Τρίτη, 9 Δεκεμβρίου 2014

now I understand




Συχνα ακουω ενα κομματι και το ερωτευομαι. Και το ακουω ξανα και ξανα. Και με γλυκαινει η μελωδια. Σαν να χυνεται καυτο μεταλλο και περναει σε ολο μου το σωμα εκμεταλλευοντας το αγγειακο μου συστημα. Δεν καιγομαι, μονο με ζεσταινει και με φωτιζει αυτη η λαβα.
Χτυπησε η πορτα. Μια γυναικα απο τα παλια, ηρθε να κλεισει ενα ασχημο κεφαλαιο. Ηρθε με θαρρος. Απο αναγκη, αλλά ηθελε πολυ θαρρος για να ερθει. Και ειμαι ευγνομων που βρηκε το θαρρος και ηρθε. Και με εκανε να νιωσω τοσο καλα. Μου επιβεβαιωσε μια δουλεια, που καποτε μου παραπονεθηκε γι'αυτη. Κι εγω τοτε ημουν τοσο αρχαρια τοτε και πληγωθηκα. Οχι οτι αλλαξα και πολυ εκτοτε. Και ετσι η σημερινη μερα βαφτιστηκε σημαντικη. Γιατι δεν την περιμενα αυτη την εξελιξη. Και ειναι δωρα αυτα. Δεν τα προσπερναμε ετσι.


Now I understand
What you tried to say to me
How you suffered for your sanity
How you tried to set them free
They did not listen, They did not know how
Perhaps they'll listen now

............................Perhaps they never will


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου