Δευτέρα, 8 Οκτωβρίου 2007

τυψεις...

"Ωρες ωρες παρακαλω να μην εχω <<δικους μου>>. Το βαρος της αγαπης μου, της αγαπης τους, της εννοιας, της αγωνιας μου γι' αυτους με συνθλιβει. Σαν πετρα δεμενη σε ποδι καταδικου που μου παραμορφωνει τις κινησεις, που με ριζωνει. Ελευθερη απο τις αγωνιωδης τουτες αγαπες και να τα κανω ολα ανεπηρεαστα, οπως τα θελω."
"το χρονικο μιας μοιχειας" Μαρω Βαμβουνακη

Εχετε νιωσει ποτε κατι τετοιο;;; Εγω ναι και με συνθλιβει οπως λεει και η Μαρω. Με καθηλωνει. Και νιωθω και τοσες τυψεις μετα........γιατι δεν εχω γνωρισει αλλον να συμφωνει μαζι μου.

18 σχόλια:

  1. καλησπέρα DeeDee! (πρέπει να μας δώσεις κι εσύ ένα ελληνικό όνομα ή ψευδώνυμο να προσφωνούμε, είναι ωραιότερα έτσι. κι ας μου αρέσει η Bridgewater...).
    το μεγάλο αστείο είναι ότι έχω ξαναέρθει από εδώ, απλώς δεν άφησα ίχνη!
    σε κάποιο σχόλιο απάντηση που σου κάνω στα δικά μου, λέω ότι τράκαρα το βιβλίο της Βαμβουνάκη σε διαδικτυακό βιβλιοπωλείο! τελικά το είχα δει ΚΑΙ εδώ!!!


    όσο για το συγκεκριμένο ποστ; πολλές φορές θέλησα να είμαι πεντάρφανος, δίχως γονείς, λοιπούς συγγενείς και φίλους. έτσι, για να μπορώ να δρω χωρίς το βάρος της επίδρασης των πράξεων μου σε τρίτους. έτσι, για να μπορώ να φεύγω για το πουθενά και να μη με νοιάζει η επιστροφή. έτσι, γιατί ώρες ώρες είμαι μεγάλος στριμμένος και θέλω πλήρη απομόνωση σε έρημους πλανήτες!
    ουφ!τα είπα! θα μου ξαναμιλήσεις τώρα;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Κωνσταντινε π
    αν θα σου ξαναμιλησω;;;; Που μενεις να να ερθω για καφε; :)
    Ειναι λιγακι δυσκολο να νιωθεις εγωιστης (γιατι περι εγωισμου προκειται) θελωντας να εισαι εντελως ανεξαρτητος και να το κρυβεις. Οταν το λες γινεται πιο μικρο το κακο, τοσοδουλη που μπορεις να να το ανεχτεις :) Καλημερα ολη μερα:)

    υ.γ. Κατερινα με λενε, το DeeDee ειναι απο cartoon , μια χαζη αδερφη απο το dexters laboratory.Κατερινες υπαρχουν πολλες, ισως σκεφτω κατι αλλο ελληνικο για προσφονηση........το ΝτιΝτι σου κανει; :):):)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Είναι πολύ περίεργο αυτό που λες.Αν και θα συμφωνήσω μαζί σου τις πιο πολλές φορές δεν θες κανέναν γυρω σου για να νιώθεις ελεύθερος να κινηθείς χωρίς να νιώθεις το βάρος των άλλων πάνω σου αλλά υπάρχουν και οι φορές που μετά το "πόλεμο" αυτοί είναι πάντα εκει για να γιατρέψουν τις πληγές σου γιατί μόνοι αυτοί μ πορούν να σε κρύψουν με ασφάλεια στην αγκαλιά τους

    φιλί γνωριμίας και πολλές καλημέρες

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. *artou* μου

    το ξερω οτι αυτοι ειναι παντα εκει κι εγω ειμαι ειμαι παντα εδω γι' αυτους, αν δεν το ηξερα δεν θα ειχα τυψεις και θα ημουν ελευθερη :)

    Ακουγεται ασχημο το ξερω αλλα το εχω πολλες φορες αναγκη και ισως αν μπορουσα να σταματησω αυτη την αναγκη να το εκανα για να μη μου λειπει....αλλα ειμαστε τοσο ανημποροι να κουμανταρουμε την ψυχη μας.

    Χαιρομαι για την επισκεψη σου, σε περιμενω ξανα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Αυτή είναι και η γλύκα της ψυχής οτι δεν δέχεται κατευθύνσεις την τραβάς με ζόρι δεξιά και αυτή με τσαμπουκά σε πάει αριστερά.Όσο για τους γύρω μας είναι πολύ πιεστικοί και αυτό μας κάνει να μην μπορούμε να αναπνευσουμε.

    Μην τους βγάζεις από τη ζωή σου απλά καντους με τρόπο στην άκρη είναι και αυτό μια λύση

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. * artou * μου

    ετσι ειναι, εχει τσαμπουκα η ψυχη.

    Με παρεξηγησες, δεν βγαζω κανεναν απο τη ζωη μου, στην χειροτερη περιπτωση απλα θα ηθελα να παω να ζησω καπου μακρυα, σε αποσταση ασφαλειας :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ναι είναι η πιο ασφαλείς λύση.


    Αέρα ναι αυτό μας λείπει νομίζω ο αέρας της ελευθερίας για να μπορείς να κινηθείς ελεύθερα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Η αγάπη προτρέπει να είσαι ο εαυτός σου.
    Η αγάπη σε ελευθερώνει, δεν σε κρατάει
    και οι γονείς που αληθινά είναι ώριμοι "σπρώχνουν" τα παιδιά τους για να ανοίξουν τα δικά τους φτερά.

