Τετάρτη, 26 Αυγούστου 2015

διακοπες...

6 σχόλια
Τελειωνει το καλοκαιρι.
Εμεις σημερα φευγουμε για 4 μερες ξεκουρασης. Εχει καιρο που εχω χωσει το κεφαλι μου στην αμμο για να αποφευγω την πραγματικοτητα. Εχω δει 826 σειρες στο ιντερνετ και γυριζω την πλατη σε καθε ειδους ενημερωσης. Εκλεισα τα 38 πριν μια εβδομαδα. Πεντε πολυ καλες μου φιλες μου ετοιμασαν μια ομορφη γιορτη σε ενα αγαπημενο μεζεδοπωλειο και ειναι ανακουφιση να εχεις ανθρωπους να σε ανεχονται με ακεφιες.
Σε λιγες ωρες θα ετοιμαζω την βαλιτσα για τις μικρες μας διακοπες. Θα επιστρεψω με το πρωτο αερακι του Σεπτεμβρη. Πως και πως το περιμενω αυτο το φθινοπωρο. Σαν χαρτοσακουλα αναγκης για αναπνοες.
Τα λεμε...

Τρίτη, 11 Αυγούστου 2015

τρελλη πορεια

0 σχόλια
Ερχονται τα πανω κατω στη ζωη των ανθρωπων. Και γινεται ενα γεγονος ανεμοστροβιλος που παρασερνει πολλους στην τρελλη πορεια του. Και καταλληγουν να εχουν ολοι ευθυνη για την ανωριμη αυτη πτηση. Τι καλα που λυνονται ολα πολιτισμενα στις ταινιες. Ακομη και στο τελος του κοσμου, μεσα σε λιγες ωρες, βρισκουν ολοι τη λογικη να σκεφτουν ξεκαθαρα, να συμπεριφερθουν ωριμα.
Εγω αυτο που καταφερα, μετα απο μια γυρα ως κομπαρσος σε ανεμοστροβιλο αλλουνου ειναι να ξεθαψω το βελονακι μου και να τολμησω να αφησω τα ματια μου να δουν μια πλασματικη ελπιδα εκει κρεμασμενη στα κιτρινα φυλλα της αγαπημενης μου εποχης. Λες τελικα να τα καταφερουμε;; Ο Δ και η Β με ποτισαν πιστη. Πανακριβη Πιστη!
Σας ευχαριστω!

Δευτέρα, 10 Αυγούστου 2015

γαμος στη θαλασσα

0 σχόλια
Την χαζευα με την ομορφη τζιν παντελονα της να τρεχει με τα αλλα παιδακια στον γαμο. Πρωτη φορα βρεθηκα σε πολιτικο γαμο διπλα στη θαλασσα σε ενα beach bar. Ομορφο ζευγαρι που ξεκιναει με τοση αγαπη την κοινη του ζωη.
Μπερδευονται οι οικογενειες με τα χρονια. Βρισκομουν εκει με θειους και ξαδερφια του Δ κι ενιωθα λες και ηταν δικοι μου συγγενεις πολλοι απο αυτους. Πως γινεται αυτο το μαγικο μπλεξιμο;
Κι εβλεπα τη μικρη και μου φαινοταν σαν να μεγαλωσε ξαφνικα. Και οταν καθισε στην πιστα και παρακολουθουσε οσους χορευαν προσπαθουσα να φανταστω ποιες σκεψεις περναν απο το μυαλουδακι της. Ξενυχτισαμε. Η μικρη, εγω ο Δ και τα πεθερικα μου επιστρεψαμε κατα τις 4 παρα τα ξημερωματα. Πολυ χορος, πολυ κρασι
και την Κυριακη ημασταν σε αποσυνθεση ολοι. Κι εγω κουραστηκα με διαφορα αυτο το Σ-Κ. Ηταν ομως τοσο απολαυστικο διημερο που μονο σημερα το πρωι ηρθαν τα γκρι συννεφα της παργματικοτητας στο μυαλο μου. Πως θα την παλεψουμε αλλη μια εβδομαδα μου λες;


