Παρασκευή, 14 Σεπτεμβρίου 2012

χειμωνας - Βεμπο





Με αυτο το τραγουδι αρχισε η μερα μου. Και θυμαμαι να μας το τραγουδαει η μαμα μου πολλα πολλα χρονια με τις πρωτες δροσερες μερες του φθινοπωρου. Και το χειμωνα, αν χιονισει, αυτο θα μας τραγουδισει το πρωι. Ειναι υπεροχο να εισαι ευδιαθετος το πρωι. Και πετυχες σε αυστηρο ανθρωπο. Δεν δεχομαι "Εγω ειμαι βαρυς τα πρωινα, ετσι ειναι ο χαρακτηρας μου" και τετοια κουραφεξαλα. Μπορω να δεχτω οτι επιλεγεις να εισαι ετσι και το απολαμβανεις. Αλλα τι κριμα, υποπτευομαι οτι δεν το απολαμβανουν οι ανθρωποι που ζουν μαζι σου. Πολυ εγωιστικο να μην τους σκεφτεσαι, θα σε μαλωσω.
Ημουν κι εγω ετσι. Αν ρωτησεις τη Τζενη, θα σου πει ιστοριες, για τα αγαρμπα και κακοδιαθετα ξυπνηματα μου. Εκει στα 20-25, εχουμε απαιτησεις πολλες απο τους αλλους. Απο τον εαυτο μας ελαχιστες, οσο κι αν διατυμπανιζουμε το αντιθετο. Ειναι δικαιωμα μας να ξυπναμε ακεφοι, δικαιωμα μας να γκρινιαζουμε απο την κουραση, δικαιωμα μας να σερνομαστε απο την νυστα λογω ξενυχτιων πανω σε τομους βιβλια. Υποχρεωσεις; Τα κοινοχρηστα και καμια σκουπα που και που :) Περνωντας τα χρονια εχουμε ευκαιριες να εκτιμησουμε τη ζωη, πριν να ειναι αργα. Η αχτιδα, τοσες μερες μεσα σε κλινικη αποκαταστασης, βλεπει καθε πρωι νεα παιδια να δινουν μαχη για να κουνησουν το ποδι και να ανεβουν ενα σκαλοπατι. Αρνουμαι να ειμαι τοσο αχαριστη και να μην φιλησω τον Δημητρη πριν φυγω για τη δουλεια, να μην παιξω με την μικρη ετοιμαζοντας το γαλα. Ανθρωπινο ειναι να υπαρχουν εξαιρεσεις. Προσεξε με ομως ΕΞΑΙΡΕΣΕΙΣ εγραψα.
Ο μπαμπας μου ηταν ανεκαθεν βαρυς τα πρωινα. Ετσι καταφεραν να κρατησουν τις δικες τους ισορροπιες η οικογενεια μου. Ο ενας μουτρωμενος και ο αλλος να τραγουδαει σαν αηδονι τα πρωινα. Γι'αυτους τους ανθρωπους αυτο ειναι το κανονικο. Θα θυμωσουν ισως αν καποιος αλλαζε κατι στην καθημερινοτητα τους. Με ποιο δικαιωμα επεμβαινει ο οποιοσδηποτε , ακομη κι εγω, σε 40 χρονια γαμου; Ξερουν αυτοι να διαχειριστουν ο ενας τον αλλον. Κι ας μην το καταλαβαινουμε εμεις καποιες στιγμες.
Απο τοτε που πηρα εκεινο το μικρο ραδιοφωνακι απο το lidl με βολεψε πολυ τα πρωινα. Θα βρω μονο μια πιο χαμηλη θεση να το φτανω ευκολα. Χθες, ο κυριος που εφερε ξυλα στους γονεις μου, ειχε και μπουζουκι μαζι του. Να τα μεζεδακια απο τη μαμα μου, δυο ουζακια αμεσως στηθηκαν και οταν επεστρεψα απο τη δουλεια μας επαιξε στο μπουζουκι το "πριγκιπεσσα", κι εγω με την Ισμηνη χορευαμε και χτυπουσαμε παλαμακια. Ωραιο πραγμα να υπαρχει στην παρεα ενα μπουζουκι και μια καλη φωνη. Αργησαμε. Βιαστικα μπηκαμε κι ετοιμασαμε γαλατακι. Η μικρη πηγε στον αρκουδο της και ειπε "Η μαμα χορευει συνεχεια και τραγουδαει. Κι εμας μας αρεσει" (μιλαει ακομη στον πληθυντικο οταν αναφερεται στον εαυτο της). Χαμογελασα κι ευχηθηκα μεσα μου να αγαπησει τη μουσικη και τον χορο οσο εγω κι ακομη παραπανω.
Και ηρθε το επομενο πρωι να με καλημερισει η μαμα μου τραγουδωντας .... "χειμωνας, δεν ακουω πια τριγυρω μου τ' αηδονια....χειμωνας κι η καρδια μου εσκεπαστηκε με χιονια..."


