message in a bottle...

ονειρευοντας

2012-01-25T19:47:00.001+02:00

~~~~~~~~~~ *** ~~~~~~~~~~

07:00 μπιπ μπιπ μπιπ μπιπ

απλωνει το χερι, κλεινει το ξυπνητηρι και σχεδον με κλειστα ματια κατεβαινει στην κουζινα να ετοιμασει το γαλα της μικρης. Της το δινει. Εκεινη το ρουφαει σε δευτερολεπτα και φωναζει "ολο το ηπια μαμα".
"Παω στο μπανιο να κανω τσισα, να πλυθω κι ερχομαι να σε ντυσω"
Ετοιμαζεται, πιανει κι εναν προχειρο κοτσο τα μαλια της και ετοιμαζει την μικρη.
"Τρεχα να ξυπνησεις τον μπαμπα με φιλι"
Παιζουν και με τον μπαμπα και τα αλογακια στο κινητο (=σκακι) και βουρ να προλαβουν το σχολικο.
Επιστρεφει κι ετοιμαζει ελληνικα καφεδακια μεχρι να επιστρεψει εκεινος απο την βολτα με το σκυλο. Ετοιμαζει και φυσικο χυμο πορτοκαλι με ροδι και μια κουταλια μελι με καρυδια για ενεργεια. Για εκεινη εχει και γαλα με δημητριακα που της αρεσουν πολυ.

Ανοιγει εκεινος απο συνηθεια την τηλεοραση επιστρεφοντας κι εκεινη την κλεινει και τον κοιταζει με χαμογελο για να της κανει το χατηρι. Ανοιγει το ραδιο και ακουγεται καποιο γαλλικο τραγουδακι. Συζητανε για τα ψωνια που χρειαζεται το σπιτι. Κι εκεινο το τετραημερο που λενε να κλεψουν να φυγουν καπου οι δυο τους. Σε εκεινο το μαγικο χωριο στην Αλσατια .
Περασε η ωρα. Ενα φιλι κι εφυγε κι εκεινος για τη δουλεια.
Ανεβαινει, κανει ενα ντουζακι και βαζει τις γκρι φορμες της και την πορτοκαλι ποδια. Της αρεσει να φοραει αυτη την ποδια ακομη κι αν δεν ειναι να μαγειρεψει. Επειδη εχει τσεπες και τις αρεσει να τρυπωνει πραγματακια μεσα. Καποτε θα ραψει μονη της μια ποδια με πολλες θηκες.Παιρνει το υφαντο της και καθεται στην πολυθρονα διπλα στο μεγαλο παραθυρο να βλεπει και την ομιχλη οταν σηκωνει τα ματια.

Ενας καπουτσινο σε μεγαλη κουπα με λιγη κανελα την περιμενει ηδη στο τραπεζακι. Εκει διπλα ειναι και το βιβλιο της "Οι δυο αδερφες απο την Πραγα" του Ζερον Γκαρσεν.

Πρωτη φορα θα συμμετεχει σε ομαδικη αναγνωση βιβλιου κι εχει ενθουσιαστει με την ιδεα.
Μολις τελειωσει το υφαντο της θα αρχισει το διαβασμα. Λιγο λιγο καθε μερα να το απολαυσει περισσοτερο. Στο ραδιο ακουγεται το αγαπημενο της τραγουδακι. Κατεβαζει το βιβλιο και κοιταζει εξω απο το παραθυρο. Αναπολει και αναθεωρει τις επιλογες της. Ριχνει την φλοραλ φλις κουβερτουλα στα ποδια της και συνεχιζει το βιβλιο. Να τελειωσει αυτο το κεφαλαιο και μετα θα ασχοληθει με τις λιστες της.
Πηγε κιολας 11:00. Φαγητο εχει ετοιμο απο χθες, θα τελειωσει με τα ψωνια του σουπερ μαρκετ και ισως πιει κι ενα καφεδακι με την φιλη της. Της αρεσει να πηγαινει μονη στο σουπερ μαρκετ. Χαζευει με τις ωρες στους διαδρομους και τους περπαταει παντα με την ιδια σειρα ολους. Μεσημεριασε, λιγο πριν τις 2 δειχνει το μεγαλο ρολοι στην κουζινα της. Βαζει φαγητο και σκεφτεται οτι ισως το προτιμαει που τις καθημερινες τρωει μονη. Της θυμιζει λιγο την φοιτητικη ζωη της. Παιρνει το "Ετσι απλα" που μολις το πρωι αγορασε απο την Βασω και ξαπλωνει στο κρεβατι να το ξεφυλλισει. Μετα απο λιγα μολις λεπτα, το εριξε νυσταγμενη στο πατωμα και αγκαλιασε το μαξιλαρι της παραδομεη ηδη στον Μορφεα.
15:40 μπιπ μπιπ μπιπ
Βγαινει να παραλαβει το "πακετακι" της. Κανουν ντουζακι μαζι και της ετοιμαζει τοστακι. Παιζουν με τον Ντοναλντ και τον Σκρουτζ που εχει μονιμα στο τραπεζι της κουζινας και αποφασιζουν μαζι τι θα μαγειρεψουν γι'αυριο. Εχει ετοιμασει ηδη τρεις επιλογες εκεινη κι αφηνει την μικρη να επιλεξει. Σπανακορυζο is the winner. Ευκολο, νοστιμο, θρεπτικο.
Η φαρμα, το σπιτακι της Νταιζυ, το αυτοκινητο της ανακυκλωσης με τον κυριο Μπομπ και ολα τα ζωακια με τον κυριο Τζονυ και το τρακτερ του, μας περιμενουν στημενα μονιμα σε μια γωνια στο καθιστικο. Ερχεται κι εκεινος και μετα απο συντομο ντουζακι και την απαραιτητη ενδυση, λογω dress code, που επιβαλει φορμες και ρομπα, ξαπνωνει στο χαλι μαζι τους. Ειναι καταπληκτικος στο να μιμειται φωνες κι εκεινες παιρνουν θεση για να αρχισει το κουκλοθεατρο. Εχει παει 8:30 και κατι ματακια εχουν ηδη κοκκινισει. Λιγα παιδικα στο dvd κι ετοιμο το γαλατακι μας.
"Τι χρωμα καλαμακι θελεις σημερα ζουζου;"
"Μωβ μαμα"
"Μωβ it is"

Πιτζαμουλες, παραμυθακι, αγκαλιτσα και ως τις 9:30 εχει ταξιδεψει στα γλυκα παιδικα ονειρα.

"Κοκκινο κρασακι;"
"Χμμμ, γιατι οχι ."
Πιανουν απο ενα καναπε ο καθενας και απολαμβανουν την ησυχια του σπιτιου. Διπλα το βιβλιο της και το υφαντο, αλλα ισως να μην ασχοληθει με αυτα. Θελει να τελειωσει ενα κασκολ πριν φυγει ο χειμωνας. Εκεινος ασχολειται με το λαπτοτ και την ρωταει πως περασε τη μερα της.
" Χειμωνα να παμε στο Riquiwihr. Τελη χειμωνα. Φλεβαρη ισως. Τι λες;"
"Λεω οτι μου αρεσει να χαμογελας και να οργανωνεις"
"Παμε νανι;;;;"
"Μα ειναι νωρις κοριτσι μου, δεν νυσταζω"
"Ουτε εγω"

~~~~~~~~~~ *** ~~~~~~~~~~

..................και ζησαν αυτοι καλα κι εμεις .... ονειρευοντας :)

Μα αυτη η ομιχλη και η βροχη σημερα με εκανε να ξεχασω ολα τα αλλα. Και βρηκα κι αυτη την φωτογραφια απο μια κουζινα που οταν σκεφτηκα να ειμαι εκει μεσα και να βρεχει, μου ηρθε να βαλω τα κλαμματα απο την αισθηση που ενιωσα.

δευτερα

2012-01-23T12:37:00.000+02:00

Με κουραζει πολυ η ασυννενοησια. Αυτο το παραλογο που συμβαινει να ειναι αλλο για μενα το λογικο και αλλο για σενα. Και να το θεωρουμε και οι δυο τοσο παραλογο να μην μπορει να σκεφτει ο αλλος οπως εμεις. Μαζευονται τα απλυτα και δεν εχω την υπομονη να τα ξεδιαλλεξω. Τα αφηνω εκει ενα κουβαρι και ξερω οτι δεν θα ασχοληθει κανεις εκτος απο μενα. Και με κουραζει ακομη περισσοτερο αυτο. Και ειλικρινα, απλα θελω να μεινω μονη με την ησυχια μου λιγο, γιατι ειμαι πολυ θυμωμενη .....πια/ακομη. -Πως γινεται να ταιριαζει και το "πια" και το "ακομη" ενω αλλαζει το νοημα;- Και οταν ειμαι θυμωμενη περναω λαθος μηνυματα στους ανθρωπους που αγαπω. Και αντε να το ξαναπιασεις απο την αρχη μετα το νημα. Μονη λιγο. Να μπορεσω να αδειασω για να σου γραψω σε ενα καθαρο χαρτι τις σκεψεις μου και να μπορω να υπογραψω με ολη την αληθεια μου απο κατω. Ειναι τοσο ασημαντα ολα τα αλλα. Ειναι λιγες εβδομαδες που εβγαλα τις Δευτερες απο την αντιπαθεια και τις κρεμασα στην απολαυση. Απο συνηθεια ειχα μαθει να τις "μισω" κι εγω. Επειδη το εκαναν οι αλλοι. Ηταν τοση η χαρα μου οταν καταλαβα οτι αυτο δεν ισχυει σε μενα. Ετσι απο συνηθεια τσουλαω σε λαθος αυλακια συχνα.
Μονη λιγο, να δω που εκανα εγω λαθη. Να ξεδιαλυνω τα δικα μου "θελω" για να μπορεσω να στα προσφερω και να μη στα χρεωσω.

κουτια, κουτακια, κουτουδια

2012-01-20T11:51:00.002+02:00

Αν μπορουσα θα γεμιζα το σπιτι μου με ολα αυτα. Καθε μηνα θα ειχα διαφορετικο σετ πανω στους παγκους.
Απο μικρη θυμαμαι μου αρεσαν οι πολλες θηκες σε τσαντες, σε πορτοφολια, σε μπουφαν, σε συρταριερες. Ετσι ειναι και τα κουτακια αυτα. Πολλες θηκες να κρυβω μεσα τις πραματιες μου :) Μικρα μεγαλα κουτια και κουτακια να οργανωνω, να αποθηκευω, να συλλεγω. Σαν ζωη σε κουκλοσπιτο.

Σαν παραμυθι. Μια μεγαλη κουζινα, με ενα μεγαλο παραθυρο πανω απο τον νεροχυτι, με ομορφα καρω κουρτινακια και μια γλαστρα στο περβαζι, με εναν μεγαλο ξυλινο παγκο στην μεση, μια μεγαλη σκαλωσια να κρεμεται απο το ταβανι (απο αυτες που θελουν ξεσκονισμα καθε λιγο) με μια μικρη αποθηκουλα καπου σε μια γωνια και μια κουνιστη πολυθρονα σε μια αλλη. Εκει αφηστε με να στριφογυριζω σημερα και να φτιαχνω κεικ σοκολατας αμυγδαλου για τις φιλες υφαντρες μου που θα δω αυριο.

να, να, καπως ετσι την ονειρευομαι

Αφηνω και αγαπημενο τραγουδι για παρεα και σας ευχομαι ενα Σαββατοκυριακο οπως το εχετε αναγκη.

Με φανταζεστε με σβουρες τανγκο στην κουζινα;...

ερχεται νοτιας και θα βρεξει

2012-01-18T18:23:00.001+02:00

Παγωνια
Μονο εξω
Μεσα ζεστη
Εξω κρυο
Χαμογελω :)

ειπανε για βροχες σε λιγες μερες

κρυβομαι ξανα

2012-01-17T19:38:00.000+02:00

Ξερω το παυσιπονο.... ο υφαντοκοσμος.... ενα δωματιο για μενα, μια ραπτομηχανη, ενα παραθυρο με θεα, η πολυθρονα μου, ενας παγκος εργασιας, το ραδιοφωνακι μου, τα νηματα και οι βελονες μου.... ενα ονειρο.
Τα Σαββατα θυμαμαι, τις καθημερινες ξεχνω...