    ...και δεν είναι ο κακός εννοούμενος εγωισμός αλλά η αγάπη στον εαυτό μας.

    Πολλοί νιώθουν έτσι αλλά λίγοι το παραδέχονται. Κι ακόμα πιο λίγοι τραβούν στο δρόμο της ελευθερίας.
    Ακόμα κι ο Ιησούς έπρεπε να φύγει απ΄την μητέρα του για να "σώσει" τον κόσμο...

    Πάντα να φροντίζεις εσένα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Αλεξανδρα μου δεν εχεις αδικο, με βολευει πολυ αυτη η θεωρια. Εχω γεννηθει ομως με λιγο παραπανω την αναγκη της ελευθεριας, τοσο που γινομαι λιγακι αντιδραστικη οταν μου την στερουνε.
    Ακομα και σε περιπτωσεις που δεν θα παθαινα και τιποτα αν εβαζα λιγο νερο στο κρασι μου, εγω αντιδρω. Γι' αυτο πιστευω θα ηθελα να ζω μακρια, για να μην πληγωνω αθελα μου ανθρωπους που με αγαπουν κι αδυνατουν να δουν την αναγκη μου, επισης αθελα τους! Εχουν νιωσει πολλες φορες να με ενοχλουν ενω στην ουσια με ενοχλουν τα ορια που μου βαζουνε , δεν ειναι ομως παντα ευκολη η επικοινωνια των ανθρωπων, ειδικα με πολυ δικα μας ατομα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Συνήθως όταν από την υπερβολική αγάπη μας εγκλωβίζουν αντιδρούμε ακόμα και στα πιο μικρά καθημερινά ανούσια θέματα που όπως λες θα μπορούσαμε να είχαμε απλώς προσπεράσει.

    Δυστυχώς δεν καταλαβαίνουν οτι αυτό μας κάνει κακό και δεν μας προστατεύει όπως νομίζουν.Τα δικά μας λάθη θέλουμε να κάνουμε και τις δικές μας επιλογές και απλώς να αποφύγουμε τα δικά τους

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Ακομα και για πιο απλα artou μου, δεν γινεται να πεισεις καποιον οτι εμενα σε ενα γαμο θα ηθελα να φορεσω τζιν με τακουνια, οταν αυτος για 60 χρονια ξεριε (το πιστευει ειναι πολυ λιγο) οτι σε τετοιες εκδηλωσεις πρεπει να ντυνομαστε καλα και οχι σαν λετσος :)
    Να φανταστεις μενω μονη μου κι αν ειναι να παω σε γαμο θα με παρει η μαμα μου μια βδομαδα πριν να μου τριβελιζει τα αυτια για το τι θα φορεσω :) Ελεος!!! :):):)

    Εχω δει αλλες μανουλες καθολου δυναμικες, συμπαθεστατες, που αφηνουν τα παιδια να εχουν αποψη, και σεβαστη αποψη μαλιστα, και απλα τους μαγειρευουν. Εγω ετυχα σε γυναικα δραστηρια που ξερει τα παντα (την αμφισβητισε κανεις;;;;;) που φερνει τον κοσμο αναποδα για να γινει το δικο της. Για συζητηση ουτε λογως, ειμαι πευμα αντιλογιας και δεν μπορει να συζητησει κανεις μαζι μου (οχι οτι δεν ειμαι). Μεγαααλη ιστορια, θα σας αναλυσω αλλη φορα τα αποθυμενα μου :) ειναι πολλα θα το κανω σαββατοκυριακο να σας γραψω 2-3 σελιδες :):)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Σαν να ακούω τον εαυτό μου να μιλάει για μένα.Πνεύμα αντιλογίας σαν να ακούω τη μαμά μου να με φωνάζει χιχι

    Συνέχισε έτσι και μην αλλάξεις τπτ από τον εαυτό σου για κανέναν

    αααα και φυσικά συνέχισε να πηγαίνεις στους γάμους με τζιν

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Δεν εχω παει ακομα σε κανεναν, εχω δειλιασει, που θα παει ομως θα ξεπερασω τα κομπλεξ της "καλης κοινωνιας" και θα επαναστατισω καποια στιγμη:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Γρήγορα όμως γιατί χανόμαστεεεεεεεε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Ξέρω οτι κανείς δεν με παίρνει στα σοβαρά λόγω ηλικίας όμως η μέχρι τώρα "πείρα" μου μου έχει αποδείξει οτι η επανάσταση πρέπει να γίνεται τη στιγμή που το νιώθεις αλλιώς την καταπνίγεις και αυτή σε πνίγει με τη σειρά της

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Η ηλικια ειναι υποκειμενικη, τα χρονια μας μαθαινουν αν εχουμε τη διαθεση να μαθουμε.....καποιος ειχε πει..."Μια φορα μονο εισαι νεος αλλα μπορει να μεινεις ανωριμος για παντα".......ποτε δεν ειναι αργα για επαναστασεις, ουτε στα 20, ουτε στα 30, ουτε στα 40 και παει λεγοντας.
    Πρεπει να κανουμε ο καθενας την επανασταση του, οταν νιωθουμε ετοιμοι να αντιμετωπισουμε τις συνεπειες, ειδαλλως θα ειμαστε συνεχως ασκοπες μικρες εκτηξεις :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Μόνο ο εαυτός μας ξέρει τη σωστή στιγμή πέρα από ηλικία θεωρία και εμπειρία και η αφορμή αυτής της επανάστασης μπορεί να είναι κάτι ανούσιο και από πίσω της να κρύβεται η ένταση μια "ολόκληρης" ζωής

    ΑπάντησηΔιαγραφή