Τρίτη, 4 Μαρτίου 2014

σε αλλη τροχια

Το τριημερο ολο εβρεχε ειπαν. Η αληθεια ειναι οτι κατι ειδα κι εγω απο το παραθυρο του 5ου οροφου, τις λιγες ωρες που καταφερνα να βρισκομαι με τους ζωντανους. Απο την ωρα που πατησα το ποδι μου στις Σερρες, ενιωθα ηδη μια θολουρα στο κεφαλι μου. Καπου μεσα μου ηξερα οτι θα χειροτερευα, γι'αυτο βιαζομουν να φτασω. Σε λιγες ωρες ειχα ριγη και κουκουλωθηκα με την ομορφη πρασινη κουβερτα της πεθερας μου στη γωνια του καναπε. Εκτοτε ενιωσα πολλες φορες να χανω τη λογικη ροη των σκεψεων μου. Ανεβηκε 39,5 ο πυρετος και υπηρξαν στιγμες που ηθελα τη μαμα μου. Η Ισμηνη πηγαινοερχοταν στο δωματιο και ενιωθε μονο χαρα που ημουν εκει. Δεν την ενοιαζε αν ημουν αρρωστη. Κι εγω αναρωτιομουν αν εκανα καλα που καθομουν μαζι της ή μηπως επρεπε να επιστρεψω σπιτακι μου μην τυχον ξανακολλησει κι εκεινη την ιωση. Αν εκανα οτι εγω ηθελα και δεν επρεπε να σκεφτω κανεναν αλλο, θα γυριζα σερνοντας σπιτι μου. Οταν εισαι αρρωστος ουτε το 5αστερο ξενοδοχειο δεν ειναι σαν το σπιτι σου.
Χθες ημουν ηδη καλυτερα. Εφαγα τις κοτοσουπιτσες που μου ετοιμασε η πεθερα μου, ηπια στους φρεσκοστυμμενους μου χυμους απο τον αντρουλη μου και τα ζεστα μου με μελι και λεμονι και ενιωσα μια πικρα οταν σκεφτηκα τους ανθρωπους που ξεμειναν σ'αυτη τη γη χωρις συγγενεις. Οπως η καλη μου κυρα Βασιλικη, η παλια μου γειτονισσα. Τι θλιψη με πλημμυριζει οταν τη σκεφτομαι. Μια δυστυχισμενη γυναικα που με εκανε να πιστεψω πως υπηρχε θεος, την λυπηθηκε και την πηρε. Αργησε αλλά την πηρε. Τι τα σκεφτομαι τωρα αυτα. Εγω ειχα την καλυτερη περιποιηση.
Ειναι φορες που νιωθεις να γυριζει αναποδα με σενα η γη. Δεν σου συμβαινει; Δεν ανηκεις πουθενα. Πολυ εγωιστικα κλεινεσαι σε οσα εσυ πολυτιμα νιωθεις και σου φαινονται τοσο ασημαντα ολα. Εσυ κοιμηθηκες χωρις να βηχεις, χωρις να ανεβασεις πανω απο 38 πυρετο και αυτο ειναι εξαιρετικο δωρο. Τι κι αν δεν πεταξαμε χαρταετο. Μολις βρουμε καλη μερα θα πεταξουμε. Ο αετος μας περιμενει. Με την αναγεννηση της ανοιξης προσποιουμαι κι εγω την καμπια και σε λιγες μερες θα ξεκινησω το πρωτο μου course ψυχολογιας. "Buddhism and Modern Psychology".Οπως καταλαβαινεις οι αποκριες, η κυρα σαρακοστη και οι χαρταετοι ειναι σε εναν αλλο συμπαν αυτη τη στιγμη.
Λιγο νταντεμα ακομη παρακαλω. Σε 2-3 χρονια θα καταφερω να πεταξω, δε νομιζεις;

12 σχόλια:

  1. Αρρώστησες,λοιπόν....Γι'αυτό και η τόσο κακή διάθεση των προηγούμενων ημερών, ίσως;
    Περαστικά Κατερίνα μου! Ωραία η αίσθηση ότι "κι αυτό θα περάσει" και ότι είναι ασήμαντο, μπροστά στα άλλα σημαντικά/ στους σημαντικούς ανθρώπους που είναι κοντά μας.
    Εγώ, πάλι, θέλω οδοντίατρο...Πόνος στο δοντάκι πάνω δεξιά την Κυριακή όταν πήγαινε το κρέας εκεί, πήρα δύο παυσίπονα... (μεσημέρι και βράδυ). Τη Δευτέρα καλύτερα. Κρίμα που είμαστε μακριά, να σου έρθω, να με περιποιηθείς και να μου κουβεντιάζεις. Εγώ δε θα μπορώ, μόνο θα ακούω...:-)))

    Φιλάκια!
    Νατάσσα Μαν.
    Νατάσσα Μαν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νατασσακι μου
      Νομιζω απο την περιοδο ζαλιζονται οι ορμονες μου. Με την αρρωστια τα κεφια μου δεν πτοηθηκαν ιδιαιτερα. Λιγη εξαντληση μου εμεινε, δεκατα πυρετου κι ενας πονος στη μεση. Κατα τα αλλα ειμαι μια χαρα. Κι αφου μπορεσα και πηγα στη δουλεια, δεν εχω και πολυ αγχος.
      Καλη σαρακοστη φιλεναδα :-)

      Διαγραφή
  2. Περαστικά! Κι εγώ αρρώστησα το τριήμερο, αλλά ευτυχώς χωρίς πυρετό!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Περαστικα και σε σενα λοιπον :-)
      Καλη σαρακοστη

      Διαγραφή
  3. Περαστικά Κατερινάκι μου!!! Καλή σαρακοστή να έχουμε!!! Πάντα υπάρχει λίγο ή περισσότερο χειρότερα από αυτά που περνάμε εμείς κάθε φορά.. Ότι κι αν σημαίνει το 'αυτά' ... :) Και ξέρεις κάτι; Πολύ μου αρέσει που θυμάσαι την κυρά Βασιλική, βγάλε τη θλίψη μόνο, δεν αξίζει στις αναμνήσεις μας... Τα φιλιά μου :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστω Τζενη μου. Ειμαι πολυ καλυτερα καθε μερα.
      Θα ακολουθησω τη συμβουλη σου. Χωνω την πικρα στο σεντουκι και θα θυμαμαι τα ομορφα απο την κυρα Βασιλικη :)

      Σου ειπα οτι χαιρομαι που επεστρεψες;; Πολυ χαιρομαι :)

      Καλημεραα

      Διαγραφή
  4. αχ βρε νοικοκυρα με την πενα της ψυχης προσεχε τα πολυτιμα σου και θα δεις ολα θα σου φανουν αλλιως. θα εισια γεματη και θα εχεις να δωσεις εκει που δεν εχουν αλλοι τπτ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ιωαννα μου βαζεις αυτο το "νοικοκυρα" μπροστα πολλες φορες και νομιζω οτι μιλας για άλλη ή οτι με κοροιδευεις :) :) :)
      Ποσο μεγαλη κουβεντα αυτο που ειπες. Να προσεχουμε τα πολυτιμα μας. Να σκεφτει ο καθενας μας τι ειναι πολυτιμο στη ζωη του και να το φροντιζει!!!!!

      Καλο μεσημερακι :)

      Διαγραφή
  5. οκ.. έκανε διάφορες σκέψεις.... κακές σκέψεις... περί μοναξιάς...
    και κυρίως έβαλα το παιδί μου στην θέση του ανθρώπου που μένει μόνος.. άμα πάθουμε κάτι εγώ και ο μπαμπάς της που είναι ακόμα μωρούλι τί θα συμβεί;;;;;
    ουφ...
    περαστικά σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαρθα μου λυπαμαι που συνηρμικα σε εβαλα να σκεφτεις στεναχωρα πραγματα. Κι εγω ενα παιδακι εχω (προς το παρον, θελω να ελπιζω) και ελπιζω να καταφερω να την βοηθησω να γινεις ενας αξιολατρευτος ανθρωπος. Η κυρια Βασιλικη που ανεφερα εμενε διπλα στα 3 εγγονια της (19 χρονων το μικροτερο) και στην κορη της, αλλα ηταν εντελως αβοηθητη. Ισως να διατυπωσα λαθος τις σκεψεις μου, λοιπον.
      Νιωθω πικρα για τους ανθρωπους που δεν μπορουν να εχουν διπλα τους ανθρωπους να τους αγαπουν αληθινα και να τους νοιαζονται. Ισως και να μην ειναι συγγενεις αυτοι οι ανθρωποι. Για παραδειγμα σκεφτομαι εμενα, αν τυχον ημουν μονη και ηταν πολυ μακρυα συζυγος, γονεις και πεθερικα. Εχω πολυ καλους φιλους που ειμαι βεβαιαη οτι θα με φροντιζαν σαν "μαμα" μου. :) Αυτος ειναι πελωριο δωρο ζωης :)

      Διαγραφή