ψιθυριζοντας μελωδιες...

Καινουρια λιστα στο wmp μου. Παντρεμα ελληνικων και ξενων κομματιων παλι. Απο Zaz και μονικα μεχρι Νατασσα Θεοδωριδου και Χατζιδακι. Ολα πολυ δικα μου κομματια. Τα ακουω απο χθες και κανουν το στομαχι μου να εχει τις ιδιες αντιδρασεις, οπως οταν σκεφτεσαι το προσωπο του ερωτα σου. Εραστης της μουσικης.
Μπορω να ερωτευτω οτιδηποτε. Απο ανθρωπο μεχρι αρωμα και μαξιλαρι. Θυμαμαι καθε ανοιξη στην Constanta, μου αρεσε να πηγαινω με τα ποδια μεσα απο το παρκο, μεχρι την σχολη που ηταν κοντα μου. Και κατι στον αερα με ενεπνεε. Μου προκαλουσε να παιρνω βαθυες ανασες. Ειδικα τα τελευταια δυο χρονια τα περασα πολυ μονη και πολυ ευτυχισμενη. Ειχα κρατησει τον εαυτο μου μονο για μενα. Αν θυμαμαι καλα δεν ειχα καμια ερωτικη επαφη. Ολοδικη μου. Με φροντιζα, με περιποιομουν, με ετοιμαζα για τα ομορφα. Και τι τυχη! Δεν σταματησαν να ερχονται ομορφα στη ζωη μου απο τοτε.
Σημερα αποχαιρετω τον αγαπημενο μου χειμωνα και περιμενω την αναγεννηση της ανοιξης. Με τις αισθησεις μου συγκεντρωμενες να νιωσουν ο,τι μου αξιζει. Ασχημα και ομορφα σε ενα πενταγραμμο με πολυ, μα πολυ προσωπικη μελωδια.
Σιγοψυθιριζω συνεχεια ρυθμους και η Ισμηνη με μαλωνει. "Μη τραγουδας συνεχεια μαμα!"
Αραγε θα ειναι ομορφη αναμνηση γι'αυτην, να με θυμαται να μουρμουραω συνεχεια μελωδιες;

watch out

Σου εχει τυχει ποτε να νιωθεις οτι σε παρακολουθουν; Ειχα μια συζητηση με τον Δ το Σαββατο το βραδυ και την Κυριακη, επιασα το βιβλιο που διαβαζω του Δ. Καραγιαννη και διαβαζα αυτα ακριβως που ελεγα με τον Δ το προηγουμενο βραδυ. Σαν να γραφτηκαν μετα απο την συζητηση μας ολα αυτα. Μου εκανε μεγαλη εντυπωση.
Με τα μαθηματα γερμανικων ακομη δεν καταφερα κατι. Που θα παει ομως, θα βρω καποιον. Εχω μονο μικρους ενδοιασμους. Μηπως να αρχισω σουηδικα και να εστιασω ξεκαθαρα στην Σουηδια και οχι γενικα; Μηπως γαλλικα για Ελβετια; Ουφ. Μπερδευομαι. Δεν γινονται ολα μαζι, πρεπει να αποφασισω.

κι ενα μικρο αποσπασμα απο το βιβλιο της Βαμβουνακη που διαβαζω

σελ. 102 - 104

"Η αληθεια ειναι σπορος. Ακομη κι αν δεν ριζωσει αμεσα, μετα απο καιρους κατι θα κανει. Μετα απο χρονια πιθανον. Το τι θα βαλει ο πελατης (πελατης ειναι ο αναλυομενος καποιου ψυχολογου) για να υποδεχτει τον σπορο της ειναι εντελως δικη του υποθεση. Θεμα της σεβαστοτατης, αδιαπεραστης θελησης του. Θα βαλει κατω χωμα κοκκινο, ευφορο, θα βαλει βραχο, θα ριξει ζιζανια, ελαχιστη παραπλανητικη σκονη για ενα συντομο ανθισμα που μετα θα το σκορπισει ο αερας; Ειναι δικη του υποθεση.
[....]
Αργησα και κουραστηκα να αποδεχτω αυτο το : Δικη του υποθεση!
[....]
Πετα, πετα σπορους λοιπν και ασε τον αλλον να αποφασισει για τα παραπερα, τις καλλιεργειες, το ξεριζωμα, το ποτισμα ή την αδιαφορια να ξεραθουν."

