Τρίτη, 25 Σεπτεμβρίου 2007

Ενας κοσμος μια σταλια....

Τυχαια σημερα ετυχε να βρω τον ραδιοφωνικο σταθμο ενος ανθρωπου που εχω χρονια να δω. Μυρισε καλοκαιρακι. Θυμαμαι κατι καλοκαιρια στο παλιο Αλλατινη, με Bacardi party, με νοσταλγικους ρυθμους, οικεια ατμοσφαιρα............καμια σχεση με το Αλλατινη που εχει γινει τωρα. Ετσι ειναι ομως, περνανε τα χρονια, αλλαζουν ολα και μενεις εσυ να νοσταλγεις λες και γερασες στα τριαντα σου :)

Who's that lady on her own?
I wish that she would look my way
She just stands there on her own
A painted smile upon her face.....................

http://www.youtube.com/watch?v=9VmJoo-JzZk

6 σχόλια:

  1. καλη σου μερα ζωγραφε μου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. το οτι νοσταλγεις δεν σημαινει βεβαια πως γερασες και ειδικα στα 30 σου...
    πρεπει να ηταν καλο το παλιο αλλατινη!

    καλη σου μερα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. δεν νιωθω να γερασα:) Τα 30+ ειναι η πιο δημιουργικη δεκαετια....νομιζω.
    Ηταν πολυ ατμοσφαιρικο το παλιο Αλλατινη, το καινουριο ειναι πιο μοντερνο αλλα εμενα με τραβουσε περισσοτερο το ρομαντικο στυλ που ειχε παλιοτερα. Καλο Σαββατοκυριακο!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. To παλιό Αλλατίνη μου θυμίζει πολλά...Να σαι καλά που μου το θύμισες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. *όλα θα πάνε καλά..*
    Παρακαλω, δεν κανει τιποτα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή