Τρίτη, 25 Ιουνίου 2013

χωρις οργανωση
















Οταν αποφασιζω να οργανωσω κατι με χαιρομαι πολυ. Κανονισα πικ-νικ με ενα αγαπημενο ζευγαρι φιλων σε ενα περιβαντολογικο παρκο εδω κοντα και για λιγες στιγμες ενιωσα σαν να μην περασε μια μερα που ημουν μαζι με αυτους τους δυο φιλους στην Ρουμανια.
 Τι ομορφο δωρο τα φοιτητικα χρονια. Τι ομορφο δωρο οι φιλοι απο τοτε. Ανθρωποι που σε γνωριζουν καπως αλλιως. Σε εχουν ζησει μεσα στο σπιτι σου, με τα ασχημα και τα καλα σου. Σαν μικρες συγκατοικησεις με τον καθενα τους. Τα παιδια ηταν ελευθερα. Ετρεξαν, εκαναν κουνια, εγιναν μουσκεμα στη βρυση, επαιξαν με παιχνιδια, κυνηγηθηκαν και ξεθεωμενα επεστρεψαν σπιτι. Με το ζορι μεσα στην μπανιερα και αγκαλια στο κρεβατακι μετα.

Το επομενο πρωι πηγα στο υπογειο απο το σπιτι της θειας μου που εχασα πριν λιγους μηνες. Ανεβηκα σε εκεινο το τοσο αγαπημενο σπιτι που εχει ακομη τη μυρωδια της και δεν καταφερα να μη σκεφτω ασχημα για καποιους. Να μην πονεσω παλι στιγμιαια για ολα αυτα. Και η μαμα μου ηταν στενοχωρημενη ξανα εκει μεσα. Την εβλεπα. Κρυψαμε δακρυα κι εγω κι εκεινη. Για διαφορετικους ισως λογους η καθεμια. Ισως και για τους ιδιους λογους. Ποιος ξερει.
Πηραμε το κλειδι της αποθηκης και κατεβηκαμε να παρουμε το παιδικο μου κρεβατι. Εγινε τωρα της Ισμηνης. Το μεταφερεμε και πανω του μεταφεραμε τοσες αναμνησεις. Η Ισμηνη το χαρηκε λιγακι μονο στην αρχη και μετα δηλωσε οτι δεν της αρεσει. Ειναι πολυ μεγαλο και δεν φτανουν τα ποδαρακια της μεχρι κατω. Κι αυτο ειναι σοβαρος λογος για ενα παιδι να νιωσει αβολα. Μερα με την μερα την βλεπω οτι απλωνεται και το αγκαλιαζει.
Κοιμηθηκα αργα το βραδυ εξουθενωμενη. Οχι τοσο απο ολο το κουβαλημα και τις δουλειες, οσο απο την επισκεψη σε εκεινο το σπιτι.












Χθες ξυπνησαμε παλι απο τις 6:00. Στις 6:10 αποφασισα οτι τελικα θα παμε για το πρωτο μας μπανιο με τον νονο και την νονα της μικρης. Καμια οργανωση. Πρωι πρωι εψαχνα μαγιω, μπρατσακια και περσινα κουβαδακια. Ενα μπρατσακι βρηκα μονο. Αλλά πηγαμε. Λιγο μονο πλατσουρισμα στα ρηχα. Η θαλασσα ηταν υπεροχη. Σκεφτομουν οτι συχνα κατακρινω τους ελληνες που εχουν τη συνηθεια να πηγαινουν για μπανιο τοσο αργα. Παραλληλα νιωθω πολυ τυχερη που συμβαινει αυτο, επειδη εχω την ησυχια που αγαπαω οταν εγω πηγαινω στις 9 το πρωι στην παραλια. Κατα τις 12:30 που αποχωρουμε εμεις, επικρατει κοσμοσυρροη. Κι ακους και παραπονα που δεν βρισκουν αδειες ξαπλωστρες. Αφου δεν εχουν την απαιτηση να φυγουν οι πρωινοι, για να ξαπλωσουν αυτοι, παλι καλα.


Στην επιστροφη η μικρη κοιμηθηκε στο αυτοκινητο και το μεσημερι μας βρηκε να αδειαζουμε και να συμμαζευουμε συρταρια επειδη δεν ειχαμε υπνο. Ευτυχως φυσουσε ενα ομορφο αερακι ολη την ημερα και οι δουλειες εγιναν ευχαριστα.
Το βραδυ κοιμηθηκε σε δευτερολεπτα και μετα απο λιγη ωρα κι εγω το ιδιο. Ετσι αποχαιρετησαμε το τριημερο με ενα βαθυ υπνο χωρις σκεψεις. Ειναι μεγαλη πολυτελεια να κοιμαμαι τοσο ξεκουραστα στις μερες μας. Και το οτι μπορω και κοιμαμαι τοσο ευκολα, τοσο απολαυστικα μου δηλωνει κατι. Ενα βημα μπροστα.

Ολα εγιναν χωρις οργανωση. Κανονισμοι της τελευταιας στιγμης, επειδη ειχα σκοπο να τα ακυρωσω ολα. Με επιασε ενα πεισμα να γεμισω τις μερες μου εικονες και δεν το μετανιωσα. Πηρα και καποια καδρα παλια της μαμας μου, που ηταν στην αποθηκη της θειας. Θα τα κρεμασω στο σαλονι και ακομη ψαχνω που να βαλω εκεινα τα τεσσερα καδρακια με εικονες της παλιας Θεσσαλονικης.

Η εβδομαδα αρχισε ομορφα. Το πρωι απολαμβανω να χαζευω τον ουρανο εξω απο την μπαλκονοπορτα και να σκεφτομαι ποσο ονειρευομουν να ζησω καποτε σε ενα τετοιο σπιτι. Με ξεκουραζει η πρωινη αυρα. Ειναι τοσο μακρυνο εκεινο το κομματι μου που προτιμουσε την νυχτα απο την ημερα.

Με εικονες και σχεδια ξεκιναει κι αυτη η κουτση εβδομαδα. Ετσι, χωρις οργανωση...

6 σχόλια:

  1. Καλημέρα Κατερίνα μου,
    Τι όμορφο τριήμερο...έτσι, χωρίς οργάνωση!
    Πόσο τυχεροί είστε που βρίσκεστε κοντά σε παραλίες, και μπορείτε να χαρείτε τη θάλασσα...
    Εύχομαι να κάνετε πολλές βουτιές...
    ***********
    Υγ. Πόσο μεγάλωσε το Ισμηνάκι!!



    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αννιω μου τι κανεις;;;

      Μεγαλωσε πολυ κι εχει μεγααααλο κρεβατι πια :) Τωρα σε εκεινο το κρεβατι μου φαινεται παλι μικρουλα χαχαχα. Μια σταλια ανθρωπακι :):)

      Ναι. ξερω οτι ειμαστε τυχερες. Εχει μια πολυ ομορφη παραλια, με ενα πολυ ομορφο μπαρακια μονο 20 λεπτα απο το σπιτι μας. Και η θαλασσα ρηχη και με αμμο. Ο,τι πρεπει για τα παιδια!

      Καλο μεσημερακι :)

      Διαγραφή
  2. Κι εγώ έχω το ίδιο σχόλιο να κάνω με την Αννιώ από πάνω, ότι μου φάνηκε πως η Ισμήνη μεγάλωσε πολύ! Και η φωτογραφία με την κορούλα σου καθισμένη στο παγκάκι είναι πολύ όμορφη, μου θύμισε πίνακα! :-)
    Ένα πράγμα ακόμη θέλω να γράψω, πως κάνετε πολύ -πολύ καλά που πηγαίνετε για μπάνιο νωρίς. Αν μπορούσα, κι εγώ θα πήγαινα στη θάλασσα πολύ νωρίς το πρωί, αντί για αργά το απόγευμα που κάνω μπάνιο. Τον ήλιο τον αποφεύγω και έτσι, βέβαια, αλλά είναι άλλη η αίσθηση της φρεσκάδας και δροσιάς που έχει η παραλία το πρωί. Και δεν καταλαβαίνω καθόλου τους γονείς που βλέπω να επιστρέφουν από το μπάνιο με τα παιδιά τους στις 3 και 4 η ώρα το απόγευμα - λες και δεν έχουν ακούσει εκατοντάδες φορές πόσο βλαβερός είναι ο ήλιος εκείνες τις ώρες! Και εκθέτουν και τα παιδιά τους σε αυτόν, τι να πω! Θυμάμαι κάτι χρόνια πριν, είχαμε κάνει με τον καλό μου μια εκδρομή στη Μεσσηνία και είχαμε πάει, μεσημεριάτικα (κατ΄εξαίρεση, αφού δε μπορούσαμε να το είχαμε κανονίσει), στην παραλία της Βοϊδοκοιλιάς (πολύ όμορφη παραλία) για μπάνιο. Κι εκεί που πασαλειβόμουν με αντιηλιακό με δείκτη 50 και ένιωθα να καίγομαι, έβλεπα παραδίπλα μας μια οικογένεια με ένα πολύ μικρό μωρό - λίγων εβδομάδων! Το είχαν, βέβαια, κάτω από ομπρέλα, αλλά προσωπικά δε θα το έβγαζα καν από το σπίτι τόσο μικρό, όχι να το έχω μεσημεριάτικα στην παραλία! Το θεώρησα πολύ ανεύθυνο εκ μέρους τους!
    Τα είπα και ξαλάφρωσα, χαχα! Καλή συνέχεια στην "ανοργάνωτη" εβδομάδα σου! :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φιλεναδα κι εγω απορω μερικες φορες. Παντως εγω απολαμβανω το μπανακι μου σε σχεδον πριβε παραλιες οταν καταφερνω να πηγαινω τοσο νωρις. Γιατι αν ειναι ο αντρας μου και τα πεθερικα μου κι εμεις μετα τις 10:30 καταλληγουμε να παμε :(
      Εγω ειμαι γενικα πρωινος τυπος τα τελευταια χρονια και νιωθω να χανω τη μερα μου αν παει 10 και δεν εχω κανει τιποτα :) (ειμαι λιγακι υπερβολικη ε; χαχα)

      Καλο απογευματακι!!

      Διαγραφή
  3. Μα, τα καλύτερα έρχονται όταν οργανώνουμε τελευταία στιγμή ή και καθόλου! Καλή αρχή στα μπανάκια! Όντως, κι εμένα μου φάνηκε το Ισμηνάκι να ψήλωσε πολύ! Θα σε περάσει στο τέλος, θα το δεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σωστα, τα καλυτερα ειναι αυτα της τελευταιας στιγμης :) Δεν ειναι κακο βεβαια και να οργανωνουμε καμια εκδρομουλα. Μην τα αφηνουμε ολα στην τελευταια στιγμη, γιατι σιγουρα τα μισα θα τα αναβαλουμε για αλλη φορα (μια αλλη φορα που μπορει να μην υπαρξει)

      Σκεφτομαι να κουρεψω την Ισμηνουλα με εκεινο το κουρεμα της Αθηνας που ειχες δειξει. Χωρις φρατζακια ομως, μονο ενα γλυκο ασυμμετρο καρεδακι :) Που ειχες βρει τις εικονες, μηπως παρω κι αλλες ιδεες;

      Καλο απογευματακι!!

      Διαγραφή