Ο παλιατσος και η Ανιμα

" Παντα θυμαμαι, σε μια διαλεξη, την οποια πριν χρονια παρακολουθησα, τον ομιλητη να μας συμβουλευει : «Σας προτεινω μια ασκηση: επι μια εβδομαδα προσπαθηστε να μην πειτε ουτε ενα ψεμα στον εαυτο σας. Στους αλλους επιτρεπεται να πειτε οσα ψεματα θελετε...»

Το κοινο απορησε, θορυβηθηκε, θεωρησε πως καποιο λαθος εκανε ο ομιλητης. Εκεινος ομως επεμενε: «Οταν παψετε να λετε ψεματα στον εαυτο σας, αυτοματα θα παψετε να λετε ψεματα και στους αλλους» "

Αποσπασμα απο το βιβλιο της Βαμβουνακη "Ο παλιατσος και η Ανιμα".

Το συζητουσα τελευταια με τη Μωβουλα, οταν βρεθηκαμε για καφεδακι,και τωρα που θυμηθηκα που το ειχα διαβασει ειπα να το αναρτησω . Σε μενα επιασε παντως η ασκηση. Την εκανα πριν χρονια επειδη ειχα κουραστει απο τα δικα μου ψεματα και ιδου (οποιος βλεπει, βλεπει).

Καλη εβδομαδα σε ολους!

Σας προτεινω να αρχισει η εβδομαδα σας με την υπεροχη αναρτηση της κοκκινης ομπρελας

xxx

Λιγη βοηθεια ! ! !

"
Αναδημοσιευση απο την ιστοσελιδα του σωματειου "προστασια αδεσποτων ζωων Η ΑΓΑΠΗ"
Ένα αυτοκίνητο, κάπου στην Κηφισιά, παρέσυρε και τραυμάτισε ένα αδέσποτο σκυλί της γειτονιάς. Φυσικά, ο οδηγός ούτε σταμάτησε να βοηθήσει, ούτε και ασχολήθηκε με το θέμα. Ήταν Σάββατο, δύσκολα να βρεθεί κτηνίατρος, αλλά και κάποιος να αναλάβει τη φροντίδα. Η Μαρία που περνούσε από εκεί, μας ενημέρωσε. Έγιναν κάποιες προσπάθειες, όμως το σκυλί κρύφθηκε και το χάσαμε. Την επομένη, η Μαρία έμαθε ότι το τραυματισμένο σκυλάκι, φρόντιζε μια ηλικιωμένη κυρία, η κα. Αργυρώ. Η κα. Αργυρώ, μάλιστα, μετέφερε το σκυλάκι στην Κτηνιατρική Σχολή, από το υστέρημά της, για περίθαλψη. Εκεί διαπίστωσαν κάταγμα σοβαρό, και τα έξοδα για την επέμβαση θα έφθαναν τα 500€. Η κα Αργυρώ αδυνατεί να πληρώσει το ποσό αυτό και όπως ήταν φυσικό, πήρε τον Μάξ, γιατί αυτό είναι το όνομα του, και έφυγε. Η στεναχώρια της όμως ήταν πολύ μεγάλη. Το αγαπά και δεν μπορεί να το βλέπει να υποφέρει.


Αποφασίσαμε, λοιπόν, ότι πρέπει να βοηθήσουμε να αποκατασταθεί η υγεία του φιλαράκου μας. Το σκυλί θα χειρουργηθεί από φιλόζωο γιατρό, και τα έξοδα, μαζί με την στείρωσή του, θα φθάσουν περίπου τα 370€. Κάνουμε προσπάθειες να συγκεντρώσουμε αυτό το ποσό και απευθυνόμαστε σε όλους εσάς που τυχόν θέλετε να βοηθήσετε. Μπορείτε να καταθέσετε οποιοδήποτε χρηματικό ποσό στο λογαριασμό του Σωματείου μας, συνοδευόμενο από τη λέξη ‘Μάξ’, ενώ, αν θέλετε, μπορείτε να επικοινωνήσετε και με τον κτηνίατρο Ν. Δασκαλόπουλο στο τηλ. 2310 323 329, για να μάθετε περισσότερα.

