Ψυχουλες!!!

Η Helga μας, 18 χρονων !!!
Η πιο γλυκια μανουλα και γιαγιακα τωρα πια. Δεν μπορω να πιστεψω οτι πλησιαζει ο καιρος που δε θα ειναι κοντα μας. Μαζι μεγαλωσαμε!









Η Leila μας, 14 χρονων.
Φυλακας, φαινεται απο τα ματια της οτι δεν χαριζεται ευκολα. Δεν ξερω τι ειχε περασει μεχρι να τη μαζεψουμε αλλα δεν εμπιστευεται κανεναν εκτος απο ατομα του σπιτιου.









Η Perla μας, περιπου 8 χρονων.
Παιχνιδιαρα και ναζιαρα. Βεβαια αν εισαι ξενος και τη ζορισεις, σου δειχνει τα δοντακια της:)











O Flash μας, περιπου 7 χρονων. Μουτρο σκετο. Ενας μπαγασακος με τα ολα του. Εχει και την τσαχπινια στο ενα του ματακι και στο ενα του ποδαρακι και κλεβει καρδιες. Ατιθασος και ανυπακουος!









Η Malou μας, περιπου 4 χρονων.
Σαν γατα ειναι. Δε γαυγιζει, δε ζητιανευει φαγητο, πολυ επιλεκτικη και τα φιλια με φειδω. Πανεξυπνη και σκετη γλυκα!











Ο Φικος μας, ολης της γειτονιας. Τον ταιζαμε, τον αγαπουσαμε και δεν ειχε πειραξει ποτε κανενα. Μονο χαδακια και φαγακι ηθελε. Καποιος τον "εξαφανισε" εδω κι ενα μηνα περιπου, μαζι με κατι αλλα αδεσποτα γατακια. Κι ετσι εφυγε αδικα η ψυχουλα μου.








Ολα ηταν καποτε αδεσποτα. Λιγη φροντιδα και σου δινουν και την ψυχη τους. Καταλαβαινουν ακομα κι αυτα που δε λες και σε κοιταζουν παντα στα ματια!
Οσοι εχετε σκυλια, παιρνετε μια σακουλιτσα μαζι σας οταν τα βγαζετε βολτα, δεν ειναι κοπος και μπορει καποια στιγμη να υπαρχουν λιγοτερες φολες, αν δεν ενοχλουμε κι εμεις με τα ζωακια μας τους αλλους!!!

Υπαρχει ακομα ενα κουταβακι που ειδαμε πριν λιγες μερες με τον Δ, ενδεχεται να γινει μελος της οικογενειας μας κι αυτο.Τα παραπανω ειναι στο πατρικο μου. Αν το βρουμε θα βαλω και δικη του φωτογραφια στο μελλον.

Εικονική υιοθεσία αδέσποτων!!

εικονικη υιοθεσια

Γνωριζω πολλους που θα ηθελαν να εχουν ενα ζωακι, αλλα η καθημερινοτητα τους δεν τους επιτρεπει να το προσεχουν οσο θα ηθελαν ή φοβουνται οτι ισως δεν θα τα καταφερουν σε ολες τις υποχρεωσεις. Με 10 ευρω τον μηνα μπορουν να κανουν μια εικονικη υιοθεσια!!!
Ετσι, θα βοηθησουν πολυ την υπεροχη κυρια Ζαμπελα που αγωνιζεται τοσο πολυ γι'αυτες τις ψυχουλες !!!
Σκεφτειτε το οσο χουχουλιαζετε το Σαββατοκυριακο :)

Μαλου, Περλα

Φοβαμαι οτι αυτη η αναρτηση θα μεταφραστει με λαθος τροπο απο πολλους που δεν εχουν μεγαλωσει με πολλα σκυλια, αλλά δεν πειραζει. Τα πολλα σκυλια ειναι μεγαλη ευθυνη. Εγω προσωπικα δεν θα μπορουσα να εχω πανω απο ενα. Στο απεναντι σπιτι που μενει η αδερφη μου, ο γαμπρος μου και οι γονεις μου καταφερνουν να φροντιζουν πολλα σκυλια. Μεχρι προχθες ηταν 7, μαζι με τη δικια μου την Φλαππυ. Πριν 3-4 χρονια ομως πεθανε η Λειλα και λιγο πιο πριν η Χελγκα μας. Μεγαλα σκυλια, εζησαν ευτυχισμενα 17-20 χρονια. Συνολικα θα ελεγα οτι σε εκεινο το σπιτι καλοεζησαν 9 σκυλια.

