ενεργεια

Ενταξει. Μου εστειλε η Μαρια αλατι Ιμαλαιων για την κακη ενεργεια, θυμιαμα, λαδακι απο τους Αγιους τοπους και αγιασμο απο τον Αρχαγγελο Μιχαηλ. Δεν ξερω αν βοηθησαν αυτα ή η αγαπη της φιλης μου που μεταφερθηκε σε μενα μεσω αυτων, παντως ειμαι καλυτερα. Τα αποτελεσματα απο τις εξετασεις της μικρης βγηκαν εξαιρετικα κι εχει αρχισει να αχνοφαινεται ενα φως στην ακρη του τουνελ.
Χθες επεστρεψες γυρω στις 11 παρα κι επιτελους καθισαμε να πιουμε ενα ποτακι μαζι. Μπυριτσα και κρασακι. Σημερα θα γυρισω και θα σε περιμενω παλι. Λες κι αυτο ειναι το φυσιολογικο. Να γυρνας νωρις και να σε προλαβαινω ξυπνητη.
Περναν οι μερες που ειμαι σπιτι χωρις τη μικρη και δεν εχω διαθεση να κανω τιποτα. Την Τριτη πηγα θερινο σινεμα με 7-8 ατομα παρεα. Το εργο ηταν μετριο, αλλα ειχε εξαιρετικες εικονες που με συντροφευσαν και τις επομενες ημερες. Καθισαμε και για μια μπυριτσα με την παρεουλα και ηταν μια εξαιρετικη βραδια. Απο αυτες που συναντιουνται λιγοι "αγνωστοι" μεταξυ τους και κατευθειαν τους δενει κατι και αποχωριζονται σαν να γνωριζονται χρονια.
Σημερα ηθελα να παω στα jumbo να παρω κανενα δωρακι για την μικρη μου, αλλα δεν με πληρωσε κανεις. Αυτη την εβδομαδα η οικονομικη κατασταση της εργασιας μου συντηρειται με τεχνητες αναπνοες. Δεν βγαζω το μηχανημα απο την πριζα επειδη θελω να πιστεψω σε κατι.
Ο κοσμος εχει γεμισει αρνητικη ενεργεια και ο καθενας κρινει τον αλλον γιατι παει διακοπες, γιατι αγορασε καινουριο παντελονι, γιατι βγαινει με τη γυναικα του για ποτο, γιατι βγηκε στο μπαλκονι και καπνισε ενα τσιγαρο. Σχολιαζουμε τη ζωη του απεναντι, επειδη αδυνατουμε να καθισουμε μπροστα στον καθρεφτη και να γινουμε εμεις ο απεναντι. Θα κρυψω αλατι Ιμαλαιων στις τσεπες μου και θα ριχνω πισω απο καθε γρουσουζη. Να λυθουν τα μαγια που του εκανε ο κακος μαγος και να χαμογελασει παλι.
Μη ξεχαστεις. Σε περιμενω νωρις το βραδυ...

χαζευοντας τα αστρα στην κουζινα...

Περνανε οι μερες, συμβαινουν πραγματα και μολις πριν λιγα δευτερολεπτα συνειδητοποιησα οτι εδω κι ενα μηνα σχεδον, ισως λιγο παραπανω, μας συμβαινει συνεχεια κατι. Λιποθυμιες της μικρης, μια σειρα εξετασεων, πλυμμυρισε το γραφειο μου, ο Δ εχει καποιον ελεγχο στη δουλεια και επιστρεφει πλεον μετα τι 3 τα ξημερωματα και πριν λιγο διεπιστωσα βλαβη στον εξοπλισμο του γραφειου μου και δεν μπορω να δουλεψω.
Προσπαθω να σκεφτω αν αδικησα κανεναν. Εαν εκανα κακο σε καποιον. Δεν μπορει τοσες "αναποδιες" μαζεμενες.
Επιπλεον συνειδητοποιησα οτι ολα αυτα τα εζησα με πολυ καλη ψυχολογια. Ζαλισμενη απο τα γεγονοτα τα βιωνω λιγακι επιφανειακα ισως.
 Περιμενα πως και πως να ερθει το καλοκαιρι να παει η μικρη στη γιαγια και στον παππου στη θαλασσα και να εχω χρονο να συμμαζεψω το σπιτι. Μεγαλα συμμαζεματα, απο αυτα που δεν μπορεις να κανεις με το παιδι μαζι. Επιστρεψαμε την Κυριακη το πρωι κι ενω ειχα τοσα στο μυαλο μου να κανω, καταφερα μονο να φτιαξω μια μακαροναδα, ενα σπιτικο παγωτο και την υπολοιπη μερα να μην κανω απολυτως τιποτα. Αυτο που απολαυσα περισσοτερο ηταν η απογευματινη μπορα. Καθομουν στο τραπεζακι των γονιων μου, πισω απο το κλημα και τα πολυχρωμα λουλουδια και σκεφτομουν ποσο να ποσο τυχερη ειμαι που υπαρχει αυτο το μερος. Μου αρεσει πολυ η μικρη αυλη των γονιων μου.












Το βραδυ εφερε ο Δ γυρους και φαγαμε και μετα εστησε το τηλεσκοπιο του. Μετα απο αρκετους μηνες αναμονης το παρελαβε πριν λιγες μερες και ειχε μερακι χθες να ανεβουμε στην πλαγια να το στησουμε για πρωτη φορα και να παρατηρησουμε τους αστερισμους. Ο καιρος ομως δεν του εκανε τη χαρη. Ετσι το τηλεσκοπιο στηθηκε καταμεσις της κουζινας μας και καθισαμε στο τραπεζι και το θαυμαζαμε.

Η σημερινη μερα δεν αρχισε καλα. Απο το πρωι που πηγα για την επικυρωση μιας εξουσιοδοτησης και ο ατυνομικος γκρινιαξε "Ωχ, αυτα θα εχουμε σημερα; Εξουσιοδοτησεις επειδη απεργουν στα ΚΕΠ;". Λες να μου συνεβει η αναποδια με το μηχανημα επειδη σκεφτηκα ασχημα γι'αυτον τον ανθρωπο; Μα ηταν τοσο προκλητικα αραχτος εν ωρα "εργασιας" και τοσο προκλητικα αγενης που του ζητησα να κανει τη δουλεια του!
Αυριο κανονισα θερινο σινεμα με δυο αγαπημενες φιλες. Μονο μια ευχη...να εχω χρηματα μεχρι αυριο βραδυ. Αν δεν καταφερω να δουλεψω, ουτε ψωμι για το σπιτι δεν θα εχω χρηματα να παρω. Παλι καλα που λειπει η μικρη.


 Λες να καταφερουμε σημερα να δουμε το φεγγαρι;

Ολα μαζι...

Εχω πει πολλες φορες οτι η μαμα μου και η αδερφη μου εχουν υπεροχο γουστο και καταπληκτικο ταλεντο στη διακοσμηση. Ενα ακομη ταλεντο που εχουν ειναι στην οργανωση. Οποια στιγμη κι αν πας σπιτι τους, ειναι λες και ειναι ετοιμο να δεχτει κοσμο. Τα ρουχα στις ντουλαπες παντα διπλωμενα, σαν να βρισκεσαι σε καταστημα (κι εχουν απειρα ρουχα!!) και ολα ειναι λες και ασχολουνται ολη την ημερα με το συμμαζεμα, ενω δεν ισχυει αυτο. Προχθες ημουν εκει με την μικρη μου, που της αρεσει να κανει παρεα στη νονα της οσο ετοιμαζεται (η αδερφη μου ειναι η νονα). Ηταν πολυ προκλητικα συμμαζεμενα ολα και δεν αντεξα να μη φωτογραφισω. Ισως το συγκρινω με το δικο μου μονιμο αχουρι και μου κανει εντυπωση :)

Κι αφου ετοιμαστηκε η νονα κατεβηκαμε Ναυαρινο να κουρευτουν νονα, γιαγια και Ισμηνακι. Το κομμωτηριο ηταν τοσο τρελλιαρικο που μου εβαλε σκεψεις στιγμιαια να τα κοψω κι εγω κοντα, να κανω κατι τρελλο. Αλλα νικησε η αδυναμια μου στα μακρυα μαλλια.

