Το καλυτερο μου ειναι να εχω απλετο χρονο και να αναδιοργανωνω ραφια, ντουλαπια και γενικα τον χαμο της ζωης μου. Τα βραδια πια ειναι πολυ ησυχα χωρις την Ισμηνη. Την πρωτη βραδια καθησα στην κουζινα, κοιταξα την ενδοεπικοινωνια και προσποιηθηκα οτι ειναι πανω η μικρη και κοιμαται. Μετα με λυπηθηκα που σκεφτηκα κατι τετοιο. Λες και χωρις την μικρη παυουν οι αναγκες μου. Ετσι ντυμενη, με τα ρουχα της δουλειας, αρχισα να καθαριζω τα κουτια του "φαρμακειου", να βολευω τα ντοσιε των συνταγων και να πεταω ολα τα αχρηστα ψιλοπραγματακια που ειχε γεμισει το πρασινο επιπλακι μου.
Οταν βλεπω αυτη τη φωτογραφια της Ισμηνης μωρο, μου φαινεται σαν χθες. "Και που εισαι ακομα...." ψυθιριζω μεσα μου. Πως καταφερνω να ειμαι τοσο τσαπατσουλα και να γεμιζω ολα τα ραφια με αχρηστα πραγματα παντα. Τι ομορφο που δειχνει οταν βρισκω χρονο για ξεσκαρταρισμα.
Καθε βραδυ εχω αναλαβει και μια γωνια. Μια το επιπλακι, μια η βιβλιοθηκη, μια ο παγκος του Δημητρη. Αν μεινει και την αλλη εβδομαδα Σερρες η μικρη θα γινει το σπιτι κουκλιστικο. Και οχι οτι θελουν ατελιωτες ωρες ολα αυτα. Αλλα μεχρι να πλυνω και να κοιμησω την μικρη καθε βραδυ περναει η ωρα. Στις 11:00 που θα κατεβω να καθισω δεν εχω το κουραγιο να πιαστω με τιποτα.
Το πρωι ειχα ελευθερο χρονο και υφανα λιγακι. Το πως με βολεψε αυτη η βαση για λαπτοπ απο το ΙΚΕΑ για το υφαντο μου δεν λεγεται. Ποσα περνανε απο το μυαλο μου οσο το φτιαχνω. Ονειρα χωρις ορια, με θρασσος, γεματα ηλιο και χρωματα.
Χθες βραδυ περασα πολυ ομορφα. Σημερα το πρωι καταφεραμε και ηπιαμε καφεδακι μαζι με τον Δ επιτελους. Στιγμες στιγμες με πιανω να θυμαμαι εκεινη τη στιγμη στην Γρυπαρη, πριν 7 χρονια που βλεπαμε μια ταινια ξαπλωμενοι στον καναπε και του ειχα πει "Μου αρεσει που μενουμε μαζι". Κι ας εχω σκεφτει και να φυγω ακομη, καποιες περιοδους δυσκολες. Μου αρεσει που μενουμε μαζι Δημητρη!
Σημερα εχει γεννεθλια και η Βικουλα μου. Αδερφουλα μου σου ευχομαι και μεσα απο εδω να εισαι πολυχρονη με υγεια, εσωτερικη ηρεμια, ταξιδια, ψωνια, ονειρα, σκυλακια και ελευθερο χρονο :) Να σε χαιρομαστε οσοι σε αγαπαμε, περισσοτερο απο ολους ο υπεροχος αντρουλης σου και να εισαι παντα ευτυχισμενη με ανθρωπους που αγαπας και σε αγαπουν!
Εχει μερες που στο αυτοκινητο εχω να παιζει ο λαικος fm. Και πες μου εσυ τι με επιασε τωρα κι εχω αναγκη να ακουω συνεχεια λαικα. Να δεις που βρισκει διεξοδο η αναστατωση που νιωθω για οσα συμβαινουν. Και με ηρεμει αυτη η μουσικη. Ναι, μη σου φαινεται παραξενο. Το εντεχνο πολλες φορες δεν μπορει να σηκωσει την τρικυμια μου. Σε δυο εβδομαδες εχουμε εκλογες κι ενω εχω αποφασισει τι θα ψηφισω, παλι δυσκολευομαι να πιστεψω σε ενα καλυτερο αυριο.
Το μεσημερι ειδα την Νατασσα Θεοδωριδου στην εκπομπη της Ελενης Μενεγακη. Τι ωραια φωνη αληθεια. Βρηκα δυο βιντεακια με την Μαρινελλα, πολυ θα ηθελα να παω να τις δω μαζι. Καποιες φωνες με ανατριχιαζουν.
Και θυμηθηκα τα χρονια που σπουδαζα. Υπηρχε στην Constanta μαγαζι που τραγουδουσαν ελληνες. Δεν λεγαμε το ονομα του μαγαζιου, ουτε το θυμαμαι. Παμε στα μπουζουκια λεγαμε. Για μια περιοδο τους ειχαμε κανει πλουσιους. Ακουγε πολυ λαικα και ο τοτε φιλος μου και ξημερωναμε στο μαγαζι. Μας σερβιρανε και πατσα πριν φυγουμε. Εκει εφαγα πρωτη φορα πατσα, το πιστευεις;
Οταν ερχομουν Ελλαδα για διακοπες πηγαινα παντα σε καποια πιστα να ακουσω καποιο ονομα.
Εχω πολλα χρονια να παω σε νυχτερινο μαγαζι πια. Σε ενα μπατσελορ φιλης, νομιζω ηταν η τελευταια φορα. Δεν μου αρεσουν αυτα τα στριμωγμενα τραπεζακια, παστωμενοι ο ενας πανω στον αλλον για να χωρεσουν περισσοτερο κοσμο, χρεωνοντας με ενα σκασμο λεφτα χωρις να μου προσφερουν αντιστοιχες υπηρεσιες. Μεγαλωνοντας παραξενευουμε. Γινομαι πολυ αυστηρη οταν πληρωνω για καποια υπηρεσια. Θα σου πληρωσω 150 ευρω το μπουκαλι αν εχεις το διπλανο τραπεζι τουλαχιστον 2 μετρα μακρυα μου. Να να εχω καλο εξαερισμο και πολυ καλο ποιοτικο ηχο παρακαλω. Ευχαριστω :)
Καπως ετσι που λες περναω τις μερες μου με λαικα τελευταια. Θα θελα να παρω ενα βραδυ το αγορι μου και να παμε να απολαυσουμε ενα ωραιο προγραμμα. Μηπως να κανονισω μια λαικη βραδια στο σπιτι; Οι παρεα μου πια δεν ακουει πολυ αυτο το ειδος ομως, εγω και το αγορι μου θα ειμαστε μου φαινεται. Καθολου κακη ιδεα. Εχουμε και χωρο στο σαλονι για πιστα, ο,τι πρεπει να πανε κατω τα φαρμακια. Μηπως το Σαββατο πριν τις εκλογες; Αλλα δεν επιτρεπεται να πας μεθυσμενος να ψηφισεις. Τοσο χρονια που πηγαιναμε νηφαλιοι ειδαμε τα χαΐρια μας.
Θυμηθηκα και καποιες παλιες φιλες που μου εγραφαν κασετες των Metallica και τα σπαγαμε μεχρι το πρωι με Κιαμο . Κι αλλες κασετες μετα που εγραφαν στο πλαι "Αμα γουσταρεις κατι, το αρπαζεις!". Και αδεια μπουκαλια και αμετρητα τσιγαρα και κουβεντες γυμνες μεχρι το πρωι. Κοιτα τι μου εκανε μια Θεοδωριδου που ετυχε να ακουσω μεσημεριατικα.
Γι'αυτο σου λεω Μητσο μου, ας κανουμε το σπιτι μας μπουατ για μια βραδια. Μη μου το αρνηθεις.
Εφτιαξα ενα καδρακι με την hello Kitty χθες. Εμπνευση της στιγμης, απο το χαρτονακι που ειχε το πασχαλινο αυγο που μας εδωσε η νονα μας. Σκετη γλυκα εγινε.
Πηρα και 3 βαλιτσακια απο το Imaginarium και δεν τα χορταινω να τα βλεπω.
Σημερα ηρθα με τα ποδια στη δουλεια. Μια ομορφια η διαδρομη και ο καιρος υπεροχος!
Η μικρη μου ταξιδευει για Σερρες και νιωθω πολυ παραξενα. Ειμαι εθισμενη πια και δεν αντεχω να μην την εχω. Απο την αλλη σκεφτομαι ποσα θα ηθελα να κανω, που δεν μπορω οταν ειναι εκεινη στο σπιτι.
Γιορταζει η μαμα μου σημερα και σκεφτομαι τι γλυκακι να της παω το μεσημερι που εχει αδυναμια στα γλυκα.
Απο μακρυα ακουω και τα οργανα. Ειναι πολυουχος του χωριου ο Αγιος Γεωργιος και εχει στηθει απο το πρωι ο χορος. Μου θυμιζουν το χωριο μου αυτοι οι ηχοι, τα πανηγυρια εκει κι εμενα ξεθεωμενη καθε καλοκαιρι απο τον πολυ χορο.
Ομορφιες σημερα, μονο ομορφιες.
Πριν λιγο, γυρω στις 8 παρα, εριξα κλεφτα μια ματια εξω απο το παραθυρο. Ωστε τετοια ωρα πεφτει η αγαπημενη μου ωρα αυτη την εποχη. Η ωρα που ανοιγουν τα φωτα αλλα ακομη δεν εχει σκοτεινιασει. Η ωρα που ολα φαινονται σαν παλια φωτογραφια και αναπολεις τις προηγουμενες ζωες σου, ακομη και την γουλια που ηπιες πριν λιγα λεπτα απο τον καφε σου. Μυριζει πιο εντονα ξαφνικα. Μα οχι, δεν ειναι ιδεα μου. Λιγη ιταλικη μουσικη και ολοκληρωνεται μια ομορφη εικονα καθημερινοτητας. Ενα κλικ ακουστηκε στο μυαλο μου και φωτογραφισε τη στιγμη.
Εχουν μαζευτει δυο καδοι με απλυτα που περιμενουν μερες με ηλιο να με σκτουντηξουν και να μου ψυθιρισουν οτι δεν εχω αλλη δικαιολογια. Θα απλωσω την καινουρια μου παπλωματοθηκη και ανυποψιαστη θα ανεμιζει στο αερακι. Δεν μας ξερει ακομη. Φανταζεσαι να επιαναν συζητηση μεταξυ τους τα ρουχα στην μπουγαδα στο μπαλκονι! Τι θα ελεγαν αραγε; Σιγουρα δεν θα μιλουσαν για πολιτικη, που παραπονιεται το Μαρακι οτι εμεις δεν εχουμε αλλο θεμα πια να συζητησουμε. Θα ελεγαν για τα ενδο-οικογενειακα μας. Ποσες φορες μαλωνουμε, ποσες φορες αγαπιομαστε, αν το παιδακι μας ειναι κακομαθημενο, αν ειναι ευτυχισμενη η Φλαππυ μεσα σ'αυτο το σπιτι, αν ειμαστε καθαροι ή οχι, ποσο νοικοκυρα ειμαι ή δεν ειμαι και ποσο μοιαζει η εικονα που φαινεται με αυτο που υπαρχει κατω απο τα σεντονια, απο τα τραπεζομαντηλα, τις πετσετες και τα ριχταρια. Ενδιαφερον θα ειχε μια τετοια συζητηση δεν νομιζεις;
Αρχισε να σκοτεινιαζει πια, 9 παρα η ωρα. Τωρα ακουγεται to "she", μια μελωδια που με ηρεμει και με κανει να χαμογελω παντα.
Βλεπω ομορφα ονειρα τελευταια. Ξυπναω με γευση ασφαλειας και χαλαρωσης. Σαν να ταξιδευα προς τα εδω κι εφτασα. Σαν να γινονται παλι πιο απλες οι σκεψεις. Σαν να περιμενουν ολα απο μονα τους ησυχα στη σειρα να τα διεκπαιρεωσω. Σαν να ειναι τοσο απλο το ευχαριστω και το συγγνωμη, οσο το μαθαινει τωρα η Ισμηνη. Και ειναι, αν με το ενα χερι πιανεις την καρδια σου και το λες. Οι λεξεις ξεντυνονται και ξαπλωνουν προκλητικα στις γλωσσες μας. Δεν αντεχουν τα ρουχα που τις κουκουλωσαμε κι ενιωσαν οτι τωρα ειναι η σωστη στιγμη για γυμνισμο. Κατι θα ξερουν.
Νυχτωσε πια. Και μια μουριτσα περιμενει να διαλεξουμε χρωμα καλαμακι για να πιουμε γαλα στο σπιτι.
Καληνυχτα πληκτρολογιο. Αυριο ισως ξεντυσεις κι εσυ τις λεξεις μου και με εκθεσεις. Θα το ηθελα.
Απο αναγκη επικοινωνιας δημιουργηθηκε ενα μηνυμα, το εβαλα σε ενα μπουκαλι και το ριχνω συχνα στη θαλασσα με ελπιδα να πεσει σε καλα χερια. Αγαπω τα παραθυρα με θεα και ο χωρος εδω ειναι ενα παραθυρο με θεα την ψυχη μου. Μου αρεσουν οι ομορφοι, καλοπροεραιτοι, ζωντανοι ανθρωποι. Θυσαυροι οι εμπειριες και ειμαι κι εγω συλλεκτης στιγμων. Μονο ετσι μπορω να περιγραψω τον χωρο μου. Οπως γυμνα τα σκεφτομαι