Μαλου

Το Σαββατοκυριακο που περασε ηταν πολυ δυσκολο. Ο Δημητρης εφυγε την Κυριακη ταξιδι κι εγω εμεινα με πυρετο, με ενα σπιτι ανω-κατω, με βουλωμενο νεροχυτη, με μια μικρη σε υπερενταση επειδη ειδε πολυ τηλεοραση εκεινες τις ημερες και με μηδαμινη ενεργεια να σηκωσω ακομη κι ενα ποτηρι νερο. Πηγαμε προσφυγες στη μαμα μου Κυριακη βραδυ. Η μικρουλα κοιμηθηκε με τους νονους της επανω κι εγω εκανα καταλληψη στο κρεβατι των γονιων μου. Ολο το βραδυ επεφτα σε βαθυ υπνο και ξυπνουσα για δευτερολεπτα. Το ιδιο σεναριο πολλες φορες. Ακουγα και τη Μαλου που δυσκολευοταν να ανασανει. Εχει μερες ετσι. Τη Δευτερα το μεσημερι ηρθε ο Ηλιας σπιτι να την εξετασει. Δεν θα ανακουφιστει, μας ειπε. Σε ενα μηνα περιπου θα χειροτερευσει η κατασταση της. Αποφασισαμε την ευθανασια. Ευτυχως που ημουν κι εγω και η μαμα μου εκει. Ειναι απιστευτα δυσκολη η επιλογη της ευθανασιας. Μεγαλη ευθυνη να αποφασισεις μονος κατι τετοιο. Κι απο την αλλη, θυμαμαι παντα τον παλιο κτηνιατρο που μου ειχε πει "Λιγα αφεντικα δεν φερονται εγωιστικα κι επιλεγουν την ευθανασια. Γιατι αν το ζωο παιδευεται, να θυμασαι, μονο για εγωιστικους λογους το κρατας". Κι ετσι αποχαιρετησαμε τη Μαλου μας. Σχεδον 15 χρονια εζησε, ομορφα γεματα αγαπη. Κι ας ειχε τυφλωθει και τα τελευταια 4 χρονια.
Χθες το απογευμα πηγα την μικρη στο τεννις. Ειχε μια υπεροχη μερα και χαιρομουν που τελικα προτιμησα να παμε τεννις απο το να μεινουμε σπιτι και να μετραω τα δεκατα μου. Ειχα πολυ κουραστικο βραδυ, αλλα η δουλεια και ο καθαρος αερας μου εκαναν καλο. Τηλεφωνησα στην Βικυ να δω τι ωρα θα βρεθουμε να μου δειξει πως να κανω εκεινες τις ενεσεις στην Περλα. Εκλαιγε. Πεθανε και η Περλα. Ειχε διαφορα προβληματα υγειας, ηταν μεγαλο σκυλακι. Κι αυτη τη φορα η Βικυ ηταν ολομοναχη στο κτηνιατρειο με την Περλα. Κλεισαμε το τηλεφωνο, ειδα την ωρα , 18:48. Εχω δεκα λεπτα κενο να αφησω να τρεξει απο τα ματια μου ολο αυτο που νιωθω πριν τελειωσει η μικρη το τεννις.

Περλα

Η μικρη δεχτηκε καλα και τους δυο θανατους. Θελει να μαζεψουμε άλλα δυο αδεσποτα τωρα. Τον Μπεζουλη και τον Μπουμπη. Ειναι και λιγακι παιχνιδι γι'αυτην. Εξαλλου ειναι στον παραδεισο η γιαγια Χαρουλα με τη Σουσου που φροντιζουν ολα τα ζωακια μας που πανε εκει και ειμαστε ησυχες για την καλοζωια τους μετα θανατον. Εμεις που μενουμε πισω, δεν εχουμε αναγκη.
Πρεπει να φταινε τα δεκατα του πυρετου και μου φαινεται οτι αυτες οι μερες περασαν λιγακι σουρεαλιστικα. Τιποτα δεν ερμηνευοταν με τη λογικη. Η ζωη εχει αλλαξει ριζικα οταν δεν υπαρχουν δυο ψυχουλες που ηταν παντα εκει τα τελευταια 15+ χρονια. Μη με παρεξηγησεις, εχω μαθει να αναμενω και να δεχομαι αυτη την πωλεια μετα τον θανατο της Χελγκας. Εχουμε ηλικιωμενα σκυλια. Αν δεν τα βαλσαμωσουμε, θα αναγκαστουμε να ζουμε κατ' επαναλληψιν την απωλεια ενος αγαπημενου συντροφου. Δεν σκεφτηκα να ρωτησω τη μικρη αν ηθελε να κανει μια ζωγραφια χθες που θαψαμε την Περλα, να τη βαζαμε παρεα μαζι της. Οπως σε εκεινη την ταινια, με τον ομορφο εκεινο σκυλο. Ισως την επομενη φορα...

