Δευτέρα 10 Δεκεμβρίου 2007
εγκαινεια
Το Σαββατο πηγαμε Σερρες, τα εγκαινεια ηταν υπεροχα και ειδα και παλιους συμφοιτητες.
Πως αλλαζουν οι ανθρωποι!!! Πριν λιγα χρονια μοιραζομασταν τον καφε και τα μακαρονια και παραδεχομασταν τις πιο χαζες σκεψεις μας και τωρα ο καθενας προσπαθει να το παιξει ο καλυτερος επαγγελματιας. Βαλαμε τα καλα μας, ρουχα και φατσα, και να 'μαστε, μπροστα σε ψευτικα ειδωλα! Εχω παρασυρθει πολλες φορες ,απο ανασφαλεια, να λεω κι εγω για τη δουλεια μου και το ποσο κοσμο εχω. Οταν ομως ανοιξουν τα ματια, εκεινα μεσα σου, βλεπεις οτι δεν εχεις να πεισεις κανεναν. Κι αυτη τη φορα συγκρατηθηκα, δεν παινευτηκα για τη δουλεια μου, δεν αντεδρασα σε ψευτικες ανοησιες.....μονο γυρισα και κοιταξα τον Δ, μου εκλεισε το ματι και μου χαμογελασε. Και ξαφνικα ξεχωρισα απο το πλανο, δεν επαιζα πια σ' αυτη τη φαρσοκομωδια. Ημουν μονη, χαζοχαρουμενη και μακρυα απο αυτον τον κλαδο του επαγγελματος μου, που ειναι λιγακι σιχαμερος. Ημουν η Κατερινα,χωρις καμια αλλη ιδιοτητα, σε ενα μπαλκονι, με τον Δ. μου και κανενας δε μπορουσε να χαλασει τον μικροκοσμο μου με μικροπρεπιες, ευτυχως ουτε εγω!
Θελει δυναμη, αυτοσυγκρατηση και μια γλυκια παρουσια, να σε κοιταξει με αγαπη, να σου κλεισει το ματι και το χαμογελο της να φωναζει "Δεν εισαι εσυ για τετοιες μικροτητες, μην απαντας, μην ακους!!!" για να μπορεσεις να αποφυγεις το μικρο της δικης σου ψυχης!
Καλη εβδομαδα κι αν αλλαζουν οι αλλοι, αλλαζουμε κι εμεις....ευχομαι προς το καλυτερο!!!!
Απο αναγκη επικοινωνιας δημιουργηθηκε ενα μηνυμα, το εβαλα σε ενα μπουκαλι και το ριχνω συχνα στη θαλασσα με ελπιδα να πεσει σε καλα χερια. Αγαπω τα παραθυρα με θεα και ο χωρος εδω ειναι ενα παραθυρο με θεα την ψυχη μου. Μου αρεσουν οι ομορφοι, καλοπροεραιτοι, ζωντανοι ανθρωποι. Θυσαυροι οι εμπειριες και ειμαι κι εγω συλλεκτης στιγμων. Μονο ετσι μπορω να περιγραψω τον χωρο μου. Οπως γυμνα τα σκεφτομαι
Παρασκευή 7 Δεκεμβρίου 2007
καλο σαββατοκυριακο!!!
Θα σας δω ολους τη Δευτερα. Ευχομαι ξεκουραστους, πιο δυνατους και καλυτερους κατα μια σταγονιτσα.
Θα μου λειψει το σπιτακι μου! Δεν ειμαι ανθρωπος που αντεχω μακρυα. Σπιτογατα ενα πραγμα. Ισως φταιει η ασυδωσια της φοιτητικης ζωης.
Σας αφηνω τραγουδακι για παρεα!
Απο αναγκη επικοινωνιας δημιουργηθηκε ενα μηνυμα, το εβαλα σε ενα μπουκαλι και το ριχνω συχνα στη θαλασσα με ελπιδα να πεσει σε καλα χερια. Αγαπω τα παραθυρα με θεα και ο χωρος εδω ειναι ενα παραθυρο με θεα την ψυχη μου. Μου αρεσουν οι ομορφοι, καλοπροεραιτοι, ζωντανοι ανθρωποι. Θυσαυροι οι εμπειριες και ειμαι κι εγω συλλεκτης στιγμων. Μονο ετσι μπορω να περιγραψω τον χωρο μου. Οπως γυμνα τα σκεφτομαι
Alkinoos Ioannidis - Kathreftis
Στίχοι: Αλκίνοος Ιωαννίδης
Μουσική: Αλκίνοος Ιωαννίδης
Πρώτη εκτέλεση: Αλκίνοος Ιωαννίδης
Μια μέρα ήρθε στο χωριό γυναίκα ταραντούλα
κι όλοι τρέξαν να τη δουν.
άλλος της πέταξε ψωμί
κι άλλοι της ρίξαν πέτρα
απ' την ασχήμια να σωθούν.
Κι ένα παιδί της χάρισε ένα κόκκινο λουλούδι,
ένα παιδί
Ένα παιδί της ζήτησε να πει ένα τραγούδι,
ένα παιδί
Κι είπε ποτέ σου μην τους πεις
τι άσχημοι που μοιάζουν,
αυτοί που σε σιχαίνονται
μα στέκουν και κοιτάζουν.
Κι είπε ποτέ σου μην κοιτάς
τον άλλον μες τα μάτια,
γιατί καθρέφτης γίνεσαι
κι όλοι σε σπαν' κομμάτια.
Μια μέρα ήρθε στο χωριό
άγγελος πληγωμένος.
Τον φέρανε σε ένα κλουβί
κι έκοβε εισιτήριο ο κόσμος αγριεμένος,
την ομορφιά του για να δει.
Κι ένα παιδί σαν δάκρυ ωραίο αγγελούδι,
ένα παιδί
Ένα παιδί του ζήτησε να πει ένα τραγούδι,
ένα παιδί
Κι είπε αν θέλεις να σωθείς
από την ομορφιά σου,
πάρε τσεκούρι και σπαθί
και κόψε τα φτερά σου.
Κι είπε ποτέ σου μην κοιτάς
τον άλλο μες τα μάτια,
γιατί καθρέφτης γίνεσαι
κι όλοι σε σπαν' κομμάτια.
Απο αναγκη επικοινωνιας δημιουργηθηκε ενα μηνυμα, το εβαλα σε ενα μπουκαλι και το ριχνω συχνα στη θαλασσα με ελπιδα να πεσει σε καλα χερια. Αγαπω τα παραθυρα με θεα και ο χωρος εδω ειναι ενα παραθυρο με θεα την ψυχη μου. Μου αρεσουν οι ομορφοι, καλοπροεραιτοι, ζωντανοι ανθρωποι. Θυσαυροι οι εμπειριες και ειμαι κι εγω συλλεκτης στιγμων. Μονο ετσι μπορω να περιγραψω τον χωρο μου. Οπως γυμνα τα σκεφτομαι
Τετάρτη 5 Δεκεμβρίου 2007
Για την Αρτου μας!!!
Ελεγα να εχω για υποκρουση τη μουσικη του Σπανουδακη απο την ταινια "Οι νυφες" (απλα καταπληκτικη!)................................
θα αφιερωσω ομως ενα τραγουδι εντελως ασχετο στην αρτου μου, που ειναι λιγακι κακοδιαθετη σημερα!! Ενα τραγουδακι που ειχα καιρο να το ακουσω, το βρηκα τυχαια ψαχνωντας και με ξεσηκωσε.
Κλεινω τραπεζι σε κουτουκακι το βραδυ,
Ταλι, Maya, Negma, Μωβουλα, Αλεξανδρα, Γιαννη ........ξεκουνηθειτε, θα βγουμε το βραδυ να ανεβασουμε την αρτου μας........και ειναι ολη η γειτονια καλεσμενη!
Αφιερωμενο αρτου μου!