Θα μου πεις, τοτε για εκοψες τοσο κοντα τα μαλλακια της Ισμηνης; Επειδη ειναι κοριτσακι που δεν θελει καθολου να τη χτενιζουν και να της κανουν κοτσιδακια και να της βαζουν κοκκαλακια και εβγαζε και συνεχεια ιδρωτηρια στο λαιμουδακι της αυτες τις μερες. Φοβομουν πολυ την αντιδραση της. Πως θα νιωθει που ξαφνικα δεν θα ειχε μαλλακια να ακουμπουν στην πλατη της. Τα παιδακια μερικες φορες στενοχωριουνται απλα επειδη χανουν την ασφαλεια του συνηθισμενου. Ευτυχως ομως της αρεσαν πολυ. Εκτοτε δειχνει σε ολους τα μαλλακια της (δις, τρις....πολλακις τελοσπαντων) και λεει "Δεστε τι ωραια μαλλακια. Δεν εγινα πολυ ομορφη;" :)

Στο γραφειο υπαρχουν συνηθως λιστες με υποχρεωσεις και δυστυχως τα αναβαλλω απο τη μια μερα στην αλλη και μετα τρεχω τελευταια στιγμη. Αυτη η εβδομαδα αρχισε δυναμικα. Πηρα τη λιστα κι αρχισα τα τηλεφωνα και μου εχει μεινει μονο μια εξουσιοδοτηση να κανω. Το Σαββατο θα παει η μικρη μου στα πεθερικα μου να μεινει να κανει μπανακια. Μου μπηκε η ιδεα να μαθω κλασσικη κιθαρα απο Σεπτεμβρη. Αφου κανει μαθηματα ο κουνιαδος μου...γιατι οχι. Δεν θα ειναι ωραια να υπαρχει καποιος να γρατσουναει μια κιθαρα στις συναντησεις με την παρεα και να πιανουμε το τραγουδι ολοι μαζι στο τελος; Ναι, αυτος ειναι ο μονος λογος που θελω να μαθω κιθαρα. Και γελα οσο θες. Ειναι τελειος λογος.
Εστειλα και το πρωτο μου βιογραφικο στην Νορβηγια. Γιατι μονο προφορικα το "κυνηγαμε" ως τωρα το ονειρο. Ολα μαζεμενα.
Ρωτησα και για τατουαζ το Σαββατο. Απο Σεπτεμβρη μαλλον θα δρομολογηθει κι αυτο. Κι ενα στρασακι στη μυτη και κλεισαμε.
Εχω μια υποψια, οτι ο ψευτοφθινοπωρινος καιρος τις προηγουμενες μερες με εφερε στα ισια μου. Ηδη ονειρευομαι τα πρωτοβροχια κι ακομη δεν εχω εχω νιωσει καν καυσωνα.

Αλλαγη θεματος.
Το Σαββατο ετυχε να σχολιασουμε με τον Δημητρη 3 γυναικες. Ξεχωρισαμε ακριβως τις ιδιες γυναικες και καναμε ακριβως τα ιδια σχολια. Οχι μεταξυ μας. Σε εναν φιλο κοινο. Εκεινος το σχολιασε, επειδη του εκανε εντυπωση. Ισως το θεωρησε και λιγακι λογικο, μετα απο 8μιση χρονια με τον Δημητρη, να εχουμε τα ιδια γουστα. Εγω, επειδη γνωριζω ποσο διαφορετικοι ειμαστε, εντυπωσιαστηκα ισως περισσοτερο απο το γεγονος :)






Σημερα νομιζω, αν δεν ειχα δουλεια, θα μπορουσα να γραφω για ωρες. Συνειρμικα και χωρις συνοχη. Πολλες σκεψεις. Πολλα ονειρα. Πολλη ενεργεια.

Καλο μηνα...

ουδεν κακο αμιγες καλου...

Πλημμυρισε το γραφειο σημερα και για 2 ωρες το πρωι διωχναμε τα νερα με τις σκουπες. Μια μικρη ζημια στους απο κατω, που μαλλον ειναι του ιδιοκτητη. Κι αν χρειαστει να το αναλαβω εγω, ο αθρωπος που εστειλα να δει τι χρειαζεται για να το φτιαξει αν χρειαστει, μου ειπε : "Δεν ειναι δικη σου ευθυνη βρε Κατερινακι. Αν σου ζητησει να το φτιαξεις, παρε ενα κιλο υδροχρωμα κι εγω θα το φτιαξω ετσι, χωρις κανενα κοστος για σενα." 
Και σκεφτεσαι, ενταξει, μπορει να ετυχε αναποδια, αλλα το οτι δεν επαθε καμια μεγαλη ζημια ο εξοπλισμος μου (εκτος απο μερικα αναλωσιμα) και το οτι υπαρχουν ανθρωποι που, στο ονομα της συμπαθειεας και μιας καθημερινης επαφης τα τελευταια χρονια, σου λενε οτι δεν θα σε χρεωσουν για τη δουλεια που θα κανουν, αν μη τι αλλο, σε κανουν να νιωθεις ευγνωμοσυνη. Για πολλα. Για την τυχη σου, για την προσπαθεια σου να επενδυεις στις σχεσεις, για τον ρομαντισμο σου να πιστευεις στην ανθρωπια.
Ολα καλα λοιπον. Παμε να ζησουμε το Σαββατοκυριακο...

χωρις οργανωση

Οταν αποφασιζω να οργανωσω κατι με χαιρομαι πολυ. Κανονισα πικ-νικ με ενα αγαπημενο ζευγαρι φιλων σε ενα περιβαντολογικο παρκο εδω κοντα και για λιγες στιγμες ενιωσα σαν να μην περασε μια μερα που ημουν μαζι με αυτους τους δυο φιλους στην Ρουμανια.
 Τι ομορφο δωρο τα φοιτητικα χρονια. Τι ομορφο δωρο οι φιλοι απο τοτε. Ανθρωποι που σε γνωριζουν καπως αλλιως. Σε εχουν ζησει μεσα στο σπιτι σου, με τα ασχημα και τα καλα σου. Σαν μικρες συγκατοικησεις με τον καθενα τους. Τα παιδια ηταν ελευθερα. Ετρεξαν, εκαναν κουνια, εγιναν μουσκεμα στη βρυση, επαιξαν με παιχνιδια, κυνηγηθηκαν και ξεθεωμενα επεστρεψαν σπιτι. Με το ζορι μεσα στην μπανιερα και αγκαλια στο κρεβατακι μετα.

Το επομενο πρωι πηγα στο υπογειο απο το σπιτι της θειας μου που εχασα πριν λιγους μηνες. Ανεβηκα σε εκεινο το τοσο αγαπημενο σπιτι που εχει ακομη τη μυρωδια της και δεν καταφερα να μη σκεφτω ασχημα για καποιους. Να μην πονεσω παλι στιγμιαια για ολα αυτα. Και η μαμα μου ηταν στενοχωρημενη ξανα εκει μεσα. Την εβλεπα. Κρυψαμε δακρυα κι εγω κι εκεινη. Για διαφορετικους ισως λογους η καθεμια. Ισως και για τους ιδιους λογους. Ποιος ξερει.
Πηραμε το κλειδι της αποθηκης και κατεβηκαμε να παρουμε το παιδικο μου κρεβατι. Εγινε τωρα της Ισμηνης. Το μεταφερεμε και πανω του μεταφεραμε τοσες αναμνησεις. Η Ισμηνη το χαρηκε λιγακι μονο στην αρχη και μετα δηλωσε οτι δεν της αρεσει. Ειναι πολυ μεγαλο και δεν φτανουν τα ποδαρακια της μεχρι κατω. Κι αυτο ειναι σοβαρος λογος για ενα παιδι να νιωσει αβολα. Μερα με την μερα την βλεπω οτι απλωνεται και το αγκαλιαζει.
Κοιμηθηκα αργα το βραδυ εξουθενωμενη. Οχι τοσο απο ολο το κουβαλημα και τις δουλειες, οσο απο την επισκεψη σε εκεινο το σπιτι.