Ολοι φοβουνται τον ερωτα - μαρω βαμβουνακη

Καλη εβδομαδα μας λοιπον

κατι

Επιθυμω να κανω κατι για τον εαυτο μου. Κατι να με ενθουσιασει. Ξεκινησα να ψαχνω για μαθηματα γερμανικων. Σκεφτομουν γαλλικων ή σουηδικων στην αρχη. Μα ειναι πιο δεσμευτικες γλωσσες. Μαλλον τα γερμανικα θα ειναι καλυτερο εισητηριο για να φυγω. Θα ξεσηκωσω και τον Δ. Ηδη καταφερα την αδερφη μου και τον γαμπρο μου. Αλυσιδα ειμαστε. Εμενα με ξεσηκωσε το κοριτσι της βροχης και εχουμε υποσχεθει η μια στην αλλη, πως αν καταφερει μια απο τις δυο μας να φυγει εξωτερικο θα τραβηξει και την αλλη :)  Η μιση ευχαριστηση ειναι σε αυτες τις συζητησεις, στα σχεδια υλοποιησης ονειρων.
Κατι θελω σημερα. Κατι. Μια υποσχεση. Ενα ονειρο. Μια σπιθα. Κατι

λιστα ευγνωμοσυνης

Απο το πρωι βρεχει. Ασταματητα. Η διαθεση μου ειναι τραμπαλα σημερα. Μια πανω μια κατω. Στενοχωριεμαι που εχω εγκλωβιστει εδω. Μ'αρεσει η βροχη. Εχω τραβηξει την κουρτινα και κοιταζω εξω το παρκο. Να ηταν εδω ο Δ να καναμε βιογραφικα και να στελναμε καμια δεκαρια. Να εχω να ελπιζω. Ετσι δεν μπορω. Ειναι μερες ασχημες που με κουραζουν ολα. Η σομπα, η βροχη, η Ισμηνουλα, ο εαυτος μου πανω απο ολα. Σημερα κυριαρχει το γκριζο και πρεπει να εστιασω στις πορτοκαλι πιτσιλιες για να κοιμηθω χαμογελωντας το βραδυ.
Στο περιοδικο "ετσι απλα" που διαβαζω ανελλειπως, στο editorila της Αννας Σακλαριδου, διαβασα το παρακατω " Η τηλεοπτικη persona Οπρα Γουινφρι παροτρυνει τους τηλεθεατες να κρατουν καθε μερα ενα «ημερολογιο ευγνωμοσυνης», οπως το εχει ονομασει η ιδια. «Καταγραψτε καθε μερα πεντε πραγματα που σας εδωσαν χαρα και ικανοποιηση στη διαρκεια της ημερας και θα διαπιστωσετε ποσο γρηγορα θα αλλαξει η οπτικη γωνια απο την οποια βλεπετε τη ζωη σας, ποσο γρηγορα θα αλλαξει ολοκληρη η ζωη σας. Θα διαπιστωσετε οτι αυτη η συνηθεια θα σας σπρωξει ασυνειδητα να αποζητατε στην καθημερινοτητα τα πραγματα που σας δινουν χαρα και ικανοποιηση για να τα καταγραψετε στο ημερολογιο σας»."
Καπως ετσι. Ναι, καπως ετσι αξιζει να ζουμε. Ψαχνοντας να πουμε ευχαριστω. Και να διωχνουμε τις ασχημες σκεψεις. Δεν αξιζουν την προσοχη μας τις περισσοτερες φορες. Τζαμπα αρνητικη ενεργεια.
Αρχιζω να μετραω τα 5 ομορφα πραγματα της ημερας μου

1. Βλεποντας ολο υγεια την Ισμηνουλα και τον Θανασακη το πρωι να παιζουν καθως τους  πηγαινα στα σχολεια τους.
2. Μια φιλη στο διαδυκτιο, που την γνωρισα λιγο παραπανω. Με ενθουσιαζει η ιδεα του ποσο μικρος ειναι ο κοσμος.
3. γαλλικος φουντουκι
4.
5.