Τη βραδιά μου απόψε
στιχοι/μουσικη: Γιαννης Σπανος/ Αλεκος Σακελλαριος
ερμηνεια: Μαρινελλα
Απο αναγκη επικοινωνιας δημιουργηθηκε ενα μηνυμα, το εβαλα σε ενα μπουκαλι και το ριχνω συχνα στη θαλασσα με ελπιδα να πεσει σε καλα χερια. Αγαπω τα παραθυρα με θεα και ο χωρος εδω ειναι ενα παραθυρο με θεα την ψυχη μου. Μου αρεσουν οι ομορφοι, καλοπροεραιτοι, ζωντανοι ανθρωποι. Θυσαυροι οι εμπειριες και ειμαι κι εγω συλλεκτης στιγμων. Μονο ετσι μπορω να περιγραψω τον χωρο μου. Οπως γυμνα τα σκεφτομαι
Δευτέρα 3 Δεκεμβρίου 2007
Ψυχουλες!!!
Η Helga μας, 18 χρονων !!!
Η πιο γλυκια μανουλα και γιαγιακα τωρα πια. Δεν μπορω να πιστεψω οτι πλησιαζει ο καιρος που δε θα ειναι κοντα μας. Μαζι μεγαλωσαμε!
Η Leila μας, 14 χρονων.
Φυλακας, φαινεται απο τα ματια της οτι δεν χαριζεται ευκολα. Δεν ξερω τι ειχε περασει μεχρι να τη μαζεψουμε αλλα δεν εμπιστευεται κανεναν εκτος απο ατομα του σπιτιου.
Η Perla μας, περιπου 8 χρονων.
Παιχνιδιαρα και ναζιαρα. Βεβαια αν εισαι ξενος και τη ζορισεις, σου δειχνει τα δοντακια της:)
O Flash μας, περιπου 7 χρονων. Μουτρο σκετο. Ενας μπαγασακος με τα ολα του. Εχει και την τσαχπινια στο ενα του ματακι και στο ενα του ποδαρακι και κλεβει καρδιες. Ατιθασος και ανυπακουος!
Η Malou μας, περιπου 4 χρονων.
Σαν γατα ειναι. Δε γαυγιζει, δε ζητιανευει φαγητο, πολυ επιλεκτικη και τα φιλια με φειδω. Πανεξυπνη και σκετη γλυκα!
Ο Φικος μας, ολης της γειτονιας. Τον ταιζαμε, τον αγαπουσαμε και δεν ειχε πειραξει ποτε κανενα. Μονο χαδακια και φαγακι ηθελε. Καποιος τον "εξαφανισε" εδω κι ενα μηνα περιπου, μαζι με κατι αλλα αδεσποτα γατακια. Κι ετσι εφυγε αδικα η ψυχουλα μου.
Ολα ηταν καποτε αδεσποτα. Λιγη φροντιδα και σου δινουν και την ψυχη τους. Καταλαβαινουν ακομα κι αυτα που δε λες και σε κοιταζουν παντα στα ματια!
Οσοι εχετε σκυλια, παιρνετε μια σακουλιτσα μαζι σας οταν τα βγαζετε βολτα, δεν ειναι κοπος και μπορει καποια στιγμη να υπαρχουν λιγοτερες φολες, αν δεν ενοχλουμε κι εμεις με τα ζωακια μας τους αλλους!!!
Υπαρχει ακομα ενα κουταβακι που ειδαμε πριν λιγες μερες με τον Δ, ενδεχεται να γινει μελος της οικογενειας μας κι αυτο.Τα παραπανω ειναι στο πατρικο μου. Αν το βρουμε θα βαλω και δικη του φωτογραφια στο μελλον.
Απο αναγκη επικοινωνιας δημιουργηθηκε ενα μηνυμα, το εβαλα σε ενα μπουκαλι και το ριχνω συχνα στη θαλασσα με ελπιδα να πεσει σε καλα χερια. Αγαπω τα παραθυρα με θεα και ο χωρος εδω ειναι ενα παραθυρο με θεα την ψυχη μου. Μου αρεσουν οι ομορφοι, καλοπροεραιτοι, ζωντανοι ανθρωποι. Θυσαυροι οι εμπειριες και ειμαι κι εγω συλλεκτης στιγμων. Μονο ετσι μπορω να περιγραψω τον χωρο μου. Οπως γυμνα τα σκεφτομαι