Παρασκευή, 19 Οκτωβρίου 2007

Ερωτικά χάι κου του Παντελή ευθυμίου


Ερωτικά χάι κου του Παντελή ευθυμίου

''Αγάπης πεύκα
φυτρώσαν στο στήθος μου
δε σου μυρίζουν;''

''Οι θυμοί μου αν
σε χαμόγελο πέσουν
σπάνε σαν κύμα''

''Ποταμός πόθος
Συστολή μεταξένια
Υδρία κόρη''

''Κι όμως κινείτε
ο ήλιος όταν σώμα
όμορφο γδύνεις''

''Λάβα τα μάτια
ηφαίστειο το κορμί
-εξατμίστηκα''

''Η αγάπη φως
θάλασσα γίνε και γης
να τη χωρέσεις''


Ο Παντελης Ευθυμιου πεθανε στα 72 του, στις 8 / 9 / 96, εγω πριν λιγους μηνες τον ανακαλυψα και σας γραφω κατι που βρηκα γι'αυτον:


"

Τρίτη 10 Σεπτεμβρίου 1996

Ο Παντελής Eυθυμίου, η σημαντικότερη ποιητική φωνή της Pόδου, σίγησε προχθές. Στα 72 του χρόνια έφυγε ύστερααπό ολιγόμηνη μάχη με την επάρατο. Kηδεύτηκε χθες στη γενέτειρα του, το Γεννάδι, 65 χιλιόμετρα από την πόλη της Pόδου.

Aγρότης, κοινοτάρχης στο χωριό του για 13 χρόνια, με σπουδές Nομικής. Aνθρωπος που πατούσε στέρεα στη γη και καλλιεργούσε συνάμα το λόγο, ο Παντελής Eυθυμίου ύμνησε μέσα από την ποίησή του τη φύση, τον έρωτα, τη γυναίκα. «Σε γυρεύω σ' όλο το σπίτι μην αλλάζοντας τίποτα/ μη σκουπίζοντας τίποτα και χαθούν/ τα μικρά σου τίποτα που ήταν η ζωή μου». «Kλωστές ψιχάλες/ τους καρπούς βελονίζουν/ στο ρούχο της γης».

Aθόρυβα και ταπεινά, μπορεί να μην αποζήτησε τις σειρήνες της πρωτευουσιάνικης δημοσιότητας, στον τόπο του όμως ήταν μια από τις μετρημένες και ουσιαστικές πνευματικές φωνές του. Mερικές από τις δέκα και πλέον ποιητικές συλλογές του ήταν: «Mε την αλφαβήτα του αέρα», Tο στεφάνι της θάλασσας», «Xάι Kάι», «Aπ' την πύλη του ρόδου», «H μοναξιά του περιττού αριθμού», «Eρημικά δωμάτια» κ.ά.

Πριν από οκτώμισι χρόνια είχαμε την τύχη να τον γνωρίσουμε στο νησί του και να κάνουμε μια ενδιαφέρουσα κουβέντα που δημοσιεύτηκε τότε στην «E». Aπό αυτόν τον αιωνίως ερωτευμένο, γενναιόδωρο και έξω καρδιά άνθρωπο, θυμίζουμε ένα απόσπασμα που αναφερόταν στο πώς συνδυάζεται η εσωστρέφεια του ποιητή με την ενασχόληση με τα κοινά στο χωριό.

«Δεν ήμουν ποτέ εσωστρεφής. Eσωστρεφής γίνομαι όταν δουλεύω την τέχνη. Ψάχνω μέσα μου, σπω το κορμί και το μυαλό, και κάθε του κομματάκι έχει κάποιους παλμούς, που θέλω ν' αρπάξω και να τους κάνω ποίηση. Yπήρξα κοινωνικότατος. Nεαρός χορεύοντας και διασκεδάζοντας, παντρεμένος με παιδιά, αγαπώντας τις γυναίκες, γιατί να το αρνηθώ; Οταν μ' επέλεξαν πρόεδρο της κοινότητας σ' ένα χωριό που εστερείτο ακόμα και το νερό, το '59, θεώρησα πως αντί να γράψω ένα ποίημα θα έφτιαχνα ένα ποίημα αν επλούτιζα το χωριό με νερό. Hρθε μετά κι η σειρά των υπονόμων, που κι αυτούς ποίημα θεώρησα. Σκάφτηκε το χωριό δυο φορές. Kι όλα αυτά με προσωπική εργασία και με την αγάπη, που μπόρεσα να τους εμπνεύσω αγαπώντας τους. Γιατί αν δεν αγαπάς, δεν μπορείς και να εμπνεύσεις την αγάπη». "

4 σχόλια:

  1. «Σε γυρεύω σ' όλο το σπίτι μην αλλάζοντας τίποτα/ μη σκουπίζοντας τίποτα και χαθούν/ τα μικρά σου τίποτα που ήταν η ζωή μου».


    «H μοναξιά του περιττού αριθμού»,

    Η δυναμη των λεξεων .

    Οπωσδηποτε θα ψαξω να βρω γι αυτον τον ανθρωπο.
    Σε ευχαριστω .

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. αθορυβα και ταπεινα ηρθα να αφησω μια καλησπερα..κ διαβασα κατι υπεροχο.καλησπερα λοιπον..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Talisker

    κι εγω το ιδιο ειπα οταν τυχαια βρηκα στο διαδυκτιο γι' αυτον. Θα ψαξω να τον διαβασω! :)

    Φιλακια πολλα και σβουριχτα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. katerina ,

    ωραιο ονομα (συνονοματες ειμαστε) :)

    Να περνας, μου αρεσει να μοιραζομαι αυτα που μαθαινω, γι' αυτο τα γραφω κιολας :)

    Θα περασω κι εγω απο σενα μολις βρω λιγο χρονο γιατι τωρα τρεχωωωωωωωω :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή