ομορφιες

Γεμισα! Περασα ωρες στην κουζινα, στους δρομους, σε καφεδες, σε παπιες και σε κουνιες, μοιραστηκα τις γιορτες με ανθρωπους που αγαπω πολυ. Ανοιξα και ρουφηξα ηλιο, χαμογελα, παιχνιδια, αγκαλιες.

Οι μερες επαιρναν παλι τις πραγματικες τους διαστασεις και δεν εφευγε ουτε δευτερολεπτο χαμενο.
 Ευκολες συνταγες να μην χασω πολυ χρονο στην κουζινα και πολυ πολυ χρονο με ανθρωπους.








Το βραδυ της Αναστασης πηγα μονη στην εκκλησια. Ο Δημητρης εμεινε με την μικρη που κοιμοταν. Πηγα εικοσι λεπτα πιο νωρις, ισα ισα για το Χριστος Ανεστη δηλαδη. Ετσι κανουμε συνηθως, δεν ειμαστε ανθρωποι της εκκλησιας θα ελεγα. Ευτυχως που ειχα παρει φαναρακι μαζι μου γιατι με  την λαμπαδα δεν θα καταφερνα να επιστρεψω το αγιο φως στο σπιτι ετσι οπως φυσουσε. Ουτε τα βεγγαλικα δεν καθισα να χαζεψω φετος. Ενιωθα γεματη απο ολα. Και απο παθη και απο χαρες.

 Το επομενο πρωι, απο τις 6:30 σχεδον στο ποδι, αρχισαμε τις ετοιμασιες. Μπανακι κι ετοιμος και ο υπαιθριος παιδοτοπος για τα μικρα μας. Οι αντρες ειχαν αναλαβει τις σουβλες και τα καρβουνα στις σχαρες. Πολυ οργανωση και κατα τις 11 αρχισαν να φτανουν οι πρωτοι φιλοι. Αυτα τα 2-3 παιχνιδακια κρατησαν απασχολημενα τα παιδακια μας απο τις 8 το πρωι που βγηκαν εξω, μεχρι τις 9 το βραδυ που μαζευτηκαν για μπανακι και υπνο. Πρωτη φορα ειδα την Ισμηνουλα τοσο χαρουμενη, τοσο υπερκινητικη, τοσο γεματη ενεργεια. Μαζευτηκαμε γυρω στα 20 ατομα. Καποτε ημασταν δεν ημασταν 6-8 ατομα, που καταφερναμε και κοιμομασταν ο ενας πανω στον αλλον για τριημερα και ψηστικες.  Τωρα ο καθενας με την οικογενεια του, διπλασιαστηκαμε και δεν χωραμε ουτε σε δυο σπιτια πια. Ειναι ευλογια να αντεχουν οι παρεες στον χρονο. Αφορμες για παρεξηγησεις παντα θα υπαρχουν, οταν υπαρχουν πολλα ατομα. Νιωθω περηφανη που κανενας δεν ενιωσε την αναγκη να χρησιμοποιησει καμια. Περασαμε υπεροχα!

Σαν να καθαρισε λιγο το τοπιο. Φαινεται στα χαμογελα μας. Δεν ειχα να ζητησω κατι παραπανω. Υγεια, ανθρωπους που αγαπω, χαμογελα, ορεξη για καλοπεραση και δυνατους καφεδες να τρεχουμε ολη μερα

Μακαρι να ειχα παρει την αδεια τους, να σας εδειχνα και τα προσωπα, τα γεματα λαμψη απο χαρα και καλοπεραση. Το ξεχασα αυτη τη φορα να ρωτησω κι ετσι βλεπετε μονο ποσοι φιλοι χωρεσαν σε μια μικρη αυλιτσα με ολα τα καλα .






Ευχαριστω ολους σας πολυ για τις ευχες! Σας ευχομαι Χρονια Πολλα και γεματα υγεια και εκτιμηση για ολα τα καλα που καταφερνουμε ακομη να εχουμε.
Απο αυριο θα τα λεμε και παλι πιο συχνα.

σκεψεις πριν το Πασχα

εκλεψα αυτες τις πασχαλιες και ομορφυνε το σπιτι :)

Εφυγε ο παππους μας και τον αποχαιρετισαμε με ανακουφιση που δεν προλαβε να ταλαιπωρηθει και να ταλαιπωρησει πολυ καιρο. Πληρης ημερων, στα 93. Εκλεισε ενας κυκλος. Σαν να αρχισε να γυριζει αναποδα ο τροχος κι αρχισαν τα ομορφα. Ενα ακομη ευχαριστο νεο χθες. Μια γιορτη οσονουπω με καλους φιλους, γεμιζουν τις σκεψεις μου με χαμογελο και τις μπαταριες να εχω ορεξη για δημιουργιες. Αυριο θα μεινω σπιτι. Θα βαψω αυγα και ισως κανω και τσουρεκια. Θα χωθω παλι στην πορτοκαλι ποδια μου με την κουνελιτσα μπροστα και θα ειμαι βασιλισσα της κουζινας μου.
Κι εσυ εισαι καλυτερα. Το καταλαβαινω οταν ψαχνεις πιο συχνα τα ματια μου και με αγγιζεις τακτικα. Εχεις γεμισει κι εσυ με ελπιδα τις σκεψεις σου. Ατοπα ισως το καναμε. Σημασια εχει που το πιστεψαμε. Που βγαινει στις πραξεις μας. Εχουν ηρεμησει τα ματια μας.  Παιζει ρολο και η πιεση που νιωθαμε εμεις για την γκρινια της μικρης τελευταια. Εχω αποφασισει να ειμαι συνεπης. Συνεπης στα λογια μου, στις κινησεις μου, στα θελω μου, στις πρωινες μου σκεψεις.
 Συνεπης και δικαιη. Τις υπολοιπες μερες θα ελαφροπατω στις μυτες πανω σε παθη και αναστησεις. Ολοδικα μου δικαιωματικα και περηφανα. Ενα Πασχα διαφορετικο, οπως το καθε Πασχα και η καθε στιγμη. Με φιλους και με την Ισμηνη μεγαλη πια να μπορει να με ακολουθει οπου πεταω.
Να περασουμε οπως ακριβως εχουμε αναγκη αυτες τις ημερες. Ειμαι σιγουρη οτι θα επιστρεψουμε ολοι πλουσιοτεροι. Δινουμε χωρο σε ο,τι και οποιους εχουμε αναγκη. Τις φορες που περιμενα να ανοιξει αλλος την πορτα, εχασα χρονο πισω της παρατηρωντας την κλειστη. Σηκωνο το χερι, γυριζω το χερουλι και διαπιστωνω οτι καμια πορτα δεν ηταν κλειδωμενη στη ζωη μου. Ο σωστος χρονος ανοιγει ολα τα μυστικα. Δεν μου αρεσουν οι μυστικοπαθεις, στο εχω ξαναπει αλλα δεν ακους.

παππους Δημητρακης

Καλο ταξιδι παππου Δημητρακη!

Με μουδιασε η ειδηση κι ας ηταν σημερα το πρωι η τελευταια φορα που σκεφτηκα παλι να φυγεις για να ηρεμησεις.

Καλο σου ταξιδι!

θα αδειασω

← ← ← ← ←Rewind
Ανοιγω την κουρτινα και χαμογελω με τα βρεγμενα πλακακια. Ο,τι πρεπει για ζεστο καφεδακι και να υφανω λιγακι. Εχω και τον καταλογο της tupperware διπλα και το καινουριο "ετσι απλα". Γλυκια γευση. Μικρες απολαυσεις.
Σαν να μην ακουσα τιποτα ασχημο χθες
Βαζω την παλια συλλογη με απαλα λατιν. Τα ξαναβρισκω ενα-ενα.
Τελευταια ειμαι ετοιμη να ξαναπερασω δυο καταστασεις που τις εχω ξαναζησει πριν λιγα χρονια.
Μια εξαφανιση και μια αρρωστια μεγαλη.
Σαν να μην εμαθα κατι απο τοτε και επαναλαμβανονται στην ζωη μου. Στην ιδια ταξη ξανα μεχρι να μαθω.
Ο καφες μυριζει υπεροχα. Πιανω το υφαντο μου και ονειρευομαι μεγαλεια.
Μπαινοβγαινουν ανθρωποι με λυσεις και  ψεματα στο στομα. Δεν εχω να προφυλαξω τιποτα απο κανεναν και ανοιγω παλι το παραθυρο μου. Κουραστηκα και να ψαχνω πανω μου τις λυσεις. Ισως να τις εχω, αλλα χρειαζομαι σιγουρα ενα μεγαλο διαλειμμα. Που καθε πρωι μου το ανακοινωνω και καθε βραδυ μου απολογουμαι που παλι ξεχασα να το κανω.
Θα απολαυσω την ημερα μου σημερα. Ολο το μεσημερι θα τριγυρισω. Δεν ξερω που. Θα δω. Θα παω καπου να μπορεσω να ανοιξω το κεφαλι μου, να σκυψω να φυγουν οι τυψεις και οι ευθυνες και θα επιστρεψω χωρις IQ, απαλλαγμενη απο την γνωση μου. Την δικη μου προσωπικη γνωση, που δυσκολευτηκα τοσο να αποκτησω και παινευομαι για οσα εζησα. Να φυγει. Χωρις παρελθον ειναι το χειροτερο ή χωρις παρον; Ή μηπως διχως μελλον; Ελαφρυτερη θα επιστρεψω σε μια ζωη επιλεγμενη με ευθυνη και γνωση των συνεπειων.
Θα χυνομαι ολη μερα. Αδειασμα με οποιον τροπο.

 

αεριζω

Εχω γευση απο φλεγματα συνεχεια στο στομα μου. Πινω ζεστα ροφηματα με γευση συγκεντρωσης και νιωθω να απλωνετε παντου στις πρωτες απολαυστικες γουλιες. Το Σαββατοκυριακο αυτο με περιμενουν 4 στοχοι και νομιζω θα ειμαι συνεπης μονο στον ενα. Θα φυτεψω καποια Δευτερα μεσημερι τα λουλουδια μου. Θα αγορασω καποια Τριτη σπορους για τον μπαχτσε μου. Και καποια βραδιά θα υφανω τις σκεψεις μου να τις πουλησω σε μια εκθεση τον Ιουνη. Το Σαββατο θα δω τους φιλους μου. Πολλες ωρες, ως τα ξημερωματα της Κυριακης θα τους βλεπω και θα κοιμαμαι την μιση Κυριακη μετα. Και οταν ξυπνησω και παρω την μικρη μου απο τη μαμα μου, θα νιωσω ασχημα που της στερησα την παρουσια μου μιση μερα Κυριακης, ενω με βλεπει τοσο λιγο καθημερινα. Θα φυγουν οι τυψεις και θα μεινουν οι ομορφες αναμνησεις με τους φιλους. Ειπαμε "θα τα πουμε" οταν επιστρεψαμε απο τις καλοκαιρινες διακοπες και μετα χαθηκαμε. Χαθηκαμε στα αγχη μας, στις μικρες μας αραχνουφαντες θηλιες κρεμασμενες απο τα ταβανια των σπιτιων μας. Καποια βραδυα αυτοκτωνουμε και ξυπναμε κουρασμενοι το αλλο πρωι στο πατωμα επειδη δεν μας αντεξε το σχοινι. Ή επειδη δεν θελουμε να τα καταφερουμε στα αληθεια. Και μεσα σ'αυτη την πραγματικοτητα εχτισε η πολιτικο-οικονομικη επικαιροτητα το δικο της θεριο. Και γιναμε ολοι μα ολοι τοσοδουληδες. Μας πετυχε στον υπνο. Μας τσακισε. Τα ζευγαρια μαλωνουν επειδη δεν πετυχε ο καφες. Οι σχεσεις τεντωνουν προς δυο αντιθετες κατευθυνσεις και φοβασαι οτι θα σπασουν απο στιγμη σε στιγμη. Να ενας ωραιος οργανισμος για αρρωστια. Ολοι αρρωστησαμε φετος. Το προσεξες; Ολοι μα ολοι.
Δεν χορταινω να αφηνω ανοιχτες τις μπαλκονοπορτες να φυγει ο χειμωνας.