Πέμπτη, 19 Ιουλίου 2018

θα ειναι μια καλη μερα...

Δ: - Δεν παμε για καμια μπυρα με τα παιδια το βραδυ;
Σκεφτομουν τη δυσκολη αυριανη μερα. Πρωι πρωι βολτα τα σκυλια, μετα γυμναστηριο και υστερα απανωτα ραντεβου στο γραφειο. Δεν ειμαι για ξενυχτι και μπυρες.
Κ: - Οκ, θα παρω την Νικολ να κανονισουμε.
Δε βαριεσαι. Ειναι καλοκαιρακι. Θα το παλεψω το αυριο.

Ξυπνησα στις 7 να προλαβω τα σκυλια και να πιω ενα γρηγορο καφε πριν το γυμναστηριο. Και φυσουσε. Και μου μυρισε λιγο Σεπτεμβρης. Και στο γυμναστηριο συναντησα την Δεσποινα που ειχα να την δω χρονια. Πριν χρονια που πηγαινα παλι στο γυμναστηριο της, την ειχα πετυχει μια δυο φορες. Μου αρεσε η αυρα της, αλλα δεν ειχαμε κοινες ωρες. Και σημερα φιληθηκαμε κι επι μια ωρα ερχοταν σε καθε μηχανημα που εκανα και μιλουσαμε, μιλουσαμε, μιλουσαμε, σαν να ειμαστε χρονια φιλες. Κι εφυγα με το ζορι οταν τελειωσα το προγραμμα μου επειδη επρεπε να κανω μπανιο και να ερθω στη δουλεια. Και να, αυτα πολυ μ' αρεσουν. Να περνας τοσο καλα καπου που να μη θελεις να φυγεις. Γιατι ειναι δωρο τετοιες ομορφες συζητησεις, απο το πουθενα, με εναν καινουριο ανθρωπο στη ζωη σου. Και ξαφνικα δεν μου φαινονται και πολυ δυσκολα τα ραντεβου που εχω σημερα. Και καλα εκανα και πηγα για μπυρα με τον Δ χθες. Κι ενω εχω ακομη απο χθες τον λογαριασμο της ΔΕΗ μπροστα μου, σημερα δεν μου φαινεται τοσο τρομακτικος. Χθες ειχα επιτρεψει στον εαυτο μου να ειμαι ολη μερα θλιμμενη και κατσουφα οσο σκεφτομουν πως θα καταφερω να τον πληρωσω. Ειναι μεγαλη ελευθερια να δινεις χωρο στη ζωη σου για το αγχος και για την μαυριλα. Γιατι χωρις την χθεσινη μαυριλα, ισως να μην ηταν τοσο διασκεδαστικη η χθεσινοβραδυνη μπυρα και η συζητηση με την Δεσποινα σημερα.
Θα ειναι μια καλη μερα σημερα λοιπον. Φανηκε απο το πρωι. Κι ας εχω μαγειρεμα, πλυντηρια και συμμαζεμματα (μετα απο μια κουραστικη μερα στη δουλεια) μετα στο σπιτι. Ολα θα γινουν και θα γινουν καλα...

