Παρασκευή, 10 Αυγούστου 2012

κιτρινη μερα

Στις 7 και κατι το πρωι, ημουν ηδη εξω με την Φλαππυ βολτα. Μυριζε βρεγμενο χωμα και ειχε δροσια! Ενα απολαυστικο δροσερο αερακι και οσο ανεβαινα στην πλαγια, δεν κρυωνα, αλλα θα το απολαμβανα να μου εριχνε καποιος μια ζακετα στους ωμους. Κιτρινη ζακετα. Επειδη κιτρινα μου αρεσει καθε χρονο να υποδεχομαι το φθινοπωρο. Και μη μου λες ειναι ακομη Αυγουστος. Ετσι ειναι παντα ο Αυγουστος και καραγουσταρω την παροιμια "Απο Μαρτη καλοκαιρι κι απο Αυγουστο χειμωνας". Ειναι αυτες οι ανασες δροσιας που με κερναει ο μηνας που με εφερε στη ζωη. Φυσαει ζωη στα πνευμονια μου και ηρεμω. Δεν ειμαι ποτε πιο ετοιμη για ολα, απο την περιοδο προετοιμασιας μου για το λατρεμενο φθινοπωρο. Καθε τετοιο καιρο εχω αναγκη να πιστεψω στην αλλαγη. Να κανω αλλαγες στο σπιτι, στη δουλεια, στα μαλλια, στο σωμα, στο μυαλο, στις συνηθειες μου. Και οσο μπορω πιο αυστηρα, κραταω διπλα μου ανθρωπους που χαιρονται με τις αλλαγες μου.
Επιασα να τελειωσω τα δυο βιβλια που αρχισα πριν καιρο κι εμειναν στη μεση. "Το νημα" και το "Κυριακη απογευμα στη Βιεννη". Το καλοκαιρι δεν διαβαζω ποτε. Βαριεμαι απιστευτα. Παντα κοντα στα χριστουγεννα με πιανει εμενα. Αλλα τωρα, εχω μια αισθηση ξεκαθαρισματος μεσα μου. Δεν θελω να αφηνω μισοτελειωμενες καταστασεις.  Γιατι, μη νομιζεις, τιποτα δεν εκανα σχεδον αυτη την εβδομαδα που ειχα σκοπο να συμμαζεψω. Εχουν συμμαζευτει οι σκεψεις μου ομως, μετα απο καποιες συζητησεις με φιλους κι αυτο ισως να ειναι πιο σημαντικο απο την ακαταστασια που μου σπαει τα νευρα στο σπιτι.
Μου λειπει το γυμναστηριο. Απο τωρα αδημονω να ερθει ο Σεπτεμβρης, να μενω τα Σαββατοκυριακα στο σπιτι μου επιτελους, να κανω τις αλλαγες στα 2 δωματια που ειναι προγραμματισμενες και να πηγαινω το πρωι για γυμναστικη με τα mp3 να παιζουν κιτρινα τραγουδια που να μυριζουν Παρισι και να εχουν τη φωνη της Edith Piaf.
Χθες επαιζε καποιος το Sous le ciel de Paris στο ακορντεον. Σταματησα να ακουω οτιδηποτε αλλο και τα αυτια μου απομονωσαν μονο τη μελωδια και χαμογελασα. Ετσι σε δευτερολεπτα σε γεμιζει η μουσικη. Μια βραδια στο ΝΤΟΡΕ με καλες φιλες.
Οταν ανηφοριζα με την Φλαππυ στην πλαγια και μυριζα ακομη τη βροχη, σκεφτηκα οτι καπως ετσι θα επρεπε να ειναι ολα τα πρωινα μου. Απολαυστικά. Μου λειπει λιγο ο μπαμπας μου και η Νικολεττα που πιναμε κατι πρωινα καφεδακια εδω στον Σπυρο και τωρα λειπουν.
Χρωμα κιτρινο ειναι η μερα μου ως τωρα και προβλεπεται ακρως απολαυστικη.
Η θεα απο την πλαγια θα μπορουσε απο μονη της να μου φτιαχνει τη διαθεση καθε πρωι, αν μπορουσα να συγκεντρωθω σε αυτα που μου χαριζονται.
Πηρα κιτρινο καπελο και θα παρω και μια ολοκιτρινη ομπρελα μολις μπορεσω.


