Δευτεροκαταστασεις

Τελικα, οταν κανεις δουλειες πριν το Σαββατοκυριακο για να μην εχεις πολλα το Σ-Κ, σε αφηνει με ενα σπιτι χαλια την Κυριακη. Ποτε προλαβαμε και το καναμε ανω κατω; Με δυσκολευει που δεν στεγνωνουν και τα ρουχα. Δυο μερες τα εχω απλωμενα και καταλληγω να τα απλωνω απο δω κι απο εκει, νωπα, μεσα στο σπιτι. Τα παιχνιδια της μικρης ειναι ενας μονιμος πονοκεφαλος. Δεν εχω βρει τον τροπο να τα αποθηκευω ολα στη σωστη θεση, ειναι παρα πολλα (κλασσικο παραπονο γονιων). Και δεν αποχωριζεται τιποτα!
Απο τοτε που χαλασε το ταμπλετ μου και μου εδωσε ο Δ το κινητο του, νομιζω περναω πολυ ωρα στο κινητο ψαχνοντας διαφορα. Μου εκανε παρατηρηση και η Ισμηνη. Και μερικες φορες μπορει "αδικα" να γκρινιαζει, επειδη εκεινη τη στιγμη κοιταζω μια συνταγη για κατι που κανουμε ή στελνω μηνυμα στον μπαμπα της να μας τηλεφωνησει. Αλλα οταν ενα παιδι λεει "Ολο με το κινητο σου ασχολεισαι!" κατα πασα πιθανοτητα, εχει δικιο. Οπως εχει εκεινη ωρες που επιτρεπεται να αποβλακωνεται με αυτα τα μαραφετια, αποφασισα να βαλω ωρες και στον εαυτο μου, οταν ειμαι σπιτι. Με εξαιρεση το skype για να επικοινωνω με τον Δ οσο λειπει και τις συνταγες. Εξαλλου, μεχρι προσφατα, δεν εμπαινα καθολου σε μειλ και μεσα κοινωνικης δικτυωσης τα Σαββατοκυριακα.
Σε λιγο πλησιαζει τετραημερο για εμας. Απο Πεμπτη δεν εχουν σχολειο και μεταξυ μας ευχομαι να χαλασει ο καιρος, να μεινουμε σπιτι, μπας και βγαλω τα χειμωνιατικα καποια στιγμη. Ψαχνω και κατασκευες να κανουμε. Ισως παμε και ενα μικρο ταξιδακι να δουμε τη γιαγια και τον παππου στις Σερρες.

Τις κουπες μου δεν διαλεξα ακομη για φετος.
Μεχρι στιγμης νικανε αυτες...

Μου ηρθε ορεξη για σπορια τωρα.
Το βραδυ ισως παρω ασπρα σπορια και δω ταινιουλα.

στους ρυθμους μου

Χαθηκα.
Ο Σεπτεμβρης ηταν γεματος απο πολλα.
Ποτε περασε ενας μηνας που ξεκινησαν τα σχολεια; Περασε σαν νερακι. Με την μικρη νομιζω τωρα βρηκαμε τους ρυθμους μας. Τενις εκεινη, παραδοσιακους χορους εγω, χαιρομαστε και οι δυο. Εχω πολυ διαθεση να ασχοληθω με το σπιτι. Λειπει και ο Δ και κανω ολες τις δουλειες με τους δικους μου ρυθμους, πραγμα που με χαλαρωνει πολυ. Μπορει να μου τη βιδωσει και να κατεβασω τα ντουλαπια της κουζινας στις 10 το βραδυ, χωρις να ενοχλω κανεναν. Η Ισμηνη με βοηθαει πολυ στην μαγειρικη πλεον. Μικρη ουτε που ερχοταν να με δει οταν ημουν στην κουζινα και τωρα σκαρφαλωνει στο σκαμπο διπλα μου και ανακατευει τα χερακια της σε ολα.  Το φθινοπωρο ειναι παντου γυρω μου σαν ζεστη αγκαλια, εχω βγαλει απο νωρις το παπλωμα μου, εστρωσα δυο χαλακια, εφαγα και καστανα που εκανε η μαμακα μου και ειμαι ετοιμη για παιχνιδι με κολοκυθες που εταξα στην μικρη μου. Κολοκυθες δεν βρισκω ευκολα φετος.
Ο κυριος Π. μου ειπε οτι ισως να το κλεισει το μαγαζι για τον χειμωνα. Ισως και να το πουλησει. Και σημερα που επινα καφεδακι με την αδερφη μου εκει, κοιταζα το φθινοπωρινο παρκο και σκεφτομουν ποσο θα μου λειψει αυτη η θεα. Να μπορουσα να το νοικιαζα εγω και να το εκανα κατι αυτο το μαγαζι. Αλλα τι; Στην Ελλαδα του σημερα δυσκολα τολμας. Μενεις να ονειρευεσαι χαζευοντας την ομορφη θεα...
Ανακαλυψα μια συλλογη του Compact Disc Club που ειχα κατεβασει καποτε κι εχει τοσο ομορφες επιλογες. Εχει μερες που την ακουω και μου κανει παρεα καθημερινα στη δουλεια τις τελευταιες μερες.