Δευτέρα, 3 Αυγούστου 2015

συλλαβιζοντας

6 σχόλια
Στον μικροκοσμο μου επαιζε το Heart of Dixie τελευταια. Και τελειωσε και πηγαμε και πηραμε την Ισμηνη και εφυγε ολος εκεινος ο ελευθερος χρονος στο σπιτι.
Δεν εχω διαθεση πολυ να γραφω, ουτε να επικοινωνω τελευταια. Καποια βραδια περασαν με τζιν λεμοναδα με την Νικολ και ονειρα για κατασκευες. Βαρεθηκα να τηλεφωνησω και σε καποιους φιλους που γιορταζαν και ειχαν γενεθλια τελευταια. Καμια διαθεση για τηλεφωνηματα. Ουτε για facebook. Μονο σειρες, φωτογραφιες, μουσικες και εικονικα ταξιδια. Διαθεση για ερωτα, για καλοκαιρινους ρυθμους, για ρομαντζο. Πολιτικα,
η μονη πληροφοριση που εχω πια ειναι απο τον Δ. Ουτε καν απο το ιντερνετ οπως πριν. Δεν καταλαβαινω. Κανενα σεναριο δεν μου φαινεται εφικτο αλλα ολοι συμπεριφερονται σαν να μην εχει αλλαξει τιποτα. Σχεδιαζω δωματια, κατασκευες, αργαλειους. Τα παλια ονειρα στριμωχτηκαν απο την πραγματικοτητα στη χωρα του ποτέ ποτέ. Και τα καινουρια σερνονται. Μα κατι μεσα μου φωναζει για τις παλιες μου συνηθειες. Κατι αρχισε να φωναζει και να δενει το στομαχι κομπο. Κοιταω τα ματια της Ισμηνης και την καμαρωνω να προσπαθει να διαβασει ο,τι βρεθει μπροστα της. Εκεινη συλλαβιζει τις λεξεις κι εγω την ζωη.

Πέμπτη, 23 Ιουλίου 2015

ανασες

4 σχόλια
Περνουν οι μερες και καπως καταφερνει και γινονται ολα απο λιγο.
Οι διακοπες της. Οι μερες του χρονου που φευγει η μικρη στη γιαγια και στον παππου και εκεινη ξυπναει λιγακι πιο αργα, πινει ελληνικο καφε στον μικρο κηπο και ειναι σαν να εχει 2-3 επιπλεον ωρες η καθε ημερα. Ενα σφιξιμο οταν ακουει "Μαμα θα θελα τοσο να ησουν εδω" και δεκαδες κιλα ελαφρυτερη οταν ακουει "περναω υπεροχα. Πηγαμε στις κουνιες με τον παππου κι εκανα μια καινουρια φιλη. Την Ευγενια. Την καλεσα και στο σπιτι μας".
Πριν δυο βραδια πηρε χαρτι και μολυβι και ζωγραφισε ξανα το σπιτι της. Πως θα ηταν η κουζινα, που θα ηταν η βιβλιοθηκη της, τα μεγαλα παραθυρα, η αναπαυτικη μπερζερα με το βινταζ πορτατιφ, η αποθηκη, το πλυσταριο. Ετσι το ελεγε η γιαγια της αυτο το δωματιο, ετσι της αρεσει κι εκεινη να το ονειρευεται. Ονειρευοταν και παλι λεπτομεριες. Απο το μελλοντικο της παραμυθενιο σπιτι. Με τις φωτογραφιες και τα υφαντα στους τοιχους. Με μια πετρινη βρυσουλα χωρις σχεδιο, σαν ακατεργαστη στην πισω αυλη. Με ενα ποτιστηρι ανακαινισμενο απο την ιδια. Με περιτεχνα κρεμασταρια για το καθε τι.
Τιποτα δεν θα μπορουσε να χαλασει την ονειροπολα της διαθεση, νομιζε.
...................................

Περασαν 2 μερες. Οι ρυθμοι κρεμονται τεμπελικοι εδω κι εκει. Χθες καταφερε να κοιμηθει χωρις να ιδρωσει και τα ρολογια λες και απλωνουν τον χρονο προς οφελος της. Ενα βραδακι εξω, με καλοκαιρινα ποτα, με λευκο φορεμα, με χαρουμενη μουσικη, ξυπολητη και ξενοιαστη. Να, αυτα ονειρευεται απο το πρωι. Ισως να φταει το Cedar Cove, ισως να της λειπει η αιθεροβαμων πλευρα της, η ονειροπολα γωνια της.
Ειναι και το ονειρο που ειδε χθες το μεσημερι. Που καμια λογικη δεν βρισκει σε οποιαδηποτε ερμηνεια σε τετοιες περιπτωσεις. Αλλα γελαει πολυ. Της φαινεται αστειο να ειναι κατι τοσο εμφανες στο ασυνειδητο η πραγματικοτητα της καποιες φορες.

Εκεινη εδω, η μικρη της αλλου. Μετα απο τοσο δεσιμο ολο τον χρονο, ειναι τοσο περηφανη για το ποσο αξιοπρεπης ειναι η μικρη στις συνθηκες αυτες. Μαζι με λιγα κλαμματα, με αρκετα πεισματα, με πολλη εγωισμο. Ειναι περηφανη για εκεινη. Την υπεροχη εκεινη της!

Λιγες ακομη μερες διαΚοπων.
Μελισταλαχτες.