δυο μενουν, δεν μπορει, ως το βραδακι θα γεμισει η λιστα μου. Χωραω καλα μεσα στις λιστες. Νιωθω σαν το σπιτι μου.

Κυριακη γιορτη και σχολη

Μετα απο τοσα χρονια blogging νομιζω ειναι η πρωτη φορα που γραφω αναρτηση την Κυριακη. Τα Σαββατοκυριακα συνηθως απειχα απο το διαδυκτιο. Το μεγαλο κομπιουτερ στο σπιτι δεν με βολευε ιδιαιτερα. Τωρα ομως ο Δ μου εφτιαξε ενα μικρουλι netbook και το εχω αγαπησει πολυ. Χθες εφτιαξα μια πανευκολη τυροπιτα και σημερα λαχταριστες τηγανιτες. Μυρισε το σπιτι μυρωδιες που μου θυμιζουν αγαπη και φροντιδα. Ο Δ βγηκε για καφεδακι με εναν φιλο, η Φλαππυ εχει ενσωματωθει στο χαλι μπροστα απο την σομπα και το Ισμηνακι κρυβεται κατω απο το τραπεζι που ειναι η φωλια της παιζοντας με το τρακτερ της. Κι εγω αφου εβαλα δυο πλυντηρια (ω ναι!) κι επλυνα τον χαμο της κουζινας μετα τις τηγανιτες, καθομαι και απολαμβανω το καφεδακι μου ακουγοντας ερωτικα τραγουδια αποθηκευμενα στον λογαριασμο του youtube μου, που εχω να ακουσω καιρο.

Το σπιτι που ζω ειναι τριοροφη μεζομενα. Για οικονομια βαλαμε σομπα στο εισογειο και αχρηστεψαμε εντελως τον μεσαιο οροφο για τον χειμωνα. Στο εισογειο ειμαστε λιγακι στριμωγμενα, αλλα εχω απολαυσει πολυ την ζεστασια της σομπας. Στο μεσαιο εβαλα την απλωστρα μου και ανεβαινω μονο για να απλωσω. Ετσι εκανα και πριν λιγο. Και, αν κι εχει συννεφια, ειναι φωτεινη μερα και μου ελειψε η απλωσια του μεγαλου σαλονιου μας. Η μεγαλη τζαμαρια και η απλα που υπαρχει για να παιζει η Ισμηνη. Πεθυμησα την ανοιξη δηλαδη. Και το λεω ψυθιριστα, επειδη ειναι σαν να προδιδω τον αγαπημενο μου χειμωνα, που παρακαλαω παντα να κρατησει λιγο ακομη.
Μεσημεριασε. Ο μπαμπας μου μας εχει μαγειρεψει γκουρμε μενου. Πουρε απο αρακα και πατατες με καραμελωμενα κρεμμυδια και ψητο κοτοπουλο.  Το εχει ξανακανει και ειναι μουρλια. Ετοιμαζομαστε για οικογενιακο φαγοποτι, οπως καθε Σαββατοκυριακο.
Αυριο θα επιστρεψω με φωτογραφιες.
Σε φιλω και να ξερεις οτι ειμαι πολυ καλα σημερα ;)

πανευκολη τυροπιτα με ετοιμο φυλλο

τηγανιτες.... υπηρχαν κι αλλα 

θανατηφορα συνοδευτικα, 

αλλα η φωτογραφια βγηκε μετα τη μαχη

ζεστουλααα

το διποδο παιζει με τη φαρμα 

και το τετραποδο παλευει 

με ενα λαχιστενιο παιχνιδι

το καταπληκτικο μου netbook

20 ωρες την ημερα ειναι εδω!