Πέμπτη, 5 Ιουλίου 2018

καθρεφτες

girl and photography εικόνα




Πηγα κι ακουσα τον Σοφουδη χθες. Ξαπλωσα στις 3 τα ξημερωματα και ειχα ακομη αγαπημενα παλια τραγουδια στα αυτια μου. Με λιγη τζαζ χροια, πινελια του Αχιλλεα. Και σκεφτομουν το ταξιδακι στην Αθηνα. Θα παρουμε το αεροπλανο με την Πεννη και θα ειναι σαν να μπαινουμε σε χρονομηχανη. Εγω και οι φιλες μου. Και λεμε σάχλες στο viber και γελαμε πολυ. Και η Αννα εχει τετοια λαχταρα να μας φιλοξενησει που καθημερινα μας λεει τι ετοιμασιες κανει. Τελικα ουτε για μπανιο, ουτε για ποτο θα βγουμε. Εσωκλειστες. Γιατι και οι 4 θελουμε να μεινουμε μονες, χωρις κοσμο, χωρις φασαρια, χωρις μετακινησεις. Να προλαβουμε να τα πουμε ολα. Τι θα πουμε αραγε; Τα σημαντικα τα ξερουμε. Ισως μικρες καθημερινες στιγμες. Απο αυτα τα μικρα καθημερινα που κρυβουν πιο ευδιακριτα το πως ειμαστε πλεον. Θυμηθηκα ενα αποσπασμα απο ενα βιβλιο της Βαμβουνακη (σελ 22 'Αυτη η σκαλα δεν κατεβαινει') που συναντιεται καποια με καποιον παλιο συμφοιτητη τυχαια και της λεει
"- Απιστευτο, ξαναλεει. Μα τι εγινες εσυ; Χαθηκες!
Ψαχνω να βρω τι εγινα, γιατι χαθηκα και δε βρισκω. Μα χαθηκα; Βιαστικα προσπαθω να συναρμολογησω τα οσα μεσολαβησαν σα να χρωστουσα να υποβαλω εναν περιληπτικο πινακα της ζωης μου κι ετσι οπως στη μεση του δρομου, ορθια, αναμεσα σ'ενα πληθος που τρεχει κι ολο με σκουντα την περιγραφω, νιωθω γελοια κι αδεια κι αδικη.
- Πες μου για σενα, τι εκανες;
Η βιασυνη του με πληγωνει. Κι η δικη μου βιασυνη να καταδικαζω σε προχειρες λεξεις αυτα που επι δεκατρια χρονια εκανα, με πληγωνει. Πηγα εδω, δουλεψα εκει, μενω στην ταδε πολη. Οχι, δεν ειναι η ζωη μου αυτα. Ετσι αχαρα, κοινοτυπα, κοφτα. Καλυτερα να διηγηθω ησυχα μια ωρα απ΄ αυτα τα χρονια, μ' ολες της τις λεπτομερειες, μ' ολο της το κλιμα κι εκει θα ειμαι ισως εγω. Βρισκω το κουραγιο και παραιτουμαι.
- Μα δε γινεται να στα πω ετσι.... "

Εγω βεβαια με τις 4 γυναικες που θα βρεθω εχουμε επικοινωνια. Αλλα να, αυτο θα ηθελα. Να τους περιγραψω καποιες στιγμες της ζωης μου με καθε λεπτομερια. Να ακουσω τις δικες του στιγμες. Να καλυψωτα κενα της Κατερινας που εχασαν, να μου θυμισουν την Κατερινα που εχασα. Να γινουμε καθρεφτης η μια για την αλλη. Σπουδαιο πραγμα να εχεις καλους καθρεφτες!

Πέμπτη, 28 Ιουνίου 2018

αφηνομαι

"Μπορω να ειμαι λυπημενος ή χαρουμενος καθε φορα που συμβαινει κατι που με κανει να νιωθω λυπη ή χαρα. Δεν χρειαζεται να προσποιουμαι πως ειμαι χαρουμενος για χαρη καποιου αλλου, ουτε χρειαζεται να κρυβω τη στενοχωρια ή το αγχος μου για να καλυπτω τις αναγκες αλλων. Μπορω να ειμαι θυμωμενος και κανενας δεν προκειται να πεθανει ή ν' αρχισει να εχει πονοκεφαλο επειδη εγω ειμαι θυμωμενος. Μπορω να γινω εξαλλος οταν με πληγωνετε, χωρις να σας χασω."

σελ. 46  'Οι φυλακες της παιδικης μας ηλικιας' Alice Miller


Αν ειχε τα χρονια μου η Ισμηνη αυτο θα μας ελεγε χθες....

Τετάρτη, 11 Απριλίου 2018

ανοιξ-η

Φωτογραφία του χρήστη If only.
Να, περασε και το Πασχα.
Μετρουσα με την Ισμηνη ποσες εβδομαδες εχουν σχολειο.
8

Κυριακη του Πασχα ..... 17:30. Τελειωσα με τα τελευταια ταψια και φλιτζανια του καφε. Εχω μια ωρα μεχρι να βγαλω τη Φλαππυ. Να θα ξαπλωσω εδω στον καναπε ως τοτε. Πως μπορει και κοιμαται εδω ο Δ!
Για να περιμενεις τοσο τα 40, κατι καλο εχουν να σου δωσουν.
Μου δινουν και μου παιρνουν εναλλαξ.
Κι εγω γελω.
Διαβαζω βιβλια, τον κοιταζω, την αγκαλιαζω, εισπνεω μουσικη.

Δευτερα του Πασχα 09:00. Καφε στον κηπο με το βιβλιο μου σε ενα σπιτι γεματο ανθρωπους. Ακουγονται μονο τα πουλια.
Δεν εχω διαθεση να θυμωνω. Θυμωνω στιγμιαια. Σκουπιζω τον θυμο απο τα μουτρα μου σαν να ηταν μυξα.