Χθες ξυπνησαμε παλι απο τις 6:00. Στις 6:10 αποφασισα οτι τελικα θα παμε για το πρωτο μας μπανιο με τον νονο και την νονα της μικρης. Καμια οργανωση. Πρωι πρωι εψαχνα μαγιω, μπρατσακια και περσινα κουβαδακια. Ενα μπρατσακι βρηκα μονο. Αλλά πηγαμε. Λιγο μονο πλατσουρισμα στα ρηχα. Η θαλασσα ηταν υπεροχη. Σκεφτομουν οτι συχνα κατακρινω τους ελληνες που εχουν τη συνηθεια να πηγαινουν για μπανιο τοσο αργα. Παραλληλα νιωθω πολυ τυχερη που συμβαινει αυτο, επειδη εχω την ησυχια που αγαπαω οταν εγω πηγαινω στις 9 το πρωι στην παραλια. Κατα τις 12:30 που αποχωρουμε εμεις, επικρατει κοσμοσυρροη. Κι ακους και παραπονα που δεν βρισκουν αδειες ξαπλωστρες. Αφου δεν εχουν την απαιτηση να φυγουν οι πρωινοι, για να ξαπλωσουν αυτοι, παλι καλα.


Στην επιστροφη η μικρη κοιμηθηκε στο αυτοκινητο και το μεσημερι μας βρηκε να αδειαζουμε και να συμμαζευουμε συρταρια επειδη δεν ειχαμε υπνο. Ευτυχως φυσουσε ενα ομορφο αερακι ολη την ημερα και οι δουλειες εγιναν ευχαριστα.
Το βραδυ κοιμηθηκε σε δευτερολεπτα και μετα απο λιγη ωρα κι εγω το ιδιο. Ετσι αποχαιρετησαμε το τριημερο με ενα βαθυ υπνο χωρις σκεψεις. Ειναι μεγαλη πολυτελεια να κοιμαμαι τοσο ξεκουραστα στις μερες μας. Και το οτι μπορω και κοιμαμαι τοσο ευκολα, τοσο απολαυστικα μου δηλωνει κατι. Ενα βημα μπροστα.

Ολα εγιναν χωρις οργανωση. Κανονισμοι της τελευταιας στιγμης, επειδη ειχα σκοπο να τα ακυρωσω ολα. Με επιασε ενα πεισμα να γεμισω τις μερες μου εικονες και δεν το μετανιωσα. Πηρα και καποια καδρα παλια της μαμας μου, που ηταν στην αποθηκη της θειας. Θα τα κρεμασω στο σαλονι και ακομη ψαχνω που να βαλω εκεινα τα τεσσερα καδρακια με εικονες της παλιας Θεσσαλονικης.

Η εβδομαδα αρχισε ομορφα. Το πρωι απολαμβανω να χαζευω τον ουρανο εξω απο την μπαλκονοπορτα και να σκεφτομαι ποσο ονειρευομουν να ζησω καποτε σε ενα τετοιο σπιτι. Με ξεκουραζει η πρωινη αυρα. Ειναι τοσο μακρυνο εκεινο το κομματι μου που προτιμουσε την νυχτα απο την ημερα.

Με εικονες και σχεδια ξεκιναει κι αυτη η κουτση εβδομαδα. Ετσι, χωρις οργανωση...