Τετάρτη, 24 Απριλίου 2019

λιστα Μαιου

Σε δυο μηνες φευγουμε Γερμανια. Κι ενω ηδη ετοιμαζονται καποιες κουτες και στοιβαζονται πισω απο την εξωπορτα στον μεσαιο, μοιαζει τοσο μακρυνο. Τοσο κοντα για ολα αυτα που εχω να διεκπεραιωσω και τοσο μακρυνο για τοσο μεγαλη αλλαγη. Ολα με φοβιζουν και με γοητευουν. Ασχολουμαι διαρκως με το ιατρειο. Δεν τελειωνουν ποτε τα χρεη και οι λογαριασμοι.  Εχω κλειστει στο καβουκι μου ξανα. Οταν αγχωνομαι ετσι λειτουργω. Η λιστα Απριλιου εχει λιγα πραγματα. Τα εγραψα στις σημειωσεις στο κινητο μου. Μη ξεχασω να με θυμαμαι. Διαβαζω το βιβλιο για το Hygge και μου φαινονται πολλες σελιδες για να περιγραψει καποιος μονο το ειδος χουχουλιασματος στη Δανια. Περισσοτερο μου αρεσαν οι εικονες και το αρωμα του χαρτιου. Μου θυμισε τη μυρωδια απο τα σχολικα μου βιβλια. Οχι τα τωρινα, της κορης μου. Τα δικα μου βιβλια μυριζαν ετσι. Οι μερες περνουν με την ασφαλεια της ρουτινας μου που οσονουπω θα αλλαξει και θα ηθελα μια μαμα να μου πει "Μη φοβασαι! Ολα θα γινουν.".
Η λιστα Μαιου θα εχει πολλα. Ενα για καθε μερα......

  1.  Πρωινο καφε στο κηπακι ακουγοντας το αγαπημενο μου τραγουδι
  2.  Πιτσα-μπυρα με φιλες φτιαχνοντας κουτες
  3.  Υπνο στο καθιστικο βλεποντας ταινια με την Ισμηνη
  4.  Δωρεα παλιων ρουχων
  5. Πικ νικ στο καθιστικο με την Ισμηνη
  6. Να ετοιμασω το αποχαιρετιστηριο λευκωμα της Ισμηνης
  7. Ψωνια για την κατασκηνωση
  8. Να φτιαξουμε μια κουτα με παιχνιδια της Ισμηνης
  9. Να φτιαξω 20 κουτες
  10. Να μου κανει το τραπεζι η Ισμηνη
  11. Να αποφασισουμε τι δεντρο/φυτο θα φυτεψουμε μολις φτασουμε στην Γερμανια στο καινουριο μας σπιτι
  12. Να βγαλουμε εναν μυστικο κωδικα 
  13. Να κανω μια βολτα με τα ποδια ακουγοντας μουσικη μονη
  14. Να παρω επιτελους ενα βιβλιο που να μου αρεσει (καθε προταση δεκτη)
  15. Πρωινο ξενοδοχειου στο σπιτι Κυριακη πρωι
  16. Ημερα με κλειστες ηλεκτρονικες συσκευες (τηλεοραση, κινητο, λαπτοπ, υπολογιστη)
  17. Να ξεκινησω ενα ημερολογιο μετακομισης
  18. Βραδια ταινιας
  19. Να αγορασω μια νεα γευση εσπρεσσο
  20. Να κοψω το τσιγαρο
  21. Να ξεκινησω περπατημα 15 λεπτα καθε πρωι
  22. Να ζωγραφισουμε με την Ισμηνη το σπιτι των ονειρων μας
  23. Να βρουμε ενα αγαπημενο γερμανικο τραγουδι
  24. Να ζωγραφισουμε στις τζαμαριες της κουζινας
  25. Να κοψω το βραδυνο φαγητο
  26. Να παρακολουθησω μια ομιλια tedEX
  27. Να κανω μασκα προσωπου
  28. Να φτιαξω μια playlist μετακομισης
  29. Μια ολοκληρη μερα να μην κανω απολυτως τιποτα
  30. Να γραψω μια φανταστικη ιστορια
  31. Να αγορασω αθλητικα
Ο Απριλιος κρυβει ενα Πασχα στη ληξη του. Βαδιζοντας χθες στην παλια μου γειτονια δε θυμιζε σε τιποτα την Μεγαλη Εβδομαδα των παιδικων μου χρονων. Αλλαξαν τοσα πολλα απο τοτε. Καποια ομορφυναν, καποια ασχημηναν. Το ιδιο κι εγω. Λιγο πιο ομορφη και λιγο πιο ασχημη απολαμβανα το ομορφο απογευμα στη Χαριλαου.
Δεν ξερω ποτε θα σου ξαναγραψω. Εχεις καταλαβει ποσο ασυνεπης ειμαι τελευταια.
Γοητευομαι και απογοητευομαι 3 φορες τη μερα.

Τον Ιουνιο σου ετοιμαζω vision board. Ως τοτε μαθαινω τι ειναι και πως φτιαχνεται....

Τετάρτη, 20 Μαρτίου 2019

better than yesterday sweetheart

Εχει λιγες μερες που δεν μπορω να συγκεντρωθω σε τιποτα.
Ας πουμε οτι φταιει η Ανοιξη.
Ουτε το σεμιναριο που ξεκινησα με τοση ορεξη μολις την προηγουμενη εβδομαδα δεν εχω ορεξη να παρακολουθησω. Ειναι πατημενο το pause και με περιμενει.
Το μυαλο θελει να καταλαβει και η γνωση πουλιεται δεξια κι αριστερα απο ειδημονες. Και μαζευομαστε ομαδες και πειθουμε ο ενας τον αλλον οτι ειμαστε ξεχωριστοι κι αρχιζουμε και νιωθουμε οτι κατακτουμε τη σωστη γνωση. Οικτιρουμε τους καημενους που δεν.....
Η Ισμηνη μου την ειπε προχθες. "Κι εσυ, που πας και μιλας και με τη ψυχολογο στο σχολειο, τιποτα δεν καταφερες. Δεν με καταλαβαινεις!" Και ολο αυτο, μου το ειπε κλαιγοντας.
Ποσο δικιο εχει σε καθε σχολιο της. Μας κρινει με θρασσος εμενα και τον μπαμπα της κι εχει σε ολα απολυτο δικιο. Μας εχει σκαναρει με προσοχη. Ο,τι αντεχουμε αποδεχομαστε.
Για τα αλλα, ειναι μικρη. Δε ξερει ακομη. Μεχρι εκεινη να μαθει κι εμεις να ειμαστε ετοιμοι να ακουσουμε αληθειες.
Αυτη ειναι ο ειδημονας. Πιο καθαρο βλεμμα δε βρισκω. Μεγαλες αληθειες μπολιασμενες με ολη την αγαπη του κοσμου.
Αν ενα πραγμα καταφερε η ψυχολογος στο σχολειο γλυκια μου, ειναι να εχω τη χαρα να βλεπω ποσο δικιο εχεις. Κι ας ειναι απανωτα τα λαθη μου. Δωσε μου χωρο και χρονο και ισως γινω καλυτερη.

Τετάρτη, 27 Φεβρουαρίου 2019

Λιστα Μαρτιου

Τους τελευταιους μηνες δεν εκανα λιστες. Και, ξερεις, ειναι μια καποια υπενθυμιση αυτες οι λιστες για μενα. Ειναι που τελειωνει ο μηνας και περα απο τα αγχη για ποσους λογαριασμους καταφερα να πληρωσω, τις μαχες με πλυντηρια, κατσαρολες και βιβλια κοιταζω εδω και λεω, ωραια, εκανα κατι και για μενα. Εσυ ισως δε χρειαζεσαι τις λιστες. Εσυ ισως να λες ειναι μη διαπραγμετευσιμες οι προσωπικες σου αναγκες και να τις επιβαλεις. Σε σενα και στους αλλους. Εγω δυσκολευομαι. Λες και γραφει αλλος τη λιστα και τη βαζει στην τσεπη μου και με προκαλει. Για να σε δω! Θα σε φροντισεις αυτο τον μηνα; Η λιστα Μαρτιου ειναι ετοιμη. Ηταν δυσκολο να σταματησω να σημειωνω.


