψεματα οτι χρειαζομαι καλο φωτισμο για να υφανω. Και ραβε-ξηλωνε περασε η ωρα, απλωσα και το τελευταιο πλυντηριο και ανεβηκα στο κρεβατι ως κολοκυθα λιγο μετα τις δωδεκα για να κοιμηθω.
Ερχεται μια Δευτερα με καινουριο ημερολογιο και ορεξη.

Δεν εχει ξυλινο εξωφυλλο, απο σουπερ μαρκετ το πηρα. Αλλα μου εκλεισε πολυ εντονα το ματι καθως χαζεβα τα ψωμακια του τοστ. Με κοιτουσε τοσο εντονα που ντραπηκα να μην το παρω.
Εκει διπλα απο την καρδια ακουω σιγα σιγα ρυθμους λατιν που με φωναζουν για χορο το Σαββατο. Κραταω ακομη την γευση απο το Midnight in Paris που με πλημμυρισε το Σαββατο το βραδυ. Ηταν ακριβως η ταινια που ειχα αναγκη να δω. Σπανια συμβαινει τετοια συνεπεια του "θελω" και του "εχω" και λεω να το γιορτασω αυτη την εβδομαδα.
Θελω και εχω

κιτρινος ηλιος

Το θερμομετρο δειχνει -1 στην πολη μου.
Μου αρεσει ο Ιανουαριος να δικαιολογει την θεση του μεσα στον χειμωνα.
Μπορει να χορτασα γιορτες, αλλα κρυο δεν χορταινω ποτε.
Ειδικα τα μαγουλα μου ειναι απλυστα σ'αυτη την εποχη.

Καθε πρωι τα τζαμια εχουν παγο. Ζεσταινω το αυτοκινητο μαζι με δυο ψυχες και γελαμε δυνατα μεχρι να καθαρισουν ολα τα τζαμια και να μας βλεπουν οσοι περνουν απεξω.
Εβαψα τα νυχια μου κεραμμυδοσοκολατι και νομιζω οτι μου αρεσουν.
Χθες μου χαμογελουσε ενα μελομακαρονο αλλα του γυρισα την πλατη και κατεβασα κατω δυο ντουλαπια με κονσερβες, αλευρια, ζαχαρες, μακαρονια, μπισκοτα, βαζα και βαζακια και τα τακτοποιησα απο την αρχη.
Ετσι ξεχασα το μελομακαρονο και με ξεχασε κι εκεινο.
Ψαχνω να αγορασω ενα τετραδιο με ξυλινο εξωφυλλο.
Θελω να αρχισω να κανω καθημερινες λιστες.
Οι ψυχολογοι λενε οτι βοηθαει πολυ.
Ξεχναω τουφες μου εδω κι εκει και θελω να σταματησει αυτο.
Θα γραφω σε ενα τετραδιο τα παντα. Θα παρω και καινουριο στυλο
Θα μου φερει και η Βικυ τις καινουριες μου κουπες για το 2012 απο το παζαρι για τα αδεσποτα, μου εφερε και ο Αγιος Βασιλης την γαστρα που ζητησα και ειμαι γεματη καινουρια πραγματα!
Κριση; Ποια κριση;

Απο το παραθυρο μου φαινονται δεντρα που τα χτυπαει ο ηλιος. Φαινεται οτι δεν ειναι ζεστος αυτος ο ηλιος. Μη με ρωτας πως φαινεται. Εγω το καταλαβαινω. Ειναι πιο κιτρινος, ενω ο ζεστος ηλιος ειναι πιο πορτοκαλι. Κι αν δεν με πιστευεις ρωτα τα παιδια να σου πουν.
Φοραω το κιτρινο φουσκωτο μπουφαν και θυμαμαι τον Παπακυριδη που με φωναζε "φουσκωτε" στην Ρουμανια οταν το φορουσα.
Ειμαι γεματη κιτρινο, καφε ταμπα, γκρι και λιγο μαυρο στο μυαλο σημερα.

Το βραδυ θα κανω μια πουτιγκα για την κουμπαρα μου γιατι τα μελομακαρονα δεν μου αρεσαν οπτικως. Θα αυτοσχεδιασω και θα τις δωσω κατι χωρις ονομα, αλλα με πολλη αγαπη. Εξαλλου εκεινη ξερει οτι μου αρεσουν τα περιεργα και οι δοκιμες. Και μ'αγαπαει γι'αυτο. Κι εγω την αγαπω ακομα πιο πολυ που με δεχεται οπως ακριβως ειμαι.


Το θερμομετρο δειχνει πια +2 και ο ηλιος εξακολουθει να ειναι ανοιχτο κιτρινο χρωμα με γκρι κασκολ

θελω κι αλλο ....ψιθυρισε

Επεστρεψα με την γευση ζεστης σοκολατας με λιγα μπαχαρικα. Αυτες οι ανατολιτικες μειξεις που σε δελεαζουν και σου αφηνουν παντα την αισθηση του ανολοκληρωτου.

Δεν χορταινω ποτε. Θελω κι αλλο.

Επιστρεφωντας διαβασα στην Ταλι μου την ευχη της και την εκλεψα
Αυτο ευχομαι για το 2012 σε μενα που κερδισα το φλουρι μετα απο πολλα χρονια "Να μην χασω τιποτα απο οσα εχω:"
Ο χρονος στην πλατη μου αντι να με καμπουριαζει με ψηλωνει.
Παμε για ενα διαφορετικο 2012. Εμεις κανουμε την διαφορα. Ειμαστε συνυπευθυνοι σε οσα ερθουν!

Καλη χρονια να εχουμε με υγεια!