10 σχόλια:

  1. Σε ποιον παράδεισο μένεις εσύ και ξημέρωσε με δροσιά; Γιατί εδώ στην Αθήνα ψηνόμαστε, οεο;;; :P
    Κρίμα δεν είναι που δεν μπορούμε να απολαμβάνουμε πάντα αυτά που μας χαρίζονται;... :)
    Καλό... φθινόπωρο λοιπόν! :) Τα φιλιά μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εξω απο Θεσσαλονικη ζω και το πρωι ειχε μια υπεροχη δροσια. Μετα εξαφανιστηκε :) Μου ψυθιρισαν οτι καπου εδω τριγυριζει ομως και θα ξαναερθει :) Εγω θα την περιμενω και παλι το πρωι ;)

      καλο Σ-Κ!

      Διαγραφή
  2. Είδες η διαφορά στη Βόρεια Ελλάδα;;; :)
    Αχ έγραψες "Παρισι και να εχουν τη φωνη της Edith Piaf" και με πήγες ακόμη μακρύτερα... Λατρεύω και τα δυο. Όπως και το συγκεκριμένο τραγούδι... ίσως είναι η υπόκρουση κάποιων ονείρων μου.
    Μου αρέσει που κάνεις σχέδια, και εγώ το ίδιο, σταματημό δεν έχουν τα σχέδια στο μυαλό μου, άσχετο με το πόσα τελικά καταφέρνω να κάνω. Πάντως για το διάβασμα, ακριβώς το αντίθετο, το καλοκαίρι διαβάζω εξίσου αρκετά, μου αρέσει όσο τίποτα άλλο να χάνουμε στις σελίδες τους... Νασαι καλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το τραγουδακι αυτο αρτιστακι μου, εσυ μου το θυμησες πριν λιγο καιρο :)

      Απο σχεδια αλλο τιποτα φιλεναδα. Να δω τι θα καταφερουμε να υλοποιησουμε στο τελος :)
      Εσυ εισαι ειδικη περιπτωση. Μονο οταν κοιμασαι δεν διαβαζεις :) Αλλα εγω ειμαι αναποδη, το ξερω. Ολος ο κοσμος διαβαζει το καιλοκαιρι κι εγω το βαριεμαι.

      Καλο Σ-Κ αρτιστακι μου!

      Διαγραφή
  3. Το κίτρινο χρώμα είναι υπέροχο.. και όλα τα τριγύρω του..
    Σου χαρίζω το αγαπημένο "κίτρινο χρώμα" της Αθηνούλας από τη Λιλιπούπολη:

    Βάφονται κίτρινα τα σπίτια
    κι ο ουρανός με τα σπουργίτια.
    Βάφονται κίτρινα τα τζάμια,
    οι θάλασσες και τα ποτάμια,
    βάφονται κι όλα τα λιθρίνια
    κίτρινα σαν τα καναρίνια.

    Καλό Σαβ/κο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ευχαριστωωω :) ...χτυπα τα ποδια σου κινεζαα..... :):):)

      Ενα υπεροχο Σ-Κ ευχομαι!

      Διαγραφή
  4. Δεν είμαι λάτρης του κίτρινου...θα κρατήσω το Παρίσι που αγαπώ και την Edith Piaf!!Μου φαίνεται την ίδια δροσούλα έχουμε Dee Dee μου...:) Στην Ελλάδα είναι λίγο νωρίς να σκεφτόμαστε από τώρα το Φθινόπωρο, φέτος όμως η Σουηδία με κάνει να συμβαδίζω μαζί σου!!χαχα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χριστινα μου, νομιζω μου αρεσουν ολα τα χρωματα. Αναλογως τη διαθεση και τους δυνδιασμους βεβαιως βεβαιως :)

      Και σημερα συννεφια εχει με δροσουλα. Το απολαμβανω πολυ :)

      Καλημερααα

      Διαγραφή
  5. Υπέροχο το κίτρινο! Σχεδόν όσο το γαλάζιο...
    ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. διακρινω μια αδυναμια στο γαλαζιο;; :)

      καλημερααα

      Διαγραφή