  • να μην τρωω τα νυχια μου
  • να φτιαξω τα ραγισμενα μου γυαλια
  • να κανω χαλβα σιμιγδαλενιο
  • να φτιαξω το organizer μου
  • να βρω τροπο να αποθηκευσω τις κουπες που μου εφερε ο Δημητρης απο τα ταξιδια
  • να βρω ενα ωραιο γερμανικο τραγουδι
  • να δειξω στην Ισμηνη ποσο ξεχωριστη ειναι
  • να πλεξω κατι
  • να διαβασω ενα βιβλιο
  • να παρω χρωματιστα στυλο για τις λιστες μου
  • να παρω εναν καλο κυβο του Rubik
  • να χορεψω
  • να παρακολουθησω μαθημα στο coursera

εχει κι αλλα η λιστα. Αλλα σε ντρεπομαι λιγο. Θα κρατησω καποια κρυφα.

Τετάρτη, 20 Φεβρουαρίου 2019

στο καινουριο σπιτι θα...

Διπλα ειναι τα βιβλια των γερμανικων. Μας εβαλε πολλα για μεθαυριο η Ηρω αλλα δεν προλαβα να ασχοληθω ακομη. Το θερμομετρο δειχνει 22° C αλλα κρυωνουν τα δαχτυλα μου. Θυμαμαι παλια ο Δημητρης, για να καταλαβει αν κρυωνω ακουμπουσε την μυτη μου. Ειναι παγωμενη αν κρυωνω εστω και λιγο. Πολλες γυναικες λενε ειναι σαν εμενα. 
Με φανταζομαι στο καινουριο σπιτι με εναν δικο μου υπολογιστη, ενα μεγαλο γραφειο να μπορω να κανω χειροτεχνιες και μια ακομη πιο μεγαλη βιβλιοθηκη να γεμιζω βιβλια με μια ψηλη μπερζερα διπλα με υποποδιο κι ενα μεγαλο παραθυρο. Και στην κουζινα ονειρευομαι ενα παραθυρο κι εναν μεγαααλο νεροχυτη να πλενω ανετα τα μεγαλα ταψια

. Και καρω κουρτινες και λευκα σεντονια και πετσετες αχνιστες απο στεγνωτηριο και ενα επιδαπεδιο φωτιστικο για να διαβαζω και τα νηματα μου να πλεκω και να ειμαι καθημερινη πρωι στο σπιτι, να λειπουν ολοι κι εγω να ακουω μουσικη και να μη ξερω απο που να ξεκινησω, επειδη ειμαι πολυ κακη νοικοκυρα. Και να κανω γεμιστα που δεν θυμαμαι να εχω φτιαξει ποτε και να μην αναγνωριζουν τη μυρωδια οι γειτονες επειδη δεν ξερουν τι ειναι τα γεμιστα. Και θα παρω καινουρια ποδια κουζινας κι εκεινα τα μεταλλικα κλαμερακια που με βολευει να μαζευω τα μαλλια μου και ισως και να βαζω ρουζ οταν βγαινω για ψωνια. Και θα καταλαβαινω καθε μερα οτι δε μου λειπουν τελικα τοσα πραγματα απο την Ελλαδα οσα ειχα φοβηθει, επειδη ειμαι σπιτογατος. Κι αν μου δωσεις μια ωραια φωλια κανω σβουρες μεσα στο χρυσο κλουβι μου κι ας ειναι η πορτα ανοιχτη. Και ισως να βρω ενα coffee brothers εκει να πηγαινω καποια πρωινα να πινω εκει τον καφε μου. Και που ξερεις ισως ερχεται και ο Δημητρης καποιες φορες. Οπως τοτε που ξυπνουσαμε μαζι και πιναμε εναν ελληνικο βαζοντας Λυριτζη-Οικονομου να παιζει. Λες και ειναι 3 ζωες πριν μου μοιαζει. Τοσα πραγματα που δεν κανουμε πια μαζι. Τοσα πραγματα.
Και ισως τιποτα απο ολα αυτα να μη γινει. Αλλα σου εδωσα μια γευση απο τα ονειρα μου.

Τρίτη, 5 Φεβρουαρίου 2019

Μια μεγαλη βολτα....