11 σχόλια:

  1. Ώστε έτσι κάνει το Ισμηνάκι,ε;
    Κάτι ξέρουν τα παιδιά παραπάνω νομίζω από 'μας τελικά..
    Μέσα εκεί, σε ένα μόνο ορατό σώμα, ποιός ξέρει από πόσα άτομα αποτελείται μια ψυχή;
    Κι ύστερα ίσως με τα χρόνια να τα βάζουμε στην άκρη. Να διαλέγουμε να γίνουμε σοβαροί ή καθωσπρέπει ή ρομαντικοί ή ό,τι άλλο. Όμως είμαστε πολλά μαζί, πότε έτσι-πότε αλλιώς.
    Κι εσύ είδες, παλιά ήσουν κακόκεφη τα πρωινά και τώρα έβαλες μπροστά την Κατερίνα που θέλει να απολαύσει τη μέρα απ'το πρωί και να μεταδώσει αυτή της τη διάθεση.
    Σε φιλώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σωστα, ενα παραξενο παζλ ειμαστε και καθε φορα φωτιζονται διαφορετικα κομματια μας. Ειμαστε παρα πολλα μαζι, οχι απλα πολλα. Και ειναι κριμα που καταφερνουμε να εκφρασουμε μονο ενα μικρο κομματι μας συνηθως.

      Η ζωη μπροστα, η αξια της ζωης και της υγειας!

      xxxx

      Διαγραφή
  2. πανεμορφο κειμενο.. πανεμορφο..
    ξερεις; μ αρεσουν πολυ οι φωτογραφιες κι ολος ο συνδυασμος επανω επανω στο μπλογκ σου.. θα μου φτιαξεις κι εμενα ενα τετοιο συνδιασμο να βαλω; ε;

    ειναι τοσο ''μαμαδιστικο'' ολο αυτο που βρισκω παντα εδω μεσα.. τοσο τρυφερο!

    καλησπερα dee dee

    :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. φεγγαρενια μου, ευχαριστως θα σου κανω ενα παρομοιο ταμπλο. Σημερα κιολας, νομιζω θα εχω χρονο αργοτερα :):)

      Μαμαδιστικο; Ειμαι περισσοτερο μαμα απο ο,τι αντιλαμβανομαι τελικα :):):)

      φιλια πολλα φιλεναδα!

      Διαγραφή
  3. Είναι επιλογή μας να επιλέγουμε διάθεση, τις περίσσοτερες φορές. Που θα εστιάσεις είναι το θέμα, και... τσουπ! γίνεται! Θες να φας κόλλημα με τα μαύρα? Κάντο και μείνε στο λάκκο που έσκαψες. Θες να κοιτάξεις τις μικρές καθημερινές χαρές γύρω σου? Κάντο και να δεις για πότε ξυπνάς με το τραγούδι στο στόμα.

    Έχουμε καταντήσει να μας βλέπουν ευδιάθετους και να μας ρωτάνε "τι ξέρεις που δεν ξέρω".