 Περασε η ωρα. Παω να μαζεψω την μικρη μου απο τα αγγλικα της.
Κατι ξεκινησε πολυ σωστα αυτη την εβδομαδα.
Σαν να εφαρμοζουν κομματια παζλ...
... και καπως ετσι αυτη η Δευτερα μου φορεσε ενα απαλο μουσταρδι κουβερλι στους ωμους, μου ζεστανε αρωματικο γαλλικο και με καλοπιανει.

Δυο κλικ του μυαλου πιο περα και παταω ζουμ

Οδηγωντας χθες, λιγο πριν τα πρασινα φαναρια, παρατηρω ενα αεροπλανο στο σουροπο, που μολις απογειωθηκε. Τι ομορφια τα χρωματα του ηλιου να παιζουν με τα αραια συννεφα. Ηθελα να σταματησω εκει στην ακρη και με μια καλη φωτογραφικη να φυλακιζα την εικονα που ειχα την τυχη να την προσεξω. Γιατι μπορει κι εσυ να περνουσες απο εκει, αλλα να σκεφτοσουν τους λογαριασμους, τις φορμες και τα σχολικα των παιδιων, τον ενφια και να μην καταφερες να θαυμασεις την θεα. Επρεπε τρεχοντας να αγορασω ατμοσιδερο, γιατι το παλιο μας αποχαιρετησε, και να επιστρεψω να βαλω την μικρη για υπνο. Διαφορετικα ισως και να σταματουσα. Ισως και οχι. Ολο ετσι λεω, αλλα ολο το καλοκαιρι που δεν ειχα την Ισμηνη, δεν θυμαμαι να καθισα να απολαυσω κανενα ηλιοβασιλεμα.
Αυριο εχω γαμο και μεθαυριο βαφτιση. Και δεν ξερω τι θα βαλω σε καμια απο τις δυο περιστασεις. Και περισσοτερο αγχωνεται η μαμα μου εαν θα ειμαι ευπρεπως ντυμενη. Σαραντα χρονων εφτασα. Καποια πραγματα δεν αλλαζουν. Και μεχρι χθες το ειχα κι εγω αγχος. Κοιτουσα την ντουλαπα μου για ωρα. Με αυτο δεν εχω παπουτσια να ταιριαζουν. Ασε που θα κρυωσω κιολας. Με το αλλο δεν εχω παντελονι να το συνδιασω. Με την φουστα δεν εχω κατι απο πανω να ταιριαζει. Και καταλληγω στο ιδιο. Που το εχω βαλει πολλακις σε γαμους. Ειχα κατα νου να αγορασω ενα φορεμα για την βαφτιση. Δεν μου εκατσε. Πολλα τα εξοδα. Εκεινο το αεροπλανο χθες πηρε μαζι του ολο μου το αγχος για το Σαββατοκυριακο αυτο. Ειδα την τοση ομορφια που οτιδηποτε αλλο μου εμοιαζε ανουσιο ξαφνικα. Δεν προλαβαινω να αλλαξω κατι. Θα εστιασω σε αυτα που αξιζουν. Μεσα σε ενα Σ-Κ παντρευεται μια αγαπημενη ξαδερφη και βαφτιζω με δυο φιλες μου ενα υπεροχο μωρο. Μια γιορτη χαρας ολο το διημερο. Κυριακη απογευμα θα κλεισω το Σ-Κ μου με το πρωτο μου μαθημα στους παραδοσιακους χορους. Ενα ζουμ στο σωστο σημειο ειναι ολα. Επελεξε να ζουμαρεις σωστα λοιπον.

cara de gitana

Το καλοκαιρι στην Ασπροβαλτα ειχα ερωτευθει ενα παιδικο βιβλιο. Δεν καταφερα να το παρω τοτε. Το βρηκα ομως χθες. Το αγορασα και το βραδυ το διαβασαμε. Και μου αρεσε τοσο πολυ.

Και ειναι Παρασκευη βραδακι. Τελειωνω τη δουλεια σε λιγακι. Η Ισμηνη θα τρεχει πανω κατω στη γειτονια οταν επιστρεψω. Για λιγο ακομη χωνουν καλοκαιρακι στις τσεπες τους τα παιδια πριν μαζευτουμε για τα καλα μεσα. Πριν κουκουλωθουμε και ξεκινησουν τα χειμωνιατικα προγραμματα. Εχουμε κανει λιστες με επιλογες για πρωινα, δεκατιανα και εβδομαδιαιους στοχους. Ειναι η εποχη που εχουμε πολυ ορεξη και ταυτοχρονα νιωθουμε και λιγακι βραδυκινητοι απο τους ρυθμους του καλοκαιριου που δε λεμε να αποχωριστουμε. Ο Σακης ειπε οτι το Σαββατοκυριακο θα εχει πολυ ζεστη· και χαιρομαι που δεν θα εχω πολλες δουλειες. Σιχαινομαι να κανω δουλειες με ζεστη. Τελειωσαν και τα ψωνια με μολυβια, τετραδια, ταπερ, αθλητικα παπουτσια. Τωρα μενουν φορμες, κολαν, μπλουζες..... ατμοσιδερο και ηλεκτρικη σκουπα. Και κοκκαλακια επειδη ξεφτισαν σχεδον ολα. Και μια διαφανια και λαμπα για το γραφειο της Ισμηνης. Και μια ομπρελα, επειδη η παλια της εχει χαλασει. και....και....και....η λιστα δεν τελειωνει ποτε.
Φευγω για βουτια στο Σαββατοκυριακο ακουγοντας ενα αγαπημενο τραγουδι

πυροβολειο

Περασε ο Χ. με την Π. απο την Καρυανη λιγο πριν φυγουμε και μου εδωσαν αυτο το τετραδιο. Εχει λευκες σελιδες και μυριζει φρεσκοκομμενο χαρτι. Το πηγαινοφερνω απο τον καναπε στο τραπεζι κι απο εκει στον παγκο. Προσπαθω να αποφασισω τι να το κανω. Ημερολογιο;  Να το κανω ενα λευκωμα που θα σημειωνω ατακες και στιγμες της Ισμηνης; Να κανω λιστες με στοχους και ονειρα; Και τελικα το βρηκα.
Ολα μαζι!









Εχει μια εβδομαδα που επιστρεψαμε. Η Αννα φευγει στον Swansea και η Μ στην Ολλανδια. Ξερεις, μαζι με την χαρα μου γι'αυτες, κρυβεται και μια ζηλια ναααααα απο πισω. Η Χριστινα μου εξηγουσε οτι και στο Χιουστον πληρωνει αυτο κι εκεινο και το αλλο. Ακομη κι ετσι, μου φαινονται πιο κατανοητα οσα πληρωνει εκει. Ειμαι πολυ ποτισμενη ισως. Μη με παιρνεις στα σοβαρα. Ειναι που δεν φευγω και μουτρωνω.

Η τελευταια βολτα στην θαλασσα, στο πυροβολειο, μια μερα πριν φυγουμε απο τις διακοπες ηταν η πιο ομορφη εικονα που κρατησα. Αυτη κι εκεινη στο απογευματινο μπανιο με τα παιδια να τρεχουν μεχρι τα βραχακια, να παιζει μια ομορφη μουσικουλα και η θαλασσα να μοιαζει με ασημενια. Ενα αερακι μυριζε ανεμελια.

Σε μια εβδομαδα ξεκιναμε σχολειο. Αλλα ωραρια, διαβασμα, τρεξιμο περα δωθε. Και αγωνιω. Και ειμαι ετοιμη γι'αυτο το σουρσιμο. Να πηγαινορχομαι με ενα σακιδιο στο χερι ειτε για σχολειο, ειτε για τεννις και να ξαπλωνω κουρασμενη το βραδυ στο κρεβατι μου. Αυτη η διαδρομη απο την πρωτη Σεπτεμβρη μεχρι τα χριστουγεννα ειναι απο τις απολαυστικοτερες. Εχει γιορτες, γενεθλια αγαπημενων, εχει την ρομπαλια, που ενω χρωσταω ακομη την περσινη και φετος ειμαι ταπι, παλι την περιμενω, εχει πουλοβερ, ισως να εχει και αναμμα τζακιου φετος, καστανα, κολοκυθες, καλαμποκια, λαμπιονια, στολιδια, κατασκευες και πολλες κρυφες ελπιδες για μια νεα υπεροχη χρονια.

Χαλασε η φωτογραφικη στις διακοπες. Σε ολες τις διακοπες εβγαλα καμια δεκαρια θολες φωτογραφιες με το κινητο μου. Και σχεδον ολες αυτο το τελευταιο απογευμα στη θαλασσα που σου ελεγα. Διαβασα κι ενα βιβλιο. Τον Προφητη του Χαλιλ Γκιμπραν. Και μου αρεσε πολυ. Και μειωσε την πικρα μου για την χαλασμενη φωτογραφικη.