Το Φλαππακι μας τελικα αποφασισε να φυγει ηρεμα χωρις ταλαιπωρια και πονο.
Χθες στο δρομο που την πηγαιναμε για αξονικη επαθε ανακοπη, σταματησε η καρδουλα της και οταν φτασαμε, η Φλαππυ μας ειχε ηδη ξεκινησει την μεγαλη της βολτα.
Την πηρα αγκαλια σε ενα πεζουλακι μεχρι να ερθει η αναισθησιολογος να επιβεβαιωσει οτι το σκυλακι μας δε ζει πια. Και δεν ηθελα να την αφησω. Σαν μικρο παιδι. Προσπαθησαμε να την επαναφερουμε στη ζωη, αλλα η Φλαππυ δεν ηθελε. Ηθελε να ειμαστε τυχεροι και σ αυτο. Να μη μας ταλαιπωρησει με αλλες εξετασεις και με χειρουργεια. Ενα σκυλι που ηρθε στη ζωη μας και την πλημμυρισε μονο με αγαπη.
Κι εκεινη τη στιγμη σκεψεις. Να το πω στην Ισμηνη σημερα; Τι θα ηθελε ο Δημητρης; Πως ειναι καλυτερα για την Ισμηνη; Κι αν δεν μπορει να κοιμηθει το βραδυ; Κι αν εγω κλαιω το βραδυ και με δει; Να την θαψω χωρις να δει η μικρη. Μην ειμαι τοσο ωμη και την τρομαξω; Τι να κανω; Πατησα το pause. Ο,τι μου βγει.
Πηρα την μικρη στο σπιτι. Το δεχτηκε καλα. Της ξεφευγαν χαμογελα και προσπαθουσε να τα κρυψει επειδη ενιωθε ασχημα γι'αυτο. Της εξηγησα οτι ειναι πολυ προσωπικη μας υποθεση το πως βιωνουμε τις μεγαλες χαρες και τις μεγαλες λυπες. Κανεις δεν μπορει να μας κρινει γιατι αντιδραμε καποιες φορες με γελιο στη λυπη και με κλαμα στη χαρα. Με ειδε κι εμενα που βουρκωνα συνεχεια. Μου ειπε οτι στενοχωριεται αλλα δεν της ερχεται να κλαψει. Νιωθει κατι στο στομαχι της μονο. Ειπαμε πολλα. Ημασταν ελευθερες να κλαψουμε και να γελασουμε. Και αποκοιμηθηκε κουρασμενη. Εγω μετα εκλαψα οσο δεν εχω κλαψει πολλα χρονια τωρα. Με λιγμους, με φωνη. Αδειασα. Απο την υπερενταση νομιζα δε θα κοιμηθω το βραδυ. Εβαλα λιγο κρασι και σε μια ωρα κοιμομουν κι εγω διπλα στο Ισμηνακι.
Το πρωι ξυπνησε στις 7. Κατεβηκε στην κουζινα, πηγε εδωσε ενα φιλι στο αψυχο σωματακι της Φλαππυς, εβγαλε τους μαρκαδορους της κι αρχισε να ζωγραφιζει. Εκανε αυτη την υπεροχη ζωγραφια για να εχει παρεα η Φλαππυ και διαλεξε κι ενα κουκλακι που το ειχε ραψει μονη της να το βαλουμε μαζι με την ζωγραφια κοντα στην Φλαππυ. Στις 9 ηρθε ενας συγχωριανος μας με τη φαγανα, εκανε μια μεγαλη τρυπα εκει πανω στο ρεμα και τη θαψαμε. Χωρις δακρυα σημερα. Δεν πηγε σχολειο η μικρη. Δεν ηθελα αυτη τη μερα να καταπιεσουμε τιποτα. Τα ζουμε οπως μας βγαινει.Ακομψα; Χλιαρα; Εντονα; Οπως θελουμε!

Καλη βολτα Φλαππακι μου. Ελευθερη σε απεραντα λιβαδια με τα αλλα μας σκυλακια εκει ψηλα. Να μας προσεχετε και οπως ειπε η Ισμηνη, δε θα φυγεις ποτε απο κοντα μας! Ελπιζω να ημασταν ανταξιοι σου και να εζησες ομορφα κοντα μας! Σ' αγαπαμε και οι τρεις παρα πολυ! Ολοι σ'αγαπαμε πολυ!