    Δεν γίνεται πάντα εύκολα, κακά τα ψέμματα... με τόσα προβλήματα που μας περιτριγυρίζουν όλους... Αλλά δεν είπε κανείς ότι κάνεις κανά μαγικό και φεύγουν τα προβλήματα. Απλώς χαίρεσαι μ' αυτά που έχεις. Τα απολαμβάνεις, νιώθεις ευγνώμων γι' αυτά. Έτσι αντέχονται ευκολότερα και τα υπόλοιπα.

    Στάση ζωής, θεωρώ πως είναι.

    Φιλιά πολλά Ντη μου, πανέμορφη ανάρτηση, μοσχομύριζε γλυκιά οικογενειακή ζεστασιά...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Στελλα μου συμφωνω απολυτα μαζι σου. Και φυσικα δεν ειναι ευκολο. Αλλα αξιζει τον κοπο ;)( Nobody said it was gonna be easy, they just promised it'd be worth it. )
      Και φυσικα δεν ειμαστε σε μια πριζα να χαμογελαμε 24 ωρες λες και ζουμε σε αλλο πλανητη. Μα δεν γινεται να σερνομαστε μεσα στην ασχημια συνεχεια. Ορθια αντιμετωπιζονται ολα ευκολοτερα. Κι αν πεφτουμε καποιες στιγμες, ειναι για να αντεχουμε στον χρονο :)
      Δεν ειναι θλιβερο να μας ρωτανε τι συμβαινει αν μας δουνε να χαμογελαμε;

      Σε φιλω πολυ Στελλαρα μου!

      Διαγραφή
  4. "Εκει στα 20-25, εχουμε απαιτησεις πολλες απο τους αλλους. Απο τον εαυτο μας ελαχιστες, οσο κι αν διατυμπανιζουμε το αντιθετο. Ειναι δικαιωμα μας να ξυπναμε ακεφοι, δικαιωμα μας να γκρινιαζουμε απο την κουραση, δικαιωμα μας να σερνομαστε απο την νυστα λογω ξενυχτιων πανω σε τομους βιβλια."

    Ουπς! Κάπου εδώ με βρίσκω!... Πόσο σωστό είναι αυτό που λες... Και μόλις το συνειδητοποίησα!... Τι στο καλό! Με τόσους ανθρώπους να με αγαπούν γύρω μου, ένα χαμογελαστό, ευδιάθετο ξύπνημα τουλάχιστον τους το χρωστάω που να πάρει!...

    Ευχαριστώ και πάλι για την... αφύπνιση... :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κουκλιτσα μου κι εγω τον εαυτο μου περιεγραψα. Ετσι ημουν :) Αλλαζουμε μονο ο,τι δεν μας αρεσει. Κι εγω ειμαι τωρα σε διαδικασια αλλων εσωτερικων αλλαγων. Προσπαθω να παψω να ειμαι ανευθυνη σε καποιους τομεις :):):)
      Ευχομαι τα περισσοτερα πρωινα σου απο εδω και περα να ειναι περισσοτερο ευδιαθετα :)

      Διαγραφή
    2. Πάντως, ξέρεις τι παρατηρώ;... Το πρόβλημα δεν είναι τόσο στα πρωινά... Τα πρωινά τα παλεύω... Το πρόβλημα είναι τα μεσημέρια, που γυρνάω πάντα κουρασμένη, στρεσαρισμένη, φορτωμένη... Και την πληρώνουν οι δικοί μου που πρέπει να ανεχθούν την κακοδιαθεσία μου... Τι τραβάνε οι δικοί μας πάντα,ε;... :)

      Καλή εποχή για αλλαγές!...
      Καληνύχτα σας! :*

      Διαγραφή
  5. πως το εννοει ο καθενας το μαμαδιστικο; ακομη κι η αναγκη για ζεστασια, αγκαλια, περιπατο στην εξοχη, μαρμελαδα για πρωινο, εχει ενα τονο μαμαδιστικο ε; ζεστο σα φρεσκοψημμενη μηλοπιτα χχχ

    ναι ναι θελω να μου κανεις :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι, εχεις δικιο μαλλον:)
      Μεχρι το βραδακι θα εχεις το "δωρακι" σου στο μειλ ;)

      xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

      Διαγραφή