Τετάρτη, 9 Ιανουαρίου 2013

Παγωνια

Παγωνια. Χθες το πρωι στο μινι μαρκετ σχολιασαμε το σκουφο μου και μου ειπαν μπραβο που δεν ντρεπομαι να φορεσω σκουφο με αυτακια. Γιατι να ντραπω; Αληθινα δεν καταλαβα τους ενδιασμους τους. Ηταν τρεις γυναικες, πανω-κατω σαραντα χρονων και αντιμετωπισαν τον σκουφο μου σαν εφηβικο. Θυμηθηκα και περσι που ειχα παρει χρυσες μποτες και ο αντρας μου με ρωτησε αν ειναι για την ηλικια μου. Δεν μου αρεσει ουτε να μικροδειχνω, ουτε να μεγαλοδειχνω. Μα ειλικρινα πιστευω οτι καποιοι ανθρωποι βιαζονται να γερασουνε. Και παντα γευονται μια ανακουφιση αν πετυχουν καποιον μικροτερο και αναπολησουν τα δικα τους "νιατα" ή συγκρινουν τη μια γενια με την αλλη, με εντελως αυθαιρετα κριτηρια παντα.

Χθες επισκεφτηκα μια φιλη για καφε και οταν μπηκα σπιτι της, εμεινα με ανοιχτο το στομα. Μπαινοντας αριστερα στο καθιστικο της ειχε μια μεγαλη τζαμαρια που εβλεπες στα 100 μετρα τον Θερμαικο. Νομιζες οτι θα τον αγγιξεις. Μα τι υπεροχη υπεροχη θεα. Νομιζω το ωραιοτερο καθιστικο που εχω δει, τουλαχιστον στην Θεσσαλονικη. Ενιωσα μια ζεστασια και μια αισθηση οτι, πολλες γωνιες ειχαν φτιαχτει ακριβως για μενα. Νομιζω θα εκανα ελαχιστες αλλαγες αν ηταν δικο μου σπιτι. Περασε η ωρα χωρις να το καταλαβω και με το ζορι ξεκολλησα την Ισμηνη απο τα παιχνιδια της Ναταλιας για να φυγουμε.

Στην επιστροφη κι εγω και η Ισμηνη ειχαμε μια γλυκια κουραση κι ευτυχως δεν μιλουσε πολυ. Πριν παμε για καφεδακι, στο αυτοκινητο, ειχα μια απο τις δυσκολοτερες συζητησεις μαζι της. Δυσκολευεται να καταλαβει οτι η γιαγια Χαρουλα δεν μενει πλεον δεξια απο εκεινο το φαναρι που ειχε συνηθισει να στριβουμε για να παμε σπιτι της. Δεν μπορει να καταλαβει γιατι εγινε αγγελακι. Εμενα δεν μου εβγαινε με τιποτα η λεξη θανατος, αν και ισως να ηταν η πιο καταλληλη λεξη για να της δωσω να καταλαβει. Και μετα με ρωτησε κλαιγοντας τι θα γινει τωρα το σπιτι της γιαγιας. Λες και ξερει οτι αυτο το σπιτι εχει γινει μηλο της Εριδος. Και δεν ειχα μια σαφη απαντηση να της δωσω. Και η μικρη μου εχει τοσα πολλα "γιατι;" κατω απο την γλωσσα της πια. Και μετα ξαφνικα μου ειπε οτι θελει ενα μωρακι αδερφακι. Να παρουμε ενα οταν γυριζουμε ηθελε. Απο τα κλαματα το γυρισαμε στα γελια. Εχω σκεφτει κι αλλη φορα οτι στο αυτοκινητο κανουμε τις πιο πετυχημενες συζητησεις με την Ισμηνη.

Ουτε που το καταλαβα ποτε περασε και η Τεταρτη και σε δυο μερες θα ειναι παλι Σαββατο. Σ'αφηνω. Λιγη δουλεια ακομη και θα πω στη φωλιτσα μου.
Παγωνια σημερα!





