Τρίτη 12 Οκτωβρίου 2010

καλημερα

Πλησιαζει  ο καιρος!

Σαν μικρα παιδια κανουμε με τον Δημητρη.
Χθες βραδυ συζητουσαμε για το μπατσελορ μας το Σαββατο, για το γλεντι μετα τον γαμο και ανυπομωνουμε τοσο πολυ να ερθει αυτη η στιγμη!

Θα ειναι μαζεμενοι οι φιλοι μας και θα γιορτασουμε οτι αγαπαμε περισσοτερο!

--------------

Κρυο!
Η μπεμπουλα λειπει στην πεθερα μου.
Εγω εχω τοσα να κανω, αλλα περισσοτερο ασχολουμαι με τα τραπεζια των καλεσμενων.
Μου φτιαχνει η διαθεση οταν βλεπω σε ενα χαρτι τα ονοματα τοσων ανθρωπων που αγαπω μαζεμμενα :)
Μακαρι να μπορουσα να καλεσω λιγους ακομα, αν και ειμαι πλεον ικανοποιημενη με το αποτελεσμα. Αυτοι που ηθελα πραγματικα να ειναι διπλα μου αυτη την ημερα ειναι καλεσμενοι!
Ειμαι πολυ χαρουμενη!

----------------

Χαζευα τον Δημητρη σημερα το πρωι που κοιμοταν.
Ροχαλιζε :) Ο Δημητρης δεν ροχαλιζει, απο την πολυ κουραση ειναι.
Ειναι τοσο ομορφος!
Καποια γιαγια, πελατισσα μου, που με αγαπαει πολυ, μου ειχε πει "Κατα πως ειναι η καρδια σου , σου τα φερνει ο Θεος"
και οταν κοιταζω τον Δημητρη και την μπεμπα υποπτευομαι πως πρεπει να εχω πολυ καλη καρδια :):):):)

------------------------

Πινω υπεροχο ζεστο καφεδακι και σας ευχομαι μια υπεροχη μερα!



Δευτέρα 11 Οκτωβρίου 2010

δουλειες με φουντες

Το ποσο το ευχαριστιεμαι να κανω δουλειες στο σπιτι το Σαββατοκυριακο δεν περιγραφεται!
Ναι εγω!
Ισως επειδη ειμαι τσαπατσουλα να μου αρεσει να μπαινει μια ταξη καποια στιγμη :):):)

Η εβδομαδα προβλεπεται ΓΕΜΑΤΗ.
Καθε βραδυ μετα τη δουλεια εχω κι ενα ραντεβου....
μια με το κεντρο που θα γινει η δεξιωση, μια με την οργανωση γαμου, μια με την κομμωτρια, μια με την μακιγιεζ..... ποσες μερες ειπαμε εχει η εβδομαδα;;;; 7! Δεν μου φτανουν :)

Μου αρεσει ολο αυτο πολυ!
Μου αρεσει που ειναι ετσι ο καιρος
Μου αρεσει που δεν βρεχει αυτες τις μερες κι επλυνα τις κουρτινες μου και οσα πλυντηρια ειχα και τα απλωσα εξω
Μου αρεσει η μυρωδια του γαλλικου στο γραφειο μου τα πρωινα
Μου αρεσει η διαθεση του Δημητρη τελευταια!
Μου αρεσει το αρωμα της μπεμπα στα σεντονια της
Μου αρεσει που ψωνισαμε μαζι τις πρωτες της γαλοτσες:) (αυτες στη φωτογραφια πηραμε)
Μου αρεσει που εβγαλα επιτελους τα χειμωνιατικα παπουτσια μου
Μου αρεσει που εβαλα το φουσκωτο κιτρινο μπουφαν μου.Με φωναζε "φουσκωτε!" ο Γιαννης οταν σπουδαζαμε στην Ρουμανια, μ' αυτο το μπουφαν.
Μου αρεσει που καταφερα να μεγαλωσω τα νυχια μου για να κανω ενα αξιοπρεπες μανικουρ στο γαμο μου
Μου αρεσει που ενω εφαγα ρυζογαλο το Σαββατοκυριακο και σοκολατα, σημερα το πρωι με ρωτησαν δυο αν αδυνατισα :)
Μου αρεσει η αναμονη για την εξοδο με τους φιλους μου το Σαββατο (μπατσελορ)


Μου αρεσει η ζωη μου!
Καλη εβδομαδα

Λιγες ακομα φωτογραφιες με καφεδακια.... ποτε δεν ειναι αρκετες!











