Τρίτη, 10 Δεκεμβρίου 2013

χριστουγεννιατικες αναμνησεις, χριστουγεννιατικες σκεψεις

Μ'αρεσουν τα χριστουγεννα. Η μαμα μου μαζευε κοσμο παντα και καναμε ρεβεγιον στο σπιτι μας με φιλους. Το δεντρο ηταν παντα πιο ωραιο απο περσι και απο καθε αλλο δεντρο που ειχα δει. Δεν μ' ενοιαζε και πολυ ομως εμενα αυτο. Ειχα βγει λιγακι αγοροκοριτσο σ'αυτο τον τομεα. Πιο πολυ απολαμβανα τα φωτακια, τους φιλους, τα καλαντα, την ζεστασια του σπιτιου μας.
Ο Δημητρης θυμωνει που μας καταντησαν ετσι. Να δουλευουμε και οι δυο, να εχουμε ενα παιδι και να επιστρεφουμε σε κρυο σπιτι μεχρι να αναψουμε την σομπα. Χθες το βραδυ η μικρη μου ειπε ποσο της αρεσουν τα χριστουγεννιατικα δεντρα. Και το πιο ωραιο δεντρο που εχει δει ποτε ειναι το δικο μας. Και της αρεσει να μην δουλευω τα απογευματα για να ειμαστε σπιτι μας. Επειδη ειναι το πιο ωραιο απο ολα το σπιτι μας.
Με επιασε μια μανια με χριστουγεννιατικες ταινιες. Ειδα δυο-τρεις μαζεμμενες αυτες τις μερες. Και συγκινουμαι με ολες. Και μ'αρεσει που αφηνομαι και κλαιω στις ταινιες οταν ειμαι μονη. Και δεν χορταινω να βλεπω στολισμενα σπιτια στις αμερικανικες αυτες ταινιες. Ισως επειδη εχουν πολλα φωτακια. Στις σκαλες, γυρω απο τις κασες, στα παραθυρα.
Το πρωι βοηθησα λιγακι τον Δ μου να βολεψει τον τονο με μπριγκετες για την σομπα που μας εφεραν. Κι ενω εκεινος στενοχωριοταν μην ιδρωσω και λερωθω ενω ημουν ετοιμη να παω στη δουλεια, εγω απολαμβανα τα λεπτα που καναμε κατι μαζι. Λειπουμε συνεχεια απο το σπιτι και δεν κανουμε σχεδον ποτε κατι μαζι. Και ζηλευω τα ζευγαρια που περνανε χρονο μαζι. Ισως μερικες φορες να μου ξεφευγουν και πικροχολα σχολια αν ακουσω για καποιους που τελειωνουν τις δουλειες τους το απογευμα και μετα γυρισουν σπιτι ΜΑΖΙ. Με πληγωνει το να μην εχω τον Δ οσο τον εχω αναγκη. Κι ας ξερω οτι αν αλλαζε δουλεια δεν θα ξεραμε πως να διαχειριστουμε τον χρονο που θα ειχαμε μαζι σε καθημερινη βαση.
Θυμαμαι δυο στιγμες απο την ζωη μου με τον Δημητρη. Μια ειναι στην Περαια, στο σπιτι που εμενε οταν τον γνωρισα. Ειχαμε κανει ερωτα και καθομασταν στον καναπε κι ενιωθα τοσο ευτυχισμενη που το μονο που ευχομουν ειναι να καταφερουμε να ζησουμε μαζι, για να μην χρειαζεται να χαλανε τετοιες στιγμες επειδη θα πρεπει εγω να γυριζω στο πατρικο μου. Και η άλλη στιγμη ειναι, οταν μετα μετακομισε στην γειτονια μου και σιγα σιγα μετακομισα κι εγω σπιτι του, που επεστρεψε ενα βραδυ απο την δουλεια και του ειπα ποσο απιστευτο μου φαινεται που μενουμε επιτελους μαζι. Φευγει για δουλεια στο εξωτερικο τελευταια και απολαμβανω πολυ που, οταν επιστρεφω το βραδυ, βρισκω το σπιτι οπως το αφηνω. Μα οσο περνουν οι μερες μου λειπει καθε ασχημη συνηθεια του.

Η μοναξια ειναι αγριο πραγμα. Το ξερω απο την θεια μου αυτο. Που μπορει να θυμωνε οταν ενιωθε οτι ο μπαμπας μου "περιοριζε" την μαμα μου καποιες φορες. Ηξερα ομως οτι πολυ συχνα στενοχωριοταν που δεν ειχε καποιον διπλα της. Δεν ηθελε να δινει αναφορα σε κανεναν. Κι ομως εδινε σε εμας. Και δεν ξερω αν συνειδητοποιησε ποτε, οτι δεν θα δεσμευοταν περισσοτερο αν επελεγε τελικα να ζησει με καποιον την ζωη της. Οχι περισσοτερο απο οσο ειχε "δεσμευτει" μαζι μας. Η μοναχικοτητα ειναι ομορφια, ειναι γαληνη, ειναι σωτηρια. Η μοναξια ομως ποναει, γδερνει, ματωνει και σπανιως σε αναπλαθει.
Αυτες τις μερες λοιπον δεν θα ηθελα να ειμαι πουθενα αλλου. Χριστουγεννα με τα πεθερικα μου, τον αδερφο του αντρα μου με την κοπελα του, οπως καθε χρονο και πρωτοχρονια με την οικογενεια της αδερφης μου και τους δικους μου. Περναει ο καιρος κι εμεις δημιουργουμε σχεσεις που επενδυουμε πανω τους ο,τι αντεχει η ψυχη μας. Ο κοσμος ειναι οπως τον βλεπω μεσα απο τα δικα μου ματια. Ο καθε ανθρωπος που συναντω εχει καποιον σκοπο που βρισκεται στη ζωη μου. Ειτε φευγαλαια, ειτε για περισσοτερο διαστημα. Πιστευω πολυ στο μοιραιο. Οχι οτι δεν εχω επιλογη, αλλά κατα καποιο τροπο, αν κατι το εχω πραγματικα αναγκη, θα βρεθει "μπροστα" μου πανω απο μια φορα. Γιατι η μοιρα δεχεται να ειμαι ανωριμος, να κανω λαθη, να ειμαι αφελης. Το μονο που δεν ανεχεται ειναι την αχαριστια. Να μην υποτιμησω αυτο που ειναι μπροστα μου. Μπορει να ειμαι 1846 χρονια με τον συντροφο μου. Να μην αφησω την μιζερια να νικησει τον ερωτα. Να κοιταω με αγαπη αυτον που κανει τη ζωη μου πιο πολυτιμη. Ειτε αυτος ειναι ο συντροφος μου, ειτε ενας γονιος, ειτε αδερφος, ειτε φιλος, ειτε κατοικιδιο.



Αγιε μου Βασιλη, εκτος απο το ταμπλετ που σου ζητησα, μη με αφησεις να ζω χωρις παθος. Μη με αφησεις ποτε να παραιτηθω, να απελπιστω. Ολα αυτα που βλεπουμε στις ταινιες φυσικα και υπαρχουν. Εσυ που πετας με το ελκυθρο πιο ψηλα απο ολους μας το ξερεις καλα...




13 σχόλια:

  1. Πόσο ανοιχτά και αληθινά γράφεις πάντα, Dee Dee μου.
    Από το σημερινό ποστ θα σταθώ στα εξής: είναι πραγματικά υπέροχο το "μαζί" σε ένα ζευγάρι, είναι κείνο που το δένει βαθιά και περισσότερο. Κι η καθημερινότητα είναι που έχει τη μεγαλύτερη δύναμη, λέω εγώ, δηλ. το τι κάνουμε στην καθημερινότητα. Τότε λοιπόν ας βρούμε κάποιες στιγμές έστω για το "μαζί".
    Για τη μοναχικότητα και τη μοναξιά, συμφωνώ σε όλα. Οι ανεξάρτητοι και δυνατοί άνθρωποι ίσως κάπου το μπερδεύουν και δεν αισθάνονται την έλλειψη της συντροφικότητας.
    Συντροφικότητα υπάρχει όμως και στη σχέση μας με όλους αυτούς που αγαπάμε, όχι μόνο με τον σύντροφο, σωστά το επισημαίνεις. Κι όσο μεγαλώνουμε θέλουμε να είναι γύρω μας λίγοι και διαλεχτοί για στιγμές ουσιαστικές, όχι τυπικές.

    Φιλάκια,
    Νατάσσα Μαν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτο το "μαζι" ειναι απο τους πιο πολυτιμους θυσαυρους που κατακτουμε μεγαλωνοντας. Και οσο περνουνε τα χρονια τοσο εχουμε αναγκη απο περισσοτερη ουσια και λιγοτερο φαινεσθαι Νατασσα μου. Σ'αυτα τα θεματα ξερω οτι εκπεμπουμε στο ιδιο μηκος κυμματος. Τα συζητησαμε κι απο κοντα :)

      Εχουμε αναγκη να επενδυουμε στις σχεσεις μας με τους ανθρωπους που αγαπαμε.

      Καλημερα ομορφη!

      Διαγραφή
  2. ΄Aγιε μου Βασίλη άκουσες την ευχή της Κατερίνας?
    Το εύχομαι κι εγώ μαζί της, να δυναμώσω την ευχή...

    ΄Εχω καιρό να σου γράψω...
    ΄Ηταν η γιορτή σου και πέρασα να ευχηθώ, μα οι κεραυνοί εκείνη τη μέρα, δεν άφησαν τη σύνδεση σε ησυχία, ώσπου κλείσαμε τους υπολογιστές σε δουλειά και σπίτι, μην πάθουνε ζημιά.
    ΄Ηθελα να σου στείλω και μια φωτογραφία φθινοπωρινή, δική μου...
    Την άλλη μέρα είχα σεμινάριο και μετά δουλειά και meeting ως αργά και το άφησα...
    Κάτι, σου έχω ετοιμάσει όμως και θα βρεις σύντομα ειδοποίηση από το ταχυδρομείο...(κράτησα τη διεύθυνση όταν μου έστειλες τα καδράκια...)
    Σου στέλνω φιλιά και να ξέρεις πως για την Ισμήνη έχετε το πιο όμορφο δέντρο κι εσύ είσαι η πιο όμορφη μαμά στον κόσμο.
    ΄Ετσι βλέπουν τα παιδιά, με τα μάτια της καρδιάς...
    Καλό βράδυ
    **Αννιώ**

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αννιω μου
      σ'ευχαριστω που εδωσες δυναμη στην ευχη μου :)
      Αυτο ακριβως ηθελα να τονισω κι εγω λεγοντας αυτα για την μικρη. Ποσο πολυτιμος ειναι ο κοσμος της κι εμεις. Για την καρδουλα της εγω ειμαι η ομορφοτερη και καλυτερη μαμακα στον κοσμο, ο μπαμπας της ειναι ο πιο δυνατος και καλος μπαμπακας και το σπιτι μας, το σκυλακι μας, το δεντρο μας, η σομπα και ολα τα "μας" ειναι τα ωραιοτερα ολων :)

      Οσο για τις ευχες σου για την γιορτη μου, οταν ειναι αληθινες, πιανουν ακομη κι επροθεσμες :) :) Θα ηθελα τοσο πολυ να δω την φωτογραφια που μου εστειλες!! Βγαζεις καταπληκτικες φωτογραφιες. Στο ξαναειπα :) Θα κοιταω καθε μερα το γραμματοκιβωτιο!!!!! Ευχομαι μονο να μην ειναι κατι που σε εβαλε σε κοπο και σε εξοδα γενναιοδωρη Αννιω μου!! Με τι λαχταρα το περιμενω ομως δεν λεγεται :) :)

      Μια υπεροχη μερα σου ευχομαι!!!

      Διαγραφή
  3. Ευχομαι η ευχη σου να πραγματοποιηθει.. ευχομαι κανεις να μην μπορει να ζει χωρις παθος
    μονο ετσι η ψυχη ανασταινεται και ζει..
    μακαρι ολοι να μπορεσουμε καποια στιγμη να ζουμε αυτες τις "απλες" στιγμες με ανθρωπους που αγαπαμε και μας αγαπουν
    χωρις να ξεχναμε..
    και η ζεστασια να μας τυλιγει ολους..
    ευχομαι χαρουμενα χριστουγεννα
    και πολλα φιλακια στο μικρο σου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτες οι αναλαμπες ειναι μαγικες. Εκει που κρατουσα ενα πακετακι μπριγκετες και περιμενα να του τις δωσω να τις στοιβαξει, τον παρατηρουσα και σκεφτομουν ποσο ομορφο αντρα εχω. Σιγα το πραγμα, θα σκεφτεις. Κι ομως εγω συχνα ξεχναω να δω την ομορφια των γυρω μου. Ειδικα μετα απο μια κουραστικη μερα, μετα απο μια στρεσογονο κατασταση. Και κατι τετοιες στιγμες που τον παρατηρω, συνειδητοποιω οτι μου λειπει. Και δυσκολευομαι να συνηθισω οτι αυτο ειναι μονιμο, επειδη ετσι ειναι η δουλεια του. Ενταξει, αλλοι δεν εχουν καν δουλεια. Γνωριζω οτι ειμαστε πιο τυχεροι, αφου δουλευουμε και οι 2. Αλλα ....μου λειπει :) :)

      Καλο απογευματακι!!

      Διαγραφή
  4. ορισε μου ενα ραντεβου καπου να σε γνωρισω γτ θα τρελαθω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Με ερωτευτηκες;;; Ω μοντιε, ειμαι παντρεμενη, θα σε απογοητευσω :) :)

      Ιωαννα μου, τωρα στις γιορτες ειναι αδυνατον να βρεθουμε. Μετα, αν μπορεις να ερθεις ανατολικα, θα πιουμε ευχαριστως ενα καφεδακι :)

      Καλο απογευματακι!

      Διαγραφή
    2. ω συμφορά μου.... θυσία στους θεούς θα κάνω

      ναι κουκλα μου μετα τις γιορτες

      Διαγραφή
  5. αααχχ βρε Κατερίνα μου...
    είναι (πολλές) φορές, που είσαι τόσο εγώ (σαν εμενα) όταν γραφεις...
    είναι σαν να τα εχω γραψει εγω καποια κομματια στις αναρτησεις σου..
    τρομάζω στο πόσο ίδιες τελικα είμαστε, αλλά (σε σημεία) και τόσο διαφορετικές ταυτόχρονα! :)

    EΛ.ΜΑ.

    Σημειωση: όντως, Αγιος Βασιλης υπάρχει, στις καρδιές ολων μας!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Λενα μου
      εκπεμπουμε στι ιδιο μηκος κυμματος φαινεται :) Ο Αγιος Βασιλης υπαρχει στις καρδιες μας, οπως το ειπες. Και μερικες φορες δεχεται και μειλ και σου δειχνει εμπρακτα ποσο καλο κοριτσι ησουν ολη την χρονια κι αυτο ειναι ακομη πιο μαγικο :) Χο χο χο!

      Αντε, ελπιζω να σας δω το αλλο Σαββατο!

      Διαγραφή
  6. Είμαι σίγουρη πως θα βγει η ευχή σου..γιατί δεν αφήνεσαι στη μοίρα σου.. Και έτσι πρέπει..αν αφεθούμε θα τις χάσουμε τις ευκαιρίες μας για ευτυχία.. Οπότε, τι μας μένει; Το τάμπλετ :-))))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Βερα μου

      και το ταμπλετ σιγουρακι ειναι. Ο Αγιος μου Βασιλης μ'αγαπαει πολυ :) :)

      Να μην αφεθουμε ποτε Βερα μου σε κατι που δεν μας γεμιζει!!

      Καλη σου μερα :)

      Διαγραφή