Δευτέρα, 14 Οκτωβρίου 2013

η δυναμη της Δευτερας




Καποια Σαββατοκυριακα εχουν πολυ ιδιαιτερο αρωμα. Περνουσαν πολλες σκεψεις απο το μυαλο μου. Παρατηρουσα πολυ τους γυρω μου. Πως καθονται, πως εκφραζονται με τα φρυδια, πως κουνανε νευρικα μυες, χερια, ποδια. Παρατηρησα απο σχολια στο facebook οτι πολλοι εχουν αναγκη να προσβαλουν τον αλλον. Σχολιαζουμε κατω απο μια φωτογραφια καποιου κοινου φιλου κι αντι ο καθενας να γραψει ευγενικα τη δικη του αποψη, μια κυρια ειχε αναγκη να προσβαλει τη δικη μου αποψη για να πει τη δικη της. Τι ειναι αυτο που μας κανει να μην ειμαστε ευγενικοι με τους ανθρωπους; Ποσο δυσκολο ειναι για καποιους να εκφραστουν χωρις να προσβαλουν τον αλλον;

Στο σπιτι εβγαλα σχεδον ολη την αποθηκουλα εξω προσπαθωντας να εξοικονομισω χωρο για την γωνιτσα μου. Παιδευομουν ολο το απογευμα του Σαββατου και καταφερα μια τρυπα στο νερο. Σημερα μου ηρθε μια ιδεα ομως, που ειναι κι ευκολα υλοποιησιμη και νομιζω θα καταφερω αυτο που εχω στο μυαλο μου στο τελος. Κυριακη για καφε σε παιδοτοπο με φιλους και το απογευμα αρχισε η επιχειριση χειμωνιατικα-καλοκαιρινα. Ειναι απιστευτο ποσα ρουχα δεν φοραμε!! Και φυσικα δεν τελειωσα σε ενα απογευμα μια τοσο μεγαλη επιχειριση. Σκεφτομαι να στρωσω και χαλια αυτη την εβδομαδα. Εβγαλα και το παπλωμα μας και κοιμηθηκα χθες και δεν ιδρωσα καθολου. Μπορει να εχει ζεστη αυτες τις μερες, αλλα το βραδακι μια χαρα κοιμασαι με παπλωμα.

Σημερα το πρωι δεν αρχισε καλα η μερα μου. Καποιες δυσκολες περιπτωσεις στη δουλεια μου χαλασαν τη διαθεση. Ειναι η δυναμη της Δευτερας και του φθινοπωρου που κραταν τη μερα μου σε καφε-κοκκινο-πορτοκαλι αποχρωσεις. Αποφασισα να κανω κι αποχη απο το γαλα. Εγω ελεγα να το ελαττωσω, αλλα ο Δ προτεινε να το κοψω. Ισως δω διαφορα στην αλλεργια που με επιασε τα τελευταια 3 χρονια. Σημερα βεβαια εβαλα γαλα στον καφε μου, ετσι για τελευταια φορα. Απο αυριο σκετος ο καφες ξανα. Ενταξει, μη φανταστεις οτι θα γινω αλλεργικη στα γαλακτοκομικα. Απλα θα κοψω εντελως την καταναλωση παστεριωμενου γαλατος στο σπιτι που επινα με τα λιτρα. Ξεκιναω λοιπον. Αν εχεις και την υποστηριξη του συντροφου σου, ειναι μεγαλη υποθεση. Ειπαμε θα δινουμε κατσικισιο γαλα και στην μικρη στο εξης. Λιγο καλυτερο απο το αγελαδινο. Κι αυτο περισσοτερο επειδη βοηθαει στο υψος, απο ο,τι με ενημερωσε ενας καλος γειτονας ορθοπαιδικος. Οχι για προσληψη ασβεστιου. Ασβεστιο απο τα λαχανικα ή σε χαπια αν εχει χαμηλο ασβεστιο. Για να ειναι καθαρα απορροφησιμο. Καλη μας απεξαρτηση λοιπον.

Καπου εδω τριγυρω θα ειμαι να ψαχνω νηματα. Αν βρεις ξινους ανθρωπους στον δρομο σου, μην απαντας στα πικροχολα σχολια τους. Τιποτα δεν καταφερνεις. Μονο τη διαθεση σου χαλας. Ο κοσμος ακουει μονο αυτα που εχει αναγκη να ακουσει. Συγκεντρωσου στους ανθρωπους που αξιζουν. Που εκπεμπουν φως κι αληθεια. Ενας απο αυτους και ο Αντωνης. Μολις ξεκινησε το ταξιδι του το "Σουινγκ με τ'αστρα" και δεν υπηρχε περιπτωση να μην το παραγγειλω. Ειναι απο τους πιο εξαιρετικους στον χωρο. Θαυμαζω πολυ τον τροπο που γραφει. Σε λιγες μερες θα το εχω στα χερια μου το βιβλιο του και το περιμενω με μεγαλη χαρα.

Σ'αφηνω τωρα. Εχω ενα υπολοιπο ομορφης Δευτερας να ζησω...


2 σχόλια:

  1. Μπορεί σπάνια να αφήνω σχόλια, να ξέρεις όμως πως πάντα σε διαβάζω. Με ξεκουράζει η γραφή σου. Το εννοώ.

    Ένα μεγάλο ευχαριστώ, μέσα από την καρδιά μου! Και την Αγάπη μου φυσικά!

    Υ. Γ. Υπέροχη φωτογραφία!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αντωνη μου, το μπλογκινγκ για μενα ειναι εκφραση και χαλαρωση. Η δικη σου γραφη με κανει να ονειρευομαι, να βλεπω απο αλλη οπτικη γωνια. Δινεις ανασα στα μεσημερια, στις σιωπες, στα κεραμιδια, στις φωτογραφιες :) Περιμενω πως και πως τα ποιηματα σου. :)
      Το "ευχαριστω" σου, το αφηνω εδω στην ακρη να το παρεις πισω. Χρωστας αφιερωση οταν ανεβεις στα μερη μας :) Καθισε και απολαυσε το. Ειμαι σιγουρη οτι θα πεταξει πολυ ψηλα το σουινγκ σου...μεχρι τ'αστρα ;)

      xxxx

      Διαγραφή