αδιαθεσια

2012-01-16T18:16:00.002+02:00

Κανω παραξενες σκεψεις αυτες τις μερες. Το απλο γινεται συνθετο και δεν εχω βρει ακομη την απαντηση στα γιατι μου. Νιωθω να υποχρεωνομαι σε ανθρωπους που δεν θα επρεπε να νιωθω ετσι. Στιγμες στιγμες μαραινομαι. Μενουν θεματα χωρις συζητηση επειδη δεν ξερουμε πως να τα συζητησουμε. Ανεβαινω πανω στο σκαμπουδακι της κουζινας και φαινονται ολα λιγο μικροτερα.
Παλι δεν ξεστολισα. Αν με εβλεπε η Τζενη θα ανησυχουσε. Θα ρωτουσε αν ειμαι καλα που εχω ακομη το δεντρο στο σαλονι μου. Θα με αγκαλιαζε γιατι αν της απαντουσα "Δεν εχω τιποτα" δεν θα με πιστευε. Μου λειπει η διαθεση. Θελω να κλειστω στην μικρη αποθηκουλα και να υφαινω μεχρι να τελειωσω ολους τους μικρους αργαλειους που εχω στησει και με περιμενουν υπομονετικα. Να κρεμασω την μητροτητα την Παρασκευη το βραδυ στην κρεμαστρα, μπαινοντας δεξια και να την φορεσω την Δευτερα πρωι. Θα καρφιτσωσω και τις ενοχες μου στο πετο της μητροτητας και θα της ντυθω κι αυτες απο Δευτερα. Μονη.
Καπου εδω ειχα αφησει ενα παραθυρο που εβλεπε στα ομορφα. Μα που μπορει να κρυφτηκε; Καπου εδω, σε λιγες εικονες, γινονται ολα μελισταλαχτα.
Ειδα στο ονειρο μου το μεσημερι οτι ξεστολισα. Και ολα μπηκαν τακτοποιημενα σε ασπρα κουτια.
Κριμα που δεν ειδα και οτι ειχαν μπει και τα πλυντηρια που με περιμενουν. Να ημουν τουλαχιστον συνεπης στη ζωη των ονειρων μου.
Στην πραγματικοτητα θα υφανω. Θα ειμαι συνεπης στο υφαντο μου. Και τωρα θα πλεξω τερλικια για την μικρη που περιμενουμε τελη Φλεβαρη. Φουξ τα ζητησε η μαμα Νικολετα. Σαν καραμελα με ευκαλυπτο σε πονεμενο λαιμο.
Παγωνια μεσα κι εξω.

παραλληλες ζωες

2012-01-13T20:25:00.001+02:00

Κοντευει να περασει ο μισος Ιανουαριος και δεν αγγιξε ουτε ενα βιβλιο. Της αρεσει να χαζευει τα μαλλια της στον ηλιο τα μεσημερια. Αραγε αν ζουσε στο Παρισι θα πηγαινε πιο συχνα για καφε στα μικρα ομορφα καφε; Θα κουβαλουσε παντα εκεινη την ταμπα τσαντα και θα ειχε τα μαλλια της ατιμελητο κοτσο; Θα αγοραζε συχνα macarons; Ποιος ξερει. Σε καποιο παραλληλο συμπαν ισως να μην ηταν μαμα, ουτε συντροφος. Να ηταν μονο ερωμενη. Να γυρνουσε σε ενα σπιτι με ξυλινο ταβανι και μεγαλο παραθυρο. Ισως ακομα και να ειχε φλοκατες στο πατωμα. Ισως σε καποια γωνια να ειχε την πολυθρονα της και διπλα ενα γραφειο παλιας εποχης. Θα ειχε κι ενα καλαθι με γραμματα. Απο αυτα με τα γραμματοσημα. Μπαινοντας θα εβγαζε τα αρβυλακια στο μικρο χωλ και θα τραβουσε το κοκκαλακι που κρατουσε τα μαλλι της πανω. Θα αλλαζε και ρουχα και θα εβαζε τις γκρι φορμες της να νιωθει ανετα. Μια ζεστη κουπα καφε θα ηταν ο,τι πρεπει για να χαζεψει το κρυο εξω απο το παραθυρο της. Θα της αρεσε να κανει ονειρα πως θα ηταν να ειχε εναν ομορφο συζυγο. Ενα παιδι. Κι ενα σκυλο ισως. Καποιο αλλο κομματι της ισως να ζουσε καπου ετσι.
Θα σκεφτοταν να παει στο βιβλιοπωλειο το πρωι. Να αγορασει καινουρια βιβλια. Να τα βαλει πανω στο λευκο ξυλινο σκαμπο να περιμενουν αναγνωση κι αυτη να χαμογελαει οταν τα βλεπει εκει καθε μερα γεματα υποσχεσεις για αλλους κοσμους. Θα εκανε και μια λιστα στο mp3 της και θα πηγαινα περπατωντας ως το κεντρο. Ευκαιρια να τελειωσει το κεραμυδι κασκολ της να το φορεσει αυριο το πρωι. Στην επιστροφη θα αγοραζε και λουλουδια για το βαζο. Ναι, ετσι θα εκανε. Θα αγοραζε βιβλια και λουλουδια. ισως σχεδιαζε και καποιο ταξιδακι στην Ελλαδα να δει τους αγαπημενους της.
Για φαντασου ....

επιμενω εγωιστικα ξυπολητη

2012-01-12T11:49:00.000+02:00

Τριγυρνω ξυπολητη στα δωματια με την ασφαλεια του καθαρου ζεστου ξυλου κατω απο τις πατουσες μου. Στις ιδιες διαδρομες ξανα και ξανα και τις νιωθω δικες μου αγαπημενες και οχι καμπουρα στην πλατη μου. Κοιταω καλα και σιγουρευομαι οτι οι πορτες ειναι ανοιχτες. Η κλεισουρα με αγριευει. Οι πορτες ειναι παντα ανοιχτες τελικα. Ποτε δεν υπηρχαν. Ειναι κενες κασες. Πυλες. Αλλα το φως δεν φτανει παντα μεχρι εκει για να το ξεχωρισουμε. Μετα τα τριαντα ολα γινονται πιο καθαρα. Καθαριζει η ομιχλη και διακρινεις τα ορια και συνειδητα πατας πανω στην λευκη γραμμη αν θελεις να τα ξεπερασεις. Οχι. Δεν εχεις δικαιολογια πια. Πισω απο το δαχτυλο σου κρυβεσαι και καυχιεσαι πως δεν φαινεσαι. Ειναι επιλογη σου να εισαι απιστος,οκ. Ειμαι σιγουρη ομως οτι ερχεται η ωρα που τις πληρωνουμε τις επιλογες μας. Και μη φανταστεις φλογες και καζανια. Η χειροτερη ειναι οταν ερχεται το πληρωμα του χρονου και δεις οτι απλα σπαταλιστηκες. Και δεν γυριζει ο χρονος πισω. Στην καλυτερη περιπτωση απλα δεν θα το καταλαβεις ποτε. Στη χειροτερη θα πονεσεις πολυ οταν καταλαβεις ποσο μικρος σταθηκες απεναντι στο δωρο της ζωης. Κανεις δεν μενει αδικημενος για παντα, αν δεν αρεσκεται σ'αυτη την κατασταση. Δεν λυπαμαι κανεναν. Εκανα κι εγω τις δικες μου επιλογες στον χρονο και ο χρονος θα μου στειλει και μενα το ραβασακι καποτε, με τα σωστα και τα λαθη. Επελεξα να ειμαι ειλικρινης σε μενα. Να ξεχωριζω το θελω απο το θα 'θελα και το δικαιουμαι απο το καταχραζομαι.
Τι τα θες. Πρωινη φλυαρια. Ασε ρε Βικυ τον Χρηστο να ειναι "μικρος" της ειπα. Ας αφησω κι εγω οσους δεν μου ταιριαζουν στην ζωη τους κι ας κοιταξω κι εγω τη δικη μου. Εξαλλου αν εισαι πιο μικρος απο τα τετραγωνακια που εχει το κοσκινο μου, πεφτεις και χανεσαι στο συμπαν. Δεν θα σε καταδικασω εγω για τιποτα. Αν εχεις αναγκη την αγκαλια μου, καθαρισε το ψεμα απο πανω σου και ολα τα αλλα ελα να τα γιανουμε μαζι. Το ψεμα με κανει να φτερνιζομαι και να βηχω συνεχεια. Θα σου πω κι εγω τις αληθειες μου. Τα σωστα και τα πιο πολλα λαθη μου. Θα γελασουμε με το ποσο γυμνοι καταφεραμε να ειμαστε και ολα θα τα φτιαξουμε μετα. Μονο βγαλε τα παπουτσια σου κι ελα ξυπολητος στα δικα μου πατωματα, δεν φοραω καλτσες και μπαινουν γυαλια στα ποδια μου στα πατωματα που δεν εχω καθαρισει και ματωνω.

top....eleven

2012-01-10T12:48:00.000+02:00

Το ο,τι μου αρεσουν τα μπλογκοπαιχνιδα, νομιζω ειναι πια γνωστο. Με καλεσε η κουκουβαγιομαμακα μου και με μεγαλη χαρα δεχτηκα την προταση της. Ενας μικρος απολογισμος του 2011 που εφυγε, ενα μικρο top ten.....που εκλεψα λιγακι παλι και το εκανα top eleven :):)

Αγαπημένο βιβλίο: "Η μοναξια ειναι απο χωμα" Μαρω Βαμβουνακη.... τι καλυτερο απο εναν αντρα συνεπη στον ερωτα του χωρις φανφαρες. Γυμνα και λιτα :)

Αγαπημένη πόλη: Φετος πηγα μονο Κεφαλονια και μου αρεσε πολυ. Ονειρευομαι συχνα το Παρισι που πηγα περσι και την Constanta που σπουδασα...μετραει;

Αγαπημένο γλυκό: η τουρτα που εκανα για τα γεννεθλια του Δ μου....κολαση :)

Αγαπημένο άρωμα: Elle EMPORIO ARMANI, το ερωτευτηκα απο την πρωτη φορα που το εβαλα πριν πολλα χρονια και νομιζω με χαρακτηριζει

Αγαπημένα παπούτσια: τα μποτακια camper που εκλεψα περσι απο τη μαμα μου. Μονο για να κοιμηθω τα βγαζω :):)

Αγαπημένος προορισμός: Κεφαλλονια, η Ασσος και το Φισκαρδο εχουν κλεψει ενα κομματι μου

Αγαπημένο blog: roadartist.......με διαφορα !!

Αγαπημένη εκπομπή στην τηλεόραση:"Στην υγεια μας" Σπυρου Παπαδοπουλου.....υπεροχες εκπομπες!!!

Αγαπημένο φαγητό: μουσακας, γεμιστα και μακαρονια με κιμα (υπαρχει πιο μπαναλ ανθρωπος απο εμενα;;;.Μπορω να το σωσω αν πω οτι μου αρεσει να δοκιμαζω τα παντα;:)

Αγαπημένη ανάρτηση: αν καταλαβα καλα η ερωτηση αναφερετε σε δικη μου αναρτηση.....χμμμμ....πολλες μου αρεσουν, στην τυχη θα διαλεξω μια....

χα....το βρηκα... ειναι μια παλια μου αναρτηση, του Φεβρουαριου, που την ειχα κλεψει απο αλλου :)

Φτιαξτα μ' ενα κοριτσι που διαβαζει

Αγαπημενο τραγουδι : Την Zaz την γνωρισα τον Μαιο του 2011 απο την roadartist μου και με μαγεψε, με πλημμυρισε και ειναι απο τα πιο αγαπημενα μου τραγουδια αυτο

Δεν θα καλεσω συγκεκριμενους να παιξουν. Οποιος εχει διαθεση για παιχνιδια ας ακολουθησει :)

θελω και εχω

2012-01-09T12:35:00.000+02:00

Καποιες φορες οι μερες γινονται κινηματογραφικες.

Η βολτα στο αδειο εμπορικο κεντρο με την κορη μου ηταν υπεροχη. Περπατησαμε πανω στα παγκακια, χαζεψαμε τις τουρτες στον Αγαπητο και μετα καθησαμε στον παγκο μπροστα απο αυτη την βιτρινα και της ελεγα ποσο ερωτευτηκα αυτη την πολυθρονα. Κι εκεινη την εδειχνε κι ελεγε "Μαμα κατσει" Νομιζει οτι ειναι δικια μου. Αυτα καταλαβε απο οσα ελεγα. Και καλα καταλαβε δηλαδη. Ειναι δικια μου πια. Ως εικονα μονο στο μυαλο. Λιγο σουρεαλ οπτικη. Αιχμαλωτισα την εικονα και η πολυθρονα αυτη ειναι πια δικη μου. Ας παραμενει στην βιτρινα, ας την αγορασει καποιος αλλος. Δεν εχει σημασια. Σημασια εχει οτι εγω την αγαπησα και εχω κλεψει την ουσια της. Και η μικρη το καταλαβαινει οταν συμβαινει αυτο. Το καταλαβαινει πριν απο μενα και μου το λεει στην δικη της γλωσσα να το καταλαβω κι εγω.
Εμεις εξαλλου ξερουμε και αλλη γλωσσα. Μιλαμε και την νεραιδο-γλωσσα μεταξυ μας. Εχουμε την νεραιδα των ονειρων στον τοιχο μας και πολλες φορες της διηγουμαι τι εκανε ολη την ημερα η Ισμηνη και γελαμε και οι 3 μαζι. Κοριτσιστικα γελια, γαργαρα.
Την Παρασκευη ηρθε η νεραιδα των πιπιλων και της δωσαμε ολες τις πιπιλες μας. Πολυ κλαψαμε. περισσοτερο πανικοβληθηκε παρα στενοχωρηθηκε. Σαν να της εκοψαν ενα κομματι απο το σωμα της. Το εψαχνε σε ολο το δωματιο. Ακομη και σε μερη που ποτε δεν βαζαμε πιπιλες εψαχνε. Κι εμενα σφιχτηκε το στομαχι μου απο την στενοχωρια. Δεν πανικοβληθηκα. Ειμαι μεγαλη βλεπεις εγω και ξερω οτι η πιπιλα δεν ειναι κομματι απο το σωμα της. Αλλα στενοχωριομουν τοσο πολυ που δεν το γνωριζε και η Ισμηνη αυτο και ενιωσε ετσι ξεκρεμαστη. Ουτε η αγκαλια μου δεν την παρηγορουσε στην αρχη. Αλλο παλι και τουτο. Στην αγκαλια μου ηρεμει μεσα σε λιγα λεπτα. Τωρα τα λιγα λεπτα εγιναν 80, για να ηρεμησει και να κοιμηθει. Οταν ξυπνησαμε βρηκαμε το δωρο που μας ειχε αφησει η νεραιδα και γλυκαθηκαμε λιγακι. Εκτοτε ριξαμε μονο 2-3 τσιγγουνικα δακρυα και το ξεχασαμε το θεμα.
Το σαββατοκυριακο παιξαμε με παιδακια και συνειδητοποιησα οτι την απολαμβανω εγωιστικα λαιμαργα μονη και της εχω στερησει την παρεα απο ανθρωπακια μικρα που τοσο ευχαριστιεται. Υποσχεθηκα στον εαυτο μου να ειμαι λιγοτερο εγωιστρια.
Μεχρι χθες βραδυ. Την κοιμησα και μετα εμεινα μονο εγω με μενα. Πηγα στην αποθηκουλα, εκανα "φουυυ" να φυγουν οι τυψεις και η ασυνεπεια πανω απο το υφαντο μου και καθησα κατω απο την λαμπα της κουζινας. Θα προσποιηθω οτι ειναι ψεματα οτι χρειαζομαι καλο φωτισμο για να υφανω. Και ραβε-ξηλωνε περασε η ωρα, απλωσα και το τελευταιο πλυντηριο και ανεβηκα στο κρεβατι ως κολοκυθα λιγο μετα τις δωδεκα για να κοιμηθω.
Ερχεται μια Δευτερα με καινουριο ημερολογιο και ορεξη.

Δεν εχει ξυλινο εξωφυλλο, απο σουπερ μαρκετ το πηρα. Αλλα μου εκλεισε πολυ εντονα το ματι καθως χαζεβα τα ψωμακια του τοστ. Με κοιτουσε τοσο εντονα που ντραπηκα να μην το παρω.
Εκει διπλα απο την καρδια ακουω σιγα σιγα ρυθμους λατιν που με φωναζουν για χορο το Σαββατο. Κραταω ακομη την γευση απο το Midnight in Paris που με πλημμυρισε το Σαββατο το βραδυ. Ηταν ακριβως η ταινια που ειχα αναγκη να δω. Σπανια συμβαινει τετοια συνεπεια του "θελω" και του "εχω" και λεω να το γιορτασω αυτη την εβδομαδα.
Θελω και εχω

κιτρινος ηλιος

2012-01-04T10:37:00.002+02:00

Το θερμομετρο δειχνει -1 στην πολη μου.
Μου αρεσει ο Ιανουαριος να δικαιολογει την θεση του μεσα στον χειμωνα.
Μπορει να χορτασα γιορτες, αλλα κρυο δεν χορταινω ποτε.
Ειδικα τα μαγουλα μου ειναι απλυστα σ'αυτη την εποχη.

Καθε πρωι τα τζαμια εχουν παγο. Ζεσταινω το αυτοκινητο μαζι με δυο ψυχες και γελαμε δυνατα μεχρι να καθαρισουν ολα τα τζαμια και να μας βλεπουν οσοι περνουν απεξω.
Εβαψα τα νυχια μου κεραμμυδοσοκολατι και νομιζω οτι μου αρεσουν.
Χθες μου χαμογελουσε ενα μελομακαρονο αλλα του γυρισα την πλατη και κατεβασα κατω δυο ντουλαπια με κονσερβες, αλευρια, ζαχαρες, μακαρονια, μπισκοτα, βαζα και βαζακια και τα τακτοποιησα απο την αρχη.
Ετσι ξεχασα το μελομακαρονο και με ξεχασε κι εκεινο.
Ψαχνω να αγορασω ενα τετραδιο με ξυλινο εξωφυλλο.
Θελω να αρχισω να κανω καθημερινες λιστες.
Οι ψυχολογοι λενε οτι βοηθαει πολυ.
Ξεχναω τουφες μου εδω κι εκει και θελω να σταματησει αυτο.
Θα γραφω σε ενα τετραδιο τα παντα. Θα παρω και καινουριο στυλο
Θα μου φερει και η Βικυ τις καινουριες μου κουπες για το 2012 απο το παζαρι για τα αδεσποτα, μου εφερε και ο Αγιος Βασιλης την γαστρα που ζητησα και ειμαι γεματη καινουρια πραγματα!
Κριση; Ποια κριση;

Απο το παραθυρο μου φαινονται δεντρα που τα χτυπαει ο ηλιος. Φαινεται οτι δεν ειναι ζεστος αυτος ο ηλιος. Μη με ρωτας πως φαινεται. Εγω το καταλαβαινω. Ειναι πιο κιτρινος, ενω ο ζεστος ηλιος ειναι πιο πορτοκαλι. Κι αν δεν με πιστευεις ρωτα τα παιδια να σου πουν.
Φοραω το κιτρινο φουσκωτο μπουφαν και θυμαμαι τον Παπακυριδη που με φωναζε "φουσκωτε" στην Ρουμανια οταν το φορουσα.
Ειμαι γεματη κιτρινο, καφε ταμπα, γκρι και λιγο μαυρο στο μυαλο σημερα.

Το βραδυ θα κανω μια πουτιγκα για την κουμπαρα μου γιατι τα μελομακαρονα δεν μου αρεσαν οπτικως. Θα αυτοσχεδιασω και θα τις δωσω κατι χωρις ονομα, αλλα με πολλη αγαπη. Εξαλλου εκεινη ξερει οτι μου αρεσουν τα περιεργα και οι δοκιμες. Και μ'αγαπαει γι'αυτο. Κι εγω την αγαπω ακομα πιο πολυ που με δεχεται οπως ακριβως ειμαι.

Το θερμομετρο δειχνει πια +2 και ο ηλιος εξακολουθει να ειναι ανοιχτο κιτρινο χρωμα με γκρι κασκολ

θελω κι αλλο ....ψιθυρισε

2012-01-03T11:20:00.000+02:00

Επεστρεψα με την γευση ζεστης σοκολατας με λιγα μπαχαρικα. Αυτες οι ανατολιτικες μειξεις που σε δελεαζουν και σου αφηνουν παντα την αισθηση του ανολοκληρωτου.

Δεν χορταινω ποτε. Θελω κι αλλο.

Επιστρεφωντας διαβασα στην Ταλι μου την ευχη της και την εκλεψα
Αυτο ευχομαι για το 2012 σε μενα που κερδισα το φλουρι μετα απο πολλα χρονια "Να μην χασω τιποτα απο οσα εχω:"
Ο χρονος στην πλατη μου αντι να με καμπουριαζει με ψηλωνει.
Παμε για ενα διαφορετικο 2012. Εμεις κανουμε την διαφορα. Ειμαστε συνυπευθυνοι σε οσα ερθουν!

Καλη χρονια να εχουμε με υγεια!

εξαφανιζομαι

2011-12-29T20:15:00.000+02:00

Πισω απο παραθυρα θα κλεισω τις μερες μου. Θα κατεβασω τον γενικο και θα μηδενιστουν ολα τα ασυγχονιστα ρολογια μας. Δεν θα ξερουμε τι ωρα ειναι πια. Ουτε αν αργησαμε ή αν ειμαστε συνεπεις στα ραντεβου μας. Θα κρυψω τα κινητα στον κηπο που δεν βγαινουμε πια και οποιος μας ζητησει θα παρακαλεσω να παραιτηθει απο την προσπαθεια να μας βρει.

Ελαχιστες δουλειες, ισα ισα να δηλωνουν οτι δουλευουν τα ηλεκτρικα στο σπιτι. Και μετα θα κυλιομαστε στα χαλια με ζεστους καφεδες και τουβλακια που θα τα δινεις σχημα αεροπλανων και τρενων. Διαφορετικο ταξιδι σε καθε κατασκευη.
Οι μερες μεταξυ χριστουγεννων και πρωτοχρονιας ειναι παντα αυστηρες. Σε ειρωνευονται ο,τι και να κανεις. Εμαθα να αδιαφορω και λιωνω τις στιγμες μου σε μπεν-μαρι για να κρατησω ζεστη και ρευστη την διαθεση μου να χυνομαι σε οσους αγαπω!

Απολαυστικη Πρωτοχρονια!

Ξανα σπιτι

2011-12-27T12:11:00.002+02:00

Τα ματια μου ειδαν ομορφιες.
Ξαπλωνα τα βραδια κατω απο το παπλωμα στο σπιτι στις Σερρες κι ενιωθα το σωμα μου κουρασμενο, αλλα ασυναισθητα χαμογελουσα. Αυτο ειναι ευλογια, σκεφτηκα πολλες φορες, να χαμογελας χωρις να εχει γινει τιποτα το συγκεκριμενο την ημερα που περασε. Αυτη την κριση, εγω την χρειαζομουν τελικα. Την ειχα αναγκη περισσοτερο απο το τζοκερ που ευχομουν να κερδισω.
Μαγευομαι και αρχισα να υποπτευομαι οτι δεν ειναι τα λαμπιονια και οι γιορτες η αιτια. Ουτε η αφορμη δεν ειναι. Αλυσιδωτες αντιδρασεις η ζωη μου. Τα πανω και τα κατω. Ειμαι στα πανω. Αλλες μερες επιλεγω να το βλεπω σαν ανηφορα κι αλλες σαν κορυφωση. Το σιγουρο ειναι οτι ειμαι στην απολαυστικη πλευρα της ζωης.

