Πέμπτη 11 Οκτωβρίου 2007

απιστια


Με αφορμη μια σειρα που παρακολουθησα χθες, καθομουν και σκεφτομουν το ενδεχομενο να ειχα ενα μικρο παιδι και να εβλεπα τυχαια φωτογραφιες του αντρα μου με καποια αλλη γυναικα.......τι θα εκανα;;; (υποθετικα παντα γιατι εξω απο το χορο πολλα τραγουδια λεμε)

Αυτο που φοβαμαι περισσοτερο ειναι η πρωτη αντιδραση μου στο παιδι, αν ειναι καπου εκει γυρω και με ρωτησει με αφελεια "που ειναι ο μπαμπας;".......τι να του πω;; "στον διαολο κι αν δεν πηγε θα τον στειλω ταχυστα" ;;; Δεν πρεπει. Εξαλλου θα πρεπει να βρω ενα μαγικο τροπο (γιατι μαγικα χρειαζονται) να μεινω ψυχραιμη μεχρι να μαθω τι στ' αληθεια εχει συμβει.

- Μπορει να ερωτευτηκε ειλικρινα καποια αλλη και να ειχε σκοπο να με αφησει, απλα δεν ειχε βρει την καταλληλη στιγμη να μου το πει. Πως να θυμωσεις με καποιον επειδη ερωτευτηκε;;; Στο χερι του ειναι;

- Μπορει να φοβοταν μη χασει το παιδι και αυτο τον δυσκολευε να ξεκαθαρισει τα πραγματα μεσα του και κατ' επεκταση και μαζι μου. Κι αυτο το συγχωρω μαλλον, το να θελει να αλλαξει γυναικα δε σημαινει οτι θελει να αλλαξει και παιδι :) Ισως γι' αυτο να γινονται τα τυχαια, για να αποκαλυπτονται οσα δεν αντεχουμε εμεις να ομολογησουμε απο φοβο!

- Μπορει να ηταν μια επιπολαια σχεση καποιου Σαββατοκυριακου.Αυτο δεν μπορω να με φανταστω να το δικαιολογω ευκολα.

- Μπορει να υπηρχε καποια αλλη εξηγηση που δεν μπορω να φανταστω χωρις τη βοηθεια σεναριογραφου......μπορει....μπορει....

Ο,τι και να ειναι ομως εχω την ευθυνη του παιδιου και την αποψη που θα εχει για τον ενδεχομενο χωρισμο των γονιων του. Θα πρεπει να αντλησω απο καπου δυναμη κι αν εχω θυμο μεσα μου να μην του το περασω. Ισως η αγαπη μου για το παιδι κανει πιο ευκολη την αυτοσυγκρατηση που πρεπει να εχω. Ισως λεω γιατι, επειδη γενικα ειμαι λιγακι αυθορμητη, μου φανταζει αρκετα δυσκολο να προσποιουμαι.

Αν δεν υπηρχε παιδι.......... θα εφευγα απο το σπιτι για λιγες μερες, να τακτοποιησω οσο γινεται τις σκεψεις και τα θελω μου και μετα θα του ζητουσα να βγουμε να μου εξηγησει τι εχει συμβει. Δεν ξερω αν θα μπορουσαμε να ξαναειμαστε μαζι....οχι απο θυμο, γιατι εχω κανει και η ιδια αρκετα λαθη, αλλα επειδη κατι θα σπασει μεσα μου και μετα απο ρηξη η επανακτηση εμπιστοσυνης φανταζει γολγοθας. Θα τον ακουγα ομως και ισως του ζητουσα να μου δωσει χρονο για να μπορουμε να κρατησουμε και καποια επαφη μετα τον χωρισμο.

Μπερδεμενα τα σκεφτομαι, μπερδεμενα τα εγραψα.......ποιος ξερει;;

Ρωτησα τον φιλο μου χθες και μου απαντησε οτι :

1. σε περιπτωση που ειχαμε παιδι θα με εδιωχνε απο το σπιτι και θα κρατουσε το παιδι :)
2. Αν δεν ειχαμε παιδι, ειναι πολυ απλο, λεει "εξω απο 'δω και παμε γι' αλλα" ............................................................ μηπως να αρχισω να αναρωτιεμαι για τα αισθηματα του ;;;;; :):)

Τρίτη 9 Οκτωβρίου 2007

on the road



"Θα μπορουσε να ζησει κι ετσι. On the road, που λεει και το τραγουδι. Πολλες ζωες θα μπορουσε να ζησει με ζηλο και μ' ενθουσιασμο κι ειναι κριμα που ειναι αδυνατο να ζεις ταυτοχρονα σε πολλα εργα, σε πολλα τραγουδια. Αναγκαζεται να ονειρευεται οσα δε ζει."
<<Με βελουδινα βηματα ο χρονος>> - Μαρω Βαμβουνακη

.............αχ ποσες φορες ευχηθηκα να ειχα την πολυτελεια να ζησω οσα θελω. Θελει πολυτελεια να το κανεις και θυσιες, γιατι θα πληγωνονται πολυ καποιοι για τους οποιους νοιαζεσαι και δεν θα το αντεξεις. Ζηλευω οσους υπηρξαν τοσο αποικοδομητικα εγωιστες στη ζωη τους και τα καταφεραν!