       

Εφυγε το Λειλακι μας

Χθες το πρωι εφυγε το Λειλακι μας, εγινε αγγελακι πια. Δεκαπεντε χρονια ημασταν μαζι. Οταν την πρωτομαζεψε η αδερφη μου, σπουδαζα Ρουμανια. Οταν επεστρεψα σπιτι και κατευθυνομουν προς τα δωματια, ετρεχε, πηδουσε και μου δαγκωνε τον κωλο. Πανω απο ενα χρονο μου πηρε να την πεισω οτι εγω προϋπηρχα σ'αυτο το σπιτι και ειχα ισαξια δικαιωματα. Πρεπει να ειχε κακοποιηθει πριν ερθει σπιτι μας και ηταν πολυ καχυποπτη με τους ανθρωπους. Μα ηταν τυχερη η ψυχουλα μου. Βρηκε ενα σπιτι που την αγαπησε πολυ και ειχε και παρεουλα αλλα σκυλακια.
Ειχα συνηθισει να αυξανονται τα σκυλια στο πατρικο μου. Ολο και απο καποιο μαζευε "προσωρινα" η αδερφη μου κι εμενε. Περσι (Νοεμβριος 2010) πρωτη φορα αποχωριστηκαμε καποιο απο τα σκυλια μας. Πεθανε η Χελγκα. Εικοσι χρονων πια, γιαγιακα σε βαθυα γεραματα εφυγε ησυχη και καλοζωισμενη. Ειχα μεγαλωσει μαζι της. Ειναι δυσκολο να περιγραψω σε καποιον το κενο που ενιωσα. Μονο καποιος που εχει ζησει κατι παρομοιο μπορει να καταλαβει. Χθες πεθανε και το Λειλακι μας. Νιωθω τυχερη που υπηρχαν στη ζωη μου. Που ηταν εκει στις χαρες και στα αγχη μου. Ειχα κανει μια αναρτηση πριν λιγα χρονια για τα σκυλακια μας . Προστεθηκαν κι αλλα στην παρεα πια.
Και οταν ακουω, μετα απο εναν χαμο ενος σκυλιου, το αφεντικο να δηλωνει οτι δεν μπορει να παρει αλλο, επειδη δεν μπορει να αντεξει αλλη τετοια απωλεια, απορω: Τοσο λιγο εκτιμησε αυτο που ειχε και δεν θελει ξανα; Κρινω αυστηρα καποιες στιγμες, ειδικα οταν αφορα τα ζωα. Εκλαψα πολυ χθες το πρωι. Γυρισα σπιτι, καθησα στην καρεκλα της κουζινας μου κι εκλαψα πολυ. Και ξερω οτι για πολυ καιρο θα μου ερχεται το προσωπακι της στο μυαλο και θα κλαιω. Οπως μου συμβαινει ακομα και τωρα για την Χελγκα. Μα χαμογελω οταν σκεφτομαι την Φλαππυ, τον Φλας, την Περλα, την Μαλου, την Μελι και τον Τσαρλι μας. Αυτες οι ψυχουλες μου εδωσαν και μου δινουν σπουδαια μαθηματα σεβασμου, εκτιμησης και αγαπης! Και νιωθω ακομη πιο τυχερη που μεγαλωνει η μικρη μου παιρνοντας τα ιδια μαθηματα, μαθαινοντας να αγαπαει, να εκτιμαει, να φροντιζει, να σεβεται.

Καλο ταξιδι Λειλακι μου. Εισαι παντα μεσα στην καρδια μας.

Λέιλα

 

 

 

 

 

Χέλγκα

 

 

 

Φλάς

Πέρλα

Μαλού

Μέλι

Τσάρλι

κι αυτη η μουσιτσα ειναι αυτη που μεγαλωνει με εμενα τον Δημητρα και το Ισμηνακι, η Φλαππυ μας.

Φλάππυ

Ημιαιμα ολα, μπασταρδακια πανεξυπνα και αξιολατρευτα!