Μ. Τριτη 22:00. Ρετσινουλα στη Θερμη με φιλες. Εχουμε τους ανθρωπους που αξιζουμε κοντα μας. Επιβεβαιωμενο πολλακις.
Ανυπομωνω για την ανοιξη αυτη. Οχτω ακομη εβδομαδες περα-δωθε. Σφηνωνω δυο κοπανες και μια φυγη για να τα καταφερω.

Μ. Δευτερα βραδυ. Τον ηθελα τοσο πολυ. Ταινια και αναλυση με ενα νοστιμο ροζε του Μασουτη.
Εφαγα το νιοστο πιατο μαγειριτσα και ονειρευομαι μακαρονια. Σκετα.


Μ.Παρασκευη.....αργα. Χαμηλωνω και γινομαι μικρουλα. Αδειαζω. Κατι κανω λαθος. Δεν τον ενοχλει. Εμενα ναι.
Χρειαζομαι κι αλλα βιβλια. Διαβαζω και τελειωνω ταυτοχρονα και δεν θελω να μενει η τσαντα του καφε διχως βιβλιο. Διαβαζω ξανα τον Γλαρο Ιωναθαν με το σταγονομετρο. Τι θα κανω αν τελειωσει.

Τριτη ...χθες....μονες στο σπιτι. Υπνο μαζι στην κρεβατοκαμαρα σαν να μην υπηρχε το αυριο. Τρις σελιδες απο την Little marmaid, ενακεφαλαιο απο τους Πεντε Φιλους και σε δευτερολεπτα ημασταν σφιχταγκαλιασμενες και οι δυο με τον Μορφεα.
Χρειαζομαι μπαλαρινες, καινουρια τσαντα και βιβλια.

Αυριο εμβολιο
Δεν εβαψα αυγα, δεν εκανα τσουρεκια.
Το Πασχα τελειωσε.
Και η ανοιξη εχει τρυπωσει στο σπιτι μου. Στη ματια της Ισμηνης, στο χαμογελο του Δημητρη στα μικρα μου λακακια.

Παρασκευή, 16 Μαρτίου 2018

ραβασακι


care, live, and good εικόνα

Κουβαλαω ενα σημειωμα σημερα ολη μερα στην τσεπη μου. Διαφορετικο απο αυτα που συνηθισα την τελευταια δεκαετια. Κι εχω τεσσερα βιβλια γυρω μου που ανυπομωνω να διαβασω. Το ενα, το μικρουλι, το τελειωσα λιγο πριν. Ξεκινησα με την "ξυπολυτη" και χαιδευω τα αλλα δυο. Η ανοιξη με βρηκε ετοιμη. Μου εφτασε ο χειμωνας φετος.

book, gif, and raspberries εικόνα

 Πριν λιγο, μου θυμωσε η Ισμηνη και μου ειπε οτι μερικες φορες γινομαι τερας. Και μου το ειπε χωρις να εχω φωναξει. Ετσι, επειδη ηθελε να πει κατι να με πληγωσει απο τα νευρα της· που της ζητησα να σβησει τις μουτζουρες απο τα βιβλια της. Κι εγω το μεσημερι, 3 παρα κατι που την περιμενα εξω απο το σχολειο, σκεφτομουν οτι ηθελα να φυγω καπου στη θαλασσα. Με ομορφη μουσικουλα, με ουζακι και λιγο αερακι στα μαλλια μου. Χωρις υποχρεωσεις. Χωρις εκεινη. Και να μην εχω την εννοια της ουτε μετα, ουτε την επομενη μερα. Να εχω δυο μερες χωρις δουλεια και χωρις να νοιαστω για κανεναν αλλον, περα απο τον εαυτο μου. Δεν της το ειπα. Εχω περασει την ηλικια που ειχα αναγκη να πω κατι σε καποιον για να τον πληγωσω. Ποσο μαλλον στην πολυτιμη μου. Ετσι, δυο κοινες θνητες, με νευρα και μικροπρεπιες παλεψαμε το απογευμα μας και τα καταφεραμε.

diy, interior design, and furniture εικόνα

Γεματο ηλιο χρωμα και λιστες ειναι το μυαλο μου για το Σαββατοκυριακο. Κι ας μη προβλεπεται ουτε ουζακι, ουτε duty free μερες. Σκουπα και σφουγγαρισμα και πλυντηρια και μαγειρεμα και κοσμος στο σπιτι. Αλλοι φευγουν, αλλοι ερχονται. Καταφερνει ομως ενα σημειωμα στην κωλοτσεπη μου, να γεμιζει ηλιο και χρωμα ολες τις σκεψεις μου