Δευτέρα 8 Οκτωβρίου 2007

τυψεις...

"Ωρες ωρες παρακαλω να μην εχω <<δικους μου>>. Το βαρος της αγαπης μου, της αγαπης τους, της εννοιας, της αγωνιας μου γι' αυτους με συνθλιβει. Σαν πετρα δεμενη σε ποδι καταδικου που μου παραμορφωνει τις κινησεις, που με ριζωνει. Ελευθερη απο τις αγωνιωδης τουτες αγαπες και να τα κανω ολα ανεπηρεαστα, οπως τα θελω."
"το χρονικο μιας μοιχειας" Μαρω Βαμβουνακη

Εχετε νιωσει ποτε κατι τετοιο;;; Εγω ναι και με συνθλιβει οπως λεει και η Μαρω. Με καθηλωνει. Και νιωθω και τοσες τυψεις μετα........γιατι δεν εχω γνωρισει αλλον να συμφωνει μαζι μου.

Παρασκευή 5 Οκτωβρίου 2007

Παρασκευη βραδυ....

Μονη στο σπιτι το βραδυ, το ετερον ημισι θα βγει. Οταν σπουδαζα ηταν η καλυτερη μου να ειμαι μονη στο σπιτι. Οχι οτι με ενοχλουσε η συγκατοικος, μια χαρα τα πηγαιναμε κι ακομα μια χαρα ειμαστε. Δεν ξερω τι ειναι αυτο που με τραβαει τοσο στο καβουκι μου......να πω οτι ειμαι κλειστο ατομο.........μπα αντιθετως, αρκετα κοινωνικη θα με χαρακτηριζα. Μ' αρεσει ομως τοσο η παρεα μου :) Κλεινω, 2-3 δουλιτσες και σπιτακι μου. Μουσικουλες....βιβλια....γραπτα......καλο Σαββατοκυριακο!

Τετάρτη 3 Οκτωβρίου 2007

cat stevens Wild World

Μια νεα αρχη!

Ειναι καποιες μερες
που οι σκεψεις με επισκεπτονται φορωντας μαυρα.
Κι ερχονται και στα ονειρα μου τα βραδια
να γεμισουν ολα τα κενα,
να μην αφησουν χωρο για ηλιαχτιδα.
Και θελω να σηκωσω το τηλεφωνο
και να πω ενα συγνωμη,
σε οσους αθελα ή εσκεμμενα πικρανα
να ζητησω ενα χαμογελο.....
Και να πω ειναι αδικια να χαλανε ετσι οι σχεσεις.
Και χρεωνομαι ολες τις πραξεις μου
μερικες φορες και τις δικες τους
κι αν κατι εβγαινε απ' αυτο
θα το 'κανα ξανα και ξανα και ξανα.
Μα ανωφελα γινεται
ετσι για να ηρεμησει η ψυχη τους και να διαλυθουμε ησυχως.
Κι εγω μενω να ψαχνω το εγω μου....
και να το , ερχεται, για να με σπρωξει
να βγω απο αυτη την κινουμενη αμμο
σε στερεο εδαφος
μια καινουρια εγω, με σταθερα βηματα
προς το αυριο.....
και ειναι ωραιο το αυριο.
Γιατι στο αυριο κρυβονται τα απροσμενα,
νεες πορτες, μεγαλες, που υποσχονται οσα λαχταραει η ψυχη μου να ζησει.
Κι εγω δεν φτανω ποτε να τις διαβω
απο δειλια,
επειδη εμαθα να ζω οπισθοδρομικα
...............για δες, μια ηλιαχτιδα ξεπροβαλλει,
με αναμνησεις, μα μονο αναμνησεις του χθες,
απ' αυτες που δεν ειναι ακαρπες,
απ' αυτες που σε μεστωνουν,
δε σε καθηλωνουν πλεον.

Μια νεα αρχη με επισκεπτηκε......να τη δεχτω........να την αντεξω.

Μια νεα αρχη!