Τραπεζικός Λογαριασμός:Εμπορική Τράπεζα
84506460 "

Γνωριζω προσωπικα την Κυρια Ζαμπελα, που κανει αυτη την υπερανθρωπη προσπαθεια. Εχω επισκεπτει και τον χωρο που φιλοξενει με πολυ αγαπη, πολλα τραυματισμενα και αρρωστα ζωακια. Θα ηθελα να ζητησω και τη δικη σας βοηθεια, ακομα και 2-3 ευρω να βαλουμε, αν ειμαστε πολλοι, θα μπορεσουμε να μαζεψουμε το ποσο που χρειαζεται και για τον Μαξ αλλα ισως και για ολες τις αλλες υποχρεωσεις που εχει αναλαβει η κυρια Ζαμπελα (φαρμακα, στειρωση, θεραπειες σε κτηνιατρους για γατες και σκυλους και πολλα ακομα).
Σας ευχαριστω ολους!!!

Italy

Θελω να παω

ΙΤΑΛΙΑ !

Θα σε ξεχναω καθε μερα - Βασιλης Αλεξακης

"Στα μεσα του απογευματος αισθανθηκα εξαντλημενος σαν να ειχα διανυσει μεσα σε μερικες ωρες μια ολοκληρη δεκαετια. Ειχα ηδη ξεχωρισει μερικες δεκαδες γραμματα, ωστοσο οι τεσσερις στοιβες δεν εννοουσαν να χαμηλωσουν. Η αναστατωση που ειχαν υποστει τις ειχε μαλλον διογκωσει. Φοβηθηκα οτι δεν θα προλαβαινα να τελειωσω τη δουλεια που ειχα ξεκινησει, οτι θ' αναγκαζομουν να την παρατησω στη μεση. Δεν ολοκληρωσα εντελει παρα την Κυριακη το βραδυ, μετα την αναχωριση της Κατερινας. Τελειωνοντας εσπρωξα αθελα μου το μπαλακι του πινγκ-πονγκ, που επεσε στο πατωμα προσθετοντας σ' ολη αυτη την αλληλογραφια μια σειρα απο αποσιωπητικα"


Αποσπασμα απο το βιβλιο του Βασιλη Αλεξακη "Θα σε ξεχναω καθε μερα" (ειναι ο συγγραφεας που εγραψε το "Ταλγκο")

Θεσσαλονικη

Τι με κοιταζεις ετσι πολη μοναχικη;
Το ιδιο μονη μου ειμαι κι εγω.
Μονη οπως εσυ, με μεγαλο κοινο.
Κλεισε για αλλη μια φορα τα ματια σου
γιατι δεν εχεις χρονο ν' ασχοληθεις με σενα.
Τα κλεινω κι εγω μεχρι να τελειωσουν τα "πρεπει".

Κι αναρωτιεσαι καθε βραδυ
πως λαμπεις ετσι με τα φωτα.
Δε σου ταιριαζουν κι ομως υπαρχουν παντα.
Και ποιος να καταλαβει τον πονο σου για να τα σβησει.
Να σου φορεσει ενα μαυρο σεντονι.

Σα μανα αγκαλιαζεις τα φωτα καθε βραδυ απ' τα βουνα.
Χειμωνες.... καλοκαιρια... εκει,
κι ας σε χτυπαν τα κυμματα της θαλασσας.
Δικο σου παιδι κι αυτη.

Μα ποιος να δει την αληθεια.
Δεν θελουν να πιστεψουν οτι πονας.
Δε θελουν να σε κοιταξουν καταματα, οπως κι εμενα.
Καθε που μελαγχολω δε μ' αφηνουν να ησυχασω.
Θελουν να ζησω μονο την ευτυχια.

Τι να την κανεις ομως την ευτυχια διχως δυστυχια;;



Πεμπτη 11 Σεπτεμβριου 1997 Θεσσαλονικη