Τρίτη, 25 Νοεμβρίου 2014

ΕπιΚοινωνια

3 σχόλια

Καλημερα, καλημερα σε σενα που με διαβαζεις. Θα σου πω οτι σημερα ξυπνησα νωρις, ηπια το καφεδακι μου στο σπιτι, εκανα κι ενα τσιγαρο και μετα δεχθηκα την πρωτη καλημερα απο το μικρο μου κοριτσακι. Καθως εβγαζα την Φλαππυ τηλεφωνησε και ο Δ απο την Κωνσταντινουπολη για ευχες. Ξεκινησε ομορφα η μερα μου. Γεματη γεματη νιωθω.
Στο γραφειο εκανα ενα ζεστο καφεδακι και διαβασα τις ευχες που ηδη μου ειχαν αφησει οι πολυ πρωινοι μου φιλοι στο facebook. Την αγαπω αυτη την επικοινωνια.
Διαβαζα για τον ερωτα και τη σημασια του στη ζωη μας οσο περνουν τα χρονια, διαβαζα για την αναγκη μας να ξεχειλωνουμε τις γιορτες και για τα υπωνυμα της αληθειας. Πλουτος. Εναν εναν θα ηθελα να τους ειχα ολους απεναντι μου για να συζητησουμε, να ανταλλαξουμε αποψεις, να συμφωνησουμε, να διαφωνησουμε. Καπως ετσι λεω να την περασω σημερα. ΕπιΚοινωνωντας!


Παρασκευή, 21 Νοεμβρίου 2014

στολιζουμε

9 σχόλια
Μεγαλη χαρα εχω. Αυριο θα κατεβασω τα χριστουγεννιατικα!!! Ελεγα να βαλω μονο λιγα αυτοκολλητα και φωτακια, οπως ειχα σκοπο να κανω το προηγουμενο Σ-Κ. Η μικρη ομως μου ζηταει να στολισουμε το δεντρο. Γιατι οχι λοιπον; Χθες ψωνισα τα ψωνια του Σαββατοκυριακου απο το σουπερ μαρκετ κι ετσι αυριο πρωι πρωι, θα παω να παρω μονο κρεας και ψωμακι και μετα θα ανεβω στην σοφιτα να βρω τα φωτακια, τα στολιδια, τα λαμπακια και ολη τη μαγεια των χριστουγεννων.
Χθες παρηγγειλα για δευτερη χρονια να μας ερθει γραμμα απο τον Αγιο Βασιλη, απο την Λαπωνια! Το κοστος ειναι 8 ευρω. Πολλα για ενα γραμμα. Και ειμαι σιγουρη σχεδον, οτι η μικρη δεν θα καταλαβαινε τη διαφορα αν το γραμμα ερχοταν απο το Κορδελιο και οχι απο την Λαπωνια. Ισως ομως καποια στιγμη παιξει τον ρολο του. Ισως προσθεσει λιγη μαγεια και οταν ξανανοιξει αυτα τα γραμματα μετα απο χρονια, ισως εχει σημασια γι'αυτην που ηρθε το γραμμα απο τοσο μακρυα μονο γι'αυτην. Ισως και οχι. Εγω παντως τα εδωσα τα 8 ευρω. Και φετος σκεφτηκα να φτιαξω κι ενα κουτι που θα μας στειλει ο Αγιος Βασιλης. Θα μας στειλει ο Αγιος Βασιλης τροφη για ταρανδους (να ριξουμε εξω απο την πορτα μας παραμονη πρωτοχρονιας), ο Ρουντολφ ενα κουδουνακι, τα ξωτικα θα μας στειλουν καραμελες και σοκολατακια και η Αγιο-Βασιλαινα θα μας στειλει ενα λαχταριστο μπισκοτακι!! Πηραμε κατι απιθανα κουτακια χθες για να βαλουμε μεσα αυτα τα μικρα δωρακια και ανυπομωνω να "λαβουμε" το πακετο απο τον Αγιο Βασιλη.
Την Κυριακη θα παμε γι' ακομη μια φορα τον Δ στο αεροδρομιο. Πολυ θα ηθελα μια φορα να παμε κρατωντας κι εγω και η μικρη τη δικη μας βαλιτσα. Για οπουδηποτε. Ενα ταξιδι με αεροπλανο οικογενειακως. Θα γινει κι αυτο καποτε. Μεχρι την Κυριακη θα γεμισουμε το σπιτι φωτακια και χρυσοσκονη. Να μας θυμαται με χριστουγενιατικο φοντο οσο θα λειπει. Κι απο Δευτερα ψαχνω να διαβασω ενα μαγικο βιβλιο. Ειμαι ετοιμη να χωθω σε παραλληλους κοσμους.
Θα εχω μεγαλη χαρα. Μη μου το χαλασεις. Αν εχεις διαθεση για γκρινια και μουτρα, γυρνα οπως εισαι και απομακρυνσου.

Πέμπτη, 20 Νοεμβρίου 2014

ομορφη βραδια

2 σχόλια

Δεν θυμαμαι ποσο καιρο ειχα να βγω μονη με φιλες. Με μαγεψε το περιβαλλον, η μουσικη, το κρασακι και η κουβεντουλα. Θα ηθελα να μην δουλευα την επομενη, ουτε να ειχα την μικρη μου σπιτι και να μπορουσα να χουζουρεψω αναπολωντας την ομορφη μουσικη και την γλυκια αυτη βραδια.

Β:   "Που θα ηθελες να κανεις πρωτοχρονια;"
Μ:   "Στην Νεα Υορκη"
Ε:    "Θα ψωφισεις απο το κρυο βρε χαζη τετοια εποχη"
Β:    "Μην την ακους κι εγω θα ηθελα να αλλαξω τον χρονο εκει καποτε. Να ειναι και τα παιδια μαζι.   Η Νεα Υορκη δεν συγκρινεται. Ολα τα αλλα ειναι χωριουδακια"
Κ:    "Εγω θα ηθελα σε καποια επαρχιακη πολη της Γερμανιας. Νεα Υορκη θα πηγαινα ανοιξη. Να περπατησω στα παρκα"
Ε:     "Εμεις θα παμε μαζι Νεα Υορκη ανοιξη, συμφωνω μαζι σου"



"Ακομη ενα μπρουσκο παρακαλω"

Δευτέρα, 17 Νοεμβρίου 2014

κουτση Δευτερα

4 σχόλια
Δυσκολο Σαββατοκυριακο. Εκανα την χαζομαρα κι εβαλα χαλασμενο γαλα στον καφε μου κι εβγαλα τα σωθικα μου το Σαββατο. Το απογευμα ηρεμησε λιγακι το πυρινικο εργοστασιο στο στομαχι μου, αλλα ενιωθα εξαντλημενη. Επινα υγρα, μου εκανε και λαπα ο Δ και οσο περνουσε η ωρα ενιωθα καλυτερα. Σκεφτομαι για ποσα χρονια θα μου το κοπαναει αυτο :) Εκεινος, ο,τι ειναι πανω απο 2 μερες στο ψυγειο, δεν το ακουμπαει (εκτος εξαιρεσεων) ενω εγω εχω φαει φαγητο και 4-5 ημερων και δεν παθαινω τιποτα. Μεχρι προχθες :) Την πατησα και καλα να παθω.
Κυριακη ο Δ δουλευε κι εγω ειχα το απογευμα παιδικο παρτυ με την μικρη. Το πρωι πηραμε την Φλαππυ και βγηκαμε μια βολτα μεχρι ενα χωριο εδω κοντα. Με ανανεωσε πολυ αυτη η βολτα. Το βραδυ στο παρτυ πιασαμε την ψιλη κουβεντουλα με τις μανουλες και επιστρεψαμε σπιτι στις 10:00. Εκανα ντουζακι την μικρη και την πηρε κατυθειαν ο υπνος. Ισα που προλαβαμε μια τηλεφωνικη καληνυχτα στον μπαμπα. Εμένα μετα, με επιασε βηχας και πηγε σχεδον 4 τα ξημερωματα μεχρι να καταφερω να κοιμηθω.
Σημερα με το ζορι την σηκωσα, φαγαμε πρωινο στον φουρνο και την πηγα σχολειο. Ο βηχας επιμενει κι εχω και λιγακι συναχι. Μια ομορφια δηλαδη. Φευγοντας θα παρω ενα κοτοπουλο να κανω μια σουπα κι ευχομαι να καταφερω να κοιμηθω καλα σημερα το βραδυ. Μονο που θα ευχομουν να ηταν αυριο Σαββατο. Να εβλεπα μια ωραια ταινια το βραδυ μεχρι να με παρει ο υπνος. Και ο Δ να μη δουλευε, να σηκωνοταν πρωι να βγαλει την Φλαππυ, να καθαρισει και να αναψει την σομπα, να ετοιμασει την μικρη κι εγω να κοιμαμαι κουκουλωμενη με το αγαπημενο μου παπλωμα μεχρι τις 10:00. Και μετα να με περιμενει ενα ζεστο τσαγακι με μελι και λεμονι και δυο κουταλιες κονιακ και να παιζει μουσικη το ραδιοφωνο, να μην ειναι ανοιχτη η τηλεοραση. Η μικρη να ζωγραφιζει διπλα μας κι εμεις να πινουμε το ροφημα μας και να μιλαμε. Δεν το χαρηκα το Σ-Κ οπως καταλαβες. Λες και το προσπερασα και σε δυο στιγμες βρεθηκα απο την Παρασκευη στην Δευτερα. Και την αγαπαω την Δευτερα. Ειδικα τη σημερινη. Εχει ωραιο αρωμα κι ας εχω συναχι και δεν μυριζω καλα. Αλλα Δευτερα διχως ενα Σαββατοκυριακο απο πισω στεκει; Δεν στεκει. Σαν να χανει λιγο απο την αιγλη της.
Η μικρη για πολλοστη φορα σημερα μου ζητησε να παμε Αρναια. Κατι εχω στο μυαλο μου. Σκεφτομαι οτι φετος της υποσχεθηκα οτι θα την παω και δεν υπαρχει περιπτωση να της υποσχεθω κατι και να μη γινει, το ξερεις.