Πέμπτη 7 Οκτωβρίου 2010

Σημερα ελαβα ενα γραμμα απο μια παλια μου φιλη.
Δεν θα ερθει στο μπατσελορ που μου ετοιμαζουν οι φιλες μου, επειδη νιωθει οτι το μπατσελορ αντιπροσωπευει εναν αποχαιρετισμο, ενα δροσερο αντιο στην φιλη που παντρευεται και δεν νιωθει ετσι.
Με την φιλη μου αυτη εχουμε χαθει εδω και καποια χρονια.
Μεσα απο τα μειλ της καταλαβαινω ποσο καλα την ξερω αλλα και ποσο πολυ εχουμε αλλαξει και οι δυο :)
Αγχωθηκε .
Χρειαζεται απο μενα την επιβεβαιωση οτι δεν θυμωσα που τα βλεπει ετσι τα πραγματα.
Μου ειπε την αληθεια της και φοβηθηκε μηπως δεν την εκτιμησω.

Και δεν εχει αδικο. Τα περισσοτερα απο τα χρονια που με γνωριζε ημουν πολυ εγωιστρια. Μπορουσα να παρεξηγηθω με μικροπραγματα. Νομιζω καπου στα χρονια της Ρουμανιας αρχισα να αλλαζω. Αρχισα να βαριεμαι να χανω ωρες με μουτρα και παρεξηγησεις. Με βοηθησε πολυ και ο Δημητρης σ' αυτο.
Τα πρωτα χρονια ημουν εκρηκτικη στα θελω μου.
Απαιτουσα,
 λες και μου χρωστουσαν.... την αγαπη, την φιλια, τον ερωτα.

Εκανα πολλα λαθη, αλλα εφτασα να ξερω οτι δεν μου χρωσταει κανενας τιποτα. Τιποτα δεν ειναι δεδομενο. Πρεπει να διεκδικησω οσα θελω να ζησω. Ετσι εχουν μια νοστιμια ολα!

Ελπιζω με το γραμμα μου, να καταλαβε η παλια μου φιλη οτι η αγαπη που χτισαμε τοσα χρονια δεν θα γκρεμιστει με την απουσια της απο το μπατσελορ :) Δεν γκρεμιστηκε σε αλλους καιρους, πιο χαλεπους :) Υπαρχει πλεον ανεξιτηλη στον χρονο, ακομα κι αν δεν την δω ποτε ξανα.

Το μπατσελορ ειναι μια αμερικανικη συνηθεια που ηρθε και σε μας εδω και πολλα χρονια. Σιγουρα αρχισε καπως ετσι, οπως το νιωθει και η φιλη μου.
Με τον Δημητρη ειμαστε σχεδον 6 χρονια μαζι κι εχουμε κι εναν αγγελο, αρα το δικο μας μπατσελορ θα απεχει λιγακι απο τον "καθιερωμενο σκοπο του".
Μου αρεσει ομως αυτη η συνηθεια. Εκεινη την ημερα θα βγω με τους φιλους μου και θα περασουμε ομορφα. Ειναι μια ευκαιρια να βρεθω με ανθρωπους αγαπημενους που εχω να δω καιρο και να διασκεδασουμε ολοι μαζι.
Το μονο που ζητησα απο τις φιλες μου ειναι να μην παμε σε στριπτιζαδικο. Πηγαμε 2-3 φορες σε αλλα μπατσελορ, το διασκεδασαμε , φτανει τοσο :) Καποτε ηθελα πολυ τα ανακαλυψω την νυχτα και την τριγυρισα αρκετα, μεχρι να καταλαβω οτι μου αρεσει περισσοτερο η μερα :)
Να σας πω την αληθεια, σιχαινομαι τους ημιγυμνους αντρες που χορευουν σαν γυναικες. Αλλη χαρη εχει μια γυναικα να λικνιζεται.
Γι' αυτο και κατανοω να παει ο Δημητρης με τους φιλους του και να απολαυσουν ενα τετοιο σοου.

Σημερα βρεχει απο το πρωι.
Πηγα την μπεμπουλα μου στην μαμα μου και ηρθα στη δουλεια.
Το πρωι πετυχα στο ραδιο αυτο το τραγουδι και πιστευω ειναι ο,τι πρεπει για την διαθεση μου :)
Εκανα κι εναν γαλλικο με αρωμα φουντουκι και μυριζει ομορφα η μερα μου!




Ειναι ωραια αισθηση να καταλαβαινεις ποσο ομορφα αλλαζεις οσο περνανε τα χρονια!

υ.γ. Και μια φωτογραφια απο το cheesecake που εκανα για τουρτα στην μικρη μου

Τετάρτη 6 Οκτωβρίου 2010

Σαν σημερα . . .

Σαν σημερα, πριν ενα χρονο , ηρθε ενας αγγελος στη γη.

Το βατραχακι μου, το Ισμηνακι μου!

Δεν ξερω τι να της ευχηθω, φοβαμαι μην ξεχασω κατι.

Να ζησει χιλια χρονια με υγεια κι ευτυχια της ευχομαι!

Θελω να υποσχεθω οτι θα κανω ο,τι καλυτερο μπορω για να την κανω εναν υπεροχο ανθρωπο !

Μεχρι τωρα εκεινη μου δινει μαθηματα, εγω γινομαι καλυτερος ανθρωπος και μαθαινω απο τους καθρεφτες που εχει για ματια!

Να ειναι παντα καλα η ζωουλα μου!

Να την χαιρομαστε!!!

Σε λιγακι θα αφησω καφεδακια και γλυκακια να κεραστειτε στην Υγεια της :)











Δευτέρα 4 Οκτωβρίου 2010

σαν ημερολογιο εγινε το μπλογκ παλι :)

Αν το φθινοπωρο κρατουσε για παντα, θα ημουν κι εγω για παντα ετσι;;;
Ακομα και οταν εκνευριστηκα με τον Δημητρη το Σαββατο, το ξεπερασα σε δευτερολεπτα, οταν βγηκα απο το σπιτι κι ενιωσα αυτη τη δροσια στα μαγουλα μου :)

Το Σαββατοκυριακο εμεινα σπιτι. Πηγαινα κι εκανα την νοσοκομα στον μπαμπακα μου, που ειναι παλι κρεβατωμενος με την μεση του. Εμ, οταν του λεμε οτι δεν κανει να σηκωνεται για ενα μηνα για να γινει καλα, αυτος με το που ηρεμει λιγακι ο πονος, καβαλαει το αυτοκινητο και παει στην παρεα του. Ξερω οτι ειναι πολυ δυσκολο να εισαι κλεισμενος στο σπιτι και ειδικα την περισσοτερη ωρα ξαπλωμενος. Πρεπει ομως να κανει υπομονη. Τριτη φορα ειναι που το παθαινει τους τελευταιους 2 μηνες. Ελπιζω αυτη τη φορα να βαλει μυαλο. Πονουσε πολυ κι ακομα και η ενεση που του εκανα το πρωτο βραδυ δεν τον επιασε . Δεν μπορω να τον βλεπω να ποναει. Ευτυχως ειναι καπως καλυτερα σημερα.

Το υπολοιπο Σαββατοκυριακο το περασα κολλημενη στην μικρη μου. Οσο περναει ο καιρος γινονται χειροτερα τα πραγματα. Την ερωτευομαι ολο και περισσοτερο και κοντευω να την πνιξω απο τα φιλια και τις αγκαλιες. Καποτε παραπονιομουν στον Δημητρη για τις Δευτερες. Μετα απο ενα ομορφο Σαββατοκυριακο μαζι , μου ελειπε πολυ καθε Δευτερα. Τωρα εχω και την μπεμπα. Διπλο το χτυπημα Δευτεριατικα :):):) Ειναι το πιο βαρυ ναρκωτικο η μητροτητα τελικα. Ευχομαι οσο περνανε τα χρονια να μην επηρεαζουν την κριση μου, οι δικες μου αναγκες, αλλα να συγκεντρωνομαι στις δικες της. Γιατι ειμαστε πολλοι, που πισω απο την σημαια του γονιου, κρυβουμε τον εγωκεντρισμο μας και τις ανασφαλειες μας. Μονο μια καθαρη αγαπη καταφερνει το μεγαλειο της ελευθεριας. Οχι μονο στις σχεσεις γονιων με παιδια, αλλα παντου!

Την επομενη φορα που θα "απαγορευσουμε" εμμεσα κατι στον συντροφο μας ας αναλογιστουμε αλλη μια φορα το ΓΙΑΤΙ!

Καλη εβδομαδα :):)