10 σχόλια:

  1. Ωωωω μικρό μου ψυχουλάκι! Τι απορίες κι αυτές! Και άντε να απαντήσεις εσύ τώρα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν τα πιανεις με τιποτα τα μικρα οταν αρχιζουν τα γιατι αυτο και γιατι εκεινο :):):) Αλλα με στριμωξε για τα καλα αυτη τη φορα :)

      καλημεραααα

      Διαγραφή
  2. Ε πάρτης και εσύ ένα βρε πουλάκι μου!! Τι ματζιριές σε πιάσανε!! χαχαχαχα...Άπαιχτα τα πιτσιρίκια! Η απόλυτη ευλογία της ζωής...Όλα τα άλλα, έρχονται και παρέρχονται σαλονικιά μου
    *πέτα τα 'ουφ' λέμε. Τώρα που έχει κρύο είναι ότι πρέπει για να γίνουν κρυσταλλάκια ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σαλονικια μου, τα απλωνω τα ουφ μου αλλα κρυσταλλακια δεν γινονται. Μηπως να τα βαλω στη σκια;; :):)
      Σωπα μωρε, θα τα καταφερω.... οπως λεει και η κοπελα στη διαφημιση της Wind που μου αρεσει πολυ :)
      Να ξερες ποσο θα'θελα κι εγω να της "παρω" ενα αδερφακι. Αλλα ετσι οπως καταντησαμε φοβαμαι πολυ να το τολμησω.

      καλημεραααα

      Διαγραφή
  3. Καλημέρα Dee Dee μου.
    Αδερφάκι θέλει η Ισμήνη μας;
    Δεν το ζήτησε απ΄το Αη Βασίλη; Να το ζητήσει του χρόνου.
    Τέλειωσαν τα δώρα για φέτος, πες της.
    :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. χαχαχαχα δεν το σκεφτηκα :):)
      Μονο, αν δεν ερθει και του χρονου, να μη νομιζει οτι δεν ειναι καλο παιδακι και δεν πηρε το σωστο δωρακι χαχαχαχα :)

      Καλημεραααα

      Διαγραφή
  4. σε περιμένω στο σπιτάκι μου να μου λες και εκει την αποψη σου για όσα κάνω

    να εισαι καλα και ζεστα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εχω περασει καποιες φορες απο το μπλογκ σου :)

      Καλησπερα!

      Διαγραφή
  5. ax.. είναι θέμα ιδιοσυγκρασίας μάλλον.. ο πατερας μου και στα 30 και στα 73.. ντύνεται πιό νεανικά από μένα.. χωρίς αυτό να πηγαίνει κόντρα στην ηλικία του.. :) :)
    δούλευα πριν τις γιορτές σε ένα ανάλογο σαλόνι στο φάληρο.. πόσο τη ζήλεψα τη θέα.. αφού κοιτούσα τα αναρίθμητα ενοικιαστήρια γύρω.. παρόλο που ξέρω ότι δεν έχω για νοικι.. :) :)
    αχου μωρέ το μικούλιιιιιι :) :)
    καλησπέρα deedee μου καλή εβδομάδα :) :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κουλπακι μου

      η αληθεια ειναι οτι ο Δ μου ειναι λιγακι παλιας κοπης και λιγο πουριτανος στο ντυσιμο του. Μα ειλικρινα οι μποτες στις οποιες αναφερομαι δεν ειναι κατι ιδιαιτερα νεανικο ή trendy. Τελοσπαντων, ο καθενας με το γουστο του :) Απλα ειναι κριμα να ειμαι 35 και να αποκλειω κομματια απο την ντουλαπα μου (π.χ. χρυσες μποτες, σκουφους με αυτια κτλ). Οπως νιωθει ο καθενας μαλλον. Μα το αστειο ειναι οτι νιωθω 35, οχι 25 :):):)

      Εμενα δεν με δελεασε μονο η θεα της περιοχης. Δεν θα ημουν ικανοποιημενη με ενα αλλο σπιτι στην περιοχη. Θα ηθελα να μου τυλιξετε αυτο, το σπιτι της φιλης μου παρακαλω. Θα το παρω :):):):)


      Φιλια πολλα πολλα!!!

      Διαγραφή