Παρασκευή, 14 Νοεμβρίου 2014

πραγματικοτητα

6 σχόλια
Φτασαμε ξανα στην Παρασκευη. Εχω καταντησει να βιωνω τις εβδομαδες σαν αγωνες δρομου, με αφετηρια τη Δευτερα και τερματισμος την Παρασκευη. Χρηματα ερχονται και φευγουν, το στομαχι σφιγμενο με το αγχος να καταφερω να διευθετησω τις υποχρεωσεις μου. Τα Σαββατοκυριακα δεν καταφερνω να αφησω τις υποχρεωσεις εξω απο την πορτα. Πελαγωνω στη σκεψη οτι δεν αλλαζει κατι. Ολη την εβδομαδα δεν ειδα καθολου τον Δ. Φευγουμε οταν κοιμαται κι επιστρεφει οταν κοιμομαστε.
Την Τριτη μετα απο καποια δρομολογια για λογαριασμους και αλλες υποχρεωσεις, επιστρεφαμε σπιτι την ωρα που σουρουπωνε. Δεν εστριψα. Συνεχισα ευθεια και μπηκα σε εκεινον τον κακοτραχαλο χωματοδρομο που οδηγει στο πουθενα...σε ενα φραγμα. Φτασαμε καπου που ειχε ανοιγμα και κατεβηκαμε απο το αυτοκινητο. Ηθελε η μικρη να δει τη θεα! Ουτε δυο λεπτα μακρυα απο το σπιτι μας κι ενιωθα οτι ειμαι στην κορυφη του κοσμου. Το ειχα αναγκη. Αρχισαμε να φωναζουμε οσο πιο δυνατα μπορουσαμε και ψαχναμε την ηχω μας. Αδειασε ολη η ψυχη μου εκει. Φοβηθηκα οτι θα βαλω τα κλαμματα.
Βρηκαμε μια "σπηλια" και φτιαξαμε σεναρια με αγρια ζωα. Αρχισε να σκοτεινιαζει σιγα σιγα και μπηκαμε στο αυτοκινητο για την επιστροφη. Σε δυο λεπτα ημασταν σπιτι. Καθαρισα τη σομπα, αδειασα τη σταχτη κι ετοιμαζομουν να αναψω φωτια οταν χτυπησε το τηλεφωνο.

Ν: Ερχεστε για καφεδακι; Μονη ειμαι κι εγω.
Κ: Φτιαξε καφε, ερχομαστε

Επαιξε η μικρη με τα παιδια κι εμεις αγκαλιαζαμε τις ζεστες κουπες με τον καφε και ζεσταιναμε και τις στιγμες μας.
Κρυβει θυσαυρους η καθημερινοτητα. Κατι τετοιες στιγμες που δινουν γευση σε ολη τη μερα και δυναμη για ενα ακομη δυσκολο αυριο.
Θα το παλεψουμε το κακο. Ειναι μωρε τοσο μεταιωρα ολα που δοκιμαζονται οι αντοχες μου συνεχεια.
Τα πρωτα χριστουγεννιατικα θα ξεγλιστησουν απο τις κουτες αυτη την Κυριακη και θα παρουν θεση στις τζαμαριες του σπιτιου. Αν βρω κουραγιο να ανεβω στη σοφιτα ισως ξεπεταχτουν και λιγα φωτακια εδω κι εκει. Ο Michael Buble παιζει ασταματητα απο το πρωι.