Κυριακη, δροσια, τεμπελια

Κυριακη.

Στις 6 το πρωι αφησα το κουτσουβελακι στον σταθμο του Μαιντς. Εφυγε εκδρομη στο Βερολινο με το σχολειο της. Στην επιστροφη ξημερωνε, αφησα ανοιχτα τα παραθυρα μετα το τελους του τσιγαρου κι ας ειχε μονο 11 βαθμους. Οσο μεγαλωνει τοσο περισσοτερο την απολαμβανω. Ανυπομονω να επιστρεψει την Τεταρτη να μου πεις πως περασε.

Στο σπιτι ειχα τοσα πολλα στο νου μου να κανω. Τιποτα. Με πηρε ο υπνος καμια ωρα στον καναπε και χασομερω εκτοτε στο κινητο. Μεσημεριασε. Εβγαλα να ξεπαγωσω το κρεας και πηρα το λαπτοπ να διαβασω τα γερμανικα μου.

Νιωθω ασχημα οταν περναει ετσι ολη η μερα χωρις να εχω κανει τιποτα. Τζαμπα ζωη. Μην πεις το ειχα αναγκη. Δεν το ειχα. Μια χαρα ξεκουραστη ημουν.

Ψαχνω μια φθινοπωρινη λιστα με μουσικη, να μου κανει παρεα γραφοντας τις ασκησεις μου.

  

Αερίζουμε

Μετά από 2 χρόνια ξανά εδώ.

λίγο άνοιξα παράθυρα σήμερα να αεριστεί το μπλογκοσπιτο και θα επανέλθω. 

Ένα πράγμα που μου λείπει από την Ελλάδα είναι το κομπιούτερ που είχα στο ιατρείο. Κυκλοφορούσαν διάφορες συσκευές εδώ κι εκεί. Κινητό, ταμπλετ, λαπτοπ. Αλλά στο κομπιούτερ το ιατρείου ήταν τα πάντα. Πάντα, όλα εκεί. Το μπλογκ, οι φωτογραφίες μου, οι μουσικές μου, τα ραντεβού μου, οι λίστες μου, οι λογαριασμοί μου, τα έγγραφα μου....ΟΛΑ!

Εδώ πάνε κι έρχονται οι συσκευές. Δεν υπάρχει μια σταθερή.

Πριν λίγο καιρό μου έδωσε ο Δημήτρης αυτό το λαπτοπ.

Ελπίζω να καταφέρω να το κάνω "δικό μου" και να ξαναμαζεψω όλη μου τη ζωή σε ένα μέρος!

Λιστα Γενάρη

 Μην παραπονιέσαι, ούτε ένας μήνας δεν πέρασε κι επέστρεψα.

Σάββατο απόγευμα. Ήπιαμε τα κρασάκια μας με τον Δημήτρη το μεσημέρι και ακούω ελληνικό fm. Ο Δ. ανέβηκε να κοιμηθεί (18:20....ανάποδος άνθρωπος). Εγώ σκέφτομαι τους στόχους για τον Γενάρη. Θα στους πω, αλλά μη με κοροϊδέψεις. Την Τετάρτη σκέφτομαι να κάνω δύο πράγματα. Να ελαττώσω το τσιγάρο και να ξεκινήσω δίαιτα. Επανάσταση σκέτη έτσι; Όχι Δευτέρα, αλλά Τετάρτη. Επειδή ποτέ δε συμπαθούσα τις Τετάρτες. Ο σκοπός είναι να κόψω το τσιγάρο. Αλλά αν ξεκινήσω κατευθείαν δίαιτα με κόψιμο τσιγάρου νομίζω θα είμαι καταδικασμένη να αποτύχω. Σου γράφω λίγους ακόμη στόχους, μικρούς, "χειροπιαστους"

1. Να φάμε με την Ισμήνη μια καθημερινή απόγευμα έξω

2. Να παραγγείλω το βιβλίο που θέλω να ξεκινήσω να το διαβάζω

3. Να πιω καφέ σε ένα ωραίο ξενοδοχείο εδώ στο Μάιντς, το niu mood

4. Να ξεκινήσω μαθήματα γερμανικών ξανά

Αυτά προς το παρόν. Χαμηλές ταχύτητες μήπως καταφέρουμε τίποτα

Καλή χρονιά με υγεία, υγεία, υγεία και απολαύσεις! 🌟

Dezember '23

 Πω πω, από τον Δεκέμβρη έχω να γράψω!!! 

Η αλήθεια είναι ότι τους τελευταίους μηνες έγινα λίγο σουρτουκο. Βγαίνω συχνά έξω και ο χρόνος περνάει πιο γρήγορα. Μου έλειψε να μείνω για καιρό σπίτι, όπως συνήθιζα. Να περνούν οι μήνες κι εγώ να μετράω τις εξόδους μου στα δάχτυλα της μιας μου παλάμης. Να χαθώ σε ένα βιβλίο, να ασχοληθώ με τις λίστες μου, να ανακαλύψω ένα καινούριο τραγούδι, να συμμαζέψω τα ασυμαζευτα, να ριζώσω στη γωνία του καναπέ μου.

Ίσως ακούγονται λίγο καταθλιπτικά, αλλά η ιδιοσυγκρασία μου τα αποζητάει.

Ο Ιανουάριος θα ήθελα να είναι πιο ήρεμος.

Θα σου αφήσω φωτογραφίες του Δεκεμβρίου.

Καλή χρονιά με υγεία και χαρές μόνο σου εύχομαι ✨

......και την ευχή να σου γράψω ξανά σύντομα!

´