Αδυνατο να με κρατησει το γραφειο μεσα. Εχει δραπετευσει η καρδια. Το κρυο του καιρου με ζεσταινει και με ανεβαζει λιγους ποντους πανω απο την γη. Σαν ξωτικο γυριζω στη ζωη μου κι επιμενω να βαζω ταξη στην ακαταστασια μου. Μου εχουν λειψει φιλοι και ζεστα καφεδακια. Μου ελειψε βραδινο dvd με σιροπιαστη ταινια αγκαλια με σπορια και αναψυκτικο. Μου ελειψε να ξυπνησω το πρωι, να κανω ζεστο καφε και να παω να τον πιω χαζευοντας τα λαμπακια του δεντρου, ακουγοντας χριστουγεννιατικη μουσικη και μυριζοντας το κρυο μεσα απο την τζαμαρια.
Δεν επλυνα κουρτινες φετος. Βαρεθηκα. Απο αναβολη σε αναβολη το αφησα για μετα τις γιορτες. Και ειμαι σιγουρη οτι εχουν κρυφτει νεραιδες και ξωτικα στο στριφωμα διπλα στο τζακι. Ισως οταν κλεινουμε τα φωτα να ζωντανευουν ολα τα παιχνιδια της Ισμηνης, να αναβουν τα φωτακια του δεντρου και να ζουνε την δικη τους ζωη, τοσο απιθανη για μας. Να θυμηθω να βρω τον μολυβενιο στρατιωτη να τον διαβασω στην μικρη μου. Και το κοριτσακι με τα σπιρτα. Πως τα εχω ξεχασει αυτα τοσο καιρο;

Γεμιζει η ζωη μου μικρες μικρες κουκιδες που λαμπιριζουν υποσχομενες κατι καλυτερο. Κρεμιεμαι σ'αυτες και κανω κουνια δινοντας δυναμη στην ελπιδα για ακομη καλυτερη ζωη!

Αρχιζω διαιτα, στο ειπα;
Τωρα στις γιορτες;
Ναι.

Καλα χριστουγεννα

2011-12-21T18:45:00.000+02:00

Καπου εδω θα σας αφησω κι εγω για τα χριστουγεννα. Ειδα αυτο το βιντεακι σημερα, απο μια φιλη στο facebook και μονολογησα..."αυτο ειναι! If only...."

Αυτες τις μερες ψηνω μπισκοτακια σε σχημα αστεριου και τα βαζω σε ενα υπεροχο κοκκινο-ασπρο χριστουγεννιατικο τενεκεδενιο κουτακι. Μου αρεσει τοσο η εικονα του, που θα μπορουσα να τα κρατησω για διακοσμητικα , αν δεν αρεσαν στην μικρη μου :)
Θα κανω και μελομακαρονα αυριο, τεμπελοπαστιτσιο και θα ετοιμασω τα πραγματα για να φυγουμε στα πεθερικα μου την Παρασκευη. Οικογενειακα και χουχουλιαρικα. Το βραδυ των Χριστουγεννων φοραμε ολοι τις πιτζαμες μας, ο πεθερος μου εχει ετοιμασει την παραδοσιακη πλεον τηγανια και πριν αρχισουμε το φαγοποτι, λεμε τα καλαντα στο τραπεζι κρατωντας τριγωνο. Ετσι ξεκουραστα και αγαπησιαρικα περνανε αυτες οι μερες.

Ευχομαι σε ολους σας υγεια, αγαπη, δουλεια και πολλη πολλη χρυσοσκονη να λουσει τις ζωες σας. Θα σας "δω" σε λιγες μερουλες. Να αγαπατε και να συγχωρειτε ειλικρινα! Ας ακουγομαι γραφικη και γλοιωδης... τετοιες μερες με συγχωρω κι εγω ; )
Να περασετε ονειρεμενα και να προσεχετε!

Τζενη

2011-12-20T10:58:00.000+02:00

23:23
"Πειραζει που τηλεφωνησα τετοια ωρα; Ηθελα να σε ακουσω"
"Καθολου. Κι εγω μονη ειμαι σπουργιτακι "

Κι ετσι μηδενισαμε αλλη μια φορα την αποσταση. Σε ενα εικοσαλεπτο τηλεφωνημα. Ξερεις, εισαι απο τους λιγους που μπορω να μιλαω με τις ωρες στο τηλεφωνο. Βαριεμαι τα τηλεφωνηματα.

Τις γιορτες υποσχομαι να βρω χρονο μονο για σενα. Οχι για λιγο, οχι με αλλους.
Ισως κατεβουμε να περπατησουμε στο κεντρο.
Να δουμε το βουλιαγμενο πλωτο μας δεντρο. Να κανουμε καρουζελ μαζι με τα παιδια. Να πιουμε ζεστα καφεδακια στην Αριστοτελους. Να ζησουμε παραλληλα με τον υπολοιπο κοσμο, στην δικη μας μαγικη χιονομπαλα.
Θα κρυψουμε τις ενηλικες ζωες μας μεσα σε γαντια και σκουφους και θα ψυθιρισουμε μυστικα στον χρονο να μας προσπερασει δυο στιγμες. Δυο στιγμες γεματες αρωματα και εικονες και γευσεις και ηχους και αγγιγματα, που θα γινουν πολυτιμη μνημη. Θα βαλω κοκκινη κορδελα στην μερα εκεινη και την αφησω κατω απο το χριστουγεννιατικο μας δεντρο για σενα και για μενα. Οταν κουνιομαστε στην χιονομπαλα μας θα εχει και χρυσοσκονη μαζι με το χιονι και θα παιζει και μουσικη απο καποια λατερνα ή καποιο ακορντεον. Γιατι τη ζωη μονο σαν παραμυθι αξιζει να την ζουμε φιλεναδα. Κοιτα ποσα λαμπιονια εβαλαν στην ομορφη Θεσσαλονικη για εμας!

Θελω να βαλω κοκκινο κραγιον τις γιορτες

μερες ανοσμιας

2011-12-16T12:01:00.003+02:00

Αρχισα να μυριζω. Νομιζω ειναι πανω απο δεκα μερες που ειχα χασει την οσφρηση μου. Πεταξε ενα ιος απο την μικρη μου σε μενα και μου κλειδωσε τις μυρωδιες. Και ειχε περασει τοσο καιρος που φοβηθηκα οτι μπορει να γινει μονιμη η κατασταση. Γιατι εχει συμβει και δεν θεωρειται και εξαιρετικα σπανια επιπλοκη.
Και αναρωτιομουν, αν ξαναπαω Constanta, δεν θα εχει πια την μυρωδια του κρυου αυτη η πολη; Δεν θα μυριζει ο γαλλικος μου ρουμι; Δεν θα μυριζουν οι φωτογραφιες αναμνησεις;
Δεν ξερω ποια αισθηση εκτιμω λιγοτερο.Ισως την γευση... ισως αυτη, την οσφρηση. Κι ας κλεινω τα ματια να μυρισω τους ανθρωπους που αγκαλιαζω, τις στιγμες που απολαμβανω, τα αντικειμενα που κανω δικα μου.
Και μου ερχεται στο μυαλο η εικονα καποιου που σε ενα αμφιθεταρο καποτε ειχε αγκαλιασει ενα κασκολ και ρουφουσε το αρωμα του. Η εικονα της μικρης μου οταν μυριζε την νυχτικια μου με κλειστα τα ματια κι εψαχνε να θηλασει. Η εικονα της Φλαπυς οταν μυριζει πανω μας άλλα σκυλια. Το χαμογελο της Τζενης οταν της ειχα δωσει κατι χειροποιητο και μου ειπε "μυριζει Κατερινα".
Περασα μερες ανοσμιας και εμοιαζαν ολα ξενα. Μονο στο μυαλο υπηρχαν τα αρωματα. Αποθηκευμενα να θυμιζουν την γνωση τους. Ειναι πιο δυσκολο να αποχωριστεις κατι, απο το να μην το εχεις εξαρχης.
Μερες και μερες χωρις να μυρισω το κορμι του Δημητρη, τον λαιμο της μικρης μου, το καφε που πινω.

Δεν ξερω τι θα γινομουν διχως αυτα τα χαρακτηριστικα. Θα αλλαζα ισως κι εγω στα νεα δεδομενα. Θα μαθαινα να συνδεω μνημες με γευσεις ή με εικονες ή με ηχους και θα προσπαθουσα να ξεχασω πως μυριζει η Constanta και ο Δημητρης. Σαν να μην ειχε σημασια πια.
Αν θυσιαζα μια αισθηση, αυτη θα ηταν η γευση τελικα. Οχι η οσφρηση. Μη μου παρετε τις μυρωδιες μου.

Εβρεξε το βραδυ, αλλα το πρωι δεν καταφερα να μυρισω την βροχη.

με θεα ενα κλικ

2011-12-15T19:27:00.001+02:00

Ηθελα να πεισω την Τζενη να ανοιξει blog. Θα της ταιριαξει. Ειναι απο αυτους τους τελευταιους που η συνειδηση τους επιμενει να αρνειται να υποκυψει σε κατι που εχει γινει "μοδα". Υπηρχαν για πολλα χρονια κι αυτοι που αντιδρουσαν στα κινητα τηελφωνα.
Μα ολα εχουν την ερμηνεια που εμεις τους δινουμε. Ευτυχως το σπουργιτακι μου αρχισε να ειναι πιο διαλλακτικο. Εχει τοσα να πει.
Δεν μπορω να φανταστω να εχω ενα παραθυρο με θεα τον Πυργο του Αιφελ στο σπιτι μου και να μην ανοιξω να ρεμβασω.
Παραθυρο με θεα τα χριστουγεννα στην ευρωπη, τον χειμωνα, τους ζεστους αρωματικους καφεδες.... παραθυρο σε ο,τι πληκτρολογησω.

let it snow

2011-12-13T11:49:00.001+02:00

Εγραψα μια αναρτηση για χρεη, για αγχη, για πιεσεις και την εσβησα. Δεν μου βγαινει καθολου η κλαψα αυτες τις μερες. Κι αν τα οικονομικα πανε απο το κακο στο χειροτερο, προτιμω να ανεβαζω αγαπημενα τραγουδια και ταξιδιαρικες φωτογραφιες. Ξορκιζω τις φοβιες μου. Γινομαι ολο και πιο μελισταλαχτη και απαγορευω σε ολους να με αλλαξουν. Καθε πρωι η εικονα του Δημητρη διπλα μου και η αγκαλια της Ισμηνης οταν ξυπναει, ειναι τα πιο ανεκτιμητα δωρα της ζωης μου. Προσφατα μου ανεφερε καποιος στο facebook οτι μεχρι να πιει καφε το πρωι δεν θελει να του μιλανε. Κι εγω του ειπα οτι αυτο ειναι δικη του επιλογη να ειναι ετσι, δεν ειναι εμφυτο. Κι εγω ημουν ετσι (ρωτα την Τζενη να σου πει) Του προτεινα μονο να σκεφτει αν η καφεινη μπορει να τον ξυπνησει πιο ευχαριστα απο την συντροφο του. Απο εκει και περα μονος τους θα βγαλει τα δικα του συμπερασματα. Και για τον καφε και για την συντροφο :)
Εγω στον πλανητη μου συνεχιζω και ακουω χριστουγεννιατικα τραγουδακια και ονειρευομαι καποτε να ζησω στην Αρναια, σε ενα ομορφο χωριατικο σπιτι, με κηπο, με τον αργαλειο μου, τα νηματα μου, τον Δημητρη και το Ισμηνακι μου. Θα κανουμε χιοναθρωπο καθε χριστουγεννα και θα στολιζω με φωτακια ολα τα δεντρακια του κηπου. Και μετα θα πινουμε ζεστες σουπιτσες μεσα σε κουπες που θα κλεινουμε σφιχτα μεσα στις χουφτες μας, καθισμενοι πανω στις φλοκατες μπροστα στο τζακι.
Ειμαι συναισθηματικη, παρατηρησε ενας φιλος μου προσφατα.
Ναι ειμαι. Και μου αρεσουν οι συν-Αισθησεις, οι συν-Ευρεσεις, η συν-Τροφια.
Οι καθαρες καρδιες, τα ζεστα χερια, τα ματια που γυαλιζουν, τα χειλη που χαμογελουν, οι ηρεμοι ανθρωποι, οι συνειδητες ζωες.

Δεν θα ηταν υπεροχα αν χιονιζε τις γιορτες;

.....και ζησαν αυτοι καλα κι εμεις.....ονειρευοντας!

7 χρονια φαγουρα

2011-12-09T09:51:00.001+02:00

7 χρονια ολοκληρα θα εχουν περασει την Κυριακη
Μια γιορτινη αναρτηση για τα οσα ζησαμε
Για τα χρονια που εφυγαν και μας εκαναν πιο πλουσιους
Για ολες εκεινες τις ομορφες στιγμες που ειναι ακριβες αναμνησεις πια
Για ολα εκεινα που ονειρευομαι μαζι σου
Για οσα σου θυμωνω και μαλωνουμε.
Για την πιστη που επενδυουμε ο ενας στον αλλον.
Για ολο αυτο το φουσκωμα της καρδιας οταν σε βλεπω να μου γελας.
Για την ελπιδα της αλλαγης
Για την καρτερικοτητα της αγαπης.
Εκεινη η αγαπη που φτανει πιο βαθυα απο τα σπλαχνα σου μερικες φορες. Λιγο πιο μεσα απο εκει που ειχαμε κρυμμενη την Ισμηνη εννεα μηνες.
Εκεινη την αγαπη που δεν αφηνει κανενα εγωισμο να χορευει πανω της για πολυ καιρο. Που διαλυει τα συννεφα ακριβως οταν το εχεις αναγκη. Οταν εισαι ετοιμος να δεις πιο καθαρα. Να παραδεχτεις και να αγκαλιασεις.
Να συγχωρεσεις και να μοιραστεις την ευθυνη.
Να αγαπησεις ξανα απο την αρχη.
Οχι, δεν ειναι ευκολες οι μακροχρονιες σχεσεις.
Ειναι φορες που μου λειπει το καρδιοχτυπι του πρωτου καιρου.
Τοτε που ηταν πιο ρευστα ολα.
Τα ενιωθες να γλιστραν απο τις παλαμες σου και λιγοθυμουσες.
Δεν θα επεστρεφα στο τοτε ομως.
Το σημερα ειναι χτισμενο απο μενα και σενα και νομιζω καναμε πολυ καλη δουλεια ως τωρα.
Σημερα απολαμβανω πιο ολοκληρωμενα τον ερωτα, την αγαπη, την συντροφικοτητα.
Τα πριν μονο πυροτεχνηματα εντυπωσιασμου ηταν.
Το μεσα μας ειχε αναγκη αληθινο ερωτα, αληθινη απολαυση, αληθινη αγκαλια, αληθινη συγχωρεση.
Μας τα εφερε απλοχερα ο χρονος.
Κι αν ξεφτισαν τα σκιρτηματα του πρωτου ερωτα, ε, καιρος τους ηταν.
Γινονται ισως σαχλα αν τα σερνουμε για παντα νομιζοντας οτι νικησαμε τον χρονο.
Ο χρονος φερνει αλλαγες κι αν δεν ειμαστε ετοιμοι να τις δεχτουμε, τον σπαταλαμε απληστα.
Σε απολαμβανω περισσοτερο απο ποτε, με ολες τις αισθησεις πια.

Δεν προλαβα να σε χαρω στο πρωινο μας καφεδακι.
Δεν πειραζει. Πινω το καφεδακι μου στην υγεια μας.
Στα ομορφα που θα μας ερθουν.
Και στα ασχημα που θα φανουν παλι μικροτερα μας.

Δημητρη μου σ'αγαπω!

ετσι απλα

2011-12-06T19:14:00.001+02:00

μαγεια χριστουγεννων

2011-12-05T18:33:00.001+02:00

ψαχνοντας βρηκα αυτα:

ιντερνετικοι σταθμοι που παιζουν ολη μερα χριστουγεννιατικα

επιλογη χριστουγεννιατικων στο you tube

Μια σελιδα με πολυ ομορφες ιδεες για τα παιδια. Εστειλα και γραμμα στον Αγιο Βασιλη για την μικρη και θα μας απαντησει :)

κι ενα ελληνικο site με χριστουγεννιατικες ιδεες

chalet

2011-12-01T09:47:00.001+02:00

Η ζωη ειναι ενα αγριο ποταμι. Σε αλλα σημεια κυλαει ηρεμα, σε αλλα πεφτει εντυπωσιακα και σχηματιζει μικρους καταρραχτες, σε αλλα σημεια στροβιλιζεται επειδη εχει εγκλβωβιστει σε δινες. Ποσες ζωες χωρανε μεσα σε μια; Οσες επιλεξεις, μου ψυθιριζεις. Στεκομαι μπροστα στην τζαμαρια και αναρωτιεμαι ποσες αντεχω. Αυτη την εβδομαδα ημουν περισσοτερο μαμα. Παντα ενας εαυτος μου προηγειται, ποτε δεν καταφερα να τους βαλω ολους σε μια ευθεια. Θα ηταν και αχαρο μαλλον. Ως μαμα λοιπον εφαγα ωρες και ωρες ψαχνοντας στο youtube για βιντεακια με χριστουγεννιατικα παιδικα τραγουδια για την μικρη μου. Ειδα απειρες συνταγες για χριστουγεννιατικα κουλουρακια για να κανουμε μαζι καθε χρονο και να εχουν και μυρωδια οι χριστουγεννιατικες αναμνησεις της.
Επισημαινω δουλειες που πρεπει να γινουν στο σπιτι και δεν ξερω που να τις χωρεσω.Ντουλαπια που πρεπει να βγουν και να συμμαζευτουν, πλυντηρια, κουρτινες..... Μενουν αιωνες καποια πραγματα στις λαθος θεσεις. Δεν μπορουσα να ειχα παρει λιγο απο τη μανα μου σε αυτο; Μονο στα κουσουρια την αντεγραψα; Ξερω οτι μολις μεγαλωσει λιγο ακομα η μικρη, θα μπορω να κανω πιο ευκολα καποιες δουλειες στο σπιτι. Δεν βιαζομαι ομως. Ας μεινουν αλλες δυο ζωες σε λαθος θεση τα πραγματα. Κι ας συγχιζομαι για λιγα λεπτα οταν τα βλεπω.
Μπηκε ο Δεκεμβρης. Με αυτο το μηνα αποχαιρεταμε μια χρονια κι ελπιζουμε παντα σε μια καλυτερη. Να θυμηθω να κανω την λιστα με τα νεα μου ονειρα και τον απολογισμο μου για τα παλια. Μ'αρεσει αυτη η εποχη. Με γλυκαινει, με γεμιζει λαμπιονια, με κανει να ονειρευομαι. Περσι δεν μου ειχε φερει το δωρο που ζητησα ο Αγιος Βασιλης, δεν ημουν καλο κοριτσι μαλλον. Φετος δεν ξερω τι να ζητησω , ας κανω τους απολογισμους μου πρωτα. Και θα ειμαι πολυ προσεχτικη στην κριση μου. Ισως να εχω γινει λιγο περισσοτερο αυστηρη μαζι μου απο ο,τι θα επρεπε. Ισως οι αλλοι να εγιναν μαζι μου. Νιωθω τη ζυγαρια να γερνει και θα βαλω το ενα ποδι και στην αλλη πλαστιγγα να δω αν καταφερω την ισορροπια.
Εχω βδομαδες να βγω στο μπαλκονι του πανω οροφου να χαζεψω τα αεροπλανα που βουτανε στη θαλασσα. Ουτε στο καθιστικο δεν πηγαινω να αναψω τα φωτακια του δεντρου. Γυρναω σπιτι μετα τις 9 και μεχρι να ταισω και να κοιμησω την μικρη περναει πανω απο μια ωρα. Την περισσοτερη ωρα τις καθημερινες την περναω στην κουζινα. Γι'αυτο και σκεφτομαι να επενδυσω και καποια χρηματα σε αυτην την χρονια που ερχεται. (αισιοδοξη με βρισκω). Παντα ζηλευα τις τραπεζαριες με διαφορετικς καρεκλες. Το ειχα αναφερει και στον Δ μου οταν λεγαμε να παρουμε τραπεζαρια για το σαλονι. Δεν ενθουσιαστηκε, ειναι πιο παραδοσιακος σ'αυτα. Ισως να δεχτει για την κουζινα, ειναι πιο "καθημερινο", δεν χρειαζεται να ειναι ομοιομορφα ολα. Ας βρουμε λεφτα και παρε ο,τι θελεις, θα μου πει.
Ταξιδι του μελιτος ακομη δεν εχουμε παει. Εχει περασει πανω απο ενας χρονος, αλλα ακομη πιστευω οτι θα τα καταφερουμε καποια στιγμη. Καπου οι δυο μας, με κρυο, με τζακι, με χιονια ισως. Φετος θα ειναι; σε ενα χρονο θα ειναι; σε πεντε χρονια; θα τα καταφερουμε. Και θα γελανε οταν θα λεμε εκει στον ξενωνα οτι ειναι ταξιδι του μελλιτος ενω εχουμε τοσα χρονια παντρεμενοι. Και θα γελαμε κι εμεις. Ετσι θα κλεισω τις σκεψεις μου. Με ονειρο το αναμενο τζακι και θεα τα χιονια σε καποιο βουνο.

το δεντρακι μας και οι υφαντικες μου ικανοτητες

2011-11-28T09:52:00.001+02:00

Μου αρεσε παντα να στολιζω νωρις για Χριστουγεννα. Στολιζω απο τους πρωτους αλλα και ξεστολιζω απο τους πρωτους. Αν μπορουσα στις 2 Ιανουαριου θα τα μαζευα ολα. Η μαγεια ειναι μαζι με την αναμονη των γιορτων :)
Τωρα με το μπαρμπαδελακι μας θελω να κανω ο,τι περναει απο το χερι μου για να της μεινει η μαγεια των γιορτων. Οπως ειπε και η φιλη Λιτσα στο μπλογκ της, τα παιδια δεν ξερουν τι ειναι οικονομικη κριση, ουτε χρειαζεται να μαθουν.
Ετσι κι εμεις , την Κυριακη, αναψε ο Δ μου απο το πρωι το τζακι και κατεβασαμε το δεντρακι μας και ολα τα χριστουγενιατικα μπιχλιμπιδια μας. Ειχα αγορασει περσι με 20 ευρω μπαλες απο φελιζολ. Καθε χρονο μπορω να τις τυλιγω με διαφορετικα υλικα και να ανανεωνω το δεντρακι μου. Φετος αγορασα ενα ροζ μεταλλικο χαρτι περιτυλιγματος με 4 ευρω και οριστε οι "καινουριες" μας μπαλες!!!

Τωρα μενει να ξεκολλησει ο σκληρος δισκος μου για να μπορω να ξαναβρω τα χριστουγεννιατικα τραγουδακια μου και να γεμισει και γιορτινες μουσικες το σπιτακι μας :) Δεν εχω στολισει ακομη την εξωπορτα και δεν εχω βαλει ολα τα λαμπακια. Θα επιστρεψω με καινουριες φωτογραφιες απο βδομαδα. Ειναι πολυτιμο να εχουμε ανθρωπους γυρω μας να περναμε αυτες τις μερες. Εχω και τα πεθερικα μου εδω και το στολισαμε ολοι μαζι το δεντρο.
Ας μη λειψει ποτε η μαγεια απο τις ζωες μας. Μπορουμε να πασπαλισουμε με χρυσοσκονη τις μερες μας. Να αρχισουμε να σκεφτομαστε λιγακι θετικα. Να πιστεψουμε οτι μπορουμε να τα καταφερουμε με οσα εχουμε. Εχω αρχισει να υποψιαζομαι οτι στους περισσοτερους απο εμας, η κριση μονο καλο μας κανει τελικα. Να μαθουμε να εκτιμαμαι οσα εχουμε. Να διακρινουμε τι ειναι αναγκη και τι πολυτελεια!

Το Σαββατο ειχα και το πρωτο μου μαθημα μικρουφαντικης. Περασαν 3 ολοκληρες ωρες διχως να το καταλαβω. Η χαρα μου που μαθαινα επιτελους να υφαινω αυτα τα απιστευτα κομματια που εβλεπα απο την Φαραονα τοσα χρονια ηταν απεριγραπτη. 6 γυναικες γυρω απο ενα τραπεζι με ζεστασια και μερακι. Νιωθω πολυ τυχερη οταν καταφερνω να ζω κατι που ονειρευομουν. Καινουριες γνωσεις, καινουτιοι ανθρωποι στη ζωη μου, καινουριες στιγμες παρακαταθηκη!
Ιδου η αρχη απο το πρωτο μου "θαυμα". Ηδη μου φαινεται υπεροχο και ειμαι μονο στην αρχη :):):)

Οταν νιωθεις οτι τα βηματα που κανεις ειναι στον σωστο δρομο, δεν σε νοιαζει αν γινονται αργα. Αυτη η υπομονη ειναι μαθημα που πηρα απο τον αντρα μου. Εγω ειμαι πολυ παρορμητικη και με δικη του βοηθεια εμαθα να κανω υπομονη και να χαιρομαι με την αργη εξελιξη.

Σας ευχαριστω αλλη μια φορα ολους για τις ευχες :) Ευχομαι και σε σας τα καλυτερα!!!

αρχιζουν οι γιορτες

2011-11-24T10:17:00.001+02:00

Στο κατωφλι των χριστουγεννων.
Μια γιορτη που εχει χαρακτηριστει ψευτικη και εμπορικη.
Δεν εχω καταλαβει τι κανει αυτη την γιορτη ψευτικη και καποια αλλη αληθινη.
Προσωπικα πιστευω οτι ολα τα ερμηνευουμε οπως εχουμε αναγκη.
Κι αυτο ειναι κατι που δεν διαπραγματευεται, ουτε εχει κανεις δικαιωμα να επεμβει.
Αυριο θα γιορτασω την ονομαστικη μου γιορτη. Καραεμπορικοτατη γιορτη :) Δεν χανω με τιποτα ομως το πρωινο μελισταλαχτο φιλι του Δημητρη και τα καλοπιασματα του ολη την ημερα :) "Μονο για μια μερα; Καθε μερα θα επρεπε" σπευδουν να σε "προσγειωσουν" καποιοι δυσπιστοι. "Καθε μερα;;;;;!!!!" απανταω με τρομο , "ουτε στον εχθρο μου" ...και συνεχιζω την πτηση μου στα συννεφα. Εχω υποψιν μου πολλους λογους που καποιος δεν γουσταρει να γιορτασει οποιαδηποτε γιορτη. Δεν εχω βρει ομως ουτε μια καλη δικαιολογια για καποιον που προσπαθει να μειωσει τη καθε γιορτη σε αυτον που την απολαμβανει.
Απο σημερα αρχιζουν οι γιορτες λοιπον. Παραμονη της δικης μου και εχουμε και στολισμο σπιτιου το Σ-Κ. Θα ερθουν και τα πεθερικα μου και θα γεμισει παλι το σπιτι αρωμα οικογενειας και σπιτικα καλουδια. Το Σαββατο θα την κοπανισω λιγες ωρες να παω στο μαθημα μικρουφαντικης που λεγαμε, δωρο για την γιορτη μου :)
Αφηνω εδω κερασματα και χριστουγεννιατικη χρυσοσκονη.
Ας επενδυσουμε κι εμεις λιγο στην χαρα. Δεν ειναι καρπος που θα μας πεσει στο κεφαλι αν σταθουμε κατω απο το δεντρο.

σκεψεις

2011-11-22T12:16:00.001+02:00

Παντρεψαμε και τον τελευταιο εργενη στην παρεα μας.
Εκει που καποτε χωρουσαμε σε ενα σπιτι 40 τετραγωνικων ολη η παρεα και κοιμομασταν ο ενας πανω στον αλλο, τωρα εχουμε διπλασιαστει και τριπλασιαστει και χρειαζομαστε ενα δικλινο το καθε ζευγος :)
Ειναι ωραιο να αντεχουν στο χρονο οι παρεες.
Γεμιζει η ζωη με υπεροχες αναμνησεις.
Εκπληξεις, παρτυ, τριημερα, διακοπες.
Ζεστασια μυριζουν οι μερες μου. Εχουν χρωμα πορτοκαλι με μωβ και αρωμα απο τον βασιλικο μου, που σιγα σιγα με αποχαιρεταει.
Τα δελτια μου εταξαν μια βροχη μετα το μεσημερι κι εχω στηθει στο παραθυρο και την περιμενω.
Τα εβλεπα εγω τα συννεφα. Ηταν πανω απο το σπιτι μου την Κυριακη το βραδυ.
Εμεινε και το βιβλιο μου εδω στην ακρη να με φωναζει αλλα να μην ακουει κανεις.Θα νιωσω ετοιμη ξανα σε λιγο. Τωρα μαζευω τα νερα απο το ποτηρι που ξεχειλισε και γεμισε ο τοπος υπομονη κι εγωισμο. Ο εγωισμος βγαινει δυσκολα απο το πατωμα. Αφηνει μια γλιτσα που ολο γλιστρας και πεφτεις παλι κατω.
Το σπιτι θα γεμισει κοσμο το Σαββατοκυριακο. Φωτακια, αγιοβασιληδες, δεντρα, στολιδια.
Ειμαι σιγουρη οτι θα πεσει παντου χρυσοσκονη και θα γυαλισουν τα ματια μου.
Ετοιμη για γευση χριστουγεννων.

φτηνα χριστουγεννα

2011-11-18T09:53:00.001+02:00

Δειλα δειλα τα πρωτα σπιτια εβαλαν τα πρωτα τους φωτακια.
Για να κανουν το χατηρι των παιδιων ειναι η δικαιολογια.
Αυτη θα χρησιμοποιησω κι εγω λοιπον και το επομενο Σαββατοκυριακο,
σκεφτομαι να στολισω το δεντρακι μας.
Λεφτα πια δεν υπαρχουν για καινουρια μπιχλιμπιδακια
Με μια ματια τριγυρω ομως, βρηκα τοσα ωραια πραγματα που μπορουμε να φτιαξουμε μονοι μας.
Τωρα το μονο που μου λειπει ειναι ο χρονος :)

Οταν η ζωη μου μυριζει σπιτικες πιτες κι εχει χρωμα κοκκινο καρω, το απολαμβανω απιστευτα.

Λιγες ιδεες για φτηνα χριστουγενα.... περιμενω και τις δικες σας!

Ενα υπεροχο ζεστο Σαββατοκυριακο να εχετε.

το αγαπημενο μου χριστουγεννιατικο δεντρο!!!

she

2011-11-15T19:57:00.001+02:00

Το ακουγα ολο το απογευμα σε καποιο αλλο μπλογκ και πατουσα συνεχεια refresh στην σελιδα. Γιατι αυτη την γλυκα την ενιωσα να σταζει μεσα μου. Γιατι ειναι νυχτες που ονειρευομαι μια ζωη καπως αλλιως. Με θρασσος αλλιως.

καρουζελ

2011-11-14T17:19:00.001+02:00

Κρυο. Ανοιξα την πορτα σε μια κρυα κρυα Δευτερα.
Μηπως ειχα ξεχασει καποιο παραθυρο ανοιχτο;
Απο ποτε αραγε;Ποσο πετρελαιο θελει να ζεσταθει μια μερα; μια καρδια;
Ποσο δυσκολο ειναι να συγκεντρωθουμε; Ξεφευγουμε απο το θεμα σαν τα μικρα παιδια που τους ζητας να σου πουν το μαθημα που δεν εχουν διαβασει.
Ε κατσε και διαβασε ρε Κατερινα
35 εγινες πια
Σταματηστε το καρουζελ να κατεβω παρακαλω. Χορτασα.

νηματα, βελονες, βροχουλα, μικρουφαντικη

2011-11-11T10:57:00.001+02:00

Παρασκευη σημερα και βρεχει
Ερχεται ενα ομορφο Σαββατοκυριακο με χουχουλιαρικες στιγμες με τον Δ και την μικρη μας, με αχνιστα καφεδακια με καλες φιλες που εχω να δω καιρο.

Σε δυο εβδομαδες αρχιζω μαθηματα μικρουφαντικης με την faraona μας. Πως και πως το περιμενω. Εδω και λιγη ωρα χαζευω κλωστες και νηματα στο ιντερνετ και περιμενω να ερθει η μερα να αρχισουμε. Εδω και λιγα χρονια που αρχισα να ασχολουμε με την δημιουργια εψαχνα για διαφορα μαθηματα, αλλα ποτε δεν εβρισκα κατι να μπορω να ανταπεξελθω. Ειτε ηταν στην Αθηνα, ειτε ηταν ακριβα, ειτε δεν με βολευαν οι ωρες. Κι επιτελους βρηκα κατι εδω στην Θεσσαλονικη, σε πολυ προσιτη τιμη, με μια γυναικα που νιωθω οικεια και ξερω τις ικανοτητες της.
Καιρος ηταν λοιπον! Ολα ερχονται την καταληλλη στιγμη. Οταν ειμαστε ανταξιοι τους ερχονται τα καλα, οπως λεει και το βιβλιο που διαβαζω.

Σας αφηνω παλι παρεα με αγαπημενες φωτογραφιες και μουσικη
Καλο Σαββατοκυριακο

γαληνη

2011-11-09T16:35:00.000+02:00

"      Το σπιτι τουτο που βρηκα στην ερημια, ειναι καλοσυνατο και ταπεινο οπως και τα υλικα που το εχουν χτισει: Πετρες, τουβλα, ξυλα. Εχει μιαν απλοτητα σοφη που σου φερνει δακρυα. Τιποτα δεν του λειπει και τιποτα δεν του περισσευει. Εχει τοιχους, πατωματα σανιδενια, ταβανι με κεραμιδια, παραθυρα με πατζουρια, πορτα!
        Απλουστευομαι κι εγω εδω μεσα κι ονειρευομαι ν' αξιωθω καποτε την πληροτητα του τιποτα να μη μου λειπει και τιποτα να μη μου περισσευει. Τις νυχτες τριζουν τα πατωματα.   "

σελ. 9
Η μοναξια ειναι απο χωμα - Μαρω Βαμβουνακη

εμενα με γαληνεψε η αναγνωση του
εσας;

Τι καλυτερο απο Ευανθια Ρεμπουτσικα για γαληνη;Σε ομορφο βιντεακι ενος φιλου (seirios)

ατσαλες σκεψεις

2011-11-07T11:14:00.003+02:00

Μερικες φορες
μεσα απο την δυστυχια των αλλων
υπογραμμιζετε η δικη μου ευτυχια.
Αναρωτιεμαι αν ειναι σοφο να το κρυβω αυτο
ή αν ειναι μεγαλυτερη αγνωμοσυνη να μην το παραδεχομαι.

Δεν καταλαβαινω γιατι η τηλεοραση δειχνει σαν τηλεριαλιτη την επικαιροτητα
και δεν μαζευονται οι πληροφοριες καθαρες να μας μεταδοθουν στα δελτια ειδησεων;
Δεν θελω την γνωμη του καθε αχρηστου πολιτικου ή οικονομολογου ή δυστυχισμενου δημοσιογραφου.
Θελω τα γεγονοτα
Πλυντε τα παρακαλω απο τα προσωπικα σας φλεγματα και αφηστε τα εξω απο την πορτα μου,
θα τα απλωσω στον ηλιο μαζι με την υπολοιπη μπουγαδα μου.

Σημερα εβαλα πρωτη φορα την κορη μου στο πουλμανακι να παει μονη στον παιδικο σταθμο
Κι ενω εκεινη καθησε ησυχη στο καρεκλακι της
εγω επεστρεψα σπιτι κι εκλαψα στην αγκαλια του Δημητρη.
Και ναι, θα ηθελα να παιρνω ανα μιση ωρα στον παιδικο να ρωταω πως αναπνεει,
αλλα θα περιμενω το μεσημερι να επιστρεψει και να ρωτησω σαν καλη μαμακα.

Ο κολλητος μου αγορασε ενα ομορφο αλογο στο χωριο
Ντοριαν το ονομασαν και τελικα νομιζω του παει πολυ αυτο το ονομα.
Κι ας μου ειχε κολλησει εμενα το Πολυβοτης, απο το παλιο γατακι της Τζενης.

Αρχισε το φεστιβαλ κινηματογραφου Θεσσαλονικης.
Χρονια λεω οτι θα ηθελα να παω αλλα δεν το κανω ποτε
Και θυμωνω με τους ανθρωπους που ολο παραπονιουνται οτι δεν κανουν κατι, ενω το εχουν μεσα στα ποδια τους.
Αρα δεν θα παραπονεθω
Θα νιωσω μονο τυχερη που ζω σε αυτη την πολη και μου δινεται η ευκαιρια να ειναι τοσο προσιτη επιλογη να παω καθε χρονο
κι ας μην παω ποτε.
Πηγα στο φεστιβαλ ντοκιμαντερ καποτε, σε μια προβολη και μου εχει μεινει μια φραση,
σαν να ηταν χθες την θυμαμαι
"Εμεις εδω στις πολεις, ζουμε σε καθετα χωρια" ειχε πει ο ενας φυλακας νεκροταφειων στον αλλο για τις πολυκατοικιες.
Πανε πανω απο 10 χρονια απο τοτε.

θελω να μαθω ραπτομηχανη

2011-11-01T20:05:00.000+02:00

θελω να μαθω ραπτομηχανη
θελω να εχω το δικο μου e-shop με μικρες δικες μου δημιουργιες
θελω να μπω σ'αυτον τον κοσμο
αν εχεις το κλειδι
αφησε το μου κατω απο το χαλακι σε παρακαλω

σκεψεις

2011-10-31T11:37:00.000+02:00

σκεψεις
ερχονται εικονες στο μυαλο μου απο τις μερες που περασαν και ειναι σαν ζεστο ροφημα με μελι.Οι αγκαλιες της Ισμηνης, τα ματια του Δημητρη. Κοσμος στο σπιτι συνεχεια. Δεν θα μπορουσα να εχω μονιμα γεματο το σπιτι μου. Αλλα αυτο το τριημερο το καταευχαριστηθηκα. Η κουζινα μυριζε συνεχεια λιχουδιες. Η μικρη απολαυσε τον μπαμπα της που τον βλεπει σπανια. Κι εγω απολαυσα την οικογενεια μου και την γλυκια εγωιστικη ικανοποιηση της δημιουργιας που αγκαλιαζεται απο ολους. Σκηνες παραμυθιου. Μεμονωμενες στιγμες.
Σε καποιο καναλι βλεπεις οτι ενας ανθρωπος δεν υπαρχει πια, ετσι απλα. Πηγε για τρεξιμο στην παραλια της Θεσσαλονικης και δεν γυρισε ποτε. Επειδη καποιο αυτοκινητο εχασε τον ελεγχο, ανεβηκε στο πεζοδρομιο και τον χτυπησε. Ριγος απο την αισθηση του οικειου. Θα μπορουσες να εισαι εσυ. Τοσο απλα.Γυρνας καναλι και βλεπεις να φυγαδευουν τον Παπουλια. Μα δεν ειχε θρασσος να πιστευει οτι ο κοσμος δεν τα εχει μαζι του. Γιατι δεν μας προστατεψες οταν υπεγραφες ο,τι βλακια σου εφερναν μπροστα; Χαιρομαι που εγιναν ετσι τα πραγματα. Να φοβουνται να βγουν απο τα σπιτια τους. Εχω κι εγω το δικο μου μεριδιο ευθυνης. Αλλα πληρωνω και το δικο τους κι αυτο με εξοργιζει.
Σε δυο εβδομαδες παμε Σκοπια. παντρευεται ενας απο τους κολλητους μου φιλους εκει. Χαρα! Ενα ζευγαρι δοκιμασμενο στον χρονο. Ειμαι και λιγακι υποκειμενικη. Την κοπελα την ειχα συμπαθησει απο την πρωτη φορα που την ειδα, χροονια πριν . Θα ενωσουν τις ζωες τους. Τις ηδη ενωμενες. Ειναι τοσο ζεστο το συναισθημα να νιωθεις τοσο δικους σου καποιους ανθρωπους. Χαιρομαι πολυ που θα ειμαι εκει μαζι τους.Πρωτη μερα στον παιδικο σταθμο σημερα η Ισμηνη. Ανθρωπακι που θα μαθει να ζει σε μικρες κοινωνιες. Και καποια στιγμη
, σαν νερακι θα περασουν τα χρονια και θα ανοιξει τα φτερα να γνωρισει κι αλλες κοινωνιες, πιο μακρυνες.Και μεσα απο τα ματια της κι εγω. ....... ονειρα χωρις τον ξενοδοχο.

Ζεστος καφεςΖεστη αγκαλιαΖεστοι ανθρωποιΖεστη Δευτερα

στην κουζινα

2011-10-27T19:15:00.002+03:00

Αυτη η εβδομαδα, αν και κουτση εντελως, ειδικα για μας τους Σαλονικιους, μου φανηκε μεγαλη.
Δεν ξερω ποιο ρολοι μεσα μας ειναι τοσο αναποδο και μετραει οπως θελει τον χρονο.
Τις επομενες τρεις μερες θα μεινω σπιτι.
Λατρευω το σπιτι κι εχω ξαναπει οτι θα μπορουσα να ειμαι αμερικανακι, γιατι πολλες φορες τα οενιρα μου ακουμπανε το american dream.
Θα ερθουν και τα πεθερικα μου, θα ερθουν και οι γονεις μου και θα γεμισουμε κοσμο
Μπριζολιτσες, πατατοσαλατες, παστιτσια, κορμοι σοκολατας, σπιτικο ψωμακι, τυροπιτακια και χιλια δυο καλα εχει το προγραμμα
Ειμαι καλα
Ανοιξα την πορτα σε ενα παραμυθι και λεω να κατσω με την Ισμηνη καθισμενη στα ποδια μου, να το ζησω.
Θα αφησω φωτογραφιες απο το ονειρο
φωτογραφιες μελισταλαχτες
Απο αυτες που τις βλεπεις και νιωθεις ζεστασια
Γυρω απο την κουζινα
Εκει θα χορευω αυτες τις μερες
με μια πορτοκαλι ποδια που εχει πανω εναν λαγο

Ναι ειμαι καλα
Επειδη υπαρχει ο Δ και η μικρη μου
Καλο τριημερο σε ολους!

αφηνω παρεα δυο φωνες που με κανουν να ανατριχιαζω

επικοινωνια

2011-10-25T11:05:00.002+03:00

Επικοινωνια
λεξεις
διαθεση
κατανοηση
προσπαθεια
χαδι
σεβασμος
ηρεμια
χαμογελο
αγγιγμα
εμπιστοσυνη
αρμονια
επαφη
διαφορετικοτητα
αγκαλια
διακριτικοτητα
ασφαλεια
στοχος
αφετηρια
αγαπη
ξανα

do not disturb

2011-10-24T09:52:00.003+03:00

ερχονται καποιες σπανιες στιγμες που απλα θελεις να γυρισεις το κεφαλι
να μεινεις μονη
να βαλεις μια μεγαλη ταμπελα "Do Not Disturb" στην πλατη σου
και να μεινεις 3000 χρονια να σκεφτεις
να βαλεις στη σωστη σειρα τις λεξεις στο κεφαλι σου
να μην αφησεις κανεναν να σε τρομαζει με απουσια ή παρουσια
εσυ μονη!
κανενα τηλεφωνο
ουτε για δουλεια
ουτε για καφε
να σε αφησουνε να ισορροπησεις
Να αδιαφορησεις κι εσυ για ολους
να μη σε νοιαζει ποιος θα θυμωσει, ποιος θα παρεξηγηθει,
θα παψεις να απαντας, παντα ψαχνουν πισω απο τις λεξεις σου
αδικια
μεγαλη αδικια

blogging

2011-10-21T16:24:00.001+03:00

Πανε πια πανω απο 4 χρονια που βρισκομαι σ'αυτη τη γειτονια.Ενα μικρο χωριο, που δεν ειναι και τοσο μικρο τελικα.
Ειμαι ερωτευμενη με την ιδεα του blogging. Μικρα μικρα παραθυρα με τις ζωες μας στριμωγμενες μεσα.Εικονικες πραγματικοτητες, πιο αληθινες απο απο την in vivo επαφη, καποιες σπανιες στιγμες.
Κι ας κανει κατι χαζα τελευταια και δειχνει οτι ανεβαζω μια αναρτηση την επομενη μερα απο αυτη που πραγματικα γινεται:)
Μου εχουν πει οτι εδω μεσα ειμαι διαφορετικη απο την πραγματικη ζωη.
Για κακο μου το ειπαν, αλλα οσο κι αν εψαξα, τιποτα κακο δεν βρηκα σ'αυτο. Κομματια μου κι εδω κι εκει.
Και ειναι κι αυτη η ελευθερια εδω που με μαγευει.
Ανυπαρκτα συνορα. Μπορεις να "αγγιξεις" ανθρωπους απο την Θεσσαλονικη και το ιδιο ευκολα να σταθεις διπλα σε καποιον στην Καβαλα, στην Πατρα, στον νομο Ηλειας, στην Σαμο και ακομη ακομη και στην Γαλλια και ακομη πιο μακρια καποτε.
Ανθρωποι λογιων λογιων. Μικροι , μεγαλοι, ομορφοι, ασχημοι, επιστημονες, ανεργοι, ετεροφυλοφιλοι, ομοφυλοφιλοι, αντρες, γυναικες. Ο καθενας στο δικο του μετεριζι να παλευει με τους δαιμονες του.
Με εντυπωσιαζει η ζωη.
Με εντυπωσιαζει η ποικιλομορφια μας.
Και ειναι τοσο μεθυστικο οταν μεσα απο σχολια αλλων, κανεις ενα κλικ και βρισκεσαι σε ενα αλλο blog που ξεχωριζεις δικα σου κομματια εκει. Τι ενθουσιασμος. Μια e-φιλια to be. Εν δυναμει φιλοι!
Και εν δυναμει κουφιοι, καποιοι αλλοι. Αν δεν υπηρχε η απογοητευση, δεν θα υπηρχε η γοητεια. Και τι θα καναμε, αλλοιμονο, διχως αυτη;
Βαλιτσες και φυγαμε. Εικονικα ταξιδια στις ζωες μας.

Σε λιγες εβδομαδες κανονιζετε συνευρεση κορασιδων, σε φιλικο σπιτι, με μυρωδια γαλλικου καφε, μπισκοτων και κεικ...και ισως εντελως τυχαια βρεθει και καποιο μπρουσκο εκει, με μπουρεκακια και πιατελα τυριων. Τι ομορφες υποσχεσεις!

Το Σαββατοκυριακο θα μεινω σπιτι. Και θα πρεπει να μου ριξεις υπνωτικο στον καφε μου και να με μεταφερεις κρυφα, αν θελησεις να βρεθω καπου αλλου! Εχω 3 αιωνες να μεινω σπιτι μια ολοκληρη μερα, μη μου το χαλασεις. Στρωσαμε και τα χαλια, θα ξαπλωνουμε πανω με την ελπιδα καποιο να πεταξει τελικα, για ενα ταξιδι πανω απο τον κοσμο.

Η ωρα στο μπλογκοχωριο λεει πως ειναι Παρασκευη απογευμα. Ετοιμαζομαι να εξαφανιστω για αλλη μια φορα ως την Δευτερα. Η πορτα ειναι παντα ανοιχτη. Και τι ζεστη αισθηση να επιστρεψω και να αρχισει η εβδομαδα με ομορφα σχολια για το blogging.

τζενη - constanta

2011-10-19T19:23:00.000+03:00

Σημερα προσπαθησα καποιες φορες να κανω αναρτησηαλλα μου εβγαινε τοσο απαισιοδοξηπου μεχρι το τελος λιγοστευε η αναπνοηκαι την εσβηναΚαι ξανα προσπαθουσα να ζωγραφισω την απαισιοδοξια μουμηπως καταφερω μεσα απο δω να την φωτισω και παλι τιποτα.Καποιες μερες ειναι σοφοτερο να αφηνεσαιαν οχι ολες.
Και μετα θελησα να κανω ενα δωρο στην Τζενη, την παλια μου συγκατοικο.Ειναι ενας πολυ δικος μου ανθρωπος. Απο τους ελαχιστους που με χουν δει και απο την καλη και απο την αναποδη.Μοιραστηκαμε 6 χρονια μαζι στην Ρουμανιακαι σημερα που της εγραφα μειλ, σκεφτηκα οτι μας ταιριαζει η χωρα αυτη.Ισως να κλεψαμε κομματια της μεσα στα χρονια εκει.Υπεροχες αναμνησεις.Μεσα σε ενα μειλ χωρεσα αρκετα τραγουδια και αρκετες φωτογραφιες για να την ταξιδεψουνκαι ταξιδεψα κι εγω μαζι τους.Βρεθηκα ξανα στην αγαπημενη μου Constanta να ακουω Μαλαμα , Κανα και ΤσανακλιδουΝα χαζευω τον δρομο, τα χιονια, την υγρασια, τα αυτοκινητα.Καποιοι ανθρωποι ειναι βαλσαμο στην ψυχη μας
Χρονια της πολλα πολλα κι ευτυχισμενα λοιπονΧρονια της Καλα

παραθυρα, ξανα και ξανα

2011-10-17T12:34:00.000+03:00

Ας ειμαστε ευχαριστοι στους ανθρωπους μας

Δεν υπαρχουν ανθρωποι που ξυπνουν ασχημα

Υπαρχουν ανθρωποι που επιλεγουν να ζουν ετσι.

Μια θεα στον κοσμο ειναι η καθε μας μερα

μπλογκοπαιχνιδο

2011-10-14T17:45:00.001+03:00

Κυκλοφορει ενα παιχνιδι-βραβειο τελευταια.
Να γραψεις 7 πραγματα για τον εαυτο σου.
Δεν με καλεσε κανεις, αλλα μου αρεσουν οι προσωπικες εξομολογησεις και δεν μπορεσα να αντισταθω

1.   Δεν μου αρεσει να ριχνω την ευθυνη στους αλλους για οσα μου συμβαινουν και αποφευγω λιγακι και οσους το κανουν. Εχω πει πολλακις εδω μεσα, εχουμε τους ανθρωπους που μας αξιζουν γυρω μας.

2.    Ονειρευομαι καποτε να ζησω σε ενα σπιτι στην Αρναια, με 2-3 σκυλια, 2-3 γατες και τον κηπο μου. Με ηρεμει και μονο η σκεψη αυτου του ονειρου.

3.    Δεν ειμαι απο τα πιο "επιτυχημενα" παραδειγματα γυναικας, επειδη βαριεμαι τα ψωνια και τους καλλωπισμους. Ισως, ως λεων, να εχω υπερβολικη εμπιστοσυνη στην ομορφια μου εντος :)

4.   Δεν χορταινω να σκεφτομαι εναλλακτικες προτασεις για να αλλαξω καποτε επαγγελμα

5.   Με θυμαμαι να αναρωτιεμαι γιατι καποιες γυναικες αφηναν τοσο τον εαυτο τους οταν εμπαιναν σε μια "μονιμη" σχεση. Ειμαι το χειροτερο παραδειγμα ολων αυτων των γυναικων που ειχα κρινει καποτε. Ο Δ γνωρισε μια Κατερινα και τωρα εχει δυο!

6.   Πιστευω στην τυχη και εχω χαζες προκαταλληψεις. Αναποδες συνηθως (πρεπει να ειχα πολυ αναγκη να ξεχωρισω καποτε). Τυχη για μενα ειναι, για παραδειγμα, η Τριτη και 13 και οι μαυρες γατες.

7.   Το blog αυτο ειναι ενα παραθυρο με θεα εμενα. Διαβαζω ανα διαστηματα παλιοτερες αναρτησεις μου και απολαμβανω να βλεπω την εξελιξη μου ως "θεατης-αναγνωστης". Δεν το εχω βαρεθει και νομιζω ειμαι απο τους ελαχιστους που γραφω με την ιδια συνεπεια . Το εχω απλα ερωτευτει!

8. Παρακολουθω στο facebook καποιες εξορμησεις, με σκοπο την φωτογραφιση, μιας ομαδας ανθρωπων (η mAuVe ηταν η αφορμη) και ολο λεω να καταφερω να παω κι εγω μια μερα μαζι τους. Πρεπει να ειναι απιθανη εμπειρια.

9. Μου αρεσει ο ρομαντισμος, το vintage, το ρετρο... συχνα προσποιουμαι πως ζω μεσα σε μια φωτογραφια σεπια :)

Ε, παλι εκλεψα λιγακι. Δεν θα ειχε νοστιμια αλλιως :)
Αν σου αρεσουν οι προσωπικες εξομολογησεις, παιξε κι εσυ :)

μικρος απολογισμος

2011-10-13T17:10:00.001+03:00

Πλησιαζει η Παρασκευη
και ο απολογισμος της εβδομαδας μου,
που εχει λιγα να προσθεσει, αλλα αρκετα για να με κανουν να νιωσω ομορφα
να νιωσω οτι την εζησα και δεν την προσπερασα.

Το μεσημερι απολαυσα εναν ζεστο καφε με μια φιλη
Η αληθεια ειναι οτι ηταν ευχαριστη εκπληξη η συναντηση
Οταν νιωθεις να υπαρχει χωρος να εισαι εσυ, χωρις να στριμωχνεσαι σε ενα μονο κομματι σου
ειναι αρκετο για να το χαρεις και να θελεις να επαναληφθει

Για μενα η εβδομαδα αρχιζει την Δευτερα και τελειωνει την Παρασκευη
Τα Σαββατοκυριακα δεν μπορω να τα χωρεσω ουτε στο τελος , ουτε στην αρχη
Τα θελω ξεχωριστα
Αυριο τελειωνει η εβδομαδα μου
και νιωθω καλα
Νιωθω οτι κλεινω αυτο το μικρο κεφαλαιο με χαμογελο
Εκανα οσα ειχα αναγκη και τα εκανα καλα
Απολαυσα τις στιγμες
Ειμαι ετοιμη απο Δευτερα να κανω καινουρια σχεδια προς υλοποιηση

Βημα βημα
Ειναι δυσκολοι οι καιροι

το ξυλο βγηκε απο τον παραδεισο

2011-10-12T13:12:00.004+03:00

θυμαμαι μικρη ποσο μου αρεσε η μυρωδια του ξυλου, οταν καμια φορα με επαιρνε η μαμα μαζι της στο επιπλοποιειο του κυριου Τακη

(αυτη η φωτογραφια αφιερωμενη στον koulpa)

λογικη

2011-10-10T20:22:00.002+03:00

Σου εχει τυχει να ακους τραγουδια και να θελεις να βαλεις τα κλαματα;
Και δεν θα ηταν ωραια να αρχιζα να κλαιω ;
Κι αν με ρωτουσε ο κοσμος γιατι κλαιω, θα απαντουσα επειδη μου αρεσουν τοσο πολυ αυτα τα τραγουδια,που δεν το αντεχω να το ζησω αλλιως.
Και καποιοι θα καταλαβαιναν ειμαι σιγουρη
Καποιοι θα με θεωρουσαν τρελλη.
Οχι οτι ειναι και προσβλητικο αυτο
Αλλοι παινευονται οτι ειναι τρελλοι.
Εγω δεν θελω να ειμαι.
Λογικη θελω να ειμαι. Με τη δικη μου λογικη. Γιατι εγω ειμαι πιο λογικη απο τους αλλους κι ας μην φαινεται.
Γιατι το λογικο ειναι οταν νιωθεις συγκινηση να κλαις
και οχι να συσσωρευεις αυτη την ενεργεια.
Καμια ενεργεια δεν πρεπει να συσσωρευεται
Αλλα τι σου λεω τωρα;
Ισως να εισαι εσυ τρελλος..
Θα ηθελα επισης να κλεισω το γραφειο και να παμε να περπατησουμε στην Αριστοτελους
και να μην ρωτησεις πως μου ηρθε τωρα,
αλλα γιατι δεν το εχουμε κανει τοσα χρονια.
Και γιατι εχω απαιτησεις απο σενα τι θα ρωτησεις και τι οχι;
Σε λιγο θα σου επιβαλλω και τι θα σκεφτεσαι;
Κι αν θελω να μη με νοιαζει τι θα πεις
νιωθω πολυ αδεια
Γιατι ειναι αληθεια οτι με γεμιζεις πολυ
Αλλα να,
καποιος που αγαπω ειναι σε ενα δωματιο κλινικης σημερα

κι εγω που μπορω να παω στην Αριστοτελους που μου αρεσει
δεν παω
και με θυμωνει αυτο
καταλαβες;
Και ειναι και το οτι μου θυμωνω συχνα τελευταια και κουραζομαι
Και ειναι και που λειπει η Ισμηνη τοσο καιρο
και θελω να βαλω τα κλαμματα και γι'αυτο

Με ποναει η αρθρωση στον αριστερο μου καρπο οταν βρεχει
Μου ηρθε και περιοδος και ολα γινονται πιο αβολα

Θα κανω τραχανα μεχρι να ερθεις

Θελω να ζω εδω

2011-10-10T11:38:00.000+03:00

Μου εκανε την χαρη το φθινοπωρο και ηρθε και με αγκαλιασε χθες βραδυ
Εβαλα το κιτρινο αδιαβροχο μου κι εξω απο την τραπεζα παρακαλουσα τον Δ να ερθει για καφε
Εκεινος δεν μου εκανε το χατηρι, ειχε δουλεια
Στο τηλεφωνο με ενημερωσαν οτι το χειρουργειο πηγε καλα και χαμογελασα
Ολα γινονται μικρουτσικα οταν μιλαμε για την υγεια

Εβαλα να γινει γαλλικος και ψαχνω εκεινα τα αγαπημενα γαλλικα τραγουδια

Θελω να αρχισω να με προσεχω λιγο παλι
Δεν θυμαμαι πιο κομματι μου αντιπαθω τοσο και με παραμελω ετσι

Δεν θελω να ξαναφυγω
Θελω να ζω εδω μονιμα

αταξια

2011-10-07T20:04:00.000+03:00

Δεν μπορω τις εξαναγκασμενες συμπεριφορεςΝιωθω αβολα.Στριβω οταν νιωθω αβολαΣυγκεντρωνομαι στις επιλογες μουΕιναι και το δικο μου ηθικο πεσμενο αυτες τις μερες.Με μανταλακια προσπαθω να το κρεμασω στην απλωστρα μου να μη μουχλιασειμα το τσαλακωνω καθε πρωι στην τσεπη μουκαι αντε παλι απ'την αρχη η διαδικασιαΣημερα γεμισε ο κοσμος αρνητισμο;ή προβαλω τις δικες μου ανισορροπιες πανω στους αλλους.Δεν μου το βγαζεις απο το μυαλο ομωςοτι ειναι γενικο το κακο.Ειναι σε αταξια η καθημερινοτητα μουκαι ακολουθουν και η σκεψεις μου το ιδιο μοτιβοΑλλο ενα Σαββατοκυριακο μακρυαΕξοδος κινδυνου η Constanta στο μυαλο μουΕκεινο το παραθυρο στην Primaverii,σαν να ηταν παντα Κυριακη οταν το σκεφτομαιΣαν να μην ελειπα ποτε απο εκεινο το σπιτι Σαββατοκυριακα.Κρινω τοσο αδικα το παρον μουΑφηνομαι σε ο,τι εχω αναγκηΕχω αναγκη να παραλλασω τον παρελθον, οταν δεν μπορω να το κανω με το καθε "σημερα" μουΕιναι και αυτη η βροχη που καπου εχει ξεχαστειΕιναι που κλεινει η εβδομαδα και δεν εχω κανει τιποτα απο οσα ηθελα
τιποτα
τιποτα

γιορταζω

2011-10-06T00:00:00.000+03:00

Σαν σημερα
07:15 ακουσα το κλαμμα σου για πρωτη φορα.

Εσυ γιορταζεις ή εγω;;;

Θα ευχηθω σε εσενα να εχεις μια υπεροχη ζωη γεματη υγεια και ολα τα καλα!

Κι εγω θα γιορτασω για δευτερη χρονια το κατορθωμα μου
Απιστευτο να εχω φτιαξει ενα τοσο υπεροχο πλασμα
Αληθινο θαυμα

ποιος χαζος ειπε οτι η αγαπη της μανας ειναι ανιδιοτελης;
δεν χορταινω να παιρνω απο εσενα

Σ' α γ α π α ω ως τον Β 612 και παλι πισω